ပြောပြီးသည်နှင့် သူတို့ ချက်ချင်းလှုပ်ရှားကြတော့သည်။
အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးသည် သူ၏တပည့် ရှောင်ထျန်းယုကို မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အစီအရင်များကို ဆက်လက် အားဖြည့်ထားရန် ညွှန်ကြားခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးကို သွားရောက်မျှားခေါ်ရန် ဦးဆောင်သွားလိုက်သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းတွင် နာရီဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
သူတို့သည် 'ချင်းဟော့ လောကငယ်' သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဟင်းလင်းပြင်ပေါ်မှ ကြည့်လိုက်သောအခါ လောကငယ်တသ်လုံးမှာ အရင်ကကဲ့သို့ မီးရောင်စုံများဖြင့် လင်းထိန်မနေတော့ဘဲ မှောင်မိုက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ယခုအခါ နေရာတိုင်းတွင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေပြီး၊ လမ်းမပေါ်ရှိ မီးအိမ်များမှာ လဲကျပျက်စီးကာ အိမ်များကိုပါ ကူးစက်လောင်ကျွမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။
လောကငယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သောအခါ နေရာအနှံ့တွင် အသက်မဲ့နေသော အလောင်းများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအလောင်းများမှာ ဒဏ်ရာမရှိ၊ သွေးထွက်သံယို မရှိဘဲ မြေကြီးပေါ်တွင် လဲကျနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
မြို့တိုင်းမြို့တိုင်းတွင် ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။
သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ခက်ထန်သွားကြသည်။ ရရှိထားသော သတင်းများအရ သူတို့သည် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး ရှိနေသည့်နေရာကို လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။
ထိုသတ္တဝါမှာ ဝဝလင်လင် စားသောက်ပြီးနောက် နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ နန်းတော်အမိုးပေါ်တွင် အိပ်မောကျနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နန်းတော်အတွင်း၌လည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ဘဲ အားလုံးမှာ မြေကြီးပေါ်တွင် ပျော့ခွေလဲကျနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
သူတော်စင်များမှာ ၎င်းကို ဆွဲဆောင်ရန်အတွက် အင်အားစုစည်းလိုက်ကြပြီး အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေး၏ ကိုယ်ပွားက ထိန်းချုပ်ထားစဉ်အတွင်း သူတို့အားလုံး ဤလောကမှ အတူတူ ထွက်ပြေးခဲ့ကြသည်။
ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးမှာ သူတို့ကြောင့် ဒေါသထွက်သွားပြီး မရပ်မနား လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရင်း ‘ထျန်းယွမ် လောကငယ်’ သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“ရောက်လာပြီ”
ထျန်းယွမ် လောကငယ်အတွင်းရှိ ထျန်းယွမ် မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ တပည့်များစွာမှာ သတိအပြည့်ဖြင့် စောင့်ကြပ်နေကြသည်။
သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံအသီးသီးတွင် နံပါတ်တစ် မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ တပည့်များဖြစ်သဖြင့် အလွန်ပင် ဂုဏ်ယူကြသည်။ ယခုအခါ သူတို့သည် အစီအရင်များကို ပြင်ဆင်ထားပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။
သူတော်စင်များစွာမှာ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးကို အာရုံလွှဲကာ မြင့်မြတ်နယ်မြေအတွင်းသို့ ပြန်ဝင်လာခဲ့ကြပြီးနောက် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးသည် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်လာပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
“သူ အနံ့ပျောက်သွားပုံရတယ်”
“ကြည့်စပ်... သူ လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားပြီ”
“အစီအရင်က အလုပ်ဖြစ်ပုံရတယ်။ ဟောင်ထျန်းသူတော်စင်က အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတာပဲ”
“ဆေးသူတော်စင်ကတော့ သူ့ရဲ့ လှည့်စားတာကို ခံလိုက်တဲ့ပုံပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက သူတို့ နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းပြီး ငါတို့ကို ရှေ့တန်းကနေ အသေခံခိုင်းပြီး သူတို့ကတော့ ထွက်ပြေးဖို့ အချိန်ဆွဲနေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်”
“အရမ်း ကောက်ကျစ်တာပဲ”
ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး လှည့်ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူတော်စင်များနှင့် အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးတို့မှာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။
သို့သော် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးမှာ ထျန်းယွမ် လောကငယ်မှ ထွက်ခွာမသွားဘဲ ထျန်းယွမ်လောကငယ်ရှိ နတ်ဘုရားမင်းဆက်များအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဝိညာဉ်များကို စတင်ဝါးမြိုတော့သည်။
မြို့တစ်မြို့ပြီးတစ်မြို့ ပျက်စီးသွားပြီး နတ်ဘုရားမင်းဆက် ကျဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထိုနတ်ဘုရားမင်းဆက်များမှ မြင့်မြတ်နယ်မြေထံသို့ အကူအညီတောင်းခံစာများ အဆက်မပြတ် ပေးပို့လာကြသည်။
“ဒါကို ခင်ဗျားတို့ မျှားခေါ်လာတာလား”
ဥပဒေဂိုဏ်း မြင့်မြတ်နယ်မြေသည်လည်း ထျန်းယွမ် လောကငယ်အတွင်းမှာပင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး၏ သောင်းကျန်းမှုကို မြင်သောအခါ ဥပဒေ မဟာသူတော်စင်သည် မျက်နှာပျက်သွားပြီး အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးကို တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။
အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးက ပြောလိုက်သည်။ “မင်းလည်း ဆေးသူတော်စင်ဆီက သတင်းရတာပဲ၊ ငါတို့ဒါကို အတည်ပြုရမယ်လေ”
“ဟုတ်တယ်” ဟု အခြား သူတော်စင်များကလည်း ချက်ချင်း ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။
ဥပဒေ မဟာသူတော်စင်မှာ ဒေါသထွက်သွားသည်။ “ဒါပေမဲ့ အခု သူက လူတွေကို သတ်ဖြတ်နေပြီလေ၊ ခင်ဗျားတို့ပဲ သူ့ကို မျှားခေါ်လာတာ မဟုတ်ဘူးလား”
“မြင့်မြတ်နယ်မြေက ပိတ်ထားတယ်၊ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး သောင်းကျန်းနေတာကတော့ သူတို့ ကံကြမ္မာပဲပေါ့။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က သေရမှာပဲလေ” ဟု သူတော်စင်တစ်ပါးက ပြောလိုက်သည်။
အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေး၏ မျက်လုံးထဲတွင် နောင်တအရိပ်အယောာင် အနည်းငယ် ပေါ်လာပြီး “ငါတို့ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး။ အမှားက ဖြစ်သွားပြီ၊ ဒါက ငါတို့ရဲ့ အပြစ်ပဲပေါ့” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဥပဒေ မဟာသူတော်စင်မှာ သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ သူ့ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဝတ်ရုံလက်ကို ခါကာ ထွက်ခွာသွားလိုက်သည်။
ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး သောင်းကျန်းနေစဉ်အတွင်း နတ်ဘုရားမင်းဆက် သုံးခုကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော နတ်ဘုရားမင်းဆက်များမှာ သတင်းရရှိသွားပြီး ထျန်းယွမ် မြင့်မြတ်နယ်မြေရှိရာသို့ ဦးတည် ထွက်ပြေးလာကြသည်။
သို့သော် ထျန်းယွမ် မြင့်မြတ်နယ်မြေ အပြင်ဘက်တွင် အစီအရင်တစ်ခုက လွှမ်းခြုံကာ သီးခြားခွဲထုတ်ထားသဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းအပြင် အစီအရင်အတွင်း၌ မြူခိုးဝင်္ကပါများလည်း ပါဝင်သဖြင့် နတ်ဘုရားမင်းဆက်မှ တော်ဝင်မျိုးနွယ်များနှင့် လူစုကြီးမှာ ဤနေရာသို့ ရောက်လာသော်လည်း လမ်းလျှောက်နေရင်းနှင့် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မတွေ့ကြရပေ။
သူတို့မှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေက စွန့်ခွာသွားပြီဟု ထင်မှတ်ကာ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားကြသည်။
“တော်သေးတာပေါ့... ငါတို့မှာ ‘ကြေးမုံမြူခိုး အစီအရင်’ရှိနေလို့၊ မဟုတ်ရင် ဒီလူမိုက်တွေ အနားရောက်လာရင် ငါတို့နေရာ ပေါက်ကြားသွားလိမ့်မယ်” ဟု သူတော်စင်တစ်ပိုင်းတစ်ဦးက အစီအရင်အပြင်ဘက်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ကာ စိတ်သက်သာရာရစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဟမ်၊ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးက ဘာလို့ ဒီဘက်ကို ရောက်လာတာလဲ”
ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သတိထားမိလိုက်သည်။ အစောပိုင်းက နတ်ဘုရားမင်းဆက်များအတွင်း သောင်းကျန်းနေသော ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးမှာ ယခုအခါ မြင့်မြတ်နယ်မြေဘက်သို့ လှည့်ကာ ပျံသန်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။
အစီအရင်အတွင်း ပိတ်မိနေသော လူအုပ်ကြီးကို ပစ်မှတ်ထားသည်ဟု သူတို့ ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်လာနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဘုန်း
ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးမှာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အစီအရင်ကို တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်လိုက်ရာ၊ အစီအရင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူတော်စင်များမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ‘ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးက တကယ်ပဲ မြင့်မြတ်နယ်မြေကို မြင်နိုင်နေတာလား’
“ဖြစ်နိုင်တာက... သူ အစောပိုင်းက လှည့်ထွက်သွားတာက ဗိုက်အရင်ဖြည့်ဖို့များလား” ဟု သူတော်စင်တစ်ပါးက တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေး၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် နတ်ဘုရားမင်းဆက် သုံးခုမှ လူများမှာ အလကား အသေခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင်တင် ရက်ရက်စက်စက် အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
“သတ်ကြ”
အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်မှုကို ဦးဆောင်လိုက်ပြီး အခြားသူတော်စင်များကိုလည်း စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ရန် ခေါ်လိုက်သည်။
ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးမှာ အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေး၏ ‘ကောင်းကင်နှိမ်နင်းရေး နှင်တံ’ အောက်တွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။
သို့သော် အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေး၏ လောကဦးနတ်ဝိညာဉ်မှာလည်း ဒဏ်ရာရသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အချိန်တိုအတွင်း ပြန်မကောင်းနိုင်သော ဒဏ်ရာမျိုး ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် သတ္တမကပ်ဘေး ဧကရာဇ်လက်နက်ရှိနေသော်လည်း အခြားသူတော်စင်များနှင့် ပူးပေါင်းမှသာ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး တစ်ကောင်ကို သတ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤလက်နက်သာ မရှိလျှင် သူ ပို၍ ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုများ လုပ်ရလိမ့်မည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသွားခဲ့သည်။
“အစီအရင်ကို တကယ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့တာပဲ၊ သူ ဘာနည်းလမ်း သုံးတာလဲ”
“ဒီနတ်ဆိုးရဲ့ နတ်ဝိညာဉ်က အတော်လေး အားကောင်းတာပဲ၊ ပြီးတော့ ဝိညာဉ်တွေကိုလည်း ဝါးမြိုနိုင်သေးတယ်။ အခု အထဲကို ဘယ်နှစ်ကောင်တောင် ရောက်နေပြီလဲ မသိဘူး”
သူတော်စင် အချို့မှာ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး၏ အလောင်းကို ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေကြသည်။
အစောပိုင်းက သူတို့သည် လီဟောင်ကို ကြောက်လန့်အောင် ခြောက်လှန့်နေသည်ဟု ကဲ့ရဲ့ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုမူ သူတို့၏ မျက်နှာကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ပြန်ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
သူတော်စင်များအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။
အစီအရင်များမှာ အသုံးမဝင်တော့ခြင်းမှာ ခိုလှုံရန်နေရာမှာ အိပ်မက်တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သူတော်စင်တစ်ပါးက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ “ဟောင်ထျန်းသူတော်စင်မှာ ခိုလှုံနိုင်မယ့် နည်းလမ်းရှိတယ်၊ ငါတို့ သွားပြီး သူ့ကို အသနားခံကြရအောင်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက နောက်ဆုံးနည်းလမ်းပဲ”
အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးမှာ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားကာ ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။ သူသည် ဘေးရှိ သူတော်စင်များကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆေးသူတော်စင်ထံသို့ သတင်းပို့လိုက်သည်။
ဆေးသူတော်စင်သည် အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးက လီဟောင်ထံတွင် ခိုလှုံချင်နေကြောင်းနှင့် လီဟောင်၏ တည်နေရာကို သိချင်နေကြောင်း သတင်းရရှိလိုက်သည်။
သူ(မ)သည် တိုက်ရိုက် ကတိမပေးဘဲ လီဟောင်ထံသို့ သတင်းပို့လိုက်သည်။
လီဟောင်သည် ထိုကိစ္စကို သိလိုက်ရသောအခါ သူတို့ကို တွေ့ဆုံရန် စိတ်မဝင်စားပေ။ သို့သော် သူ မတုံ့ပြန်လျှင် ထိုလူများမှာ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေသဖြင့် သူ့အား အမြဲ လိုက်နှောင့်ယှက်နေမည်ကို သူ သိသည်။ ထို့ကြောင့် ဆေးသူတော်စင်ကို သူ ပြောလိုက်သည်။
***