Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း။ ၄၁၆</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဝုန်း... ဝုန်း...</p> <p>ယာဉ်တန်းသည် လျင်မြန်စွာပင် နောက်ပြန်လှည့်လိုက်ပြီး ကျောက်လင်းနှင့် အခြားသူများကို တင်ဆောင်လျက် လီမြစ် အခြေစိုက်စခန်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်သို့ ဦးတည်ကာ တောရိုင်းမြေပြင်ကြီးအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>ယာဉ်တန်းအတွင်း၌မူ ယွမ်ရိနှင့် အခြားဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများ၏ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော အမူအရာများနှင့် မတူဘဲ ကျောက်လင်းမှာမူ ဝမ်းနည်းဟန်ဆောင်နေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေရှာသည်။</p> <p>ယခုတာဝန်တွင် သူမ၏ စွမ်းဆောင်မှုမှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။ သူမသာ မပါဝင်ခဲ့ပါက မိုးကြိုးဟိန်းသံကို လီမြစ် အခြေစိုက်စခန်းဆီသို့ မည်သို့မျှ မျှားခေါ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါတွင် သူမသည် အခြေစိုက်စခန်းသို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ မည်ကဲ့သို့သော ဆုလာဘ်များက သူမကို စောင့်ကြိုနေမလဲဟုပင် စိတ်ကူးယဉ်နေတော့သည်။</p> <p>တိုက်ပွဲအပြီးတွင်  မိုးကြိုးဟိန်းသံကို ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သော ကျိရုရွှယ်၏ ခံစားချက်မှာလည်း ယခုအချိန်၌ ကျောက်လင်းနှင့် ထပ်တူပင်။ မိုးကြိုးဟိန်းသံကို ထိန်းချုပ်နိုင်သွားပြီဖြစ်ရာ သူမသည် တောရိုင်းထဲတွင် ဆက်လက်မနေတော့ဘဲ  မိုးကြိုးဟိန်းသံနှင့်အတူ ဇွန်ဘီရုပ်သေးအုပ်စုကို ခေါ်ဆောင်လျက် လီမြစ် အခြေစိုက်စခန်းဆီသို့ ပြန်လည်ဦးတည်လိုက်သည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် မြို့ဂိတ်တံခါးရှေ့တွင် ရပ်စောင့်နေသော လုချွမ်းသည် ချီချီလေးနီးကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>"ဖေဖေ... စောစောက သမီး ဘယ်လိုနေလဲ။ ဒီကောင်ကြီးကို သမီး ယဉ်ပါးအောင် လုပ်လိုက်ပြီနော်"</p> <p>လုချွမ်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျိရုရွှယ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြီး သူမနောက်မှ လိုက်ပါလာသော  မိုးကြိုးဟိန်းသံကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောဆိုတော့သည်။</p> <p>"ငါတို့ရဲ့ ချီချီလေးကတော့ အတော်ဆုံးပဲကွာ"</p> <p>ထိုစကားအတွက် လုချွမ်းသည် ချီချီလေး၏ ခေါင်းကို ချစ်စနိုးဖြင့် ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး စက္ကူတစ်ရွက်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ စာရေးသားလိုက်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုချွမ်း၏ အကြည့်များသည် ချီချီလေးနောက်ရှိ မိုးကြိုးဟိန်းသံထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အပေါ်အောက် အသေအချာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>အရိုက်အနှက် ခံထားရသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး စုတ်ပြတ်သတ်နေသော်လည်း ၎င်း၏ ထင်ရှားလှသော အဆင့် ၅ အရှိန်အဝါမှာမူ ငြင်းပယ်၍မရနိုင်အောင်ပင် အစွမ်းထက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p>ဤ မိုးကြိုးဟိန်းသံ၏ ခွန်အားမှာ တကယ်ပင် ကြီးမားလှသည်။ လုချွမ်း၏ အမြင်အရဆိုလျှင် အင်အားသာလွန်စွာဖြင့် ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါက အာဖန်းတစ်ယောက်တည်းနှင့်ဆိုလျှင် ဤကောင်ကြီးကို ယှဉ်နိုင်ရန်မှာ လွယ်ကူလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>သို့ရာတွင် အနာဂတ်၌  မိုးကြိုးဟိန်းသံ၏ အကူအညီပါ ရရှိတော့မည်ဖြစ်ရာ သူ၏အင်အားမှာ ပိုမိုတောင့်တင်းလာမည်ဖြစ်ပြီး လူသားများ ပြဿနာရှာလာမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ချေ။</p> <p>အကယ်၍ လူသားများကသာ ရန်စရဲမည်ဆိုပါက လုချွမ်းဖြစ်စေ ချီချီလေးဖြစ်စေ ကိုယ်တိုင်ထွက်လာရန်ပင် မလိုတော့ဘဲ  မိုးကြိုးဟိန်းသံ တစ်ကောင်တည်းကို လွှတ်လိုက်ရုံဖြင့် သူတို့အား ကိုင်တွယ်ရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ချီချီလေး... ဒီကောင်ကြီးရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက..."</p> <p>ထို့နောက်တွင် လုချွမ်းသည်  မိုးကြိုးဟိန်းသံ၏ ဒဏ်ရာများကို သတိပြုမိသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စက္ကူပေါ်တွင် စာရေးလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>ယခုအချိန်၌  မိုးကြိုးဟိန်းသံမှာ ဝက်ဝံအနက်ကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ အသက်ကိုလည်း အလုအယက် ရှူနေရရှာသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အချိန်မရွေး အသက်ထွက်သွားနိုင်သည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။</p> <p>၎င်းသည် အလွန်အစွမ်းထက်သော အဆင့် ၅ အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်ရာ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ့လက်အောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် ဒဏ်ရာပြင်းထန်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားမည်ကို လုချွမ်း အဖြစ်မခံနိုင်ချေ။</p> <p>"ဖေဖေ မစိုးရိမ်ပါနဲ့ ဒီကောင်ကြီးက အရေထူပြီး အသားမာပါတယ်။ အမြုတေတွေနဲ့ သားရဲအသားတွေကိုသာ များများစားရမယ်ဆိုရင် ပြန်ကောင်းလာမှာပါ"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျိရုရွှယ်က အရေးမကြီးသည့်အလား လက်ကာပြလိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ ဒါဆိုရင် ငါ့လက်အောက်မှာရှိတဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားတဲ့ ဇွန်ဘီတွေကို လိုအပ်တဲ့ အမြုတေတွေနဲ့ သားရဲအသားတွေကို  မိုးကြိုးဟိန်းသံဆီ ပို့ပေးဖို့ ခိုင်းလိုက်မယ်"</p> <p>လုချွမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စက္ကူပေါ်တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရေးသားလိုက်သည်။</p> <p>လက်ရှိအချိန်တွင် သူ့ထံ၌ အပေါများဆုံးအရာမှာ သားရဲအသားများနှင့် အမြုတေများပင်။</p> <p>ဤအတောအတွင်း သူသည် မတွေးဝံ့စရာကောင်းလောက်အောင် များပြားလှသော ပုံပြောင်းသားရဲငါးများကို အမဲလိုက်ခဲ့သဖြင့် သိုလှောင်ထားသော ငါးအရေအတွက်မှာ အံ့မခန်းပင်။</p> <p>လုချွမ်း ယခုပိုင်ဆိုင်ထားသော အဆင့် ၁ နှင့် အဆင့် ၂ အမြုတေများမှာ သစ်သားသေတ္တာ အနည်းငယ်ဖြင့်ပင် ထည့်၍မဆံ့နိုင်တော့ချေ။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤအဆင့် ၁ နှင့် အဆင့် ၂ အမြုတေများသည် သူ့အတွက် အသုံးဝင်မှု အလွန်နည်းပါးလှသည်။ အရေအတွက် များပြားလွန်းလှသဖြင့်  မိုးကြိုးဟိန်းသံကို ပေးလိုက်ရန် သူ ဝန်မလေးပေ။</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဖေဖေ"</p> <p>ကျိရုရွှယ်က ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကဲ သွားကြစို့ ငါတို့ရဲ့ ချီချီလေးက ဒီတစ်ခါတော့ အကြီးအကျယ် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့တာပဲ။ ဖေဖေ အိမ်ရောက်ရင် သမီးအတွက် အရသာရှိတာတစ်ခုခု ချက်ကျွေးမယ်"</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လုချွမ်းသည် ကျိရုရွှယ်ကို ဦးဆောင်ကာ အခြေစိုက်စခန်းဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူတို့နောက်တွင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးအုပ်စုနှင့်အတူ  မိုးကြိုးဟိန်းသံမှာလည်း လိမ္မာယဉ်ပါးစွာဖြင့် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။</p> <p>လမ်းခရီးတွင်  မိုးကြိုးဟိန်းသံ၏ ဒဏ်ရာများမှာ သွေးတိတ်သွားပြီဖြစ်သော်လည်း ဖုန်မှုန့်များနှင့် ရောနှောနေသော သွေးခဲများမှာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကပ်ငြိနေသဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>ဗီလာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဇွန်ဘီရုပ်သေး တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ သူတို့၏ သတ်မှတ်ထားသော နေရာအသီးသီးသို့ ပြန်သွားကြပြီး လုချွမ်းမှာမူ စတင်အလုပ်ရှုပ်တော့သည်။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လူသားများနှင့် သူတို့ကြားရှိ ကွာဟချက်ကို အပြတ်အသတ် ပြသနိုင်ခဲ့ပြီးသူတို့အား နောက်ဆုတ်သွားအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် လုချွမ်းမှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေမိသည်။ စိတ်ပျော်ရွှင်နေသဖြင့် သူချက်ပြုတ်လိုက်သော ဟင်းလျာများ၏ ရနံ့မှာပင် ပုံမှန်ထက် နှစ်ဆခန့် ပိုမိုမွှေးကြိုင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် မီးဖိုချောင်ရှိ ဂတ်စ်မီးဖိုကို ပိတ်လိုက်ပြီး လုချွမ်းသည် ဟင်းနှစ်ပွဲကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>အမဲသားနှပ်တစ်ပွဲနှင့် ဝက်နံရိုးပေါင်းတစ်ပွဲပင်။</p> <p>"ဝါး... ဖေဖေက ဒီနေ့ ဝက်နံရိုးပေါင်း ချက်ကျွေးတာပဲ"</p> <p>ထမင်းစားပွဲတွင် အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေသော ကျိရုရွှယ်၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားပြီး မျက်နှာထက်တွင်လည်း အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ထို့နောက်တွင်မူ ကျိရုရွှယ်သည် အားပါးတရ စတင်စားသောက်တော့သည်။</p> <p>ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် ကျိရုရွှယ်မှာ အသက်အရွယ်အရ ငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း အစားအသောက်အား တော်တော်လေးစားနိုင်သည်။ ခေတ္တခဏအတွင်းမှာပင် စားပွဲပေါ်ရှိ ဝက်နံရိုးပေါင်း ပန်းကန်လုံးကြီးမှာ သူမ၏ လက်ချက်ဖြင့် ပြောင်သလင်းခါသွားပြီး အရိုးစုပုံကြီးသာ ကြွင်းကျန်ရစ်တော့သည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ကျိရုရွှယ်မှာ အဝစားလိုက်ရသဖြင့် ကျေနပ်အားရသွားပြီး သူမ၏ လုံးဝန်းနေသော ဝမ်းဗိုက်ကလေးကို ပုတ်ကာ ထိုင်ခုံပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် ဖခင်ဖြစ်သူကို နှုတ်ဆက်ပြီး အခန်းထဲသို့ ပြန်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ဖခင်ဖြစ်သူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တွေဝေသွားခဲ့သည်။</p> <p>စောစောက  မိုးကြိုးဟိန်းသံကို သူမ ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် နည်းလမ်းကို ဖခင်ဖြစ်သူ မြင်တွေ့ခဲ့မှန်း သူမ သိရှိထားသည်။ ဤကဲ့သို့သော ကတိသစ္စာပြုခြင်း စွမ်းရည်မှာ သူမ၏ ပါရမီစွမ်းရည်နှင့် လုံးဝပတ်သက်မှု မရှိသည့်အတွက် ဖခင်ဖြစ်သူမှာ အလွန်ပင် သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေလိမ့်မည်ဟု သူမ တွေးမိသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ကျိရုရွှယ်သည် သွေးကတိသစ္စာ နည်းလမ်းကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည့်အတွက် ဖခင်ဖြစ်သူအပေါ် လျှို့ဝှက်ထားရန် စိတ်ကူးမရှိခဲ့ပေ။ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်အတန်း မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များစွာနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ထူးခြားသော နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို ထပ်မံ ထုတ်ဖော်ပြသရဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအချိန်ကျမှ ဖခင်ဖြစ်သူက ဇဝေဇဝါဖြစ်ကာ တစ်ချိန်လုံး ခန့်မှန်းနေရမည့်အစား အမှန်တရားကို ယခုကတည်းကပင် ဖွင့်ပြောလိုက်ခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်မည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>"ဖေဖေ... သမီးမှာ ဖေဖေ့ကို ပြောစရာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိတယ်။ ဒီကို ခဏလောက် လာပေးလို့ ရမလားဟင်"</p> <p>ခေတ္တမျှ တွေဝေနေပြီးနောက် ကျိရုရွှယ်သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေသော လုချွမ်းကို ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများ၏ အမြင်အာရုံမှတစ်ဆင့် အခြေစိုက်</p> <p>စခန်းပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းနေသော လုချွမ်းသည် လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ချီချီလေးက သူမတွင် ပြောစရာ လျှို့ဝှက်ချက် ရှိသည်ဟု ပြောလိုက်သည့်အတွက် ၎င်းသည်  မိုးကြိုးဟိန်းသံကို ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်ခဲ့မှုနှင့် ပတ်သက်လိမ့်မည်ဟု လုချွမ်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် လုချွမ်းသည် ထိုင်နေရာမှ ထရပ်ကာ ကျိရုရွှယ်ထံသို့ နူးညံ့သော အကြည့်များဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။</p> <p>"ချီချီလေး... သမီး မပြောချင်ရင် တကယ် မပြောလည်း ရပါတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါနဲ့။ သမီးမှာ လျှို့ဝှက်ချက်လေးတွေ ရှိနေတာကို ဖေဖေက တကယ်ကို အလေးမထားပါဘူး"</p> <p>လုချွမ်းသည် ချီချီလေးကို စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေလိုသဖြင့် စက္ကူပေါ်တွင် ဤသို့ အမြန်ရေးသားလိုက်သည်။</p> <p>စက္ကူပေါ်ရှိ စာသားများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျိရုရွှယ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမ၏ ဖခင်မှာ လိမ်ညာနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူမတွင် လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေသည်ကို အမှန်တကယ်ပင် အရေးမစိုက်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ သို့သော် ဖခင်ဖြစ်သူက သူမအပေါ် ပိုမိုယုံကြည်</p> <p>လက်ခံလေလေ ကျိရုရွှယ်မှာ အမှန်တရားကို ပိုမိုဖွင့်ဟလိုလေလေ ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူမ၏ ဖခင်က သူမကို အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ပြီး တစ်ခဲနက် လက်ခံပေးထားသည့်အတွက် သူ့အပေါ် ထပ်မံ မလိမ်ညာလိုတော့ပေ။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် ကျိရုရွှယ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး လုချွမ်းကို တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဖေဖေ... အမှန်တော့... သမီးက နောက်ဘဝကနေ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူတစ်ယောက်ပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save