သူပြောနေတဲ့ "အစ်ကိုကြီး" ဆိုတာ ဘယ်သူလဲဟ။
"မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီးက အရမ်းသန်မာတာလား"
ရွှီရှင်းက သူ့ရှေ့မှာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး မေးလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီးဆိုတာ ကျန်းတောက်ကွမ် ကို ပြောတာလား"
နယ်မြေ ၁၈၇ ရဲ့ နံပါတ်တစ်ဖြစ်တဲ့ ကျန်းတောက်ကွမ် မှာ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိနေမယ်ဆိုရင် ရွှီရှင်း အံ့သြမိမှာ မဟုတ်ချေ။
အကယ်၍ ဒီလူပြောတဲ့ "အစ်ကိုကြီး" သာ ကျန်းတောက်ကွမ် ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်တော့၊ ဒီလောက် အားနည်းတဲ့သူတစ်ယောက်က ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ မြှားပစ်စက် သစ်ပင်အိမ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာဟာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။
"မင်း... မင်းက ငါတို့နယ်မြေခေါင်းဆောင်ရဲ့ နာမည်ကို ဘယ်လိုလုပ်သိတာလဲ။ မင်းကလည်း ငါတို့နယ်မြေကပဲလား"
ထိုလူ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီးမှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်တော့သည်။
"ငါတို့က နယ်မြေတူတူပဲဆိုရင် မင်းက ဘာလို့ ငါ့ကို လာနှောင့်ယှက်နေတာလဲ။ ငါတို့က ရဲဘော်ရဲဘက်တွေလေ။ ဒီမိန်းမက ဘေးအိမ်က၊ နယ်မြေ ၁၈၈ ကလူ။ သူ့ကို မြန်မြန်ဖမ်းစမ်း"
ရွှီရှင်းသည် ထိုလူ၏ တံတွေးများ စင်လာမည်စိုးသဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားရသည်။
ဒီလောက်အထိ မိုက်မဲတဲ့လူမျိုး သူတစ်ခါမှ မမြင်ဖူးချေ။
ဒီလောက် မိုက်မဲတဲ့သူဟာ နယ်မြေရဲ့ ထိပ်သီးတစ်ယောက် မဖြစ်နိုင်တာ သေချာ၏။
ဖြစ်နိုင်တာက သူပြောတဲ့ "အစ်ကိုကြီး" ဆိုသူဟာ ရွှီရှင်း ရှာနေတဲ့လူ ဖြစ်နေတာမျိုးပင်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရွှီရှင်းဟာ သူ့ရဲ့ သစ်ပင်အိမ် အကာအကွယ်နယ်မြေထဲကို ဘယ်လိုလူမျိုးတွေကို ခေါ်ယူရမလဲ၊ သူတို့က ဘာတွေလုပ်ပေးနိုင်မလဲဆိုတာကို အမြဲစဉ်းစားနေခဲ့၏။
သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေက အနုပညာရှင်ဖြစ်စေ၊ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ဖြစ်စေ တခြားသူတွေ အတုမယူနိုင်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ အရာတွေ ဖြစ်၏။
ဒါကြောင့် သာမန်ရှင်ကျန်သူတွေကို စုဆောင်းတာဟာ သူ့အတွက် သိပ်ပြီး အကူအညီ မဖြစ်နိုင်ချေ။
အဲဒါကြောင့် သူ စဉ်းစားလိုက်မိတာက သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ဟာ တခြားနယ်မြေတွေက ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်ရှိတဲ့ ထိပ်သီးတွေကို သိမ်းသွင်းဖို့ပဲ ဖြစ်သည်။
သူတို့ကို သူ့ရဲ့ အကာအကွယ်နယ်မြေဆီ ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးစေပြီး၊ သူ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ သူ့လက်အောက်ခံတွေအဖြစ် ထားရှိဖို့ ဖြစ်သည်။
တကယ်တော့ ဒါဟာ စောစောက ဒီလူကို တန်းမသတ်ပစ်ဘဲ ဖမ်းဆီးဖို့ လီဝမ်ရှီးနဲ့ တိုင်ပင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းပင်။
အကယ်၍ သူ့မှာ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုခု ရှိနေမယ်ဆိုရင်၊ တစ်ခုခု မလုပ်ခင်မှာ အရင်ဆုံး လေ့လာကြည့်သင့်တယ် မဟုတ်လား။
ရှင်သန်ရေး ဒုတိယအဆင့်ဟာ အခုလောလောဆယ် ရေသေလို ငြိမ်သက်နေတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့၊ အန္တရာယ်နဲ့ ကပ်ဘေးတွေက ဘယ်အချိန်မဆို ရောက်လာနိုင်၏။
သူဟာ သူ့ရဲ့ အရှိန်အဟုန်ကို မြှင့်တင်ပြီး ကိုယ်ပိုင်အင်အားကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် တည်ဆောက်ရမှာပင်။
လက်ရှိအချိန်မှာ သူတို့နယ်မြေရဲ့ ထိပ်သီးအင်အားစုတွေဟာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်နေကြလေပြီ။
ဒုတိယအဆင့်မှာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ မရှိတာကြောင့် စွမ်းရည်အသစ်တွေ ရရှိဖို့က ပထမအဆင့်ထက် အများကြီး ပိုခက်ခဲနိုင်၏။
သူတို့ စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ဟာ အချိန်အတော်ကြာအောင် စွမ်းရည်အသစ်တွေ မရဘဲ ရှိနေနိုင်၏။
သူ့ရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ဆေးရည်တွေက လူတိုင်းရဲ့ တစ်ဦးချင်း စွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်ဆိုပေမဲ့၊ ဝမ်ကွေ့ရှင်းလိုမျိုး ပုရွက်ဆိတ်အုပ်နဲ့ နွယ်ပင်တွေကို မြန်မြန်ရှင်းနိုင်တဲ့ အဆင့်အထိ မရောက်သရွေ့တော့ အဖွဲ့အစည်းအတွက် သိပ်ပြီး ထိရောက်မှာ မဟုတ်ပေ။
အခုချိန်မှာ ရွှီရှင်းရဲ့ တစ်ဦးချင်း စွမ်းရည်က အတော်လေးကို သန်မာနေပြီဖြစ်သည်။
သူ့ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်တဲ့ ရှင်ကျန်သူ သိပ်မရှိချေ။
ဒါတောင်မှ ဒီလို မြှားပစ်စက် တွေ အပြည့်တပ်ထားတဲ့ သစ်ပင်အိမ်ရှေ့မှာ သူ သတိကြီးကြီးထားနေရတုန်းပင်။
ဒါ့အပြင် နောင်ကျရင် သူ ရင်ဆိုင်ရမယ့် အိုင်ထဲကဧရာမ မြွေကြီး၊ သွေးစင်းဘီလူးကြီးနဲ့ မြေအောက်က ဧရာမ သင်းခွေချပ်ကြီးတွေကို ထည့်တွက်မယ်ဆိုရင်၊ တစ်ဦးချင်း စွမ်းရည်ဆိုတာ သူတို့ရှေ့မှာ ရယ်စရာတစ်ခုလို ဖြစ်နေနိုင်၏။
ဒါကြောင့် အဖွဲ့လိုက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရုံတင်မကဘဲ၊ စွမ်းရည်သစ်တွေနဲ့ နည်းပညာသစ်တွေကို ရှာဖွေဖို့က အရေးတကြီး လိုအပ်နေ၏။
နယ်မြေ ၁၈၈ ကို တိုးတက်လာမယ့် နိုင်ငံတစ်ခုလို့ သတ်မှတ်မယ်ဆိုရင်၊ သာမန်ရှင်ကျန်သူတွေဟာ ပြည်သူတွေဖြစ်ပြီး၊ နည်းပညာရှိတဲ့ ထိပ်သီးပညာရှင်တွေဟာ ထိပ်တန်း သိပ္ပံပညာရှင်တွေနဲ့ တူ၏။
နိုင်ငံတစ်ခုဟာ ပြည်သူတွေ မရှိလို့မရသလို၊ သိပ္ပံပညာရှင်တွေနဲ့ နည်းပညာသစ်တွေ မရှိရင်လည်း ကပ်ဘေးဆိုက်တဲ့အခါ ဘာမှလုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ချေ။
ဒါပေမဲ့ သူ့ရှေ့ကလူကတော့ သူရှာနေတဲ့လူ မဟုတ်တာ သေချာနေလေပြီ။
သူ့ရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်မှာ နာရီ မရှိတာကို ကြည့်ရင်၊ သူဟာ တောအုပ်စူးစမ်းရေး လှုပ်ရှားမှုတုန်းက အဆင့် ၁၀၀ အတွင်းမှာတောင် မပါခဲ့တဲ့သူ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သူ့ရှေ့က လူသုံးယောက်ရဲ့ အမူအရာကို ကြည့်ပြီးနောက်မှာတော့၊ ထိုလူဟာ သူ့ရဲ့ ဒဏ်ရာရထားတဲ့ ခြေထောက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း တုန်တုန်ရင်ရင်နဲ့ မေးလိုက်သည်။
"မင်း... မင်းတို့ အားလုံးက နယ်မြေ ၁၈၈ ကလား"
"နင် ဘယ်လိုထင်လဲ"
လီဝမ်ရှီးက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြန်ဖြေလိုက်၏။
လီဝမ်ရှီးနဲ့ ချီရွှယ်ဖေးတို့လည်း ဆွံ့အလို့ နေ၏။
အထူးသဖြင့် ချီရွှယ်ဖေးဟာ ဒီလိုလူမျိုးရဲ့ လက်ထဲမှာ တစ်နာရီကျော်အောင် ကစားခံခဲ့ရတာကို တွေးမိပြီး တကယ့်ကို အရှက်ရနေမိသည်။
ထိုလူဟာ တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်ပြီး ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ "ငါ့... ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုကြီးက တကယ်သန်မာတာနော်၊ မင်းတို့ ငါ့ကို သတ်လို့မရဘူး၊ မဟုတ်ရင်တော့..."
ရွှီရှင်းက နောက်တစ်ကြိမ် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး မေးလိုက်ပြန်သည်။
"မင်းပြောတဲ့ အစ်ကိုကြီးဆိုတာ ဘယ်သူလဲ"
"ငါ့အစ်ကိုကြီးက..."
ထိုလူ စကားမဆုံးခင်မှာတင် ရွှီရှင်းရဲ့ မျက်နှာကို လက်သီးနဲ့ ရုတ်တရက် ထိုးလိုက်၏။
ရွှီရှင်းကတော့ လက်ကို အသာလေးမြှောက်ပြီး ထိုလက်သီးကို အလွယ်တကူပဲ ဖမ်းလိုက်၏။
ဒီလူက ပိန်ပိန်ပါးပါးလေး ဆိုပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့ ခွန်အားကတော့ သာမန်အရွယ်ရောက်ပြီးသား အမျိုးသားတစ်ယောက်ထက် အများကြီး ပိုသန်မာပေသည်။
ဒီကမ္ဘာမှာ သူ့ရဲ့ ခွန်အားကို အကြိမ်ကြိမ် မြှင့်တင်ထားခဲ့လို့ပဲ ဖြစ်ရမည်။
ဒါပေမဲ့လည်း ရွှီရှင်းရဲ့ ရှေ့မှာတော့ သူ့ရဲ့ ခွန်အားဟာ ခုမှမွေးတဲ့ မွေးကင်းစ ကလေးတစ်ယောက်ထက် မပိုချေ။
ရွှီရှင်းက သူ့လက်ထဲက လက်သီးကို စတင်ပြီး ဖိညှစ်လိုက်၏။
"အားးးးး အားးးးး လွှတ်ပေးပါ လွှတ်ပါဗျာ၊ တောက်..."
ထိုလူဟာ နာကျင်လွန်းလို့ အော်ဟစ်နေ၏။
ရွှီရှင်းဟာ သူ့လက်ဝါးထဲမှာ ထိုလူရဲ့ လက်သီးကြီး ပုံပျက်သွားတာကို ခံစားမိသလို၊ အရိုးတွေ ကျိုးအက်သံကိုလည်း ကြားနေရ၏။
သူ ပိုပြီး ဖိညှစ်လိုက်လေ၊ ထိုလူရဲ့ အော်သံက ပိုကျယ်လာလေဖြစ်ပြီး၊ လက်ဝါးထဲမှာ အရိုးတွေ တဗြတ်ဗြတ် ကျိုးသွားတဲ့ အသံတွေကလည်း အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေ၏။
ရွှီရှင်း လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်တဲ့အခါမှာတော့၊ ထိုလူဟာ သူ့လက်ကို ပြန်ဆွဲယူပြီး ရင်ဘတ်မှာ ပိုက်ကာ မြေပြင်ပေါ်မှာ ခွေခွေလေး လူးလှိမ့်ရင်း အော်ဟစ်နေတော့သည်။
အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်၊ ဒီလူရဲ့ စောစောက ရွေးချယ်မှုဟာ မမှားပေ။
---
အခန်း ၂၅၃ ပြီး
***