Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၄၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">လီချင်းဟွာ၏ စက္ကူစက်ရုံ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အလှအပထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် နုပျိုမှုကို ထိန်းသိမ်းကာ အသက်ရှည်စေခြင်း အကြောင်းကို ပြောလိုက်သည်နှင့် မိန်းကလေးများက ချက်ချင်းပင် စိတ်အားထက်သန်လာကြသည်။</p> <p>ထိုအကြောင်းအရာကို ဗဟိုပြု၍ သူတို့၏ စကားဝိုင်းက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်မသွားတော့ပေ။</p> <p>စကားဝိုင်းကြားထဲတွင် တင်းယန်က သုံးသပ်ပြလာခဲ့ပြီး ရန်မေ၏ ရေခဲအစွမ်းက အဆင့်တက်သွားပြီးပါက သူမ၏ ဆဲလ်များကို အပူချိန်လျှော့ချပေးနိုင်ကာ ဆဲလ်များ၏ ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်ကို နှေးကွေးသွားစေနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မြင်ချက်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုသို့ဆိုလျှင် အိုမင်းရင့်ရော်မှုကို အထူးနှေးကွေးစေပြီး အမှန်တကယ် အသက်အရွယ် ရပ်တန့်နေသည့် နတ်သမီးလေး တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။</p> <p>ဆုန့်ဝမ်၏ သစ်တောအစွမ်းကလည်း ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်း ရှိသည့်အပြင် အိုမင်းနေသော ဆဲလ်များကိုပါ ပြန်လည်ကုသပေးနိုင်သောကြောင့် နုပျိုမှုကို ထိန်းသိမ်းကာ သက်တမ်းကို ဆွဲဆန့်ပေးနိုင်သည့် အစွမ်း ရှိနေပြန်သည်။</p> <p>ယင်းစကားကြောင့် မိန်းကလေးနှစ်ယောက်လုံး ချက်ချင်းပင် ထိုင်မနေနိုင်တော့ဘဲ သူတို့အနေဖြင့် ဤရှုထောင့်မျိုးကို တစ်ခါမှ မတွေးတောခဲ့ဖူးကြောင်း သိသာနေသည်။</p> <p>မည်သည့်မိန်းကလေးက ထာဝရနုပျိုခြင်းဆိုသည့် မြှူဆွယ်မှုကို ငြင်းဆန်နိုင်မည်နည်း။</p> <p>အထူးသဖြင့် ရန်မေက အသက်ရနေပြီဖြစ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို အလွန် ဂရုစိုက်လေသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမက လင်းယွမ်ထက် အသက်တော်တော်လေး ကြီးနေသည့်အတွက် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်လျှင် သူမက အနည်းငယ် သိမ်ငယ်စိတ် ဝင်မိနေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့်သာ သူမကိုယ်သူမ မအိုမင်းအောင် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည်ဆိုလျှင် သူမက သေချာပေါက် ကြိုးစားချင်နေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဆုန့်ဝမ်၏ အသက်က ထိုအရွယ်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း ယခင်က တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သူ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် သူမ၏ ရုပ်ရည်နှင့် ပတ်သက်၍ အမြဲတမ်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေတတ်သည်။</p> <p>တင်းယန်၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို နားထောင်ပြီးနောက် သူမက အချိန်ကြာမြင့်စွာ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး သူမ၏ အစွမ်းက အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသည်ဟု ပိုမို ခံစားလာရသည်။</p> <p>တုံယန်ကမူ မည်သည့်ခံစားချက်မှ မရှိလှပေ။ သူမက အသက်ဆယ့်ကိုးနှစ်သာ ရှိသေးပြီး အသက်နှစ်ဆယ်ပင် မပြည့်သေးသော အရွယ်ဖြစ်ရာ သူမနှင့် အိုမင်းရင့်ရော်ခြင်း အကြောင်း၊ နုပျိုခြင်း အကြောင်းကို ဆွေးနွေးခြင်းက တကယ်ကို ပျင်းစရာကောင်းလှသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမကိုယ်တိုင်က ဆယ်ကျော်သက် အရွယ်တွင် ရှိနေသောကြောင့်ပင်။</p> <p>လင်းယွမ်က သူတို့၏ စကားလမ်းကြောင်း တဖြည်းဖြည်း လွဲချော်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်နေမိသည်။</p> <p>သူက အချိန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အမျိုးသမီးများ၏ ဆွေးနွေးမှုကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "သွားကြရအောင်... နေရောင်ခြည်ဇုန်ကို အစည်းအဝေးသွားလုပ်ကြမယ်"</p> <p>"ဒီတစ်ခေါက် အပြင်ထွက်ခဲ့တာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့တွေ... ရေပေါ်ကျွန်းတွေ... ပြီးတော့ ကွမ်ဖူက အခြေအနေတချို့အကြောင်းကို အားလုံးနဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ လိုတယ်"</p> <p>"ဒါ့အပြင် ငါခေါ်လာတဲ့ လူတွေကိုလည်း ငါတို့ ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းထဲကို မြန်မြန် ပေါင်းစည်းနိုင်အောင် စီစဉ်ပေးဖို့ လိုသေးတယ်"</p> <p>တင်းယန်နှင့် ရန်မေတို့က အရေးကြီးကိစ္စကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး အားလုံးက ပစ္စည်းများကို ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းကာ နေရောင်ခြည်ဇုန်ဆီသို့ အတူတကွ ထွက်ခွာသွားကြသည်။</p> <p>ယခုအခါ နေရောင်ခြည်ဇုန်၏ အတိုင်းအတာက များစွာ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ၎င်းအထဲရှိ သန္ဓေပြောင်း နေကြာပန်းများ၏ စိုက်ပျိုးမှု ပမာဏကလည်း ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။</p> <p>နေရောင်ခြည်ဇုန်ထဲတွင် သုံးလေးထပ်အမြင့်ရှိသော သစ်သားအိမ်များနှင့် ဝါးအိမ်များကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ဆောက်လုပ်ထားကာ ဤနေရာက ထိုက်ယန်တောင်၏ အုပ်ချုပ်ရေး ဗဟိုဌာနတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရန်မေက မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ "ဒီအဆောက်အအုံတွေ အားလုံးက ဦးလေးမာ ဦးဆောင်ပြီး ဆောက်ထားတာလေ... ပျဉ်ထောင်အိမ်တွေဆိုပြီး အထင်မသေးလိုက်နဲ့... အတွင်းဘက် နံရံတွေနဲ့ ကြမ်းပြင်တွေ အားလုံးကို သုတေသနဌာနက ပံ့ပိုးပေးထားတဲ့ အသံလုံ သင်္ကေတတွေနဲ့ ရေးဆွဲထားလို့ အသံကာကွယ်နိုင်စွမ်းက အရမ်းကောင်းတယ်"</p> <p>"အသံလုံ သင်္ကေတ" လင်းယွမ်က အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဒါက အသစ်သုတေသနလုပ်ထားတဲ့ သင်္ကေတလား"</p> <p>"အင်း... ပါမောက္ခ လီဟန်ကျုံးက သားသတ်ရုံဘက်ကနေ ရလာတဲ့ အသံလုံ သင်္ကေတတွေကို တိုးချဲ့ပြီး သုတေသနလုပ်ထားတာလေ"</p> <p>"အခုဆိုရင် အဆောက်အအုံ တော်တော်များများမှာ အများကြီး သုံးနေကြပြီ"</p> <p>လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာသွားမိသည်။ သူ ထွက်သွားပြီးနောက် ထိုက်ယန်တောင်၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက ရပ်တန့်မနေဘဲ တစ်နေ့တခြား တိုးတက်ပြောင်းလဲလာကာ အလွန် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်ဟု ထင်ရသည်။</p> <p>"ဒီအဆောက်အအုံတွေကို နေရောင်ခြည်ဇုန်ထဲမှာ ဆောက်ထားပြီး အားလုံးက အရေးပါတဲ့ လုပ်ငန်းဆိုင်ရာ ဌာနတွေချည်းပဲ... အဲ့ဒီအထဲမှာ ထိုက်ယန်တောင် အုပ်ချုပ်ရေးဗဟိုဌာန... စစ်ဆေးရေးဗဟိုဌာန... ကင်းလှည့်ဗဟိုဌာန... စိုက်ပျိုးရေးဌာန... ဆောက်လုပ်ရေးဌာနတွေ ပါဝင်တယ်"</p> <p>"တစ်ခုလုံးရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံကိုလည်း ဝါရင့် အုပ်ချုပ်ရေးဝန်ထမ်း တစ်ယောက်က ကူညီသတ်မှတ်ပေးထားတာ"</p> <p>"ဒါ့အပြင် ရှင် နောက်ပိုင်း ဒီမှာ အစည်းအဝေး လုပ်တာတို့ ထိုက်ယန်တောင်က အကြီးအသေး ကိစ္စတွေကို ဖြေရှင်းတာတို့ လုပ်ဖို့ အဆင်ပြေအောင် ရှင့်အတွက် သီးသန့် ခေါင်းဆောင်အိမ်တော် တစ်လုံးကိုလည်း ချန်ထားပေးသေးတယ်"</p> <p>လင်းယွမ်က အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ ရက်အနည်းငယ်မျှ ထွက်သွားသည့်အချိန်အတွင်း ထိုက်ယန်တောင် တစ်ခုလုံး၏ စီမံခန့်ခွဲရေး ဖွဲ့စည်းပုံကို ရန်မေတို့က စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ထားလိမ့်မည်ဟု သူမထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>"ဟင်... သူတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"</p> <p>နေရောင်ခြည်အိမ်တော် အနီးသို့ ရောက်သည်နှင့် နေရောင်ခြည်အိမ်တော်၏ ဘယ်ဘက်ရှိ တံခါးငယ်တစ်ခုအနီးတွင် လူအုပ်ကြီး တန်းစီကာ ပိတ်ဆို့နေသည်ကို လင်းယွမ် တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ဆုန့်ဝမ်က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ပြုံးလိုက်သည်။ "သန္ဓေပြောင်း နေကြာပန်း တတိယအသုတ်က အသီးသီးနေပြီလေ... အားလုံးက နေကြာစေ့ လာဝယ်ကြတာ"</p> <p>လင်းယွမ်က အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဒီလောက်မြန်မြန် တတိယအသုတ် ထွက်လာပြီလား"</p> <p>ဆုန့်ဝမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့ အကောင်းဆုံး မျိုးစေ့တွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ပြီး ဒုတိယအသုတ်တုန်းက စိုက်ပျိုးခဲ့တာလေ... အခု မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပွင့်လာပြီး အသီးသီးနေတဲ့ ဒီတတိယအသုတ်က အဲ့ဒီတုန်းက ရွေးချယ်ထားတဲ့ မျိုးစေ့တွေပဲ"</p> <p>"ဒီတတိယအသုတ် မျိုးစေ့တွေက ကြီးထွားနှုန်း မြန်ရုံသာမကဘူး အသီးထွက်နှုန်းလည်း ကောင်းတယ်... နေကြာပန်း တစ်ပင်ကို နေကြာစေ့ ၆ ပေါင်လောက် ထွက်တယ်"</p> <p>"လက်ရှိ မိန်တောင်နဲ့ တခြားနေရာတွေမှာ စတုတ္ထအသုတ် စိုက်ပျိုးနေပြီ... အသုံးပြုတာကလည်း ဒီနေကြာစေ့တွေချည်းပဲ"</p> <p>လင်းယွမ်က အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားသည်။ အပြင်ဘက်တွင် တစ်နေ့လုံး မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည့် အခြေအနေမျိုး၌ နေရောင်ခြည်ကို ထုတ်ပေးနိုင်သော သန္ဓေပြောင်း နေကြာပန်း တစ်ပင်မှာ လူတိုင်း တောင့်တနေသည့် အရာပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"သူတို့က ဝယ်သွားပြီး ကိုယ်တိုင် စိုက်ကြမှာလား"</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ရန်မေက ပြုံးလိုက်သည်။ "ကိုယ်တိုင် စိုက်ကြမှာပေါ့... အခုဆို အိမ်တိုင်းက အိမ်မှာ နေကြာပန်း နှစ်ပွင့် သုံးပွင့်လောက် စိုက်ထားချင်ကြတယ်လေ... အလင်းရောင်ပေးတဲ့ အာနိသင် ရှိရုံသာမကဘဲ အစိုဓာတ်ကို ဖယ်ရှားပေးပြီး နွေးထွေးမှုကိုပါ ပေးစွမ်းနိုင်တယ်"</p> <p>"အခုဆို သန္ဓေပြောင်း နေကြာပန်းက အိမ်တိုင်းအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ"</p> <p>"ကျွန်မတို့ဆီက ကုန်တိုက်ထဲမှာ ဘယ်သူမှ စိတ်မဝင်စားတဲ့ ဆိုလာပြားတွေတောင် အကုန်ရောင်းရသွားတယ်"</p> <p>"အခုဆို ရေအောက်ရတနာရှာဖွေရေးအဖွဲ့တွေက ရေငုပ်ပြီး ရေနစ်နေတဲ့ လမ်းမီးတိုင်တွေလိုမျိုးတွေကို ရှာဖွေဖို့ သီးသန့် ရေငုပ်နေကြတယ်... နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး ဘက်ထရီပြားတွေ ဖြုတ်ယူလို့ ရမရဆိုပြီး သွားကြည့်ကြတာ"</p> <p>လင်းယွမ်က အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ရေအောက် ရတနာရှာဖွေရေးအဖွဲ့ ဟုတ်လား"</p> <p>တင်းယန်က ဘေးမှနေ၍ ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ဒါက တလောကမှ ခေတ်စားလာတဲ့ အယူအဆ တစ်ခုပါ"</p> <p>"ကျွန်မတို့ ထိုက်ယန်တောင်က တဖြည်းဖြည်း ပိုမို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ ပိုင်ဆိုင်မှုနဲ့ ပစ္စည်းတွေ အားလုံးက အများပြည်သူပိုင် ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်လာတော့... လူတိုင်းက သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေကို ဖမ်းဖို့ နေရာမရှိတော့ဘူးလေ... အဲ့ဒါကြောင့် ရေအောက်မှာ ကပ်ဘေးမတိုင်ခင်က တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းကောင်းတွေ အများကြီး ရှိနေနိုင်တယ်လို့ တစ်ချို့က တွေးမိသွားကြတာ"</p> <p>"အဲ့ဒါနဲ့ လူအများကြီးက ရေအောက်ထဲငုပ်ပြီး ပစ္စည်းတွေရှာဖို့ သီးသန့် အဖွဲ့လေးတွေ ဖွဲ့လာကြတာပေါ့... အချိန်ကြာလာတော့ ရေအောက်ရတနာရှာဖွေရေးအဖွဲ့တွေ ဖြစ်လာတာပဲ"</p> <p>"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ရေဓာတ်အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ချို့က စီးပွားရေးဇုန်ဘက်က ရေအောက်ထဲမှာ နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်ထုတ် စက်ရုံတစ်ခုကို တွေ့သွားပြီး ဘက်ထရီ စက်ပစ္စည်းတွေ အများကြီး သယ်လာနိုင်ခဲ့တယ်... ချက်ချင်းကို ချမ်းသာသွားတာပဲ"</p> <p>"အဲ့ဒီလူတွေက ကုန်တိုက်မှာ ဆိုင်ခန်းတွေ ငှားရုံတင်မကဘူး... ကျွန်မတို့ဘက်က အချက်အချာကျတဲ့ နေရာမှာ မြေနေရာငှားပြီး အိမ်တွေတောင် ဆောက်လိုက်ကြသေးတယ်"</p> <p>"ဒီကိစ္စကြောင့်ပဲ ထိုက်ယန်တောင်က လူတော်တော်များများ ရတနာရှာဖွေရေးအဖွဲ့ထဲကို ဝင်လာကြတာ"</p> <p>"အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ ရေအောက်ရတနာရှာဖွေတဲ့ ခေတ်စားမှုကြီး ဖြစ်လာတာပေါ့"</p> <p>တင်းယန်၏ ပြောစကားများကို နားထောင်ရင်း လင်းယွမ်က ပြုံးရယ်လိုက်မိသည်။</p> <p>ထိုက်ယန်တောင်၏ အပြောင်းအလဲများက တကယ်ကို တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမို ကြီးမားလာပေသည်။</p> <p>သူ အပြင်ထွက်သွားသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာ ကြာသေးသော်လည်း ဤမျှများပြားသော ထူးဆန်းသည့် အရာသစ်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပေသည်။</p> <p>နေရောင်ခြည်ဇုန်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နေရောင်ခြည်ဇုန် တစ်ခုလုံးက များစွာ ကျယ်ပြန့်လာသည်ကို တကယ်ပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>တောင်ဂူထဲတွင် ထက်ဝက်ကျော် ရှိနေရုံသာမကဘဲ အပြင်ဘက်တွင်လည်း ကြီးမားသော မိုးကာတဲကြီးကို တည်ဆောက်ထားရာ မိုးသက်မုန်တိုင်းများကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နေရောင်ခြည်ဇုန်ကိုလည်း သုံးဆကျော်အထိ ကျယ်ပြန့်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်လေးမျက်နှာလုံးတွင် နေကြာပန်းများ အပြည့် စိုက်ပျိုးထားရာ နေရောင်ခြည်ဇုန် တစ်ခုလုံးကို နွေးထွေးတောက်ပစွာ လင်းလက်စေသည်။</p> <p>ထိုသစ်သားအဆောက်အအုံများကလည်း အစီအရီ တည်ဆောက်ထားပြီး အဆောက်အအုံ တစ်ခုစီတွင် သက်ဆိုင်ရာ ထိုက်ယန်တောင် လုပ်ငန်းဌာနများ၏ အမည်များကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။</p> <p>လူအများအပြား ဝင်ထွက်သွားလာနေကြပြီး ကိစ္စရပ်များကို လုပ်ဆောင်နေကြပုံရသည်။</p> <p>ထိုစဉ် လင်းယွမ်၏ အကြည့်က ရုတ်တရက် အာရုံစိုက်မိသွားသည်။ သူတို့၏ အရှေ့မှ ဖြတ်လျှောက်သွားသော မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ လက်ထဲတွင် အထပ်လိုက် ရှိနေသော စက္ကူအထူကြီးများကို ကိုင်ထားသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p>ထိုမိန်းကလေး၏ လက်ထဲမှ စက္ကူများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းယွမ်က သူမကို ချက်ချင်း လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ "ခဏလောက်နေပါဦး"</p> <p>ထိုမိန်းကလေးက မူလကတည်းက လင်းယွမ်ကို ခိုးကြည့်နေခဲ့ရာ သူမကို လင်းယွမ်က လှမ်းခေါ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် အံ့သြဝမ်းသာဖြစ်သွားပြီး လင်းယွမ်ဘက်သို့ ကမန်းကတန်း လှည့်ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကိုလင်း... ကျွန်မကို ခေါ်လိုက်တာလား"</p> <p>လင်းယွမ်က သူမကို ပြုံးပြကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "မင်း လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားတာက ဘာလဲ"</p> <p>"ရှင်... အော်... ဒါလား" သူမက လက်ထဲရှိ စက္ကူများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ကမန်းကတန်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒါက အဒေါ်ကြီးလီက ကျွန်မကို ပြင်ဆင်ခိုင်းထားတဲ့ စိုက်ပျိုးရေးဌာနရဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေပါ... အဲ့ဒီအထဲမှာ ဒီနှစ် စိုက်ခင်းတွေနဲ့ မိန်တောင်ရဲ့ စိုက်ပျိုးရေး ထွက်ကုန်တွေ ပါတယ်... အစည်းအဝေး လုပ်တဲ့အချိန် သုံးရမယ်လို့ ပြောတယ်"</p> <p>ဆုန့်ဝမ်ကလည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုလင်း... သူက ကျွန်မတို့ စိုက်ခင်းက ရှောင်မင်လေ... သူက အေဒါ်ကြီးလီရဲ့ လက်ထောက်ပေါ့"</p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့... ဒီအပေါ်မှာ ဘာရေးထားလဲဆိုတာကို ငါက မေးတာ မဟုတ်ဘူး... ဒီစက္ကူတွေကို ဘယ်ကရလာတာလဲလို့ မေးတာ"</p> <p>စကားပြောနေစဉ် သူက ရှောင်မင်၏ လက်ထဲမှ မီးခိုးရောင်သမ်းနေသော စက္ကူဖြူများကို လှမ်းယူလိုက်သည်။</p> <p>ဤစက္ကူများက အနည်းငယ် ထူထဲပြီး ပုံမှန် အေဖိုး စက္ကူများထက် နှစ်ဆခန့် ထူသည်။ အလုံးစုံ ကိုင်တွယ်ကြည့်ရသည့် အထိအတွေ့ကလည်း အလွန် ကြမ်းတမ်းပြီး စက္ကူမျက်နှာပြင် အတွင်း၌ ပေါင်းပင်များကဲ့သို့ အမျှင်အဖတ်များကိုပင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။</p> <p>သို့သော် လင်းယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့် ဝမ်းသာမှုများ အပြည့်အလျှံ ပေါ်ထွက်လာပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဒါက... ငါတို့ကိုယ်တိုင် ထုတ်ထားတဲ့ စက္ကူတွေလား"</p> <p>လင်းယွမ်၏ အနီးရှိ တုံယန်က ချက်ချင်းပင် တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုလင်း... ဒါက လင်းယွင်တောင်စောင်းဘက်က စက္ကူစက်ရုံကနေ ထုတ်ထားတာလေ"</p> <p>"စက္ကူစက်ရုံ"</p> <p>"အင်း... ပိုးစာပင်တောအုပ်ဘက်မှာ ရှိတာ... လီချင်းဟွာတို့ အဖွဲ့က လျှောက်လွှာတင်ပြီး လုပ်ထားတာလေ"</p> <p>"အခု သူတို့ရဲ့ စက္ကူစက်ရုံ အရွယ်အစားက သိပ်မကြီးသေးဘူး... အဓိက ကုန်ကြမ်းတွေက မီးဝါးရွက်တွေရယ်... ပိုးစာရွက်တွေရယ်ပဲ... အခုဆိုရင် ဒီလို အရည်အသွေးမြင့် စာရင်းအင်းသုံး စက္ကူတွေတင်မကဘဲ တခြား အမျိုးအစား စက္ကူတွေကိုပါ ထုတ်လုပ်နေကြတာ... ဝယ်လိုအားတောင် မလောက်ငဘူး ဖြစ်နေတယ်"</p> <p>လင်းယွမ်က အံ့အားသင့်သွားသည်။ လီချင်းဟွာက ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ပါလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် ထိုနေရာသို့ သွားပြီး စက်ရုံ ဆောက်လုပ်ရသနည်း။</p> <p>"သူက ကင်းလှည့်အဖွဲ့မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>တင်းယန်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "သူ အလုပ်ထွက်လိုက်ပြီ"</p> <p>"ဘာ"</p> <p>လင်းယွမ်က အံ့အားသင့်သွားပြီး ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>တင်းယန်က ပြောလိုက်သည်။ "ကင်းလှည့်အဖွဲ့ထဲမှာ လုပ်စရာ သိပ်မရှိဘူးလို့ သူက ထင်နေတာလေ... ထိုက်ယန်တောင် အနီးတဝိုက်က မိစ္ဆာတွေ အားလုံးကိုလည်း ကျွန်မတို့ သုတ်သင်ရှင်းလင်းပြီးသလောက် ဖြစ်နေပြီ... တစ်ခုတည်းသော အန္တရာယ်ကတော့ တစ်လကို တစ်ကြိမ်လာတတ်တဲ့ ပင်လယ်ဒီရေပဲ"</p> <p>"အခု ကျွန်မတို့ ထိုက်ယန်တောင်က လူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် ပင်လယ်ဒီရေကို ရင်ဆိုင်ဖို့တောင် အများကြီး ပိုလျှံနေပြီ"</p> <p>"အဲ့ဒါကြောင့် သူက ကင်းလှည့်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်ရာထူးကနေ သူ့သဘောနဲ့သူ နှုတ်ထွက်လိုက်ပြီး လင်းယွင်တောင်စောင်းဘက်မှာ စက္ကူစက်ရုံ သွားဖွင့်နေတာ"</p> <p>"နောက်မှ ကျိုးချင်းမင်နဲ့ ဝမ်ကျဲကို ကျွန်မ မေးကြည့်တော့မှ သူ့အိမ်က အရင်တုန်းကလည်း စက္ကူစက်ရုံ ဖွင့်ထားမှန်း သိရတာ... စက္ကူက ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ အနာဂတ်အတွက် မရှိမဖြစ် အရာတစ်ခု ဖြစ်လာမယ်လို့ သူက ယူဆပြီး စက္ကူစက်ရုံ ဖွင့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာတဲ့"</p> <p>"ဒါနဲ့... ဒီအစည်းအဝေးကို သူလည်း လာခဲ့တယ်... အခုဆို သူ့ရဲ့ ချင်းဟွာ စက္ကူစက်ရုံက ကျွန်မတို့ ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ အသေးစား စက်ရုံတွေထဲမှာ အရေးပါတဲ့ စက်ရုံတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ"</p> <p>လင်းယွမ်က အံ့အားသင့်သွားပြီး ခဏအကြာမှသာ ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်လာတော့သည်။</p> <p>"ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်က သူ့အစွမ်းကို သေချာ မရှာဖွေဘဲ စက်ရုံသွားဖွင့်နေတယ်ပေါ့"</p> <p>တင်းယန်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျွန်မကတော့ ကောင်းတယ်လို့ ထင်တာပဲ... သူ့မှာ ဒီလို စက်ရုံဖွင့်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိနေမှတော့ ဘာလို့ အလဟဿ အဖြစ်ခံမှာလဲ"</p> <p>"ပြီးတော့ စက်ရုံဖွင့်ပြီးသွားရင် အစွမ်းကို ဆက်မလေ့ကျင့်နိုင်တော့တာမှ မဟုတ်တာ"</p> <p>"စက်ရုံဖွင့်လိုက်လို့သာ သူက စီးပွားရေးအရ လွတ်လပ်သွားပြီး သူ့ရဲ့ အစွမ်းတွေကို လေ့လာဖို့ အားအင်တွေ ပိုရှိလာတာလေ"</p> <p>"ဒါဟာ ကျွန်မတို့ ထိုက်ယန်တောင်က ကဏ္ဍပေါင်းစုံမှာ လုံလောက်တဲ့ တက်ကြွမှုတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနေတာပဲ"</p> <p>"နောက်တစ်ချက်က ကျွန်မတို့ ထိုက်ယန်တောင်က တကယ်ကို စက္ကူ အမြောက်အမြား လိုအပ်တယ်လေ... မဟုတ်ရင် အိမ်သာတက်ဖို့တောင် သုံးစရာ စက္ကူ မရှိတော့ဘူး"</p> <p>လင်းယွမ်က ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်သွားသည်။ စက္ကူက တကယ်ပင် ဘဝအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော အရာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ နည်းနည်း နှမြောစရာကောင်းတာက သူတို့က ဒီလို ကြမ်းတမ်းတဲ့ စက္ကူတွေကိုပဲ ထုတ်နိုင်သေးတာ... ပိုပြီး နူးညံ့တဲ့ အိမ်သာသုံး စက္ကူတွေနဲ့ တစ်သျှူးစက္ကူတွေကိုတော့ မထုတ်နိုင်သေးဘူး" ဆုန့်ဝမ်က နှမြောတသစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။ "ဘာလို့ မထုတ်နိုင်တာလဲ"</p> <p>"နည်းပညာက မပြည့်စုံသေးသလို စက်ယန္တရားတွေလည်း မရှိသေးလို့ပေါ့" ဆုန့်ဝမ်က အကူအညီမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က တွေးတောလိုက်သည်။ သူ၏ စနစ်က ဤအိမ်သာသုံး စက္ကူများနှင့် အမျိုးသမီးသုံး လစဉ်သုံးပစ္စည်းများကိုပင် မဲနှိုက်ယူနိုင်သေးသောကြောင့် ထိုအရာအတွက်မူ ပူပန်စရာ မလိုပေ။</p> <p>သို့သော် လီချင်းဟွာတို့၏ ဤစက္ကူစက်ရုံမှ ထုတ်လုပ်လိုက်သော စက္ကူများမှာ စာရေးရန်နှင့် မှတ်တမ်းတင်ရန် ကိစ္စများအတွက်မူ ပြဿနာ မရှိလှပေ။</p> <p>လမ်းတစ်လျှောက် ဝင်လာခဲ့ရာတွင် အသစ်ပေါ်ပေါက်လာသော အရာများစွာကို လင်းယွမ် တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။</p> <p>စက္ကူများသာမကဘဲ ကိုယ်တိုင်လုပ်ထားသော ပဲငံပြာရည်နှင့် ပဲပြားကဲ့သို့သော စားသောက်ကုန်များကို ရောင်းချနေသူများပင် ရှိနေသေးသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က မေးမြန်းကြည့်လိုက်ရာမှ ဤအရာများ အားလုံးက မိန်တောင်ဘက်မှ သန္ဓေပြောင်း ပဲပိစပ်များ ရိတ်သိမ်းပြီးနောက် ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုက်ယန်တောင်၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက အလွန် လျင်မြန်လှသည်။ လင်းယွမ် အနေဖြင့် ရက်အနည်းငယ်မျှသာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သော်လည်း အရာခပ်သိမ်းက ပြန်လည် ရှင်သန်နိုးကြားလာသည့် ခံစားချက်မျိုးကို ခံစားလိုက်ရသည့်အထိ လျင်မြန်လွန်းနေသည်။</p> <p>လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ ပြည့်လျှံနေကြသည်။</p> <p>ထိုအရာက ဘဝအတွက် မျှော်လင့်ချက်များ အပြည့်အဝ ရှိနေသော အပြုံးများပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save