Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၀၄၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး ဆင်းသက်လာခြင်း၊ သူတော်စင်အားလုံး၏ နောင်တ (၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဆေးသူတော်စင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူ(မ)၏ လှပသော မျက်ဝန်းများအတွင်း ဒေါသများ မြင့်တက်လာပြီး အခြားသူတော်စင်များကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် အခြေအနေမှာ ပြန်ပြင်၍မရတော့ကြောင်း သူ(မ) နားလည်ထားသည်။ သူတို့ကို ပြစ်တင်နေခြင်းမှာ ဖြေရှင်းစရာနည်းလမ်းမဟုတ်ပေ။</p> <p>သူ(မ) တစ်စုံတစ်ရာ မပြောရသေးမီမှာပင် သန့်စင်သော ကလေးငယ်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>“မကောင်းတော့ဘူး... တစ်ခုခု ဝင်လာနေပြီ”</p> <p>“ဘာလဲ”</p> <p>သူတော်စင်များမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ အင်မော်တယ်တံခါး၏ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုမှ အနက်ရောင် အရှိန်အဝါများ ပျံ့လွင့်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအနက်ရောင် စွမ်းအင်များမှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပိုမိုသိပ်သည်းလာပြီး ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး တစ်ကောင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် စတင်ဖွဲ့စည်းလာခဲ့သည်။</p> <p>“ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ”</p> <p>အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေး၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး “မြန်မြန်... သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ကြ” ဟု အရေးတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူပြောနေရင်း သူသည် ပထမဆုံး လှုပ်ရှားကာ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးထံသို့ စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p>နတ်ဘုရားဘုရင်မှာလည်း အခြားအရာများကို စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ သူ၏ဓားကို အလျင်အမြန် ဆွဲထုတ်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>သူတော်စင်များသည် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး၏ အစွမ်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အင်အားချင်း ပေါင်းစပ်ကာ ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ဥပဒေ မဟာသူတော်စင်နှင့် အမည်နာမ သူတော်စင်တို့မှာလည်း ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။</p> <p>သူတော်စင် တာအိုနယ်မြေများစွာနှင့် တိုက်ခိုက်မှုများ တပြိုင်နက် ကျရောက်လာရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းရည်များကို မထုတ်ဖော်ရသေးသည့် ထိုရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးမှာ အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေး၊ နတ်ဘုရားဘုရင်နှင့် သူတော်စင်များ၏ လက်ချက်ဖြင့် နေရာတင်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။</p> <p>ဤရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးမှာ တတိယအဆင့်သာ ဖြစ်ပြီး မဟာသူတော်စင်နှင့် အဆင့်တူသော်လည်း အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးနှင့် နတ်ဘုရားဘုရင်တို့ ပါဝင်သည့် စုပေါင်းအင်အားကို မခုခံနိုင်ဘဲ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး ကျဆုံးသွားသည်ကို မြင်သောအခါမှ သူတော်စင်များမှာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။</p> <p>သို့သော် သန့်စင်သော ကလေးငယ်မှာမူ အင်မော်တယ်တံခါးကို စိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်ပြီး “နောက်ထပ် ရှိသေးတယ်...” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေး၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားပြီး သန့်စင်သော ကလေးငယ်ကို ကြည့်ကာ “မင်း အဲဒါကို ပိတ်ထားနိုင်မလား” ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ငါ... ငါ မပိတ်နိုင်ဘူး...” သန့်စင်သော ကလေးငယ်မှာ မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး ခေါင်းခါလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ခင်ဗျားတို့ ဘာတွေ လုပ်နေကြတာလဲ”</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူတော်စင်များမှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ တုန်လှုပ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ပြင်းထန်သော ခံစားချက်တစ်ခုက သူတို့ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ ဤအသံမှာ သူတို့အတွက် အလွန် ရင်းနှီးသည်။ အစောပိုင်းကသာ ဤအသံကို ကြားခဲ့လျှင် သူတို့ ဒေါသထွက်ကြမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အရှက်တရားများက သူတို့ကို လွှမ်းမိုးထားသဖြင့် ထိုသူကို မော့ပင် မကြည့်ရဲကြတော့ပေ။</p> <p>လီဟောင်သည် အရှိန်ကုန်မြှင့်၍ ပြေးလာခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကြယ်တာရာ အက်ကွဲကြောင်းအတွင်းရှိ သူတော်စင်များနှင့် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး၏ အလောင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>သူ၏ မျက်နှာမှာ တစ်ခဏအတွင်း ခက်ထန်သွားပြီး ဒေါသများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“ဟောင်ထျန်း...”</p> <p>အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးသည် လီဟောင် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာတွင် အပြစ်မကင်းသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေပြီး “အစောပိုင်းက ငါတို့ မှားသွားတယ်။ မင်း ရောက်လာတာ တော်သေးတာပေါ့... ဒီအက်ကွဲကြောင်းကို ပြန်ပိတ်ပေးလို့ ရမလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လီဟောင်သည် အရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်လာခဲ့သည်။ သူတော်စင်များသည် လီဟောင်၏ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကို မြင်သောအခါ အရင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ မသိမသာ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြပြီး သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရန် ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ သို့သော် အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေး၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းလေး တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>လီဟောင်သည် အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေး၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာသောအခါ သူ၏လက်ထဲရှိ ဓားကျိုးကို မြင်လိုက်ရပြီး လီဟောင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ဤဓားမှာ သူ၏ ကိုယ်ပွားကို ပေးပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ပွားမှာ သူ၏ အမိန့်ကိုသာ နာခံနိုင်ပြီး မှတ်ဉာဏ်များကိုမူ သူနှင့် မမျှဝေနိုင်ပေ။ သို့သော် အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေး၏ လက်ထဲရှိ ဓားကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သူတို့ လုပ်ခဲ့သည့်အရာများကို လီဟောင် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“ခင်ဗျားတို့... တကယ်ကို တော်ကြတာပဲ” လီဟောင်က အံကြိတ်ကာ တစ်လုံးချင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးသည် လီဟောင်၏ အကြည့်ကို သတိထားမိပြီး အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဓားကို လီဟောင်ထံသို့ အလျင်အမြန် ကမ်းပေးလိုက်သည်။ “ဒါက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပွားဓားပါ၊ ငါ... ငါ တခြားနည်းနဲ့ ပြန်ပေးဆပ်ပါ့မယ်။ အခု အခြေအနေက အလွန် စိုးရိမ်နေရပြီ၊ မင်း အတိတ်က ကိစ္စတွေကို စိတ်ထဲမထားပါနဲ့တော့”</p> <p>လီဟောင်သည် ဓားကို ချက်ချင်းယူလိုက်ပြီး သူ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ “ခင်ဗျား ဘာနဲ့ ပြန်ပေးဆပ်မှာလဲ။ ငါ အလိုရှိတဲ့အရာကို ခင်ဗျား ပေးနိုင်လို့လား။ အခုတော့ ခင်ဗျားတို့ ပြဿနာ ရှာလိုက်ပြီ၊ ခင်ဗျားတို့ အားလုံး အဲဒီ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးတွေရဲ့ အစာ ဖြစ်ဖို့သာ ပြင်ထားကြတော့” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လီဟောင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေး၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။ သူတော်စင်များမှာလည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး နတ်ဘုရားဘုရင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းမှာ ဘယ်လို တောင်းဆိုချက်ပဲရှိရှိ ပြောနိုင်ပါတယ်။ အရင်ဆုံး ဒီအက်ကွဲကြောင်းကို ပိတ်လိုက်ပါ၊ မဟုတ်ရင် ပိုပြီးတော့ ဒုက္ခရောက်ကုန်လိမ့်မယ်”</p> <p>“ဟုတ်ပါတယ် ဟောင်ထျန်း... ငါတို့မှာ အမှားရှိရင်တောင် ဒီအက်ကွဲကြောင်းကို ပိတ်ပြီးမှပဲ အပြစ်တင်ပါ”</p> <p>“ဒါကို မပိတ်နိုင်ရင် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးတွေ ထပ်ဝင်လာလိမ့်မယ်” ဟု သူတော်စင်များက အပြင်းအထန် ဖျောင်းဖျလိုက်ကြသည်။</p> <p>လီဟောင်သည် ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းလိုက်ရပြီး “ခင်ဗျားတို့က ဒီအက်ကွဲကြောင်းကို ခင်ဗျားတို့ ဖြစ်ချင်သလို ပိတ်လို့ရမယ် ထင်နေတာလား။ ကောင်းပြီ... ငါ ဒါကို ပိတ်နိုင်တာ မှန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ပိတ်ထားတဲ့ အက်ကွဲကြောင်းကို ခင်ဗျားတို့ပဲ ဖွင့်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးနှင့် နတ်ဘုရားဘုရင်တို့မှာ လီဟောင်၏ အပြစ်တင်မှုကို ခံရသောအခါ အရှက်ရသွားကြသော်လည်း ပြန်လည် မချေပနိုင်ကြပေ။ သူတော်စင်များမှာလည်း မှင်တက်သွားကြသည်။ ယင်ယန် မဟာသူတော်စင်က ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဟောင်ထျန်သူတော်စင်... ငါတို့ အားလုံး အမှားအတွက် တောင်းပန်ဖို့ အသင့်ပါပဲ။ အရင်ဆုံး အက်ကွဲကြောင်းကို ပိတ်ပေးပါ၊ ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကို နောက်မှ ဆွေးနွေးလို့ မရဘူးလား”</p> <p>လီဟောင်သည် သူ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာသာ မပေးဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ငါ ပြောတာကို နားမလည်တာလား။ ငါ ပိတ်ထားတာကို ခင်ဗျားတို့ ဖွင့်နိုင်ခဲ့ရင် ပြင်ပက ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးတွေက ခင်ဗျားတို့ထက် ညံ့မယ် ထင်လို့လား။ သူတို့လည်း ဒါကို ဖွင့်နိုင်တာပဲ”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူတော်စင်များမှာ ဆွံ့အသွားကြပြီး ပြဿနာ၏ လေးနက်မှုကို အမှန်တကယ် သဘောပေါက်သွားကြသည်။</p> <p>လီဟောင်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ငါ အရင်တုန်းက အက်ကွဲကြောင်းကို ပိတ်ခဲ့တာက အရှိန်အဝါတွေ မပေါက်ကြားအောင်လို့ပဲ။ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားကို အပြင်မှာ ထားခဲ့တာကလည်း လျှောက်သွားနေတဲ့ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးတွေ တံခါးကို မတွေ့အောင်လို့ပဲ၊ တွေ့ခဲ့ရင်လည်း ငါ့ကိုယ်ပွားက ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားတို့က ဒီအက်ကွဲကြောင်းလေးကို ပိတ်လိုက်ရုံနဲ့ အားလုံး ပြီးသွားပြီလို့ ထင်နေတာလား”</p> <p>“ဒီတံခါးကိုသာ သူတို့ ရှာတွေ့သွားရင် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးတွေက သေချာပေါက် တိုက်ခိုက်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာမှာပဲ”</p> <p>“အခုတော့ ခင်ဗျားတို့က ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးတွေကို ဒီကို ခေါ်လာသလို ဖြစ်သွားပြီ။ တံခါးကို သူတို့ ရှာတွေ့သွားပြီ... အက်ကွဲကြောင်းကို ပိတ်နေတာက ဘာထူးဦးမှာလဲ”</p> <p>လီဟောင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူတော်စင်များ၏ မျက်နှာမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။ လီဟောင် ပိတ်ထားသည့် အက်ကွဲကြောင်းကို သူတို့ ဖျက်ဆီးနိုင်လျှင် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးများသည်လည်း ဖျက်ဆီးနိုင်မည် ဖြစ်ရာ ထပ်မံ ပိတ်ဆို့နေခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ပေ။</p> <p>“ဒါဆို ငါတို့က သေမယ့်ရက်ကိုပဲ ထိုင်စောင့်နေရမှာလား”</p> <p>“ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ အပြင်ကို ထွက်တိုက်ကြမလား။ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး တစ်ဒါဇင်လောက်ပဲ ရှိတာပါ၊ သူတို့ကို အကုန် သတ်ပစ်လိုက်ရင် သတင်းက ပေါက်ကြားမှာ မဟုတ်တော့ဘူး” ဟု သူတော်စင် တစ်ပါးက အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လီဟောင်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်နှာပျက်သွားပြီး “တစ်ဒါဇင် ဟုတ်လား” ဟု ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>လီဟောင်၏ ဒေါသထွက်နေသော အမူအရာကြောင့် ထိုသူတော်စင်၏ စိတ်မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး အသံမှာလည်း တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ “ဟုတ်ပါတယ်... အဲဒါက ပြဿနာ အကြီးကြီးလား”</p> <p>အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးနှင့် နတ်ဘုရားဘုရင်တို့ကလည်း လီဟောင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>လီဟောင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး တစ်ဒါဇင်လောက် လာတာဆိုရင် သူတို့ အကုန်သေသွားရင်တောင် နောက်ကွယ်က သူတို့ခေါင်းဆောင်က သူတို့ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အနံ့အသက်နဲ့ ခြေရာကို လိုက်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် တစ်ခါလာရင် ရာနဲ့ချီပြီး လာလိမ့်မယ်”</p> <p>***</p> <p> </p>


Save