Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၀၅၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">မဟာယုစစ်နတ်ဘုရား၊ သေမျိုးလောကမှ အမျိုးသမီး ဓားအင်မော်တယ် (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လီဟောင်သည် ထိုရှေးဟောင်းလမ်းမထက်တွင် (၁၂) နှစ်တိုင်တိုင် နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည့်အတွက် ထိုရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး အလောင်းများ၏ ထူးခြားချက်ကို သူ မသိဘဲ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>"ဖြစ်နိုင်တာက... သူ့မှာ ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုခုရှိလို့ပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။ ဒါမှမဟုတ် သူပြောခဲ့တဲ့ အင်မော်တယ်နတ်ဘုရား အကြီးအကဲဆီက သင်ယူထားတဲ့ နည်းလမ်းလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"</p> <p>အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။ ဤအချက်မှာ သူစဉ်းစားနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အဖြေပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"သူက ဒီနတ်ဆိုးအလောင်းတွေကို အသုံးချနိုင်တယ်ဆိုရင်... ငါတို့ ဒါတွေကို သူ့ကိုပေးလိုက်တာက ငါတို့ရဲ့ စေတနာကို ပြရာလည်း ရောက်သလို အမှားအတွက် တောင်းပန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်လည်း သက်ရောက်မလား" ဟု သူတော်စင်တစ်ပါးက ရုတ်တရက် အကြံပြုလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးမှာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။ "ဒါက ဖြစ်နိုင်တယ်။ ထျန်းယု... နောက်မှ မင်း ဒီရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး အလောင်းလေးခုကို ယူပြီး ဟောင်ထျန်းဆီ သွားပေးလိုက်။ ပြီးတော့ ငါတို့ အက်ကြောင်းကို ပိတ်ဖို့ စီစဉ်ထားတဲ့ အစီအစဉ်ကိုလည်း ပြောပြလိုက်ဦး၊ ဒါမှ သူ ငါတို့ရဲ့ စိတ်ရင်းမှန်ကို မြင်မှာ"</p> <p>ရှောင်ထျန်းယု၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။ "နားလည်ပါပြီ"</p> <p>"ငါလည်း လိုက်မယ်" ဟု သူတော်စင်တစ်ပါးက ချက်ချင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"လမ်းမှာ တခြားရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးတွေနဲ့ တွေ့ရင် ထျန်းယု တစ်ယောက်တည်း အန္တရာယ်ရှိနိုင်လို့ ငါလည်း လိုက်ပြီး စောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်" ဟု နောက်ထပ် သူတော်စင်တစ်ပါးကလည်း အလျင်အမြန် ပြောလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် လူခုနစ်ဦး၊ ရှစ်ဦးခန့်မှာ ရှောင်ထျန်းယုနှင့်အတူ လိုက်ပါရန် ဆန္ဒပြုလာကြသည်။</p> <p>၎င်းကို မြင်သောအခါ အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးက မတားဆီးခဲ့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ မှန်ကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသည်။</p> <p>ရှောင်ထျန်းယု အန္တရာယ်ရှိမှာ စိုးရိမ်သည်ဆိုသည်မှာ အကြောင်းပြချက်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် လီဟောင် တစ်ဦးတည်းသာ ခိုလှုံရာ နည်းလမ်းရှိနေသဖြင့်၊ သူတို့အားလုံးမှာ လီဟောင်၏ အမြင်တွင် သူတို့၏ ပုံရိပ်ကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီး မျက်နှာသာ ရယူလိုကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>နတ်ဘုရားဘုရင်သည် လှေကားထစ်ပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက အပိတ်ခံထားရသည့်အတွက် သူသည် ဤသူတော်စင်များကို အထင်မကြီးတော့ပေ။</p> <p>"နတ်ဘုရားဘုရင်နဲ့အတူ စောင့်ကြပ်ဖို့ ကျန်ခဲ့တဲ့ သူတော်စင်တွေကလွဲရင် ကျန်တဲ့သူတွေ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ။ ငါတို့ သေမျိုးလောကက 'မဟာစစ်သူကြီးအိမ်တော်’ ကို သွားကြမယ်"</p> <p>အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးက ပြောလိုက်ပြီးနောက် မိုမိသားစုမှ မဟာသူတော်စင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျန်းမိသားစုက အဲဒီသူတော်စင်က အခုထိ ကျင့်ကြံနေတုန်းပဲလား။ သူ့ကို ထွက်လာဖို့ ပြောရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"</p> <p>မိုမိသားစု မဟာသူတော်စင်မှာ အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။ "ငါ သူ့ကို အကြောင်းကြားပြီးပါပြီ။ သူက အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပေးမယ်လို့ ပြောပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အောင်မြင်ဖို့တော့ အာမမခံနိုင်ဘူးတဲ့။ ပြီးတော့... သူက ကလဲ့စားချေဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခုတော့ လိုချင်တယ်လို့ ပြောတယ်၊ သူက 'ကျောက်သူတော်စင်'နဲ့ တရားဝင် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ချင်တာ"</p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူအုပ်ထဲရှိ သူတော်စင်တစ်ပါး၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားခဲ့သည်။ သူတော်စင်များ၏ အကြည့်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၌ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ကြောင်း သူ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။</p> <p>ယခုအခါ ထိုကျန်းမိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူမှာ ဟောင်ထျန်းသူတော်စင်နှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိနေသည်။ အတိတ်က ရန်ငြိုးများအတွက် ကလဲ့စားချေချင်သည်မှာ သူ မျှော်လင့်ထားပြီးသား ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"အခြား သူတော်စင်တွေ ဝင်မစွက်ဖက်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် သူ့ကို တရားဝင် တာအိုဆွေးနွေးဖို့အခွင့်အရေး ပေးနိုင်ပါတယ်" ဟု ကျောက်သူတော်စင်က အေးစက်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူ သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ မိုမိသားစု မဟာသူတော်စင်က ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူကသာ အခြေအနေကို နားမလည်ဘဲ ငြင်းဆန်နေမည်ဆိုလျှင် သူကိုယ်တိုင်ပင် အရေးယူမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>"အစောပိုင်းက 'သူတော်စင်နယ်မြေ' ထဲမှာ လီမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးက အကျပ်ရိုက်နေခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် လူတွေကို လွှတ်ပြီး သူတို့အားလုံးကို ကယ်ခိုင်းထားတယ်၊ အခု သူတို့ကိုလည်း သေမျိုးလောကကို ပို့ပေးလိုက်ကြရအောင်"</p> <p>အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးက ပြောလိုက်ပြီးနောက် အခြားတပည့်တစ်ဦးကို ခေါ်ကာ ညွှန်ကြားချက်များ ပေးလိုက်သည်။</p> <p>နတ်ဘုရားဘုရင်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>တစ်ဖက်လူမှာ တကယ့်ကို ခြေတစ်လှမ်း ကြိုပြင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>...</p> <p>...</p> <p>သေမျိုးလောက၊ မဟာယု နတ်ဘုရားမင်းဆက်။</p> <p>ယွီကျိုးပြည်နယ်၊ မြို့တော်ရှိ နန်းတော်အတွင်း၌။</p> <p>ကြက်သွေးရောင် နဂါးအကြေးခွံပုံစံ ကော်ဇောကြီးမှာ ကြမ်းပြင်ထက်တွင် ခင်းကျင်းထားပြီး၊ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိကြီးများမှာ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ရပ်နေကြသည်။ သံကြိုးအသံများနှင့်အတူ စစ်ရထားတစ်စီးမှာ ‘ရွှမ်ထျန်းတံခါး’ မှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာပြီး နန်းတော်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>ထိုစစ်ရထားပေါ်တွင် သံကြိုးများစွာဖြင့် ရစ်ပတ်ထားပြီး သွေးသံရဲရဲ ဖြစ်နေသော ဧရာမ ဦးခေါင်းကြီး တစ်ခုကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။</p> <p>ထိုဦးခေါင်းမှာ အချင်း ၇ မီတာ၊ ၈ မီတာခန့် ရှိပြီး ညစ်ပတ်ပေရေကာ သွေးစွန်းနေသည်။ ဦးခေါင်းခွံမှာ ကွဲအက်နေပြီး မီတာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော အစွယ်ကြီးများမှာ အပြင်သို့ ထွက်နေသဖြင့် မြင်ရသူတိုင်းကို ကျောစိမ့်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>စစ်ရထား၏ အရှေ့တွင် ခံ့ညားထည်ဝါသော စစ်ဝတ်စုံနှင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်စစ်သူကြီးတစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ‘ငြိမ်းချမ်းရေး’ ဟူသော စာလုံးကို ထွင်းထုထားသည်။</p> <p>သူသည် စစ်မြင်းပေါ်မှ လွှားကနဲ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခမောက်ပေါ်မှ ဖီးနစ်ငှက်မွှေးမှာ လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေပြီး အလွန် ရဲရင့်ပြတ်သားသော အသွင်ဖြင့် နန်းတော်ခန်းမအတွင်းသို့ လျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူ ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နန်းတော်အတွင်းမှ တိုးတိုးတိုးတိုး ပြောဆိုသံများမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ အားလုံး၏ အကြည့်မှာ ဓားကဲ့သို့ ထင်ရှားသော မျက်ခုံးများနှင့် ကြယ်တာရာကဲ့သို့ တောက်ပသော မျက်လုံးများရှိသည့် ထိုချောမောသော လူငယ်လေးထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိသွားကြသည်။</p> <p>လူငယ်လေးသည် သွေးခြောက်များ စွန်းထင်းနေသော ခမောက်ကို ချွတ်ကာ ခါးဘေးတွင် ကိုင်ထားရင်း  ရှေ့တည့်တည့်ကို ကြည့်လျက် နဂါးပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ဧကရာဇ်ဆီ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်မျိုး အရှင်ဧကရာဇ် ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p>အရာရှိကြီးများ၏ ရှေ့ဆုံး၊ လှေကားထစ်များအနီးသို့ ရောက်သောအခါ လူငယ်လေးမှာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိမ့်ပြလိုက်သော်လည်း ဒူးမထောက်ခဲ့ပေ။</p> <p>သို့သော် နဂါးပလ္လင်ပေါ်မှ အဖိုးအိုမှာ အနည်းငယ်မျှ စိတ်ဆိုးခြင်း မရှိဘဲ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပြုံးရွှင်နေလျက် "ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်... ခရီးလမ်းမှာ ပင်ပန်းလာခဲ့ပြီ။ အမတ်မင်းတို့... လီစစ်သူကြီး နတ်ဆိုးတွေကို နှိမ်နှင်းပြီး အောင်ပွဲနဲ့ ပြန်လာတာကို ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြပါဦး"</p> <p>သူ၏ စကားအဆုံးတွင် အရာရှိကြီးများ အားလုံးမှာ တက်ကြွစွာဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ဂုဏ်ပြုကြတော့သည်။</p> <p>"ဆုတော်ချီးမြှင့်စေ!</p> <p>ဂုဏ်ပြုသံများ ငြိမ်သွားသောအခါ နဂါးပလ္လင်ပေါ်မှ ဧကရာဇ်ယုက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "လီစစ်သူကြီးဟာ ကိုယ်တော့်ရဲ့ မဟာယုမင်းဆက်ကို နှစ်ပေါင်း တစ်ရာတိုင်တိုင် စောင့်ရှောက်ခဲ့ပြီး ခေတ်အဆက်ဆက် တည်တံ့မယ့် ကောင်းမှုတွေကို လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ကို 'ယုနဂါး တံဆိပ်တော်’ နှစ်ခု၊ မြို့တစ်မြို့၊ ရွှေစင်တစ်သိန်းနဲ့ သစ္စာရှိတဲ့ ကျွန်တစ်သိန်း ဆုချီးမြှင့်လိုက်တယ်"</p> <p>ဧကရာဇ်၏ စကားကြောင့် အရာရှိကြီးများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြပြန်သည်။</p> <p>သို့သော် လှေကားထစ်ရှေ့မှ လူငယ်လေးမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး မည်သည့် အမူအရာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။</p> <p>သူ၏ ပုံစံကို မြင်သောအခါ ဧကရာဇ်ယု၏ မျက်လုံးထဲတွင် မတတ်သာသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အမတ်မင်း... ဒီပင်ပန်းတဲ့ ခရီးက ပြန်လာပြီးပြီဆိုတော့ တင်ပြစရာရှိရင် တင်ပြ၊ မရှိရင် အရင်သွားနားလိုက်ပါဦး။ ငါကိုယ်တော်က မင်းကို 'မဟာစစ်သူကြီးအိမ်တော်' မှာ ခြောက်လကြာ အနားယူဖို့ ခွင့်ပြုလိုက်တယ်။ နတ်ဆိုးတွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့အပြင် မင်းရဲ့ မျိုးဆက်ကိုလည်း ပြန့်ပွားအောင် လုပ်ရဦးမယ်။ မင်းမှာရှိတဲ့ ထူးခြားတဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို အလဟဿ မဖြစ်စေနဲ့ဦး"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူငယ်လေးမှာ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး ဧကရာဇ်၏ မတတ်သာသော အမူအရာကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်နှာ အနည်းငယ် သုန်မှုန်သွားပြီး ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်မျိုး နားလည်ပါပြီ"</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို အသာအယာ ဆုပ်ပြကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>သူ၏ အပြုအမူမှာ အနည်းငယ် ရိုင်းပျသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အရာရှိကြီးများမှာ ဤအခြေအနေကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ဂုဏ်သတင်းအရ ဤမျှလောက်က ဘာမှ မဟုတ်ပေ။</p> <p>"လီစစ်သူကြီးက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။ အဲဒီ 'တာအိုနားလည်ခြင်းနယ်ပယ်' က နတ်ဆိုးဘုရင်ဟာ 'မဟာကောင်းကင်ရိုင်း' ရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့နေရာကနေ လာတာလို့ ပြောကြတယ်။ ငါတို့ မင်းဆက်ရဲ့ နယ်စပ်မြို့တွေကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ဘယ်သူမှ မတားနိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လီစစ်သူကြီးကတော့ တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်တာပဲ"</p> <p>"ဟုတ်ပါ့... လီစစ်သူကြီးဟာ ကောင်းကင်ဘုံက မဟာယုမင်းဆက်အတွက် ချီးမြှင့်ပေးလိုက်တဲ့ ကောင်းချီးတစ်ခုပဲ။ သူက အခု 'နတ်ဘုရား မြို့စားမင်း' အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ၊ တပ်တစ်ခုလုံးရဲ့ အကြီးအကဲလည်း ဖြစ်တယ်။ သူ့ရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေက ကြီးမားလွန်းလို့ ပေးလို့ရတဲ့ ဘွဲ့တံဆိပ်တွေ အကုန်ရပြီးနေပြီ။ အခုကတော့ ရတနာတွေနဲ့ ငွေကြေးပဲ ဆုချလို့ ရတော့တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်တွေအတွင်း လီမိသားစုရဲ့ ရတနာတိုက်ထဲမှာ ရှိတဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုက တော်ဝင်ဘဏ္ဍာတိုက်ထက်တောင် ပိုများနေဦးမှာပဲ"</p> <p>***</p> <p> </p>


Save