Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၄၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">မိန်းကလေးများ၏ အဓိက အရည်အသွေးမှတ်များ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>တင်းယန်က လင်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် စွမ်းအင်တိုင်းမျက်မှန်ထဲရှိ ကိန်းဂဏန်းများက ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်လာသည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၅၀ မှတ် အမှတ်အသားကို တိုက်ရိုက် ကျော်လွန်သွားတော့သည်။</p> <p>သို့တိုင်အောင် ရပ်တန့်မသွားသေးဘဲ ဆက်လက် မြင့်တက်လာကာ ၅၇ မှတ်သို့ ရောက်ချိန်တွင် နောက်ထပ် တစ်မှတ်ကို ခက်ခဲစွာ ခုန်တက်သွားပြီး ၅၈ မှတ်တွင် ရပ်တန့်သွားလေသည်။</p> <p>တင်းယန်၏ သူငယ်အိမ်က ချက်ချင်း ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အံ့သြတုန်လှုပ်သည့် အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ရှင်... ရှင့်ရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးမှတ်က... ၅၈ မှတ်တောင် ရောက်နေတာလား"</p> <p>လင်းယွမ်က သူမ စွမ်းအင်တိုင်းမျက်မှန် တပ်ကာ သူ့ကို ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ ဘာလုပ်နေသည်ကို ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူက တားဆီးခြင်း မပြုဘဲ သူမကို ပြုံးရွှင်စွာဖြင့်သာ ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ ဤမျှ အံ့အားသင့်နေသော ပုံစံကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လင်းယွမ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဒီလောက်ပါပဲ... ခုတလော နည်းနည်း ပျင်းနေလို့ပါ"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် တင်းယန်မှာ ချက်ချင်း ဆွံ့အသွားရသည်။</p> <p>ပျင်းနေတာတောင် ၅၈ မှတ် ရောက်နေတာလား...</p> <p>ရှင်သာ နည်းနည်းလေး ပိုကြိုးစားလိုက်ရင် ၆၀ မှတ်ကိုတောင် ကျော်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား...</p> <p>လင်းယွမ်ကို အသေအလဲ လိုက်မီအောင် ကြိုးစားလေလေ ပိုပြီး ဝေးကွာသွားလေလေဟု ခံစားရသဖြင့် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခဏမျှ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က သူ၏ အရည်အသွေးမှတ် ဇယားကွက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်လိုက်ရာ အဓိက အရည်အသွေးမှတ် အမြင့်ဆုံးမှာ စိတ်စွမ်းအင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>လတ်တလော စိတ်စွမ်းအင် အရည်အသွေးမှတ် ကိန်းဂဏန်းမှာ ၅၇.၅ ဖြစ်သည်။</p> <p>စွမ်းအင်တိုင်းမျက်မှန်၏ စစ်ဆေးမှုက အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ကွာဟချက် ရှိနေပုံရသော်လည်း ထိုကွာဟချက် ပမာဏက သိပ်မကြီးမားလှပေ။</p> <p>သေချာပေါက် ဝ.၅ မှတ် ကွာဟချက်က နားထောင်ကြည့်လျှင် သိပ်မကြီးမားလှဟု ထင်ရသော်လည်း အစောပိုင်း ကာလများတွင် တကယ့် လက်တွေ့ စွမ်းရည်အပေါ် သက်ရောက်မှုအရ ကွာဟချက်က တော်တော်လေး ကြီးမားလှသည်။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့် ခွန်အား ၅ မှတ်နှင့် ခွန်အား ၅.၅ မှတ်ကြားတွင် ဆယ်ပေါင်၊ ပေါင်နှစ်ဆယ်ခန့် ကွာဟချက် ရှိနိုင်ပြီး ၎င်းက များသောအားဖြင့် ကျော်လွှား၍ မရနိုင်သော ကွာဟချက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သေချာပေါက် နောက်ပိုင်းကာလများသို့ ရောက်လာချိန်တွင် ဤကဲ့သို့သော ကွာဟချက်များကို အခြေခံအားဖြင့် လျစ်လျူရှုထား၍ ရသွားပေမည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၅၀ မှတ် နောက်ပိုင်းတွင် ဝ.၅ မှတ် အရည်အသွေး ကွာဟချက်က တကယ်ကို အလွန် နည်းပါးသွားလေပြီ။</p> <p>တိုက်ခိုက်သည့် အချိန်တွင်လည်း ဤမျှလေးသော ကွာဟချက်လေးကြောင့် တစ်ခုလုံး၏ တိုက်ပွဲရလဒ်ကို သက်ရောက်မှု ရှိစေမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>လင်းယွမ်တို့၏ ဤအဆင့်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် အများအားဖြင့် အစွမ်းများ၏ အရည်အသွေးကို ယှဉ်ပြိုင်ရခြင်း၊ အရည်အသွေးစွမ်းရည်များက တစ်ဖက်လူကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိမရှိ ယှဉ်ပြိုင်ရခြင်း စသည့် အကြောင်းရင်းပေါင်းစုံ ပါဝင်လာပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကျွန်မရော... ကျွန်မရော... အမတင်း... ကျွန်မရော ဘယ်လောက်လဲ" တုံယန်က လက်မြှောက်ကာ အလျင်စလို အော်မေးလိုက်သည်။</p> <p>တင်းယန်က ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ခေါင်းလှည့်ကာ တုံယန်၏ ကိန်းဂဏန်းများကို အကဲခတ်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုသို့ ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူမက အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "နင်တောင် ၄၁ မှတ် ရောက်နေပြီလား"</p> <p>တုံယန်က ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချက်ချင်း ဝမ်းသာအားရ ပြုံးရွှင်သွားပြီး ခါးထောက်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟမ်းဟမ်း... ကျွန်မလည်း ၄၀ မှတ်ကို ကျော်သွားပြီပေါ့"</p> <p>တင်းယန်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "နင် လေ့ကျင့်နေတာကို ငါ သိပ်မတွေ့မိပါဘူး... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်မြန် ကျော်တက်သွားရတာလဲ"</p> <p>တုံယန်က ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချက်ချင်း ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်။ "ကျွန်မက ဘယ်လိုလုပ် မလေ့ကျင့်ဘဲ နေမှာလဲ... နေ့တိုင်း ကျွန်မတို့ရဲ့ ထိုက်ယန်တောင် စာသင်ကျောင်းကို သွားပြီး ယွီယန်တို့၊ ယိုယိုတို့နဲ့ အတူတူ ကလေးတန်းက ကလေးတွေကို ထိုက်ယန် မျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ် လေ့ကျင့်ဖို့ သင်ပေးနေရတာလေ"</p> <p>"ဒါ့အပြင် ကျွန်မက အခု လင်းယွင်တောင်စောင်း ဘက်က ပိုးစာပင် စိုက်ခင်း ကိစ္စတွေကို တာဝန်ယူထားရတာ... နေ့တိုင်းနီးပါး စိတ်အာရုံဆက်သွယ်အစွမ်းနဲ့ ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မကို ဆက်သွယ်နေရတာ တော်တော် ပင်ပန်းတာနော်"</p> <p>လူတိုင်းက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။ တုံယန်၏ အစွမ်းက တိုက်ခိုက်ရေး အမျိုးအစား မဟုတ်ဘဲ စိတ်အာရုံဆက်သွယ်မှု ဖြစ်သဖြင့် ပုံမှန် အသုံးပြုချိန်တွင် မိုးနှင့် မြေကို တုန်လှုပ်စေနိုင်လောက်သည့် အစွမ်းသတ္တိများ မရှိပေ။</p> <p>ဤကဲ့သို့ သိသာထင်ရှားမှု မရှိလှသော အစွမ်းမျိုးကို သူမ အသုံးပြုနေသလား မပြုနေဘူးလားဆိုတာကို လုံးဝ မသိနိုင်ပေ။</p> <p>တုံယန် နေ့စဉ် လင်းယွင်တောင်စောင်းသို့ သွားကာ ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မ၊ မီးဝါးပိုးဘုရင်မတို့နှင့် ဆက်သွယ်ရသည့် အလုပ်ပမာဏက တကယ်တော့ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသည်။</p> <p>ဤသို့ မကြာခဏ အစွမ်းကို အသုံးပြုနေရခြင်းက အစွမ်းကို လေ့ကျင့်သည့် နည်းလမ်းတစ်မျိုး မဟုတ်ဘူးဟု မည်သူက ပြောနိုင်မည်နည်း။</p> <p>ထို့ကြောင့် မူလက အစွမ်းနိုးထမှု နောက်ကျခဲ့သော တုံယန်မှာ ယခုအချိန်တွင် အမီလိုက်လာနိုင်ခဲ့ပြီး ၄၁ မှတ်အထိ ကျော်လွန်ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဆုန့်ဝမ်ကလည်း ဤအချိန်တွင် မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်မရော... အမတင်း... ကျွန်မရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးမှတ်က ဘယ်လောက်လဲ"</p> <p>တင်းယန်က ဆုန့်ဝမ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ထပ်မံ အံ့သြသွားရပြန်သည်။ "၄၉ မှတ်"</p> <p>ဤသို့ ကြည့်လိုက်ရချိန်တွင် သူမက ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။</p> <p>ဆုန့်ဝမ်၏ အဓိက အရည်အသွေးမှတ်က ၄၉ မှတ်အထိ မြင့်မားနေပြီး သူမထက်ပင် တစ်မှတ် ပိုများနေသေးသည်။</p> <p>၎င်းက တင်းယန်ကို စွမ်းအင်တိုင်းမျက်မှန်ကို ချွတ်လိုက်စေပြီး ဤအရာများတွင် ပြဿနာများ ရှိနေသလားဟု စစ်ဆေးချင်စိတ် ပေါက်သွားစေသည်။</p> <p>သူမ ကိုယ်တိုင် ထိုမျှ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်နေခဲ့တာတောင် ဆုန့်ဝမ်၏ အဓိက အရည်အသွေးမှတ်လောက် မမြင့်ဘူးလား...</p> <p>ဆုန့်ဝမ်မှာ ချက်ချင်း အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး လင်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် "မြန်မြန် ချီးကျူးပေးပါဦး" ဆိုသည့် အဓိပ္ပါယ်များ အပြည့် ပါဝင်နေသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးရင်း သူမ၏ ချောမွတ်နေသော လက်ဖဝါးလေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မဆိုးဘူးပဲ... နင် ဘယ်လို လေ့ကျင့်တာလဲ... အဓိက အရည်အသွေးမှတ်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မြင့်နေရတာလဲ"</p> <p>ဆုန့်ဝမ်က မျက်နှာအပြည့် အပြုံးများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မက နေ့တိုင်း အဲဒီ စိုက်ပျိုးရေးသီးနှံတွေကို မြန်မြန် ရင့်မှည့်အောင် လုပ်ပေးရတယ်လေ... ပြီးတော့ စိုက်ခင်းထဲက ရှားပါးမျိုးစိတ် တချို့ကိုလည်း ရင့်မှည့်အောင် လုပ်ပေးရသေးတယ်"</p> <p>"ဒါ့အပြင် သန္ဓေပြောင်း နေကြာပန်း တွေဘက်ကိုလည်း နေ့တိုင်း ဂရုစိုက်ပေးရသေးတယ်"</p> <p>"အကြိမ်တိုင်း ကျွန်မ ခွန်အားတွေ ကုန်ခမ်းပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားမှပဲ နားရတယ်... စိုက်ပျိုးရေး အရှိန်အဟုန် မြန်ဆန်ဖို့အတွက် ကျွန်မက ကျင့်စဉ်ကို အားကိုးပြီး ခန္ဓာကိုယ် အားပြန်ပြည့်လာအောင် အရှိန်မြှင့်ရတယ်... ပြီးတော့ အားပြန်ပြည့်စေတဲ့ ဆေးရည်တွေကိုလည်း အများကြီး ဝယ်ရသေးတယ်"</p> <p>"ဟူး... အခုဆိုရင် ဒေါက်တာရန်တို့ ဖော်စပ်ထားတဲ့ အစွမ်း ပြန်ပြည့်စေတဲ့ ဆေးရည်တွေအပေါ်တောင် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ဆေးယဉ် သွားပြီ"</p> <p>"ကောပိုင်ကျွမ်းဆီက အာဟာရဖြည့်ရည်နဲ့ပဲ အစွမ်းပြန်ပြည့်ဖို့ အားကိုးရတော့တယ်"</p> <p>ထိုအခါမှသာ လင်းယွမ်က ဆုန့်ဝမ် နေ့စဉ် ဤမျှ ပင်ပန်းနေခဲ့ရကြောင်းကို သိလိုက်ရသည်။</p> <p>သူမ၏ အစွမ်းကလည်း တိုက်ပွဲများတွင် အသုံးပြုရသည် မဟုတ်သော်လည်း စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းတွင် အသုံးပြုရာ၌ တူညီသော သိသာထင်ရှားသည့် ရလဒ်များကို ရရှိစေသည်။</p> <p>ယခုအခါ ထိုက်ယန်တောင် စိုက်ခင်းနှင့် မိန်တောင်ရှိ လယ်ကွင်း အများစုကို သူမက ကိုယ်တိုင် သွားရောက် ဂရုစိုက်ပေးခဲ့ရသည်။</p> <p>သူမနှင့် အဒေါ်ကြီးလီတို့၏ ဂရုစိုက်မှုအောက်တွင်သာ ထိုက်ယန်တောင်က ဟင်းသီးဟင်းရွက် အမြောက်အများကို လျင်မြန်စွာ ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက် လွတ်လပ်ခွင့်ကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအထဲမှ ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုများကို အပြင်လူများက မမြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း သူမ၏ အစွမ်းများ လေ့ကျင့်ရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရလဒ်များကမူ လိမ်ညာ၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p>တစ်ဖက်တွင် တင်းယန်ဘက်ကို ပြန်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူမက နေ့စဉ် ကင်းလှည့်ကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်နေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ ထိုက်ယန်တောင် အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ တိုက်ခိုက်နိုင်သော သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများမှာ ဖမ်းဆီးခံရလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမ လှုပ်ရှားနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ သိပ်မများလှသဖြင့် သူမ ကိုယ်တိုင် တက်တက်ကြွကြွ လေ့ကျင့်မှသာလျှင် တိုးတက်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>လူဆိုသည်မှာ ပျင်းရိတတ်သော သဘာဝ ရှိကြောင်း သိထားရပေမည်။</p> <p>လူအများစုက သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေသော အခြေအနေများအောက်တွင် အေးအေးဆေးဆေး အနားယူ ခံစားရန်သာ ရွေးချယ်ကြမည် ဖြစ်ပြီး မည်ကဲ့သို့ ဤမျှ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြိုးစားနိုင်မည်နည်း။</p> <p>တင်းယန်က ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးအောက်တွင်ပင် အားကောင်းသော မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး အဓိက အရည်အသွေးမှတ် ၄၈ မှတ်အထိ မြင့်တက်လာခဲ့ခြင်းက ထိုက်ယန်တောင်ရှိ လူအားလုံးထဲတွင် သေချာပေါက် ထူးချွန်သူ တစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>တုံယန်၊ ဆုန့်ဝမ်တို့ကဲ့သို့သော အစွမ်းအမျိုးအစားများမှာမူ နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးမပြုရသည့် နေရာဟူ၍ လုံးဝ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ပြီး ဘဝထဲသို့ ဝင်ရောက် ပေါင်းစပ်သွားပြီဟုပင် ပြောနိုင်ပေသည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့ နေ့စဉ် အစွမ်းများကို အသုံးပြုနေရသော ပြင်းထန်သည့် အခြေအနေများအောက်တွင် သူမတို့၏ အစွမ်းအဆင့်များက သဘာဝကျကျပင် အလွန် မြန်ဆန်စွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် ဆုန့်ဝမ်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "အမတင်း... အမမေကိုရော ကြည့်ကြည့်ပါဦး... အမမေရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးမှတ်က အခု ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိနေပြီလဲ"</p> <p>တင်းယန်က ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ခေါင်းလှည့်ကာ ရန်မေကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>အခြားသူများကလည်း သူတို့၏ အကြည့်များကို ရန်မေထံသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ရန်မေက ပြုံးလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလဲ"</p> <p>တင်းယန် ကြည့်ရှုပြီးသွားချိန်တွင် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် မှင်သက်သွားပြီး တုံ့ဆိုင်းဆိုင်းဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "လင်းယွမ်... ရှင့်ရဲ့ စွမ်းအင်တိုင်းမျက်မှန်က တကယ် တိကျရဲ့လား... ကျွန်မ ကြည့်ရတာတော့ ကွာဟချက်တွေ ရှိနေမယ် ထင်တယ်နော်"</p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p>တင်းယန်က မျက်မှန်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး လင်းယွမ်ထံသို့ ကမ်းပေးကာ သူ့ဘာသာ ကြည့်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က မျက်မှန်ကို တပ်လိုက်ပြီး ရန်မေကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ရန်မေက သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေသော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ... ဒါက ပြောလို့မရတဲ့ ကိစ္စများလား"</p> <p>လင်းယွမ် ကြည့်ရှုပြီးသွားချိန်မှသာ တင်းယန် ဘာကြောင့် စကားမပြောရသလဲဆိုတာကို နားလည်သွားတော့သည်။</p> <p>တကယ်တော့ ရန်မေ၏ အဓိက အရည်အသွေးမှတ်က သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ၃၆ မှတ်သာ ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က မျက်မှန်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အမမေ... အမရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးမှတ်က ၃၆ မှတ်ပဲ ရှိတယ်"</p> <p>ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ဆုန့်ဝမ်၊ တုံယန်နှင့် အခြားသူများမှာ ချက်ချင်းပင် အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>"ဘာ... အမမေရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးမှတ်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် နိမ့်နေရတာလဲ"</p> <p>"ဟင်... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ"</p> <p>ရန်မေက ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အနည်းငယ် မှင်သက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ငိုရခက် ရယ်ရခက် ဖြစ်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။ "နင်တို့တွေက ဘာကို အဲဒီလောက်တောင် အံ့သြနေကြတာလဲ"</p> <p>"ငါက အပြင်ထွက်ပြီး သတ်ဖြတ်နေရတာမှ မဟုတ်တာ... ပြီးတော့ နင်တို့ နှစ်ယောက်လို နေ့တိုင်း အစွမ်းတွေ သုံးပြီး ဟိုဟာလုပ် ဒီဟာလုပ်နဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေရတာမှ မဟုတ်တာ... အဓိက အရည်အသွေးမှတ်က ၃၆ မှတ်တောင် ရှိနေတာဆိုတော့ တော်တော်လေး မဆိုးလှဘူးလို့ ပြောရမှာပဲ"</p> <p>ရန်မေ၏ အစွမ်းကလည်း ရေခဲဓာတ် အစွမ်းဟု သတ်မှတ်၍ ရသော်လည်း သူမ၏ ရေခဲဓာတ် အစွမ်းမှာ ရေခဲများကို ဖန်တီးနိုင်ရုံသာမက သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်များကိုပါ ရေခဲဓာတ် ပါဝင်လာစေရန် ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်သည်။</p> <p>သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်မည်ဆိုပါက ရန်သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များကိုပင် အေးခဲသွားစေနိုင်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က သူမ၏ ဤအစွမ်းကို ခံစားဖူးပြီး သူမ၏ ဤအစွမ်းမှာ မျိုးရိုးဗီဇထဲတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် နှင်းရေခဲ နတ်ဘုရားမ ဟု ခေါ်ဆိုသော မျိုးရိုးဗီဇ လက်ဆင့်ကမ်း အချက်အလက် တစ်ခု၏ သက်ရောက်မှုကို ခံနေရပုံရသည်။</p> <p>အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက ရန်မေမှာ ထို နှင်းရေခဲ နတ်ဘုရားမ ဟု ခေါ်ဆိုသော အသိစိတ် ထွက်ပေါ်လာမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသဖြင့် အစွမ်းကို လေ့ကျင့်ရန် သိပ်ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။</p> <p>ထိုက်ယန်တောင် မျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ် ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်တွင်ပင် ရန်မေက ဤမျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ်ကို ကိုယ်တိုင် သွားရောက် လေ့ကျင့်လေ့ သိပ်မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>သူမ၏ အဓိက အရည်အသွေးမှတ် ယခု ၃၆ မှတ်အထိ မြင့်တက်လာနိုင်ခြင်းမှာ လင်းယွမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အရေးနိမ့်မသွားစေရန် အိပ်ခန်းတွင်း ကိစ္စရပ်များကို ရေရှည် ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရခြင်းကြောင့် မလွှဲမရှောင်သာ လေ့ကျင့် ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် အလုပ်ထဲတွင် ကုန်တိုက်မှ ကုန်ပစ္စည်းများကို ရေရှည် စာရင်းစစ်ဆေးခြင်း၊ ကုန်တိုက်၏ ကိစ္စရပ် အမျိုးမျိုးကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် အလုပ်ရှုပ်နေခြင်းတို့ကလည်း သူမ၏ ခွန်အားများကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ကုန်ခမ်းစေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်မှာ ထိုကာလအတွင်း အနည်းငယ် တိုးတက်မှုများ ရှိခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဤမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူမက ပုံမှန်အချိန်များတွင် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများ၏ သွေးသားများကို မစားဘဲ လင်းယွမ်နှင့် အတူ ကံစမ်းမဲမှ ရရှိလာသော ပစ္စည်းများကိုသာ စားသောက်သည်။</p> <p>သန္ဓေပြောင်း မျိုးရိုးဗီဇများကို စားသုံးမှု မရှိသောကြောင့် သူမ၏ စွမ်းရည် တိုးတက်မှု နှေးကွေးနေခြင်း၊ ထို့ထက်ပို၍ ရပ်တန့်နေခြင်းကလည်း အလွန် ပုံမှန်ဆန်သော ကိစ္စရပ် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က သူမ၏ သေးသွယ်သော ခါးလေးကို ဖွဖွလေး ဖက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ထိုက်ယန်တောင် မျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ် ရှိနေတာပဲ... အမ နေ့တိုင်း အကြိမ်ရေ ပိုများများ လေ့ကျင့်လိုက်ရင် အဓိက အရည်အသွေးမှတ်က အစောကြီး မဟုတ်ရင်တောင် နောက်ပိုင်းမှာ မြင့်တက်လာမှာပါ"</p> <p>ဆုန့်ဝမ်ကလည်း နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။ "အမမေ... စိတ်ချပါ... ကျွန်မ နောက်ကြရင် စိုက်ခင်းကို သွားပြီး အစွမ်းစွမ်းအင်တွေကို တိုးပွားစေနိုင်တဲ့ စိုက်ပျိုးရေးသီးနှံတွေ ရှိမရှိ သွားကြည့်လိုက်မယ်... ပြီးတော့ အမအတွက် များများလေး စိုက်ပြီး ယူလာခဲ့မယ်နော်"</p> <p>တုံယန်ကလည်း အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ မနက်ဖြန်ကျရင် ပိုးစာခင်းထဲ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်... အဲဒီ ကျောက်နက်ပိုးစာသီးတွေထဲမှာ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေ တော်တော်များများ ပါဝင်နေတယ်လေ... အဓိက အရည်အသွေးမှတ်ကိုများ မြင့်တက်စေနိုင်မလားလို့"</p> <p>တင်းယန်က စကားမပြောသော်လည်း သူမ၏ ဂရုစိုက်သည့် အကြည့်များက ရန်မေထံသို့ အမြဲတမ်း ရောက်ရှိနေသည်။</p> <p>ရန်မေမှာ လူတိုင်း၏ ဝိုင်းဝန်း ဂရုစိုက်မှုကို ခံရသဖြင့် ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားရသည်။</p> <p>သူမက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကဲပါ... ကဲပါ... ငါက စိတ်မကောင်း မဖြစ်ပါဘူး... အဓိက အရည်အသွေးမှတ် မမြင့်လာရင်လည်း မမြင့်နဲ့ပေါ့... ငါ့မှာ မောင်လေးလည်း ရှိတယ်လေ... ပြီးတော့ နင်တို့လို ညီမကောင်းလေးတွေလည်း ရှိနေတာပဲ... အဓိက အရည်အသွေးမှတ် မြင့်လာတာ မမြင့်လာတာက သိပ်ပြီး ကိစ္စမရှိပါဘူး"</p> <p>သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက ဟန်ဆောင်နေပုံ မရသည်ကို လူတိုင်းက မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ကြသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က အမမေ၏ စရိုက်ကို တွေးကြည့်လိုက်သည်။ သူမက ငယ်စဉ်ကတည်းက ကြီးလာသည်အထိ လိုက်လျောတတ်သော စရိုက်ရှိကာ လုယက် ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း မရှိဘဲ ရေလို နူးညံ့သိမ်မွေ့သူ ဖြစ်သည်။</p> <p>အခြားသူများက မိမိတို့၏ စွမ်းရည်များ မြင့်တက်လာရန် စိတ်အားထက်သန်ကောင်း ထက်သန်နေနိုင်သော်လည်း ရန်မေကမူ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံး စိတ်နှလုံးအပြည့်အဝဖြင့် သူ့အပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်ထားသည်။</p> <p>သူမက သူမ ချစ်ရသော သူများနှင့် အတူတကွ ရှိနေပြီး ဘဝကို ကောင်းမွန်စွာ ဖြတ်သန်းချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>သတ်ဖြတ်တိုက်ခိုက်ရခြင်းက သေချာပေါက် သူမ တောင့်တသည့် ဘဝမျိုး မဟုတ်ပေ။</p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အမ အဲဒီလောက် ပင်ပန်းခံနေစရာ မလိုပါဘူး... အိမ်မှာ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး ရှိနေတာပဲ... တကယ်လို့ အမ ရှေ့ထွက်ပြီး သတ်ဖြတ်တိုက်ခိုက်ရမယ့် အချိန် ရောက်လာပြီဆိုရင် အဲဒီအချိန်က ထိုက်ယန်တောင်က လူတွေ အကုန်လုံး သေကုန်တဲ့ အချိန်မှပဲ ဖြစ်နိုင်လိမ့်မယ်"</p> <p>ရန်မေက သူ့ကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။ "လျှောက်မပြောနဲ့... အခု လူတိုင်းက တော်တော်လေး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့ စိတ်ချမ်းချမ်းသာသာ နေထိုင်နေရတာ... အမတို့က ဒါတွေ အကုန်လုံးကို တန်ဖိုးထားသင့်တယ်"</p> <p>တင်းယန်က ဘေးဘက်တွင် ထိုင်ကာ ရေတစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလို ရဖို့ မလွယ်ကူတဲ့ ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့မှုကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ဖို့အတွက်လည်း အစွမ်းအစ လိုအပ်တယ်"</p> <p>သူမက ခေါင်းလှည့်ကာ ရန်မေကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ရန်မေ... နင်လည်း အရမ်းကြီး ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေနဲ့ဦး... လေ့ကျင့်သင့်တာကိုတော့ လေ့ကျင့်ရမှာပဲ... အစွမ်းတွေကို အစောကြီး မြင့်တက်လာအောင် လုပ်ပြီး အနာဂတ်မှာ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းနိုင်မယ်ဆိုရင် သက်တမ်းရှည်လာနိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားနဲ့ အလှအပကိုလည်း ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လောက်တယ်"</p> <p>ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ရန်မေမှာ ချက်ချင်း မှင်သက်သွားပြီး လင်းယွမ်ကို အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်သည်။ "မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းလိုက်ရင် ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားနဲ့ အလှအပကိုပါ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သေးတယ်ပေါ့"</p> <p>လင်းယွမ်မှာ အံ့အားသင့်သွားရပြီး တွေးတောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဖြစ်နိုင်တယ်... မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ ဆိုတာက မျိုးရိုးဗီဇ ကြံ့ခိုင်မှု အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားချိန်မှာ စုစည်းထွက်ပေါ်လာတာလေ... အဲဒါက အမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေပြီး သက်ရှိအဆင့်အတန်း မြင့်တက်လာတာကို ကိုယ်စားပြုတယ်"</p> <p>"တစ်ကိုယ်လုံးရဲ့ သက်ရှိအဆင့်အတန်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားပြီဆိုတာနဲ့ အသက် သက်တမ်းကလည်း ရှည်လာမှာဖြစ်သလို... နုပျိုမှုကလည်း အဲဒီအပေါ် မူတည်ပြီး ရှည်ကြာလာမှာပါ"</p> <p>ရန်မေ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ချက်ချင်းပင် တောက်ပသော အလင်းရောင် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>သတ်ဖြတ်တိုက်ခိုက်ရခြင်းကို သူမ ဂရုမစိုက်ဘဲ နေနိုင်သော်လည်း သက်တမ်းရှည်လာခြင်း၊ နုပျိုမှုနှင့် အလှအပကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်းဆိုလျှင် မည်သူက ငြင်းဆန်နိုင်မည်နည်း။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် အဓိက အရည်အသွေးမှတ်ကို မြှင့်တင်ခြင်းနှင့် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းခြင်းတို့က ရန်မေ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အစွမ်းကို လေ့ကျင့်ခြင်း မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p>ဤသည်မှာ အလှအပကျင့်စဉ်တစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save