Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၅၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">သူက တကယ်ပဲ သန်မာတာလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ရွှီရှင်း၏ လှံပုဆိန် သည် ထိုလူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ သစ်မြစ်များဆီသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ဝှေ့ယမ်းသွားသည်။</p> <p>"ဂျောက်"</p> <p>လှံပုဆိန် သည် ထိုလူ၏ ဦးခေါင်းထက်က သစ်မြစ်များကို တို့ဟူးတုံး လှီးဖြတ်လိုက်သလို အားစိုက်စရာမလိုဘဲ ဖြတ်တောက်လိုက်နိုင်၏။</p> <p>ရွှီရှင်းမှာ မည်သည့် ခုခံမှုကိုမျှ မခံစားရဘဲ သစ်မြစ်များမှာ ပြတ်တောက်သွားချေပြီ။</p> <p>ထိုအခိုက်တွင် လှံရိုးမှတစ်ဆင့် ပြင်းထန်သော အသက်စွမ်းအင် များ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး သူ့ကို ပိုမို လန်းဆန်းတက်ကြွသွားစေသည်။</p> <p>တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ကြိုတင်စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း လီဝမ်ရှီးသည် သူမ၏ မြှားသေနတ် ခလုတ်ကို ဆွဲညှစ်လိုက်ရာ၊ လက်နက်ကိုင်ထားသည့် ထိုလူ၏ လက်မောင်းကို တိတိကျကျ ထိမှန်သွားတော့၏။</p> <p>ဒီလောက်နီးကပ်တဲ့ အကွာအဝေးမှာတော့ သူမ လွဲစရာ အကြောင်းမရှိချေ။</p> <p>သစ်ပင်အိမ်၏ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ထွက်သွားသော ထိုလူသည် ထူးဆန်းသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွား၏။</p> <p>သံမြှားမှာ သူ၏ လက်မောင်းကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး အရိုးကိုပါ ကျိုးကြေသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>"အားးးးး"</p> <p>ထိုလူမှာ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် အော်ဟစ်နေပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကြောင့် သူ၏ ဓားရှည်ကြီးကို လွှတ်ချလိုက်ရ၏။</p> <p>သာမန်မြှားတစ်စင်း၏ အရှိန်ဖြင့် လက်မောင်းကို ဖောက်ထွက်သွားခြင်း ခံရသဖြင့် သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်ကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေတော့သည်။</p> <p>ရွှီရှင်းသည် ထိုလူ၏ ကျောပိုးအိတ်ကို လှံပုဆိန် ဖြင့် ချိတ်ကာ မလိုက်ပြီးနောက်၊ ထိုလူကို ကန်ထုတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>နောက်ထပ် အော်ဟစ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ထိုလူမှာ သစ်ပင်အိမ်၏ အမိုးအကာအပြင်ဘက် မီတာ ၂၀ ခန့်အကွာသို့ လွင့်ထွက်သွား၏။</p> <p>ရှင်ကျန်သူတစ်ဦးသည် သစ်ပင်အိမ်အောက်တွင် ရှိနေပါက သစ်ပင်အိမ်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသလိုဖြစ်ပြီး စိတ်ကူးရုံနှင့် အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>သူ့ကို သစ်ပင်အိမ်အောက်မှာ ထားရတာက  အန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်နေတာကြောင့် သူ့ကို ဒီနယ်မြေပြင်ပရောက်အောင် ကန်ထုတ်လိုက်ဖို့ လိုအပ်၏။</p> <p>ရွှီရှင်း၏ ခွန်အားမှာ ယခုအခါ လျှော့တွက်၍ မရတော့ပေ။</p> <p>အထူးသဖြင့် ဒီနေ့အတွက် ရရှိထားသော ကျပန်းခွန်အားမြှင့်တင်မှု ကြောင့် သူ၏ ခွန်အားမှာ ပိုမိုကြီးမားနေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် မျောက်ကလေးတစ်ကောင်လို ပိန်ပိန်ပါးပါး လူမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်သွားပြီး ဝမ်းဗိုက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အရည်များကိုပါ အန်ထုတ်နေတော့၏။</p> <p>သူသည် နှစ်ချက်မျှ ညည်းတွားလိုက်ပြီးနောက် ငြိမ်ကျသွားတော့၏။</p> <p>ကြည့်ရတာ ကန်လိုက်တာ နည်းနည်း ပြင်းသွားပုံရတယ်၊ တစ်ခါတည်းသေမသွားဖို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပဲ။</p> <p>"မမရွှယ်ဖေး"</p> <p>ထိုလူ ပြန်မခုခံနိုင်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ လီဝမ်ရှီးသည် ချီရွှယ်ဖေးရှိရာသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p>"ဘယ်လိုလဲ မမ၊ ဒဏ်ရာတွေက ပြင်းထန်လားဟင်"</p> <p>ချီရွှယ်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့တွင် သွေးများ ထွက်နေသဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ အတော်လေး ဒဏ်ရာကြီးပုံရ၏။</p> <p>"ဝမ်ရှီး.."</p> <p>ချီရွှယ်ဖေးက လီဝမ်ရှီးကို ချက်ချင်း ဖက်လိုက်ပြီးမှ ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်၏။</p> <p>သူမသည် လီဝမ်ရှီး၏ လက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာတွင် စိတ်အေးသွားသည့် အပြုံးလေး ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒီဒဏ်ရာတွေက ငါ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ငါ ဘာအလုပ်လုပ်လဲဆိုတာ မေ့နေပြီလား။ စိတ်မပူနဲ့၊ ဒဏ်ရာတွေက အခုပဲ ပြန်ကောင်းသွားပါပြီ"</p> <p>ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူမသည် စောစောကမှ မြှားထိပြီး ကျိုးသွားသော သူမ၏ ပုခုံးကို လှုပ်ရှားပြလိုက်၏။</p> <p>သူမ၏ ပုခုံးမှာ လုံးဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားပြီဖြစ်ပြီး လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်နေချေပြီ။</p> <p>လီဝမ်ရှီးလည်း ချီရွှယ်ဖေး ကောင်းကောင်း လှုပ်ရှားနိုင်သည်ကို မြင်မှ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။</p> <p>"ကောင်းတယ်... တကယ်ကို ကောင်းတယ်..."</p> <p>"... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဝမ်ရှီးရာ။ နင်တို့တွေ တကယ်ကို အချိန်မီ ရောက်လာကြတာပဲ။ ဒါက ငါ့အမှားပါ၊ ငါက တိုက်ခိုက်ရေးနဲ့ မသင့်တော်ဘူးထင်တယ်၊ ပြီးတော့ လူတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကိုလည်း ငါက အကောင်းဘက်က အရမ်းတွေးမိသွားတယ်..."</p> <p>ချီရွှယ်ဖေး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။</p> <p>သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ကောက်ကျစ်သော သီအိုရီပေါင်းစုံ ရှိနေသော်လည်း၊ သူမသည် အခြေခံအားဖြင့် ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ချင်သော ဆေးဆရာမလေး တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး၊ လူ့လောက၏ ဒုက္ခများကို တကယ့်လက်တွေ့မှာ မရုန်းကန်ဖူးသေးသည့် ကျောင်းသူလေး တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမသည် ရွှီရှင်းကဲ့သို့ အမြဲတမ်း သတိဝီရိယရှိပြီး သူတစ်ပါးကို သံသယစိတ်ဖြင့် ကြည့်တတ်သူ မဟုတ်သဖြင့် ဤအဖြစ်အပျက်မှာ သူမအတွက် သင်ခန်းစာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ရ၏။</p> <p>စောစောကမှ အသစ်စက်စက် ဝတ်ထားခဲ့သော သံမဏိချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ ယခုအခါ ချိုင့်ခွက်များဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပစ်ထားရသည်ကို ကြည့်ပြီး ချီရွှယ်ဖေး ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p>"နင် ခုမှပေးတဲ့ ဝတ်စုံကို ငါတော့ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မိပြီ..."</p> <p>"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ညီမဆီမှာ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ ညီမ ပြန်ပြင်ပေးလို့ ရပါတယ်"</p> <p>လီဝမ်ရှီးက သူမ၏ ကျောပိုးအိတ်ကို ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပုတ်ပြလိုက်၏။</p> <p>"ဟားဟား... ဟုတ်သားပဲ၊ ငါ မေ့သွားတယ်၊ နင်က အိမ်မှာ သတ္တုတွင်းရှိတဲ့ သူဌေးမလေးပဲဥစ္စာ"</p> <p>ချီရွှယ်ဖေး ရယ်မောလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သော်လည်း ယိုင်လဲသွားမလို ဖြစ်သွား၏။</p> <p>"ဟာ.."</p> <p>လီဝမ်ရှီးက ကပျာကယာပင် သူမကို တွဲလိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လာသည်။</p> <p>"မမက အဆင်ပြေတယ် ဆိုပြီးတော့"</p> <p>"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒဏ်ရာတွေက ပျောက်သွားပြီဆိုပေမဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ရတာတွေကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်က နည်းနည်း နုန်းသွားတာပါ"</p> <p>ချီရွှယ်ဖေး စိတ်ကို ပြန်ထိန်းကာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်၏။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ရခြင်း ဖြစ်သဖြင့် စောစောက နာကျင်မှုနှင့် တင်းမာမှုတွေကြောင့် တောင့်ခံထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ အခု ဘေးကင်းသွားပြီဆိုသည့် အသိဝင်လာသည့်အခါတွင်တော့ သူမ၏ ခြေထောက်များမှာ တုန်ယင်လာရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"လာ... ရွှီရှင်း ဘာလုပ်နေလဲ သွားကြည့်ရအောင်"</p> <p>ရွှီရှင်းကတော့ ချီရွှယ်ဖေးကို သွားရောက်နှုတ်ဆက်ခြင်း မပြုဘဲ၊ သူ ကန်ထုတ်လိုက်သဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ လဲကျနေသော ထိုလူဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။</p> <p>"အီး.."</p> <p>ခဲခဲက အောက်သို့ ခုန်ဆင်းသွားပြီး သတိလစ်နေသော ထိုလူ၏ ဘေးသို့ ပြေးသွားကာ၊ သူမ၏ လက်သည်းလေးများဖြင့် ထိုလူ၏ မျက်နှာကို ကုတ်ခြစ်လိုက်ရာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ခြစ်ရာများဖြင့် ပြည့်သွားတော့သည်။</p> <p>ခဲခဲသည်လည်း ဤလူ၏ လုပ်ရပ်များကို အတော်လေး မနှစ်မြို့ပုံရသည်။</p> <p>"ကဲ... တော်ပြီ"</p> <p>ရွှီရှင်းက ခဲခဲကို ပြန်ချီလိုက်သည်။</p> <p>"ခြစ်ရာလေး အနည်းငယ်ဆိုရင် ရပါပြီ"</p> <p>"အီး.."</p> <p>ခဲခဲက ရွှီရှင်း၏ ပုခုံးပေါ်မှနေ၍ မြေပြင်ပေါ်က လူကို သွားလေးများ ဖြဲပြကာ လက်သည်းလေးများဖြင့် ခြိမ်းခြောက်နေသေးသည်။</p> <p>ရွှီရှင်းသည် သူ့ရှေ့က လူကို သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်မိ၏။</p> <p>သူ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားရသည်။</p> <p>ဤသစ်ပင်အိမ်ကို စတွေ့စဉ်က ဤအိမ်ရှင်မှာ အတော်လေး သန်မာသည့်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြှားပစ်စက်ကြီး တွေ ဒီလောက်အများကြီး တပ်ဆင်ထားတာကိုး..။</p> <p>ဤမျှ များပြားလှသော မြှားပစ်စက် အရေအတွက်ကို နယ်မြေ ၁၈၈ မှာတောင် ဝယ်ယူရုံနှင့် မရနိုင်ပေ။</p> <p>တောင်ဘက်က လီယာကျွင်းဆိုလျှင်တောင် စူးစမ်းရှာဖွေသူများ ဆီကနေ ဝယ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း သူမ၏ အိမ်မှာ နှစ်လက်သာ ရှိသည်မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ထို့အပြင် ဤလူက မြှားပစ်စက် များကို ထိန်းချုပ်ပြီး ပစ်ခတ်နေပုံမှာလည်း အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်သန်မာသည်ဟု ရွှီရှင်း ခံစားခဲ့ရ၏။</p> <p>သူ၏ မြှားပစ်စက် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန် မြင့်မားလှသည်။</p> <p>ချီရွှယ်ဖေး၏ ခေါင်းကို ဝဲပျံသွားစေမည့် မြှား များကို ပစ်နိုင်သလို၊ သူမ၏ ရှေ့တွင် လမ်းပိတ်ရန်အတွက် မြှား သုံးစင်းကို တိတိကျကျ စိုက်ဝင်စေနိုင်ခဲ့၏။</p> <p>နောက်ထပ် ပစ်လိုက်သော မြှားမှာလည်း ချီရွှယ်ဖေး၏ ပုခုံးကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်စေခဲ့ပြီး၊ သူမကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာမရစေဘဲ မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားအောင်သာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းမှာ သူမကို မသတ်ဘဲ ဤနယ်မြေအတွင်းကနေ ထွက်မပြေးနိုင်အောင် ပိတ်ဆို့ထားခြင်းပင်။</p> <p>---</p> <p>အခန်း ၂၅၁ ပြီး</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save