Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၄၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထိုက်ယန်တောင် တစ်တောင်လုံးကို တုန်လှုပ်စေသော သတင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကြီးမားသော ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းက လူတိုင်း၏ နားလည်လက်ခံနိုင်စွမ်း အတိုင်းအတာအတွင်း ရှိနေသေးသည်ဟု ဆိုလျှင်ပင်...</p> <p>အစွမ်းများ ပေါ်ထွက်လာခြင်းက ဤကမ္ဘာကြီးအပေါ် လူတို့၏ ရှုမြင်သုံးသပ်ပုံကို တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါ ရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီး၏ သတင်းက လူတိုင်း၏ ကမ္ဘာကြီးအပေါ် နားလည်ထားမှုကို အလုံးစုံ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း လမ်းကြောင်းက ပို၍ပို၍ ချဲ့ကားလာကာ ပိုမို ဆန်းကြယ်လာခဲ့လေပြီ။</p> <p>လင်းယွမ်က တုန်လှုပ်နေကြသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ... ဒီကမ္ဘာကြီးက ကျွန်တော်တို့ အရင်က သိထားခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာကြီး မဟုတ်တော့ဘူး"</p> <p>"ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီးတွေ... အစွမ်းတွေ ပေါ်လာတာတွေ အားလုံးက ဒီကမ္ဘာကြီးဟာ ကျွန်တော်တို့ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် ပြောင်းလဲသွားပြီဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ"</p> <p>"မြူခိုးမြို့တော်လို့ ခေါ်တဲ့ ဒီရေပေါ်ကျွန်း သတ္တဝါကြီးက ကျွန်တော်တို့ ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ ပေါ်လာသင့်တဲ့ အရာမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>"သူ ဘယ်ကလာသလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိသလို... ကျွန်တော်လည်း သေချာ မသိဘူး"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ သေချာတာတစ်ခုကတော့ သူ ဘယ်ကပဲလာလာ... ဒီအရာက ကိစ္စတစ်ခုကိုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သက်သေပြနေတယ်"</p> <p>"ဒီစကြဝဠာကြီးရဲ့ ဘယ်နေရာမှာမှန်း မသိရပေမဲ့... ဒီလို ဧရာမ ဘီလူးကြီးတွေ တကယ် တည်ရှိနေတယ်ဆိုတာပဲ"</p> <p>"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်ရှိ အင်အားနဲ့များ... အဲဒီလို အသက်ရှင်နေတဲ့ ဘီလူးကြီးတွေနဲ့ တကယ်ဆုံခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခုခံနိုင်ကြမှာလဲ"</p> <p>လင်းယွမ်၏ စကားများကြောင့် ထိုနေရာရှိ လူအားလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။</p> <p>ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစား စတုရန်းမိုင် ၃၀ ခန့်ရှိသော ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်သာ ပေါ်လာပါက ခုခံရန် မဆိုထားနှင့် ထွက်ပြေးရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>ထိုက်ယန်တောင်... မိန်တောင်နှင့် လင်းယွင်တောင်စောင်းဟူသော တောင်သုံးလုံးကို ပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် စတုရန်းမိုင် ၃၀ ပြည့်မည် မဟုတ်သည်ကို သိထားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ"</p> <p>"တောက်... ဒီကမ္ဘာကြီးက ငါတို့ လူသားတွေကို ဆက်အသက်ရှင်ခွင့် မပေးချင်တော့ဘူးလား"</p> <p>"စတုရန်းမိုင် ၃၀ တဲ့လား... အဲဒီလို သတ္တဝါကြီးရဲ့ အရှေ့မှာဆို ငါတို့က ပုရွက်ဆိတ်လောက်တောင် ရှိမှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p>"ခုခံမယ်... ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ခုခံလို့ရမှာလဲ... ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်ခင် လူသားတွေရဲ့ နည်းပညာ ရှိနေတုန်းကတောင် အနုမြူလက်နက် အဆင့်လောက်မှသာ ဒီလို သက်ရှိမျိုးကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မှာပေါ့"</p> <p>တစ်ခဏချင်းမှာပင် လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် အသံထွက်လာသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ခရီးစဉ်မှာ ကျွန်တော့်အတွက် ပိုအရေးကြီးတဲ့ အကျိုးအမြတ်တစ်ခု ရခဲ့တယ်"</p> <p>"ရှေ့ဆက်ရမယ့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း လျှို့ဝှက်ချက်... ကျွန်တော်တို့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး စွမ်းအားကြီးလာစေမယ့်... နောက်တစ်ကြိမ် ကြီးထွားလာစေမယ့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို ကျွန်တော် ရှာတွေ့ခဲ့တယ်"</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လူအားလုံးက လင်းယွမ်ကို မော့ကြည့်လာကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာအံ့သြသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>"ဆရာလင်း... ဘာလျှို့ဝှက်ချက်လဲ"</p> <p>"ဆရာလင်း... ဘာတွေ ရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ"</p> <p>လူအများအပြားက အလုအယက် မေးမြန်းလာကြသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "လတ်တလော အချိန်အတွင်းမှာ ခင်ဗျားတို့ထဲက တော်တော်များများက အစွမ်းတိုးတက်မှု နှေးကွေးလာတာ ဒါမှမဟုတ် တော်တော်ကြာတဲ့အထိ တိုးတက်မလာတော့ဘူးလို့ ခံစားနေရတယ် မဟုတ်လား"</p> <p>ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် လူအများအပြားက ချက်ချင်း ထောက်ခံလာကြသည်။</p> <p>ထူလုံက ပထမဆုံး အော်ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလို ခံစားနေရတာ... နေ့တိုင်း ထိုက်ယန်တောင် မျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်နေပေမဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ကြားက စွမ်းအင်တွေကို ဘယ်လောက်ပဲ စုပ်ယူစုပ်ယူ... အစွမ်း ပမာဏက နည်းနည်းလေးတောင် တိုးမလာတော့ဘူး"</p> <p>"အရင်တုန်းက နည်းနည်းပါးပါးလေး တက်လာသေးတယ်... အခုတော့ လုံးဝကို ရပ်တန့်နေသလိုပဲ"</p> <p>ကျောက်ခိုင်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလို ခံစားနေရတယ်... အဟန့်အတား တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံနေရသလိုပဲ"</p> <p>လီချင်းဟွာလည်း မနေနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်း... တစ်ခုခု ရှာတွေ့ထားလို့လား"</p> <p>သူ၏ မေးခွန်းနှင့်အတူ လူတိုင်းက သူတို့၏ အကြည့်များကို လင်းယွမ်ထံသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... မြူခိုးမြို့တော်ကနေ ကျွန်တော် ရခဲ့တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေအရ... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေက အဟန့်အတား ကာလတစ်ခုထဲကို ရောက်နေကြတာပဲ"</p> <p>"အဲဒီက လူတွေရဲ့ အခေါ်အဝေါ်အရဆိုရင် ဒါကို မျိုးရိုးဗီဇ သော့လို့ ခေါ်တယ်"</p> <p>"မျိုးရိုးဗီဇ သော့ကို ချိုးဖျက်ချင်တယ်ဆိုရင်... မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းဖို့ လိုတယ်... မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းနိုင်မှသာ ဆက်ပြီး တက်လှမ်းဖို့ အရည်အချင်းကို ရရှိနိုင်မှာ"</p> <p>"မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့"</p> <p>"မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ဆိုတာ ဘာကြီးလဲ"</p> <p>"ဆရာလင်း... သေချာလေး ရှင်းပြပေးလို့ ရမလား"</p> <p>လူတိုင်းက ချက်ချင်းပင် မနေနိုင်တော့ဘဲ ဆက်တိုက် မေးမြန်းလာကြသည်။</p> <p>လင်းယွမ်ကလည်း စကားများမနေတော့ဘဲ သူ ရရှိထားသော မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များကို လူအုပ်ကြီးအား တိုက်ရိုက် မျှဝေလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ် ပြောပြသော အစွမ်းပိုင်ရှင်များ၏ အဓိက အရည်အသွေး လေးခုနှင့် အစွမ်းပိုင်ရှင်တိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် အဓိက အရည်အသွေးများ ရှိသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်၌ လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နားလည်သဘောပေါက်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p>"ငါ့ရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးက ခွန်အားပေါ့လေ"</p> <p>"ငါက ဓာတ်သဘာဝ အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်ဆိုတော့... အဓိက အရည်အသွေးက စိတ်စွမ်းအင်ဖြစ်မှာပေါ့"</p> <p>"ငါ့ရဲ့ အသွင်ပြောင်းတာက ခန္ဓာကိုယ် အမျိုးအစား အစွမ်းဖြစ်မယ်... ဒါဆို ငါ့ရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးက ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုပေါ့"</p> <p>......</p> <p>လူတိုင်းက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အခြေအနေအပေါ် လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားကြပြီး လင်းယွမ် ပြောပြသော ဤအရည်အသွေး ခွဲခြားမှု စနစ်က အလွန် တိကျမှန်ကန်သည်ဟု ပို၍ ခံစားလာရသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်ထဲမှ ဝူယင်က ပထမဆုံး မနေနိုင်တော့ဘဲ ထမေးလိုက်သည်။ "ဆရာလင်း... မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို ဘယ်လို စုစည်းရမှာလဲ"</p> <p>ဤစကားက လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးကို လှုပ်ခတ်သွားစေသဖြင့် ဆွေးနွေးသံများ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားကာ လူအားလုံးက လင်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ စုစည်းရမည့် နည်းလမ်းကို တိုက်ရိုက် ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p>"မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ စုစည်းဖို့အတွက်က ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဓိက အရည်အသွေး မျိုးရိုးဗီဇကို ဖြည့်တင်းပြီး အားကောင်းလာအောင်... အပြင်ဘက်ကနေ လုံလောက်တဲ့ အဓိက အရည်အသွေး မျိုးရိုးဗီဇတွေကို စုပ်ယူဖို့ လိုအပ်တယ်"</p> <p>"အဲဒါတွေ လုံလောက်အောင် အားကောင်းလာတဲ့အခါ... မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းလို့ ရပြီ"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ သာမန် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါအသားတွေနဲ့ တိုးတက်ဖို့ဆိုတာ အလွန် ခက်ခဲတယ်... မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိတဲ့ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ အနှစ်သာရသွေးကို ရယူပြီး သန့်စင်ဖို့ လိုအပ်တယ်"</p> <p>"မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ သန့်စင်တဲ့ နည်းလမ်းကိုတော့ ကျွန်တော် လတ်တလော လေ့လာနေဆဲပဲ"</p> <p>"အင်းပေါ့... ခင်ဗျားတို့ထဲမှာ အဓိက အရည်အသွေး အမှတ် ၅၀ ပြည့်တဲ့သူ ရှိတယ်ဆိုရင်... မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ စုစည်းတဲ့ နည်းလမ်း အလိုအလျောက် နိုးထလာလိမ့်မယ်"</p> <p>"ဒီလိုဖြစ်ရပ်မျိုးကတော့ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မျိုးရိုးဗီဇမှာ ပါလာတဲ့ အမွေအနှစ်ဖြစ်လို့ ကိုယ့်ဘာသာ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်တယ်"</p> <p>"နောက်တစ်ချက်က... အဓိက အရည်အသွေး အမှတ် ၅၀ မပြည့်ဘဲနဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို အတင်းအဓမ္မ စုစည်းမယ်ဆိုရင်... ရောနှောနေတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇတွေရဲ့ နှောင့်ယှက်မှုကို ခံရလိမ့်မယ်"</p> <p>"ဆရာလင်း... ရောနှောနေတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇဆိုတာ ဘာလဲ"</p> <p>"ရောနှောနေတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အစွမ်းတွေနဲ့ မသက်ဆိုင်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ အမျိုးအစားတွေပဲ"</p> <p>လင်းယွမ်က မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့နှင့် ရောနှောနေသော မျိုးရိုးဗီဇများ ပြဿနာကို တစ်ခုချင်းစီ ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>သူက မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ချန်လှပ်ထားခြင်း မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူတိုင်း စွမ်းအားကြီးလာမှသာ ထိုက်ယန်တောင်သည် ပိုမို လုံခြုံလာမည်ဖြစ်ကြောင်းကို သူ သေချာပေါက် သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုထက်ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းထားပြီးဖြစ်ကာ အရည်အသွေးမှတ်တိုင်းက ၅၀ ထက် အများကြီး ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သဖြင့် ဤလူများကို မထိန်းချုပ်နိုင်မည်ကို သူ လုံးဝ စိုးရိမ်မနေခြင်းပင်။</p> <p>အခြား အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ ဤလူများထဲတွင် အမှတ် ၅၀ သို့ ရောက်ရှိသူ အများအပြား ရှိမည်မဟုတ်ဘဲ သူတို့အနေဖြင့် ဆက်လက် ကြိုးစားအားထုတ်ရန် လိုအပ်နေသေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ တည်ရှိကြောင်းကို သိရှိသွားလျှင်ပင် သူတို့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းလိုပါက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများ၏ အနှစ်သာရသွေး အများအပြားကို စုစည်းရန် လိုအပ်သေးသည်။</p> <p>လက်ရှိ အဆင့်၌ ထိုက်ယန်တောင်တွင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများ မရှိသေးပေ။</p> <p>သူတို့ အပြင်ထွက်၍ ရှာဖွေရမည် ဖြစ်ပြီး သို့မဟုတ်ပါက ရေအောက်သို့ ဆင်း၍ ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ရေအောက်ကမ္ဘာသည် အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှသဖြင့် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ အများအပြား ပုန်းအောင်းနေမည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။</p> <p>လင်းယွမ်နှင့် လူအုပ်ကြီးတို့၏ ဤအစည်းအဝေးက ည ဆယ်နာရီခန့်အထိ ကြာမြင့်ပြီးမှ ပြီးဆုံးသွားသည်။</p> <p>ထိုအစည်းအဝေးမှ ရရှိလာသော သတင်းအချက်အလက် ပမာဏက ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးကို တစ်ညလုံး အိပ်မပျော်နိုင်အောင် ဖြစ်စေရန် လုံလောက်နေခဲ့သည်။</p> <p>ရေပေါ်ကျွန်း... မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့... အဓိက အရည်အသွေး...</p> <p>ဤအယူအဆများသည် သူတို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးသော အရာများ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် လင်းယွမ်က ကွမ်ဖူဘက်မှ အမှန်တကယ် အခြေအနေများကို အားလုံးအား ပြောပြထားခဲ့သေးသည်။</p> <p>ထိုဘက်တွင် တပ်ဖွဲ့စခန်း ရှိရုံသာမက ဘာသာရေးဂိုဏ်းကြီးသုံးခုက ဦးဆောင်နေသော အရပ်ဘက် အင်အားစုများလည်း နေရာအနှံ့အပြားတွင် ရှိနေကြသည်။</p> <p>ထိုအင်အားစုများက လင်ကျန်းတက္ကသိုလ်ကဲ့သို့ ခေါင်ကျလှသော နေရာအထိပင် တိုးချဲ့ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုသို့ဆိုလျှင် ထိုက်ယန်တောင်ကဲ့သို့ ထင်ရှားလှသော ပစ်မှတ်ကိုကော သူတို့ သတိမထားမိဘဲ နေပါမည်လား။</p> <p>ချက်ချင်းပင် လူတိုင်းက သတိထားလာကြပြီး သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းအတွက် မျှော်လင့်ချက်ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ ကွမ်ဖူမှ ဂိုဏ်းအင်အားစုများကိုလည်း စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။</p> <p>အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် လူတိုင်းက လေးနက်သော မျက်နှာထားများဖြင့် ခေါင်းဆောင်စံအိမ်မှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။</p> <p>လင်းယွမ်လည်း ရန်မေ၊ တင်းယန်၊ ဆုန့်ဝမ်၊ တုံယန် မိန်းကလေး လေးယောက်နှင့်အတူ နေရောင်ခြည်ဇုန်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>နေရောင်ခြည်ဇုန်ထဲတွင် နေရောင်ခြည်များ ဖြာကျနေပြီး တောက်ပကာ နွေးထွေးနေသည်။</p> <p>နေရောင်ခြည်ဇုန်အပြင်ဘက်တွင်မူ အမှောင်ထု လွှမ်းခြုံနေကာ မိုးကြိုးများ ပစ်ပြီး မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည်။</p> <p>မပီမသ မြင်နေရသော အိမ်အနည်းငယ်တွင် မီးများ လင်းနေသေးသော်လည်း ခိုလှုံရေးစခန်းရှိ နေထိုင်သူ အများစုမှာ အိပ်ရာဝင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အဝေးရှိ လမ်းမများပေါ်တွင် ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်များက ကင်းစောင့်နေကြသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ ဧရိယာအကျယ်ကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ကျဆင်းလာသော မိုးပေါက်များကို တားဆီးပေးလိုက်သည်။</p> <p>သူက မိန်းကလေး လေးယောက်နှင့်အတူ ချောက်ကမ်းပါးရှိ အိမ်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p>ရန်မေက သူ၏ စိတ်ထဲမှ လေးလံမှုကို ခံစားမိသွားပြီး သူ၏ လက်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ထိုက်ယန်တောင်မှာ လူတွေ အများကြီး ရှိတာပဲ... မောင်လေး... ကိစ္စတိုင်းကို ကိုယ့်ချည်းပဲ ထမ်းပိုးမထားပါနဲ့... အမတို့ အားလုံး ရှိနေတာပဲလေ"</p> <p>လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ထိုက်ယန်တောင်မှာ လူတွေ အများကြီး ရှိနေလို့ပဲ သူတို့ရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် ကျွန်တော် တာဝန်ယူရမှာပေါ့"</p> <p>"အမတို့က မောင်လေးအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်နေတာပါ... မောင်လေးရဲ့ အစွမ်းနဲ့ဆိုရင် ဒီရေလွှမ်းမိုးမှုကြီးအောက်မှာ ဘယ်နေရာကိုမဆို သွားလို့ရတာပဲ" တင်းယန်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်၏ စွမ်းအင်အရ မည်သည့်နေရာကိုသွားသွား လွတ်လွတ်လပ်လပ် အသက်ရှင်နိုင်မည်ဆိုတာကို သူမ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုက်ယန်တောင် ရှိနေခြင်းကြောင့် သူက ရှေ့ဆုံးကနေ ရပ်တည်ကာ အားလုံးအတွက် လေကာ မိုးကာပေးနေရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဆုန့်ဝမ်လည်း လင်းယွမ်၏ ဖိအားကို ခံစားမိသည်။ သူမက နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုလင်း... အမှတ် ၅၀ ပြည့်မှပဲ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းလို့ ရမှာလားဟင်"</p> <p>သူမက မည်သည့် နှစ်သိမ့်စကားကိုမျှ မပြောသော်လည်း လက်တွေ့လုပ်ရပ်ဖြင့် လင်းယွမ်ကို ထောက်ပံ့ပေးချင်နေသည်။</p> <p>သူမက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို အမြန်ဆုံး စုစည်းချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမကို အလျင်အမြန် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "စိတ်လုံးဝ မလာလိုက်နဲ့... အမှတ် ၅၀ ပြည့်မှ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ စုစည်းရမယ့် ကိစ္စက အရမ်းကို အရေးကြီးတယ်... နောင်တစ်ချိန်မှာ မျိုးရိုးဗီဇ အမွေအနှစ် ရနိုင်မရနိုင်ဆိုတာနဲ့ သက်ဆိုင်နေတယ်"</p> <p>"အားလုံးစိတ်ချပါ... ကျွန်တော် ရှိနေတာပဲ... ဘာသာရေးဂိုဏ်းကြီးသုံးခုက ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင်ကို တကယ် ကျူးကျော်လာခဲ့ရင်တောင် ကျွန်တော်တို့က လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>"ပြီးတော့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေကို ရင်ဆိုင်လို့မရဘူးဆိုတာ သေချာပေါက် မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>"ဘယ်လိုမျိုးလဲ" တင်းယန်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ခေါက် အပြင်ထွက်တုန်းက... သင်္ကေတပညာရပ် တော်တော်များများ ကျွန်တော် ယူလာခဲ့တယ်... အဲဒီအထဲမှာ သင်္ကေတအစီအရင် နည်းလမ်းလည်း ပါတယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကိုတော့ ကျွန်တော် အပြင်မှာ မကြေညာခဲ့ဘူး... နောက်မှ သုတေသနဌာနကို လေ့လာဖို့ ပေးလိုက်မယ်... အချိန်ကျရင် ကျောက်ခိုင်ဆီ ပေးပြီး တပ်ဖွဲ့စခန်းဘက်ကနေ စုပေါင်း တိုက်ခိုက်တဲ့ အစီအရင်တွေကို ဖြန့်ဝေပေးလိမ့်မယ်"</p> <p>လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ အစွမ်းပိုင်ရှင်အချို့ ပူးပေါင်းကာ အစီအရင် ဖန်တီးပြီး ကျိလျန်ကို အနိုင်ယူခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို အလိုအလျောက် သတိရသွားသည်။</p> <p>တစ်ဦးချင်း စွမ်းအား နည်းနေလျှင် ကိစ္စမရှိပေ။ ကြီးမားသော သင်္ကေတအစီအရင်များကို ပေါင်းစပ်နိုင်ပါက ထိုက်ယန်တောင်၏ လူအင်အား အားသာချက်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>တင်းယန်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။ အမှန်တော့ သင်္ကေတအစီအရင် ဖြစ်နေသည်ကိုး။ တစ်ဦးချင်းစီ၏ အရည်အသွေးများကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည့် နည်းလမ်း ရှိရန် သူမက ပို၍ မျှော်လင့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဒီအကြောင်းတွေ မပြောကြတော့ဘူး... ပျော်စရာလေးတွေပဲ ပြောကြရအောင်... ဒီတစ်ခေါက် မြူခိုးမြို့တော်ကနေ ကျွန်တော် သင်္ဘောတွေ အများကြီး ယူလာခဲ့တယ်... အဲဒီအထဲက အပျော်စီးသင်္ဘောကို အမတို့ မသွားဖူးသေးဘူးမလား"</p> <p>"သွားမယ်... ဒီည အမတို့ကို သမ္မတ အခန်းဆောင်ပါတဲ့ အပျော်စီးသင်္ဘောပေါ် ခေါ်သွားပြီး အိပ်ကြမယ်"</p> <p>တုံယန်နှင့် ဆုန့်ဝမ်တို့ ချက်ချင်း အော်ဟစ် အားပေးလိုက်ကြပြီး ရန်မေနှင့် တင်းယန်တို့ကလည်း ရယ်မောလိုက်ကြသည်။</p> <p>သူတို့ လူစုက ရယ်မောပြောဆိုရင်း ဆိပ်ကမ်းဘက်သို့ လျှောက်သွားကြသည်။</p> <p>နေရောင်ခြည်ဇုန်ထဲတွင် ဟန်ရှန်းမန်က ဤမြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အမည်မသိ ဝမ်းနည်းမှု အချို့ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။</p> <p>"ခေါင်းဆောင်ဟန်... ဘာတွေများ ဒီလောက်တောင် ငေးကြည့်နေရတာလဲ"</p> <p>ရုတ်တရက် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံတစ်သံက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောသံနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ဟန်ရှန်းမန် ချက်ချင်း ရင်ခုန်သွားပြီး သူမ၏ အနောက်ဘက်သို့ အမူအရာမပျက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ပြည့်ဖြိုးသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ရင့်ကျက်ကာ မြင့်မြတ်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး ချီပေါင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးချောလေး တစ်ယောက် လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>"ဌာနမှုးကျွမ်း"</p> <p>ဟန်ရှန်းမန်က လာသူကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ လာသူမှာ ယခုအခါ နာမည်ကြားရုံဖြင့် လူတိုင်း ကြောက်လန့်ရသော စစ်ဆေးရေးဌာန၏ ဌာနမှုး ကျွမ်းရှုယွမ် ဖြစ်နေသည်ကိုး။</p> <p>ကျွမ်းရှုယွမ်က အပြင်ဘက်မှ ကောလာဟလများကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းခြင်း မရှိဘဲ ပြုံးရွှင်နေသည်။ အရင်တုန်းက သေးငယ်သော ကောပိုင်ကျွမ်းဆိုင်လေး၏ သူဌေးမအဖြစ်နှင့် ယှဉ်လျှင် ယခုအခါ သူမက ထိုက်ယန်တောင် စစ်ဆေးရေး အာဏာကို လက်ဝယ်ကိုင်စွဲထားပြီး သိုင်းဘုရင်ဂေဟာ၏ အိမ်ရှင်မဟောင်း ကဲ့သို့ပင် တစ်ဖန် ပြန်လည် ထူးချွန်ထက်မြက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အာဏာက လူကို ပျိုးထောင်ပေးသည်။ ဤသို့သော ကြွယ်ဝချမ်းသာသည့် ဟန်ပန်မျိုးကို ရာထူးကြီးကြီး မရပါက ပျိုးထောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူမက ပြည့်ဖြိုးသော တင်ပါးနှင့် သွယ်လျသော ခါးလေးဖြင့် နေရောင်ခြည်ဇုန် အဝင်ပေါက်သို့ ရောက်လာပြီး အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်နှင့် မိန်းကလေးများ၏ ကျောပြင်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အုံ့မှိုင်းသွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခေါင်းလှည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "မဟန်က ဆရာလင်းကို ကြည့်နေတာလား"</p> <p>ဟန်ရှန်းမန်၏ မျက်နှာက မှုန်ကုပ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဌာနမှုးကျွမ်း... စကားပြောရင် ကိုယ့်အဆင့်အတန်းကို သတိထားပါ... ကျွန်မ ကိစ္စလေး ရှိသေးလို့ သွားလိုက်ပါဦးမယ်"</p> <p>သူမက လှည့်ထွက်သွားပြီး ဤမိန်းမနှင့် အဆက်အဆံလုပ်ရန် ဆန္ဒမရှိပေ။</p> <p>ကျွမ်းရှုယွမ်က ဟန်ရှန်းမန် ထွက်သွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းစွန်းများ ပင့်တက်သွားပြီး ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟင်းဟင်း... ဟန်ဆောင်နေတာကိုး... ဘယ်သူက ငါ့ကို လိမ်လို့ရမှာလဲ"</p> <p>ပြောပြီးနောက် သူမက လင်းယွမ်တို့ ရှိရာဘက်သို့ ထပ်မံ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အလိုအလျောက် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနီနီလေးများကို သပ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဟင်းဟင်း... ရှင့်ကို တပ်မက်နေတဲ့သူတွေ မနည်းဘူးပဲ"</p> <p>သူမက မျက်လုံးလေး ကစားလိုက်ပြီး လာမည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မည်သည့် အကြောင်းပြချက်ကို အသုံးပြု၍ လင်းယွမ်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ရမည်ကို တွေးတောနေလေပြီ။</p> <p>သူမ ကျွမ်းရှုယွမ်ကတော့ ထို မဟန်လိုမျိုး လိုချင်နေရက်နှင့် မပြိုင်ဆိုင်ရဲဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူမ လိုချင်သည့်အရာကို ကြိုးစားပြီး ရယူရမည်ဆိုသည်ကို သူမက ကောင်းကောင်း သိထားလေသည်။</p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save