Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၀၅၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">မဟာယုစစ်နတ်ဘုရား၊ သေမျိုးလောကမှ အမျိုးသမီး ဓားအင်မော်တယ် (၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“လီစစ်သူကြီးဟာ ‘နတ်ဘုရား မြို့စားမင်း’ ဘွဲ့ကို ရရှိထားတာ ကြာပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ သူက တာဝန်ထမ်းဆောင်ပြီး ကောင်းမှုတွေ အဆက်မပြတ် လုပ်ဆောင်နေတာဟာ မဟာယုမင်းဆက်ရဲ့ ‘ကောင်းကင်ဘုံစစ်သူကြီး’ ဖြစ်လာဖို့ ရည်မှန်းချက် ရှိနေလို့လား မသိဘူး”</p> <p>လူငယ်လေး ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် နန်းတော်အတွင်း၌ တိုးတိုးတိုးတိုး ပြောဆိုသံများ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>ဧကရာဇ်ယုသည် လူငယ်လေး၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ လူငယ်လေး ထွက်မသွားခင် ကြည့်ခဲ့သည့် အကြည့်၏ အဓိပ္ပာယ်နှင့် သူ မည်သည့် ဆုလာဘ်ကို လိုချင်နေသည်ကို သူ သိသော်လည်း ထိုအရာမှာ တစ်ခုတည်းသာရှိသော အရာဖြစ်သဖြင့် သူ မချီးမြှင့်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးရယ်တတ်သော လူငယ်သူရဲကောင်းလေး၏ ပုံရိပ်မှာ သူ၏ အာရုံထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>နှစ်ပေါင်း တစ်ရာမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။</p> <p>‘သူတော်စင်နယ်မြေ’တွင်မူ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်မျှသာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ထိုနေရာရှိ လူများ မည်သို့ရှိနေကြမည်ကို သူ တွေးနေမိသည်။</p> <p>နန်းတော်အပြင်ဘက်တွင်မူ...</p> <p>လူငယ်လေးသည် နန်းတော်ထဲမှ ထွက်လာပြီး မြင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ မြို့တော်ထဲမှ ဒုန်းစိုင်းနှင်ထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>နန်းတော်အတွင်းရှိ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိကြီးများ အားလုံးထဲတွင် သူတစ်ဦးတည်းသာလျှင် ‘နဂါးမြို့တော်’ အတွင်း၌ မြင်းစီးခွင့် ရရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအခွင့်အရေးမှာ အိမ်ရှေ့မင်းသားပင်လျှင် မရရှိနိုင်သော အခွင့်ထူးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် မြို့တော်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့နှင့် မဆုံဘဲ မြို့ပြင်ရှိ နာမည်ကျော် တောင်တန်းကြီးတစ်ခုဆီသို့ တစ်ယောက်တည်း ဦးတည်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ဤတောင်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ရာခန့်က အပင်တစ်ပင်မှ မပေါက်သည့် တောင်ကတုံးကြီး တစ်ခုဟု ကောလာဟလ ထွက်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ‘အမျိုးသမီး ဓားအင်မော်တယ်’တစ်ပါးသည် ထိုနေရာတွင် အခြေချပြီး တာအိုဘုရားကျောင်း တစ်ခု တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ(မ)သည် တောင်ထိပ်ကို ဓားဖြင့် ပိုင်းဖြတ်၍ မြေညှိခဲ့သည်ဟု ပြောကြသည်။</p> <p>ထိုတောင်မှာ အလွန်မမြင့်မားသော်လည်း နတ်မိမယ်တစ်ပါး နေထိုင်ခြင်းကြောင့် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါများ ရှိနေသည်။ မဟာယုမင်းဆက်တစ်ခုလုံးရှိ သိုင်းပညာရှင်များမှာ ထိုနတ်မိမယ်ကို တွေ့ဆုံခွင့်ရရန်အတွက် လာရောက်ကြသော်လည်း အားလုံးမှာ တောင်ခြေတွင်ပင် အငြင်းခံကြရသည်။</p> <p>တာအိုဘုရားကျောင်းအတွင်း၌ နတ်မိမယ်၏ အစေခံအဖြစ် တာအိုမိန်းကလေး အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး သူတို့သည် ဘုရားကျောင်းကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် နတ်မိမယ် စိုက်ပျိုးထားသော ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို ပျိုးထောင်ခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ကြသည်။</p> <p>“လီစစ်သူကြီး... ဒါက နတ်မိမယ်ရဲ့ အိမ်တော်ပါ။ ရှင် ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လို့ မရပါဘူး”</p> <p>တောင်ခြေသို့ ရောက်သောအခါ ထောင်ပေါင်းများစွာသော လှေကားထစ်များ၏ အောက်တွင် လူငယ်လေးကို တားဆီးလိုက်ကြသည်။</p> <p>အပြာရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဓားများကိုယ်စီ လွယ်ထားကြသည့် အမျိုးသမီး နှစ်ဦးမှာ လူငယ်လေး၏ အရှေ့တွင် လျင်မြန်စွာ ပိတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>လူငယ်လေး၏ မျက်နှာတွင် မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဧကရာဇ်၏ နန်းတော်အတွင်းသို့ပင် လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်သူ ဖြစ်ရာ ဤလောကပေါ်တွင် သူ့အတွက် ပိတ်ထားသော တံခါးဟူ၍ မရှိပေ။</p> <p>သို့သော် တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်ကို သတိရလိုက်သောအခါ သူသည် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ ပြောလိုက်သည်။ “သွားပြောလိုက်... နတ်မိမယ် ‘ရန်’ ကို လီဖျင်အန်း လာတွေ့တယ်လို့”</p> <p>သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ အမျိုးသမီး နှစ်ဦးမှာ ဘာမှ ထပ်မပြောရဲတော့ဘဲ တစ်ဦးမှာ သတင်းပေးရန် တောင်ပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးတက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>မဟာယုနတ်ဘုရားမင်းဆက်အတွင်း ဧကရာဇ်ယုပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် အာဏာအရှိဆုံးဟု ဆိုနိုင်သော ဤလူငယ်မှာ လှေကားထစ်များအောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်နေခဲ့သည်။ အနားရှိ အမျိုးသမီးမှာမူ သူ၏ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကြောင့် အသက်ပင် ဝဝ မရှူရဲဘဲ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>သူ(မ)တို့၏ နတ်မိမယ်မှာ ဧကရာဇ်များနှင့် အခြား မည်သူ့ကိုမဆို တွေ့ဆုံရန် ငြင်းပယ်နိုင်ပြီး မည်သူမျှ မပြောရဲသော်လည်း ယခု သူတို့ရှေ့မှ ကြောက်စရာကောင်းသော စစ်သူကြီးကိုတော့ သူတို့ အနည်းငယ်မျှ မရိုမသေ မလုပ်ရဲကြပေ။</p> <p>ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက်...</p> <p>အပြာရောင် ပုံရိပ်တစ်ခု လှေကားထစ်များမှတစ်ဆင့် အပြေးဆင်းလာခဲ့သည်။ သတင်းသွားပို့သော အမျိုးသမီး ပြန်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ(မ)သည် လူငယ်လေးကို အကဲခတ်ရင်း သတိထား၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“လီစစ်သူကြီး... ကျွန်မတို့ နတ်မိမယ်က ဘယ်ဧည့်သည်ကိုမှ လက်မခံဘူးလို့ ပြောပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်လှည့်ပါဦး”</p> <p>“ဟမ်”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လူငယ်လေး၏ မျက်နှာမှာ သုန်မှုန်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းမှာ ကုန်ဆုံးသွားပုံရသည်။ သူသည် ဒေါသထွက်ချင်သော်လည်း တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ စိတ်ကို ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီး</p> <p>“ငါ အခုလေးတင် တိုက်ပွဲက ပြန်လာတာ။ ‘တာအိုနားလည်ခြင်းနယ်ပယ်’ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို သတ်ခဲ့ပြီး အဲဒီကောင်ရဲ့ ‘တာအိုအကြေးခွံ’ကို ရလာခဲ့တယ်။ အဲဒါကို နတ်မိမယ်ကို လက်ဆောင်ပေးဖို့ လာခဲ့တာ”</p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ တာအိုအနှစ်သာရများ ကိန်းအောင်းနေသည့် အညိုရင့်ရောင် အကြေးခွံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအကြေးခွံမှ မြူဆိုင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး အကြေးခွံတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ‘နတ်ဘုရားလက်နက်’ ကဲ့သို့ ထက်ရှသော စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p>သူသည် ထိုအကြေးခွံကို အမျိုးသမီးထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး “ဒါကို နတ်မိမယ် ရန်ဆီ ယူသွားပေးလိုက်။ ငါ လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်လောက် သောက်ပြီးရင် ပြန်သွားမယ်လို့ပဲ ပြောလိုက်ပါ”</p> <p>သတင်းပေးသော အမျိုးသမီးမှာ ထိုအကြေးခွံကို မြင်သောအခါ မှင်တက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အလွန် အဖိုးတန်သော အရာဖြစ်ပြီး လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် သွန်းလုပ်လိုက်ပါက တစ်လောကလုံး ကျော်ကြားမည့် နတ်ဘုရားလက်နက် ဖြစ်လာမည်ကို သူ(မ) သိသည်။</p> <p>သူ(မ)သည် ထိုအကြေးခွံကို ရိုသေစွာဖြင့် အလျင်အမြန် လက်ခံလိုက်ပြီး “လီစစ်သူကြီး... ခဏလောက် စောင့်ပေးပါဦး၊ ကျွန်မ နတ်မိမယ်ကို ချက်ချင်း သွားတင်ပြပါ့မယ်”</p> <p>သူ(မ)သည် တောင်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်တက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>လူငယ်လေးမှာ တောင်ခြေတွင် စိတ်ရှည်စွာဖြင့် ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ သူ၏ ခံ့ညားထည်ဝါသော ပုံစံမှာ အမျိုးသမီးများ၏ ရင်ထဲတွင် အားကျစိတ်နှင့် ချစ်မြတ်နိုးစိတ်များကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။</p> <p>လီဖျင်အန်းမှာ နာမည်ကျော်လာသည့် အချိန်မှစ၍ တစ်ပြည်လုံးရှိ အမျိုးသမီးများအတွက် အလိုချင်ဆုံးသော ‘အိမ်ထောင်ဖက်’ ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>‘နတ်ဘုရား မြို့စားမင်း’ ဘွဲ့ကို ရရှိထားခြင်း၊ သာမန်လူသားများအတွက် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်း၊ နာမည်ကျော် မဟာစစ်သူကြီး မိသားစုမှ မွေးဖွားလာခြင်း၊ လူငယ်ဘဝတွင် ကျော်ကြားခြင်းနှင့် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီအတွင်း ဒုတိယမြောက် ပါရမီအရှိဆုံးသူ ဖြစ်ခြင်း စသည့် အချက်များကြောင့် ဤလူငယ်မှာ အမျိုးသမီးများစွာ၏ အမြဲတမ်း ဆွေးနွေးစရာနှင့် အားကျစရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော်... သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင်တော့ သူတို့၏ နတ်မိမယ်ကိုသာ မြင်နေသည်ကို သူ(မ) နားလည်ပါသည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် သတင်းသွားပို့သော အမျိုးသမီး ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြန်သည်။</p> <p>သူ(မ) အနားမရောက်ခင်မှာပင် လီဖျင်အန်းသည် သူ(မ)၏လက်ထဲတွင် ပါလာဆဲဖြစ်သော တာအိုအကြေးခွံကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်ခုံးများ တွန့်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားခဲ့သည်။ “သူ(မ)က လက်မခံဘူးတဲ့လား”</p> <p>“လီစစ်သူကြီး... ကျွန်မတို့ နတ်မိမယ်က ပြောပါတယ်။ ဒီအရာက အရမ်း အဖိုးတန်လွန်းလို့ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ သူ(မ) လက်မခံနိုင်ဘူးတဲ့။ ဒါကို ပြန်ယူသွားပါဦး... သူ(မ)က ဧည့်သည်ကို တွေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး...”</p> <p>အမျိုးသမီးမှာ လီဖျင်အန်းကို သတိထားကြည့်ရင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်စွာဖြင့် အကြေးခွံကို ပြန်ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>လီဖျင်အန်းမှာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် တာအိုအကြေးခွံကို ပြန်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ငါက လူချင်းလာတွေ့တာပဲ ရှိတာပါ။ အကယ်၍ နတ်မိမယ်က ဒီလောက်တောင် နှလုံးသား မရှိဘူးဆိုရင်တော့ ငါ အတင်းဝင်လာတာကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့တော့”</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အမျိုးသမီး နှစ်ဦးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ သူသည် အပေါ်သို့ ချက်ချင်း ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>‘တာအိုနားလည်ခြင်းနယ်ပယ်’ နတ်ဆိုးကို သတ်နိုင်သူဖြစ်ရာ သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း ‘တာအိုနားလည်ခြင်းနယ်ပယ်’ တွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ‘တတိယအင်မော်တယ်နယ်ပယ်’ ရှိ အမျိုးသမီး နှစ်ဦးမှာ သူ့ကို အနည်းငယ်မျှပင် မတားဆီးနိုင်ကြပေ။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းတွင် သူသည် လှေကားထစ်များ၏ အထက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p>သူ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သောအခါ၊ အလွန် ရိုးရှင်းသော ဝါးခြံစည်းရိုးခတ်ထားသည့် အိမ်လေးတစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုအိမ်လေးမှာ သာမန် ကျေးလက်အမျိုးသမီးများ၏ အိမ်နှင့်သာ တူသော်လည်း အတွင်း၌မူ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အလွန်ကို တင့်တယ်လှပသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ထိုင်နေသည်။ သူ(မ)သည် အဝေးက စိမ်းလန်းစိုပြေသော တောင်တန်းကြီးကို ကြည့်ရင်း ပန်းချီဆွဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုပုံရိပ်၏ ကျောပြင်ကို မြင်လိုက်ရုံမျှဖြင့် လီဖျင်အန်း၏ ဒေါသများမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင်ပင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်မတိုးတော့ပေ။ ထိုလှပသော မြင်ကွင်းကို မဖျက်ဆီးချင်သကဲ့သို့ သူသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်ရင်း တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်နေခဲ့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save