Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၅၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">လီဟန်ကျုံးနှင့် ရှန်ယွင်ရှီး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင် စုပေါင်းအဆောက်အအုံ၊ မြေညီထပ် စားသောက်တန်း။</p> <p>ကောပိုင်ကျွမ်း အချိုပွဲဆိုင်အတွင်းတွင် လီဟန်ကျုံးက သူ့ရှေ့ရှိ လှပသော အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်နေသည်။</p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ရစ်သိုင်းနေပြီး မျက်ကွင်းများ နီရဲနေကာ ပြောလိုက်သည်။ "ယွင်ရှီး... ဦးလေးတို့ ဒီနေရာမှာ ပြန်ဆုံရမယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး"</p> <p>ရှန်ယွင်ရှီး၏ မျက်ကွင်းများလည်း နီရဲနေပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ဦးလေးလီ... သမီးလည်း မထင်ထားဘူး"</p> <p>"သမီးရဲ့ အဖေနဲ့အမေတို့ရော နေကောင်းကြရဲ့လား" လီဟန်ကျုံးက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း မေးလိုက်သေးသည်။</p> <p>ရှန်ယွင်ရှီး၏ မျက်ကွင်းများ အနည်းငယ် နီရဲသွားပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ရေကြီးတုန်းက သမီး အိမ်မှာ ရှိမနေဘူး... အစပိုင်းမှာတော့ အဖေတို့နဲ့ အဆက်အသွယ် ရသေးတယ်... နောက်ပိုင်း ဖုန်းလိုင်းတွေ ပြတ်သွားပြီးတဲ့နောက်တော့..."</p> <p>ထိုနေရာအရောက်တွင် သူမ၏ မျက်ရည်များက တားမရဆီးမရ ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး အသံများပင် တုန်ရီလာခဲ့သည်။</p> <p>ဘေးနားရှိ လင်းယာက တစ်ရှူးကို အမြန်ဆွဲထုတ်ကာ ရှန်ယွင်ရှီးထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>ရှန်ယွင်ရှီးနှင့် လီဟန်ကျုံးတို့၏ ပတ်သက်မှုက သာမန်မဟုတ်ပေ။ သူမ အရင်က ပြောခဲ့သလို ကျောင်းတစ်ကျောင်းတည်းမှ ပရောဂျက်အဖွဲ့တစ်ခုတွင် အတူတူလုပ်ခဲ့ဖူးသော စီနီယာတစ်ဦးမျှသာ မဟုတ်ပေ။</p> <p>တကယ်တမ်းတွင် ရှန်ယွင်ရှီးတစ်ယောက် သင်္ဘောတည်ဆောက်ရေး ကောလိပ်၌ ပါမောက္ခအဖြစ် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ လီဟန်ကျုံး၏ အဆက်အသွယ်များကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လီဟန်ကျုံးက ရှန်ယွင်ရှီး၏ ဖခင်ဖြစ်သူနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ခင်မင်ရင်းနှီးခဲ့သော သူငယ်ချင်းကောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>လီဟန်ကျုံး၏ ဇနီးဖြစ်သူ ရှန်ဟုန်မေနှင့် ရှန်ယွင်ရှီးတို့က ဆွေမျိုးပင် အနည်းငယ် စပ်သေးသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် တကယ်တမ်းတွင် လီဟန်ကျုံးက ရှန်ယွင်ရှီး၏ လူကြီးသူမ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။</p> <p>ပွဲတော်ရက်များ ရောက်တိုင်း ရှန်ယွင်ရှီးက လီဟန်ကျုံး၏ အိမ်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်လေ့ ရှိသည်။</p> <p>သို့သော် ရှန်ယွင်ရှီးက လင်းယွမ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံချိန်၌ လင်းယွမ်က လီဟန်ကျုံးအပေါ် မည်သို့သဘောထားသည်ကို မသိခဲ့သဖြင့် အမှန်အတိုင်း မပြောရဲခဲ့ပေ။</p> <p>အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းနည်းမှာ သူတို့နှစ်ဦး၏ ပတ်သက်မှုကို သာမန် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များအဖြစ်သာ ပြောပြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ လင်းယွမ်က လီဟန်ကျုံးအပေါ် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေပါက သူမက ရမ်းသမ်းပြီး ဆွေမျိုးစပ်လိုက်လျှင် ဒေါသများက သူမဆီသို့ပါ ကူးစက်လာနိုင်ချေ များသည်။</p> <p>ရှန်ယွင်ရှီးက အလွန် ဉာဏ်ကောင်းပြီး သတိထားတတ်သူ တစ်ယောက်ဟုသာ ဆိုရပေမည်။</p> <p>ယခုအခါ ထိုက်ယန်တောင်အကြောင်းကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူမက လီဟန်ကျုံးကို လာရောက်ရှာဖွေရဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လီဟန်ကျုံးက သူမကို ဤရက်ပိုင်းအတွင်း မည်သို့ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသနည်းဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>ရှန်ယွင်ရှီးက သူမကိုယ်သူမ ရုပ်ဆိုးအောင် မည်သို့ ဟန်ဆောင်ခဲ့ရကြောင်းနှင့် ဘုရင်မသင်္ဘော၏ ကပ္ပတိန် မည်သို့ ဖြစ်လာခဲ့ကြောင်းများကို ပြောပြလိုက်ရာ လမ်းတစ်လျှောက် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အခက်အခဲများကြောင့် သူမက ထပ်မံ၍ ငိုကြွေးမိသွားတော့သည်။</p> <p>သူမက မျက်ရည်လွယ်တတ်သူ တစ်ယောက် မဟုတ်သော်လည်း ရင်းနှီးသော လူကြီးသူမ တစ်ယောက်၏ အရှေ့တွင်မူ ရင်ထဲရှိ နာကျင်ဝမ်းနည်းမှုများက တာကျိုးသကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>လီဟန်ကျုံးက ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လင်းယာနှင့်အတူ သူမကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "သမီး အခု ဘယ်မှာနေလဲ... ညကျရင် ဦးလေးတို့အိမ်မှာ လာစားပါလား... သမီး အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာကို အဒေါ်ရှန် သိသွားရင် သေချာပေါက် အရမ်းပျော်သွားမှာပဲ"</p> <p>ရှန်ယွင်ရှီးက ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း အံ့ဩဝမ်းသာသွားသည်။ "အဒေါ်ရှန်လည်း ထိုက်ယန်တောင်မှာ ရှိနေတာလား... အားလုံး ရောက်နေကြတာလား"</p> <p>လီဟန်ကျုံးက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "အင်း... ဆရာလင်း ကျေးဇူးကြောင့်ပေါ့... မဟုတ်ရင် သမီးရဲ့ အဒေါ်ရှန်က အခုထိ တောင့်ခံထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>ရှန်ယွင်ရှီးက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "လင်း ဆိုတဲ့လူက တကယ်ပဲ လူကောင်းတစ်ယောက်လို့ ဦးလေး ထင်နေတာလား"</p> <p>လီဟန်ကျုံးက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်သွားပြီး အမှားပြင်ပေးလိုက်သည်။ "ယွင်ရှီး... ဆရာလင်းက ဦးလေး တွေ့ဖူးသမျှထဲမှာ အကောင်းဆုံး ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ပဲ... သူက ဖြောင့်မတ်ပေမဲ့ ခေတ်နောက်မကျဘူး... စွမ်းအားကြီးပေမဲ့ မာနမကြီးဘူး... သမီးက သူ့အပေါ် တစ်ခုခု နားလည်မှုလွဲနေတာလား"</p> <p>ရှန်ယွင်ရှီး၏ မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်း အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားသည်။ သူမနှင့် လင်းယွမ်တို့ သိကျွမ်းခဲ့ရသည့် ဖြစ်စဉ်က သိပ်မကောင်းခဲ့သောကြောင့် လင်းယွမ်အပေါ် ကောင်းသော အမြင်မျိုး မရှိသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် လီဟန်ကျုံး၏ စရိုက်ကို သူမ သိပေသည်။ သူက လင်းယွမ်ကို လူကောင်းတစ်ယောက်ဟု ပြောနေပါက အများအားဖြင့် မှားယွင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဤထိုက်ယန်တောင်ပေါ်ရှိ နေထိုင်သူအားလုံး၏ မျက်နှာများတွင် အပြုံးများ ရှိနေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤနေရာတွင် နေထိုင်သူများက အနည်းဆုံးတော့ ဖိနှိပ်မှုမျိုး ခံစားနေရမည် မဟုတ်ကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။</p> <p>တကယ်ပဲ သူက လူကောင်းတစ်ယောက်များ ဖြစ်နေမလား...</p> <p>ရှန်ယွင်ရှီးက လျှောက်တွေးနေစဉ် ဘေးနားရှိ လင်းယာက သတိပေးလိုက်သည်။ "ပါမောက္ခလီ... သမီးတို့က အခု မိန်တောင် စစ်အခြေစိုက်စခန်းမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေရတာ... နေ့တိုင်း အလုပ်လုပ်ရပြီး ညကျရင် တပ်ဖွဲ့ကို ပြန်ရမှာ"</p> <p>ရှန်ယွင်ရှီးလည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေါ့ ဒါပေါ့... သမီးတို့ တစ်လပြည့်အောင် လုပ်ရမယ်လို့ ကြီးကြပ်ရေးမှူး ပြောတာ ကြားခဲ့တယ်"</p> <p>ပါမောက္ခလီက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ထိုက်ယန်တောင်မှာ ဒီလို စည်းမျဉ်းမျိုး ရှိတာ အမှန်ပဲ... ဒါဆိုလည်း ဒီလိုလုပ်... မနက်ဖြန် နေ့လယ်ကျရင် အိမ်ကို လာခဲ့... သမီးတို့ နှစ်ယောက်လုံး လာခဲ့ကြ"</p> <p>ရှန်ယွင်ရှီးက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ဦးလေးလီ... ဆရာလင်းကို ပြောပြီး သမီးတို့ရဲ့ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရတဲ့ ကာလကို ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးဖို့ လုပ်ပေးလို့ မရဘူးလား"</p> <p>လီဟန်ကျုံးက ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကိစ္စအတွက်တော့ ဦးလေးမှာ အဲဒီလောက် မျက်နှာ မရှိဘူး"</p> <p>"ဆရာလင်းဆိုတဲ့လူက ပုံမှန်ဆိုရင် ဖော်ရွေသယောင် ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ အရမ်း စည်းကမ်းကြီးတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ"</p> <p>"ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို သူကိုယ်တိုင် ချမှတ်ထားတာမို့လို့ ဘယ်သူ့အတွက်နဲ့မှ ပြောင်းလဲပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>"ဒါ့အပြင် ဒီတစ်လ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရတဲ့ ကာလက သမီးတို့အတွက်လည်း အကျိုးရှိပါတယ်"</p> <p>မိန်းကလေးနှစ်ဦးက နားမလည်နိုင်ဘဲ ရှန်ယွင်ရှီးက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အကျိုးရှိတယ်... ဘာအကျိုးများ ရှိလို့လဲ"</p> <p>လီဟန်ကျုံးက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီတစ်လက သမီးတို့ကို ထိုက်ယန်တောင်က လူတွေနဲ့ ကိစ္စတွေကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာစေဖို့နဲ့ ထိုက်ယန်တောင်အပေါ် အကြမ်းဖျင်း အမြင်တစ်ခု ရလာစေဖို့... ပြီးတော့ သမီးတို့ ဘေးနားက လူတွေနဲ့ ရင်းနှီးလာစေဖို့ပဲ"</p> <p>"သမီးတို့က ဒါကို အရေးမပါဘူးလို့ မထင်လိုက်နဲ့... ဘေးနားက လူတွေနဲ့ တတ်နိုင်သမျှ မိတ်ဆွေဖွဲ့ထား... အနာဂတ်မှာ သမီးတို့ ထိုက်ယန်တောင်ပေါ်မှာ အခြေချတဲ့အခါ အတူတူ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့တဲ့ သူတွေက သမီးတို့ရဲ့ အကောင်းဆုံး မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်"</p> <p>"ဒါ့အပြင် ဒီတာဝန်ထမ်းဆောင်ရတာက သမီးတို့ကို အလကား ခိုင်းနေတာမှ မဟုတ်တာ... အမှတ်တွေလည်း ပေးတယ် မဟုတ်လား"</p> <p>"ဒီအမှတ်တွေက သမီးတို့ ရှေ့ဆက်ပြီး ထိုက်ယန်တောင်မှာ နေထိုင်သွားဖို့အတွက် အခြေခံပဲ... အနည်းဆုံးတော့ သမီးတို့ ဗိုက်မဆာအောင် အာမခံနိုင်တယ်လေ"</p> <p>"နောက်တစ်ခုက ထိုက်ယန်တောင်ဘက်ကလည်း သမီးတို့ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတဲ့ ကာလအတွင်းက စွမ်းဆောင်ရည်တွေကတစ်ဆင့် အမှတ်ပေးပြီး သမီးတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေ၊ စရိုက်လက္ခဏာတွေကို လေ့လာအကဲဖြတ်ဦးမှာ"</p> <p>"ဒါမှသာ နောက်ပိုင်းမှာ သမီးတို့အတွက် တခြား အလုပ်အကိုင်တွေ စီစဉ်ပေးရတာ ပိုအဆင်ပြေမှာလေ"</p> <p>"ထိုက်ယန်တောင်မှာ လူတိုင်း လုပ်စရာ အလုပ်ကိုယ်စီ ရှိကြတယ်"</p> <p>ရှန်ယွင်ရှီးနှင့် လင်းယာတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး ထိုက်ယန်တောင်၌ တစ်လတာဝန်ထမ်းဆောင်ရခြင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ဤမျှလောက် များပြားလှသော အကြောင်းရင်းများ ရှိနေမည်ဟု ယခုမှသာ နားလည်သွားကြတော့သည်။</p> <p>လီဟန်ကျုံးက ထိုနေရာအရောက်တွင် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ "အခု သမီးတို့နှစ်ယောက် ဘယ်နေရာတွေမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေကြလဲ"</p> <p>ရှန်ယွင်ရှီးက အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "သမီးမှာတော့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာ မရှိဘူး... နေ့တိုင်း စိုက်ပျိုးရေးဌာနက လူတွေနောက် လိုက်ပြီး တစ်ခါတလေ စိုက်ခင်းထဲမှာ အလုပ်လုပ်ရသလို တစ်ခါတလေကျတော့လည်း ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ ရွေးရတာမျိုးတွေ လုပ်ရတယ်"</p> <p>လင်းယာက ပြောလိုက်သည်။ "သမီးကတော့ အခု ဆောက်လုပ်ရေးဌာနက လူတွေနဲ့ အတူတူ အခြေခံ အဆောက်အအုံပိုင်းကို တာဝန်ယူရတယ်"</p> <p>"တစ်ခါတလေကျရင် လက်နက်စက်ရုံက လူတွေက လက်နက်ကိရိယာတွေ ပြုပြင်ဖို့ ခေါ်တာမျိုးလည်း ရှိတယ်"</p> <p>လီဟန်ကျုံးက လင်းယာကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "ရိုင်းတယ်လို့ မထင်နဲ့နော်... လင်းယာရဲ့ အစွမ်းက ဘာများလဲ"</p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ ဦးလေးလီ" ရှန်ယွင်ရှီးက အမြန် မေးလိုက်သည်။</p> <p>လီဟန်ကျုံးက ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ဆောက်လုပ်ရေးဌာနနဲ့ လက်နက်စက်ရုံက ထိုက်ယန်တောင်မှာ တော်တော်လေး အရေးပါတဲ့ ဌာနတွေပဲ... ပုံမှန်ဆိုရင် ဒီလောက်စောစော လူသစ် ခေါ်လေ့ မရှိဘူး"</p> <p>လင်းယာက ပြောလိုက်သည်။ "သမီးရဲ့ အစွမ်းက မာကျောအစွမ်းပါ... ဘယ်လို အရာဝတ္ထုကိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကာကွယ်မှု ပိုကောင်းအောင် မာကျောသွားစေနိုင်တယ်"</p> <p>လီဟန်ကျုံးက ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လင်းယာတစ်ယောက် ဤဌာနနှစ်ခု၏ အကူအညီတောင်းခံခြင်းကို အဘယ်ကြောင့် ခံရသနည်းဆိုသည်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားတော့သည်။</p> <p>ဤအစွမ်းသည် ဆောက်လုပ်ရေးတွင် ဖြစ်စေ၊ လက်နက် ထုတ်လုပ်ရေးတွင် ဖြစ်စေ အသုံးပြုမည်ဆိုပါက အလွန်တရာ အသုံးဝင်လှပေသည်။</p> <p>လီဟန်ကျုံးက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "သမီးရဲ့ အစွမ်းက မဆိုးဘူးပဲ... ကြည့်ရတာ ဆောက်လုပ်ရေးဌာနက ဦးလေးမာနဲ့ လက်နက်စက်ရုံက ဦးလေးရန်တို့က သမီးကို ခေါ်ထားချင်နေကြပုံပဲ"</p> <p>ရှန်ယွင်ရှီးက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ဦးလေးလီ... ဒီဌာနနှစ်ခုထဲက ဘယ်ဟာက ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်လဲ"</p> <p>လီဟန်ကျုံးက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ ဒီဌာနနှစ်ခုလုံးက မဆိုးပါဘူး... အခုလို ရေကြီးတဲ့ခေတ်မှာ အရာအားလုံးက ပျက်စီးသွားပြီမို့လို့ ထိုက်ယန်တောင် တစ်ခုလုံးမှာ ဆောက်လုပ်ရမယ့် အဆောက်အအုံတွေ အရမ်းများတယ်... ဆောက်လုပ်ရေးဌာနမှာက ရေရှည် လုပ်စရာ အလုပ်တွေ ရှိနေမှာပဲ"</p> <p>"လက်နက်စက်ရုံကလည်း အရမ်း အရေးကြီးတယ်... အပြင်ဘက်က အခြေအနေတွေကို ဦးလေးတို့ အားလုံး သိကြတာပဲ... သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေကို ထားလိုက်ဦး... တခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ အချင်းချင်း ကြားမှာတောင် တိုက်ခိုက်မှုတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲလေ"</p> <p>"ဒီလို တိုက်ခိုက်နေကြရတဲ့အခါ ကိုယ်နဲ့ အဆင်ပြေမယ့် လက်နက်ကောင်းတစ်ခု ရှိဖို့က အရမ်းအရေးကြီးလာတာပေါ့... ဒါကြောင့် လက်နက်စက်ရုံကလည်း နေရာကောင်းတစ်ခုပါပဲ... အနာဂတ်မှာ သေချာပေါက် အလုပ်ပြတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>ရှန်ယွင်ရှီးက အနည်းငယ် အားကျစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "လင်းယာ... နင့်ရဲ့ အစွမ်းက တော်တော်လေး ဈေးကွက်ဝင်နေတာပဲ"</p> <p>လင်းယာကလည်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်တမ်း ယှဉ်ကြည့်မယ်ဆိုရင် ငါက ဆောက်လုပ်ရေးဌာနကို ပိုသဘောကျတယ်... ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ် ငါ လုပ်နေရတာတွေက ကြမ်းတမ်းတဲ့ ဆောက်လုပ်ရေး အပိုင်းတွေချည်းပဲ... ငါက အခန်းတွင်း အလှဆင်တဲ့ အပိုင်းကို ပိုလုပ်ချင်တာ"</p> <p>သူမက ကပ်ဘေး မတိုင်မီကတည်းက ဒီဇိုင်နာ တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် ၎င်းသည် သူမ၏ မူလ အလုပ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ခိုလှုံရေးစခန်းမှ လူများက အလှအပကို ဂရုမစိုက်ကြဘဲ ခိုင်ခံ့ရန်သာ အဓိကထားကြပေသည်။</p> <p>ရှန်ယွင်ရှီးက ပြောလိုက်သည်။ "နင် လက်နက်စက်ရုံကို သွားရင်လည်း လက်နက် ဒီဇိုင်းတွေ ဆွဲလို့ ရတာပဲလေ... လှပတဲ့ လက်နက်တွေကို ဒီဇိုင်းဆွဲတာကလည်း တော်တော်လေး မိုက်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>လင်းယာက ကြက်သေသေသွားသည်။ ဤအချက်ကို သူမ တကယ်ပင် စဉ်းစားမကြည့်မိခဲ့ပေ။</p> <p>လီဟန်ကျုံးက ပြုံးလိုက်ပြီး ရှန်ယွင်ရှီးကို ဆက်မမေးတော့ဘဲ သူမဘာသာ စဉ်းစားခွင့် ပေးလိုက်သည်။</p> <p>သူက ရှန်ယွင်ရှီးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ယွင်ရှီး... သမီးရဲ့ အစွမ်းကကော ဘာလဲ"</p> <p>"သမီးက စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင်ပါ... သမီးရဲ့ အစွမ်းက စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်... တခြားသူတွေရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်တွေကို တားဆီးပေးနိုင်တယ်"</p> <p>လီဟန်ကျုံးက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "သမီးက စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင်လား... ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့... ကောင်းတာပေါ့"</p> <p>ရှန်ယွင်ရှီးက အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ ဦးလေးလီ"</p> <p>လီဟန်ကျုံးက ပြောလိုက်သည်။ "စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင် ဆိုတာက သမီးမှာ တက်ကြွတဲ့ စိတ်စွမ်းအင်တွေ ရှိပြီး ဉာဏ်ကောင်းတယ်ဆိုတာကို ပြနေတာပဲ"</p> <p>"အစွမ်းရဲ့အသေးစိတ်ကို ခဏထားလိုက်ဦး... ဒီလို စိတ်စွမ်းအင် ရှိတယ်ဆိုရင် ဦးနှောက်သုံးရတဲ့ အလုပ်တွေကို ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ပြီ"</p> <p>"ယွင်ရှီး... ဦးလေးရဲ့ အကြံကတော့ သမီးရဲ့ တာဝန်ထမ်းဆောင်ချိန် ပြီးသွားရင် ဦးလေးတို့ရဲ့ သုတေသနနဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ဌာနကို လာခဲ့ပါလား"</p> <p>"သမီးက အရင်တုန်းက ကျောင်းမှာ သင်္ဘောတည်ဆောက်ရေး ဘာသာရပ်က ပါမောက္ခ တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့တာဆိုတော့ အခြေခံက ခိုင်မာပြီးသားပဲ... သုတေသနဌာနကို လာခဲ့ရင် ဦးလေးနဲ့အတူ ပူးပေါင်းပြီး ဆရာလင်းရဲ့ တာဝန်တွေကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်တာပေါ့"</p> <p>ရှန်ယွင်ရှီးက ချက်ချင်း အံ့ဩဝမ်းသာသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "သမီးက သုတေသနဌာနကို ဝင်လို့ရလား... အဲ့ဒီနေရာက ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ အလျှို့ဝှက်ဆုံး ဌာနတဲ့... သာမန်လူတွေကို ဝင်ခွင့် မပေးဘူးလို့ သမီး ကြားထားတယ်"</p> <p>လီဟန်ကျုံးက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "သာမန်လူဆိုရင်တော့ သေချာပေါက် ဝင်ခွင့်မရဘူးပေါ့... အဲဒီထဲမှာ ဦးလေးတို့ လူတစ်စု မနည်း ကြိုးစားပြီး လေ့လာဖန်တီးထားတဲ့ တီထွင်မှုတွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ"</p> <p>"အနာဂတ်ကျရင် အဲဒါတွေ အားလုံးက ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်တွေ ဖြစ်လာမှာ"</p> <p>"ဒါဆို သမီးက ဝင်ခွင့်ရမှာလား... ဆရာလင်းက သမီးကို ဝင်ခွင့်ပေးပါ့မလား" ရှန်ယွင်ရှီးက အမြန် မေးလိုက်သည်။</p> <p>လီဟန်ကျုံးက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကိစ္စ မရှိပါဘူး... ဦးလေး ဆရာလင်းနဲ့ ပြန်တွေ့ရင် စကားပြောကြည့်လိုက်မယ်... ဦးလေးက သမီးအတွက် အာမခံပေးလိုက်ရင် ပြဿနာ သိပ်မရှိနိုင်ပါဘူး"</p> <p>"အရမ်းကောင်းတာပဲ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေးလီ" ရှန်ယွင်ရှီးက အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး အကြိမ်ကြိမ် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>လီဟန်ကျုံးက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူနှင့် ရှန်ဟုန်မေတို့တွင် သားတစ်ယောက်သာ ရှိပြီး ရှန်ယွင်ရှီးက သူတို့၏ မျိုးဆက်သစ် တစ်ယောက် ဖြစ်သောကြောင့် သူမကို သမီးအရင်းတစ်ယောက်လို အမြဲ သဘောထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤဘက်တွင်တော့ ရယ်မောစကားပြောသံများဖြင့် အတော်လေး စည်ကားနေတော့သည်။</p> <p>သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ဌာနရှိ တားမြစ်ခန်းအတွင်းတွင်။</p> <p>လင်းယွမ်က သင်္ကေတအရိုးများကို ကြည့်နေရာ အနည်းဆုံး အတုံးတစ်ရာခန့် ရှိနေသည်။</p> <p>ထိုအထဲမှ အများစုမှာ သားသတ်ရုံဘက်မှ စုဆောင်းရရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့က နေ့စဉ် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ အမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်နေရပြီး အလောင်း အများအပြားနှင့် ထိတွေ့နေရသဖြင့် သဘာဝကျကျပင် သင်္ကေတအရိုး အမြောက်အမြားကို ရရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုအထဲမှ အများစုမှာ အဖြူရောင်အဆင့် သင်္ကေတအရိုးများသာ ဖြစ်ပြီး လင်းယွမ်အတွက်မူ သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်လှတော့ပေ။</p> <p>အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှု အမျိုးအစား အစွမ်းများမှာမူ အနည်းဆုံး အစိမ်းရောင်အဆင့် ရှိပေသည်။</p> <p>အဖြူရောင်အဆင့် သင်္ကေတအရိုးများထဲတွင် အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှု အမျိုးအစား အစွမ်းများ ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က လျှောက်လာရင်း အစိမ်းရောင်အဆင့် သင်္ကေတအရိုးများကို အဓိကထား၍ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။</p> <p>သူ့တွင် သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် စစ်ဆေးခြင်း အစွမ်း ရှိနေသဖြင့် ဤသင်္ကေတအရိုးများထဲတွင် ပါဝင်နိုင်သော အစွမ်းအမျိုးအစားများကို တိကျစွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်ပေသည်။</p> <p>၎င်းက သူ၏ ရှာဖွေမှု နှုန်းထားကို များစွာ မြင့်တက်လာစေခဲ့သည်။</p> <p>အကယ်၍ အကဲဖြတ်သည့် အစွမ်းသာ မရှိပါက သူသည် ထိုအထဲရှိ အစွမ်းအမျိုးအစားများကို ခွဲခြားနိုင်ရန် တစ်ခုချင်းစီကို လေ့လာရပေလိမ့်မည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် လင်းယွမ်က အစိမ်းရောင်အဆင့် သင်္ကေတအရိုးများ အားလုံးကို ရွေးထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် တစ်ခုချင်းစီ စတင်၍ အကဲဖြတ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည်။</p> <p>အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် လင်းယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ဝမ်းသာသွားသော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"တကယ်ကြီး ရှိနေတာပဲ"</p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save