Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၅၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရုတ်တရက်ဖြစ်ပွားသော ရောဂါ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ကျိဖုန်းက မူလက ထိုက်ယန်တောင်၏ အစောပိုင်း အင်အားစုကြီး လေးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ဖုန်းဟွမ်ဘုရားကျောင်းမှ လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၊ ဟန်ပန်းနှင့် ဝမ်ရှောင်တို့ သုံးယောက်က ဖုန်းဟွမ်ဘုရားကျောင်း၏ ကျွမ်းကျင် ခြေမြန်တော် သတင်းပို့သူများအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြဖူးသည်။</p> <p>ဤသုံးယောက်လုံးက အလျင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး အစောဆုံး အချိန်က မီးဝါးတောသို့ လာကာ လင်းယွမ်နှင့် ပေါက်ကွဲမြှားများကိုပင် အရောင်းအဝယ် လုပ်ခဲ့ကြဖူးသည်။</p> <p>ထို့ပြင် သူက ဥက္ကဌဟုန် အမိန့်ပေး၍ လင်းယွမ်ထံသို့ သတင်းအချက်အလက်များ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ရသော ဆက်သွယ်ရေးမှူးလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ထိုက်ယန်တောင်ကို တစ်ပြေးညီ သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်တွင် ဖုန်းဟွမ်ဘုရားကျောင်းမှ လူအများအပြားက လင်းယွမ်၏ လက်အောက်သို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p>ကျိဖုန်းတို့လူစုမှာ အလုပ်ကြမ်းများ လုပ်ကိုင်ပြီးနောက်တွင် သူတို့အပေါ်ရှိ ဖုန်းဟွမ်ဘုရားကျောင်းဟူသော အမှတ်အသားက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ယခုအခါ ထိုက်ယန်တောင် ကွပ်ကဲရေးဌာန၏ ခြေမြန်တော်တပ်ရင်းမှ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ခြေမြန်တော်တပ်ရင်းဆိုသည်မှာ အလျင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော တပ်ဖွဲ့တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကင်းထောက်ခြင်း၊ ဆက်သွယ်ခြင်းနှင့် သတင်းအချက်အလက် ပေးပို့ခြင်း စသည့် အလုပ်များကို အဓိက တာဝန်ယူရသည်။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် ကျိဖုန်းက ထိုမျှလောက် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ရောက်လာပြီး စကားစပြောသည်နှင့် "ဆိုးရွားတဲ့ ကိစ္စကြီး ဖြစ်နေပြီ" ဟု ဆိုလာသည်။</p> <p>ထိုစကားကြောင့် လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်သွားရပြီး ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်တာလဲ"</p> <p>ကျိဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာက စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေပြီး လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်း... ခိုလှုံရေးစခန်းမှာ ကူးစက်ရောဂါ ဖြစ်နေတယ်... လောလောဆယ် လူဆယ်ဂဏန်းလောက် ရောဂါလက္ခဏာတွေ ပြနေတာကို တွေ့ထားရတယ်... ဒေါက်တာရန်က ခင်ဗျားကို အမြန်လာအကြောင်းကြားခိုင်းလိုက်တာ"</p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဘေးနားရှိ တင်းယန်ကလည်း အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကာ မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ဘာ... ကူးစက်ရောဂါ..."</p> <p>"ဘယ်လို ကူးစက်ရောဂါမျိုးလဲ" လင်းယွမ်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။</p> <p>ကျိဖုန်းက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "ရောဂါဇာစ်မြစ်ကိုတော့ မသိရသေးဘူး... ဒါပေမဲ့ ကူးစက်ခံရတဲ့သူတွေ အများစုက တစ်ကိုယ်လုံး အဖျားတက်ပြီး မကျတော့ဘူး... လန့်ဖြန့်ပြီး သတိလစ်တာတွေ ဆက်တိုက် ချောင်းဆိုးတာတွေ ဖြစ်နေတယ်... တချို့ အခြေအနေ ဆိုးတဲ့သူတွေဆိုရင် သတိလစ်သွားကြပြီ"</p> <p>လင်းယွမ်က လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ကို ဆေးကုသရေးဌာနဆီ ခေါ်သွား... ဒေါက်တာရန်ဘက်က ဘယ်လိုပြောလဲ"</p> <p>"ကျွန်မလည်း လိုက်မယ်" တင်းယန်က ချက်ချင်း လိုက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ကျိဖုန်းက လမ်းပြပေးနေရင်းကပင် လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒေါက်တာရန်ကတော့ ဒါက ကူးစက်ရောဂါ အမျိုးအစားသစ်တဲ့... ကမ္ဘာပျက်ကပ်မတိုင်ခင်က ဘယ်ရောဂါမျိုးနဲ့မှ မတူဘူးလို့ ပြောတယ်"</p> <p>"သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေလောက်တယ်"</p> <p>လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်ပေါ့...</p> <p>သူက ကိစ္စတွေ ရှုပ်ထွေးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ မည်သည့် ရောဂါမဆို သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများနှင့် ဆက်စပ်သွားပြီဆိုလျှင် ၎င်းက သာမန်ရောဂါတစ်ရပ် လုံးဝ ဖြစ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"လင်းယွမ်... တချို့ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးတွေ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားတာများ ဖြစ်နေမလား" တင်းယန်က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။ "မသိဘူး... ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိစ္စတွေကို ငါ နားမလည်ဘူး"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ နင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာတာကလည်း ယုတ္တိမရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး... တိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ အပင်တွေတောင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်သေးတာပဲ... ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးတွေ ဆင့်ကဲမပြောင်းလဲနိုင်စရာ အကြောင်းမှ မရှိတာ"</p> <p>သူတို့သုံးယောက်လုံး တစ်လမ်းလုံး ရူးသွပ်စွာ ပြေးလွှားလာခဲ့ကြပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဆေးကုသရေးဌာနသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။</p> <p>တင်းယန်က အထဲသို့ ဝင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းတန့်သွားပြီး သူမကို ဆွဲထားလိုက်သည်။</p> <p>"ခဏနေဦး"</p> <p>တင်းယန်က သံသယဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p>"အကာအကွယ် လုပ်ထား"</p> <p>လင်းယွမ်က အသံနက်ကြီးဖြင့် တစ်ခွန်း ပြောလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် စိတ်စွမ်းအင်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ်က လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ဤသို့ဖြင့် အကယ်၍ တကယ်တမ်း ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးတစ်ခုခု ရှိနေပြီး သူ့ကို ကူးစက်ချင်သည်ဆိုလျှင်ပင် သူ၏ လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မှသာ ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ယခုလက်ရှိ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင် အတိုင်းအတာဖြင့်ဆိုလျှင် သာမန် ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးများက သူ၏ လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ်ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>တင်းယန်က ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အစွမ်းသွင်းခြင်းကို အလျင်အမြန် လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ပိုးတောင်ကောင်၏ အတောင်ပံကဲ့သို့ ပါးလွှာသော စွမ်းအင်အကာအကွယ် တစ်လွှာ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အပြင်လောကနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။</p> <p>ကျိဖုန်းကမူ တံခါးအပြင်ဘက်တွင်သာ ရပ်နေပြီး အထဲသို့ မဝင်ခဲ့ပေ။</p> <p>ပြင်ဆင်မှုများ အားလုံး ပြီးစီးသွားမှသာ လင်းယွမ်နှင့် တင်းယန်တို့ နှစ်ယောက်လုံး ဆေးကုသရေးဌာနအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် ဆေးကုသရေးဌာန၌ လူအများအပြား စုဝေးနေကြပြီး ရန်မေပင် ရောက်ရှိနေသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတော့သည်။</p> <p>"မောင်လေး... နင်ရောက်လာပြီလား"</p> <p>ရန်မေက အလျင်အမြန် လျှောက်လာခဲ့သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က အသံနက်ကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အမမေက ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"</p> <p>ရန်မေက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဟယ်ဇီ ကူးစက်ခံလိုက်ရတယ်... အမ နည်းနည်း စိုးရိမ်လို့"</p> <p>ဟယ်ဇီက သူမ၏ ရုံးခန်းရှိ အတွင်းရေးမှူးမလေး နှစ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အချိန်အတော်ကြာကတည်းက သူမ၏ အားကိုးရဆုံး သူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။</p> <p>"အဓိပ္ပါယ်မရှိလိုက်တာ... ဒါက ကူးစက်ရောဂါလေ... ခင်ဗျားတို့ အားလုံး ဒီမှာ လာစုနေကြတော့ ကူးစက်ခံရဖို့ အန္တရာယ် ပိုများမသွားဘူးလား"</p> <p>"မသက်ဆိုင်တဲ့လူတွေ အားလုံး အခုချက်ချင်း ပြန်ကြ"</p> <p>လင်းယွမ်က လျင်မြန်စွာ အော်ဟစ်ဆူပူလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် လီရှန်ယန်က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်း... ဒေါက်တာရန်က ကျွန်တော်တို့ လူနာတွေနဲ့ ထိတွေ့ထားလို့ ကူးစက်ခံရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနေတယ်တဲ့... ကျွန်တော်တို့ကို ဖြစ်သလို ထွက်သွားခွင့် မပေးဘူး"</p> <p>လင်းယွမ်က ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားသည်။ ရန်ဆန်းမင်က ဤသို့ ပြောလိုက်ခြင်းသည် ဤရောဂါ၏ ကူးစက်နိုင်စွမ်း အလွန် ပြင်းထန်ကြောင်းကို ညွှန်ပြနေခြင်း မဟုတ်ပါလော။</p> <p>ဤနေရာတွင် ရှိနေသူများ အားလုံးက စွမ်းရည် နိမ့်ကျသူများ မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့တောင် ကူးစက်ခံရဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနေတယ်ပေါ့...</p> <p>လင်းယွမ်က ချက်ချင်း တင်းယန်ဘက်သို့ ကြည့်ကာ လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "တင်းယန်... နင် အခုချက်ချင်း သွားပြီး ဦးလေးမာရဲ့ ဆောက်လုပ်ရေးဌာနကို အကြောင်းကြားလိုက်... အရေးပေါ် သီးသန့် လူနာခန်းတွေ အမြန် ထပ်ဆောက်ဖို့ ပြောလိုက်"</p> <p>တင်းယန်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ရှင် သတိထားနော်"</p> <p>လင်းယွမ်က အင်း ဟု တစ်ချက် ညည်းလိုက်ပြီး လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ် သင်္ကေတ အများအပြားကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံး ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အကာအကွယ်တွေ လုပ်ထားကြ... အချင်းချင်း မထိတွေ့ကြနဲ့"</p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း သူက သင်္ကေတများကို ဝေငှပေးလိုက်ရာ လူတိုင်းက မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်နှင့် သီးသန့်ခွဲနေရန် သတိရသွားကြတော့သည်။</p> <p>ရန်မေကလည်း လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေကာ ပြောလိုက်သည်။ "မောင်လေး... တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် ဆိုးရွားနေတာလား"</p> <p>လင်းယွမ်က တည်ကြည်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် အထဲဝင်ကြည့်လိုက်ရင် သိရမှာပေါ့... အားလုံး အပြင်ဘက်ကနေပဲ စောင့်နေကြ"</p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း သူက ဆေးကုသရေးဌာန၏ အတွင်းဘက်ရှိ လူနာခန်းဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် လူနာခန်းအတွင်း၌ လူများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး လူအများအပြားက ကုတင်များပင် မရရှိကြဘဲ ကုလားထိုင်များပေါ်တွင် ထိုင်နေကြရသည်။</p> <p>ရန်ဆန်းမင်နှင့် ထန်ယင်းတို့က အလုပ်ရှုပ်နေကြပြီး လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး အများအပြားကလည်း ဆေးများ သယ်ယူပို့ဆောင်ရာတွင် ကူညီပေးနေကြသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ရန်ဆန်းမင်ကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် လူနာတစ်ယောက်ကို သွေးခုန်နှုန်း စမ်းသပ်ပေးနေသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က လျင်မြန်စွာ နှုတ်ဟ၍ မေးလိုက်သည်။ "ဒေါက်တာရန်... ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ"</p> <p>ရန်ဆန်းမင်က ခေါင်းမော့ကာ လင်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူကလည်း အကာအကွယ် ဝတ်စုံကို စောစောစီးစီးကတည်းက ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်အိတ်များကို စွပ်ထားကာ သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင်လည်း အလင်းပေါက်နေသော စက်လုံးပုံစံ စွမ်းအင်အကာအကွယ် တစ်ခုကို ဆောင်းထားသည်။</p> <p>၎င်းမှာ တစ်စုံတစ်ရာသော စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်မျိုး ဖြစ်ပြီး အဖြူရောင်အဆင့် သင်္ကေတများမှ တီထွင်ထုတ်လုပ်ထားသော အစွမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>လောလောဆယ်တွင် ဤနေရာ၌ ကူညီပေးနေသူများ အားလုံးက ထိုသို့သော သင်္ကေတ စွမ်းအင်အကာအကွယ်များကို တပ်ဆင်ထားကြသည်။</p> <p>"ဆရာလင်း... အခြေအနေက မကောင်းဘူး... ဒီလို ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးမျိုးကို ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ဘူး"</p> <p>"ကူးစက်ခံထားရတဲ့ လူနာတွေ အားလုံးက ရောဂါဖြစ်ပွားမှု အရမ်း မြန်တယ်... ရောဂါပျိုးချိန် သိပ်မရှိဘူး... သုံးရက်အတွင်းမှာ အဖျားတက်ပြီး ချောင်းဆိုးတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်သွားမယ်... ငါးရက်အတွင်းမှာ သတိလစ်မေ့မြောတဲ့ လက္ခဏာတွေ ပြလာမယ်... ပြီးတော့ ဒီလို အခြေအနေမျိုးကို ရောက်သွားပြီဆိုတာနဲ့ ကုသဖို့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး"</p> <p>"သူတို့ကိုယ်တိုင်က အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် သာမန်လူတွေက အခြေခံအားဖြင့် ငါးရက်အကြာမှာ သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်"</p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ကူးစက်တဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို ရှာတွေ့နိုင်လား"</p> <p>"ကျွန်တော် ထန်ယင်းကို လူနာတွေ အားလုံးကို မေးမြန်းခိုင်းထားတယ်"</p> <p>ရန်ဆန်းမင်က အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလူနာတွေ အများစုက ဆိပ်ကမ်းဘက်က လာကြတာ... အနည်းအကျဉ်းကတော့ သတ္တုတွင်းဒေသက လာကြတာ... မိန်တောင်ဘက်က လာတဲ့သူတွေလည်း ရှိတယ်... အဲဒီအစား ကျွန်တော်တို့ မီးဝါးတောဘက်က အရမ်းနည်းတယ်"</p> <p>"လူနာတွေရဲ့ နေရပ် ဖြန့်ကျက်မှု အခြေအနေကို ကြည့်ရမယ်ဆိုရင် ဒါက ရေပြင်ကြီးထဲက လာတဲ့ ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးတစ်မျိုးလို့ ကျွန်တော် အကြီးအကျယ် သံသယဖြစ်မိတယ်"</p> <p>"ဆိပ်ကမ်းက လူတွေက ရေပြင်ကြီးနဲ့ အချိန်အကြာကြီး ထိတွေ့နေရတော့ ကူးစက်ခံရဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများတယ်လေ"</p> <p>"စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေအရ သူတို့ ကူးစက်မခံရခင်မှာ အများစုက သန္ဓေပြောင်း ငါးတွေကို စားသုံးခဲ့ကြဖူးတယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ လူတိုင်း စားသုံးခဲ့တဲ့ သန္ဓေပြောင်း ငါးအမျိုးအစားတွေက မနည်းတော့... တိတိကျကျ ဘယ်လို သန္ဓေပြောင်း ငါးမျိုးက ဒီလို ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးကို သယ်ဆောင်လာလဲဆိုတာ... ကျွန်တော် မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးဘူး"</p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်နှာက အုံ့မှိုင်းသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့ စားခဲ့တဲ့ ငါးတွေက ထိုက်ယန်တောင် အနီးတစ်ဝိုက်မှာ အတွေ့ရများတဲ့ သန္ဓေပြောင်း ငါးတွေချည်းပဲလေ... အရင်တုန်းကလည်း မစားခဲ့ဖူးတာမှ မဟုတ်တာ... ဘာဖြစ်လို့ အခုမှ ဗိုင်းရပ်စ်ပိုး ကူးစက်တာမျိုးတွေ ဖြစ်လာရတာလဲ"</p> <p>ရန်ဆန်းမင်က ကြက်သေ သေသွားသည်။ "ဒါ... ကျွန်တော် အဲ့ဒီအထိ မတွေးမိသေးဘူး... ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက လူတွေ ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်ပေါ့"</p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က သံသယရှိရုံသက်သက်ပါ... သက်သေအထောက်အထားမှ မရှိတာ... စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ လိုသေးတယ်"</p> <p>ရန်ဆန်းမင်က လျင်မြန်စွာ ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "သေချာ စုံစမ်းဖို့တော့ လိုတယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ် အရေးကြီးဆုံး ကိစ္စကတော့... ကူးစက်မှုတွေ ပိုမဆိုးလာစေဖို့ လူတွေကို ရောဂါပိုးရှိတဲ့ အရာတွေနဲ့ ထပ်မထိတွေ့စေဖို့နဲ့ သန္ဓေပြောင်း ငါးတွေကို ယာယီ မစားသုံးကြဖို့ အမြန် လုပ်ရမယ်"</p> <p>"နောက်တစ်ချက်က ကျွန်တော်တို့ ကုသရေး ဆေးဝါးတွေကို သုတေသနလုပ်ဖို့ အချိန်လုရမယ်"</p> <p>ရန်ဆန်းမင်က လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "သင့်သော်တဲ့ နည်းလမ်းများ ရှိလား"</p> <p>ရန်ဆန်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "လောလောဆယ်တော့ ကုသရေး နည်းလမ်းတစ်ခုကို ကျွန်တော် စဉ်းစားမိထားတယ်... အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်ပေမယ့် စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့တော့ လိုသေးတယ်"</p> <p>"ကောင်းပြီ... ခင်ဗျား ဘာပဲလိုအပ်လိုအပ် ကျွန်တော့်ကို ချက်ချင်း ပြောပါ... ဒီလူတွေကို မဖြစ်မနေ ကယ်တင်ရမယ်" လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ကုသရေး နည်းလမ်း၏ အကြောင်းအရာကို မမေးမြန်းခဲ့ပေ။ ကျွမ်းကျင်မှုပိုင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များကို ကျွမ်းကျင်သူများထံ အပ်နှံထားခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကောင်းပါပြီ... ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်"</p> <p>"ဒါဆို ဒီဘက်ကို ခင်ဗျားကိုပဲ အပ်ခဲ့ပြီ... ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း လူခေါ်ပြီး ဆိပ်ကမ်းဘက်ကို ကူးစက်မှု ဇာစ်မြစ် သွားစုံစမ်းလိုက်ဦးမယ်"</p> <p>သူတို့နှစ်ယောက် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက်တွင် လင်းယွမ်က ချက်ချင်းပင် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသော ရန်မေနှင့် အခြားသူများကို အထူး ဂရုစိုက် ကာကွယ်ရန်နှင့် လောလောဆယ် အပြင်မထွက်ကြရန် သတိပေး မှာကြားခဲ့သည်။</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လင်းယွမ်က ကျောက်ခိုင်၊ ဆုန့်ဝမ်နှင့် အခြား ဌာနအသီးသီးမှ ခေါင်းဆောင်များ အားလုံးကို တိုက်ရိုက် ခေါ်ယူကာ အရေးပေါ် အစည်းအဝေးတစ်ခုကို ကျင်းပခဲ့သည်။</p> <p>အဓိကအားဖြင့် ၎င်းတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ဌာနအသီးသီးမှတစ်ဆင့် အသိပညာပေးမှုများ လုပ်ဆောင်ရန်နှင့် အချင်းချင်း ကူးစက်မှုများကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန် လူတိုင်းကို သန္ဓေပြောင်း ငါးများ စားသုံးခြင်းမှ ယာယီ ရပ်နားထားရန်နှင့် မိမိတို့၏ အိမ်များတွင်သာ သီးသန့် ခွဲခြားနေထိုင်ကြရန် မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်စေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်၏ အမိန့်အရ ထိုက်ယန်တောင် တစ်ခုလုံး၏ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှု အရှိန်က အလွန် လျင်မြန်လှသည်။</p> <p>နေ့လယ်ခင်း အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် လူအားလုံး သူတို့၏ အိမ်များတွင်သာ အသင့်အနေအထားဖြင့် နေထိုင်ကြရသည့် အခြေအနေကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>သေချာပေါက်ပင် ဤအခြေအနေများက လူအများအပြားကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်က သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့၏ အင်အားသုံး ဖိနှိပ်မှုများကြောင့် လူတိုင်းက အထက်လူကြီးများ၏ အမိန့်ကို လိုက်နာကာ အိမ်ထဲတွင်သာ အသီးသီး နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ယခုအချိန်တွင်မူ လင်းယွမ်က ကျောက်ခိုင်၊ ဟန်ရှန်းမန်၊ ထူလုံနှင့် အခြားသူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လင်းယွမ်က ဟွမ်ဟန်နှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ဟွမ်ဟန်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် နီရဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ယခုလေးတင် ငိုထားခဲ့သည့်အလား ပုံပေါက်နေသည်။</p> <p>လင်းယွမ်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမက ချက်ချင်း ငိုကြွေးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်း... ဒေါက်တာရန်ဘက်က သတင်းထူးပြီလားဟင်... ကျွန်မရဲ့ စပါးအုံးမြွေလေးလည်း ကူးစက်ခံလိုက်ရပြီ"</p> <p>လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် လေးနက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "စပါးအုံးမြွေလည်း ကူးစက်ခံရတယ်ပေါ့"</p> <p>"ဟုတ်တယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်လောက်က အကောင်းကြီး ရှိသေးတာ... မနေ့ကစပြီး သူက လန်းလန်းဆန်းဆန်း မရှိတော့ဘဲ ကျွန်မ အစာကျွေးတာကိုလည်း မစားတော့ဘူး"</p> <p>"သူ အရမ်း နေရခက်နေတယ်ဆိုတာကို ကျွန်မ ခံစားလို့ရတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မမှာ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘဲ ထိုင်ကြည့်နေရတယ်... အီးဟီး... ဆရာလင်း... တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်မရဲ့ စပါးအုံးမြွေလေးကို မဖြစ်မနေ ကယ်ပေးပါနော်"</p> <p>သူမက ပြောရင်းဆိုရင်းဖြင့် အသံထွက်ကာ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးလိုက်တော့သည်။</p> <p>ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး အပြီးတွင် မိသားစုဝင်များကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးနောက် ဟွမ်ဟန်အတွက် သူမ၏ အနီးနားတွင် အဖော်ပြုပေးမည့်သူဟူ၍ ဤစပါးအုံးမြွေလေး အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် တစ်ကောင်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p>အခြားသူများ၏ ခွေးများနှင့် ကြောင်များက သန္ဓေပြောင်းသွားပြီးနောက်တွင် သူတို့၏ သခင်များကို ပြန်လည် ကိုက်ခဲတတ်ကြပြီး ကိုယ့်သခင်ကိုပင် ပြန်စားသွားတတ်ကြသည်။</p> <p>သို့သော် သူမ၏ အားဟွမ်လေး တစ်ကောင်တည်းကသာ သန္ဓေပြောင်းသွားပြီးနောက် ဆိုးသွမ်းမသွားခဲ့သည့်အပြင် ရေထဲသို့ဆင်းကာ သူမအတွက် ငါးများပင် အမြဲ ဖမ်းပေးလေ့ရှိသည်။</p> <p>ဟွမ်ဟန်နှင့် ဤစပါးအုံးမြွေလေး၏ ဆက်ဆံရေးက ရိုးရှင်းသော သခင်နှင့် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ဆက်ဆံရေးမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ မိသားစုဝင်များသဖွယ် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။ "စိတ်ချပါ... ဒေါက်တာရန်ဆီမှာ ကုသဖို့ နည်းလမ်း ရှိနေပါပြီ... မကြာခင် နင့်ရဲ့ အားဟွမ်ကို ကယ်တင်ပေးနိုင်တော့မှာပါ"</p> <p>"ခုတလော သူ ဘာတွေ စားခဲ့လဲဆိုတာကိုရော မင်း သတိထားမိလိုက်လား"</p> <p>ဟွမ်ဟန်က နီရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ငိုကြွေးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အားဟွမ်က အစားကြီးတယ်... သူ ပုံမှန် အစာရှာထွက်ရင် ပင်လယ်ထဲကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဆင်းပြီး အစာသွားရှာစားလေ့ရှိတယ်... ကျွန်မက တစ်ခါတလေမှ ကြက်နီတွေ မီးဝါးကြွက်တွေလိုမျိုး အကောင်တွေကို သူ့ကို ကျွေးဖြစ်တာ"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အများစုကတော့ သူ ပင်လယ်ထဲက ငါးတွေကိုပဲ စားတာများတယ်"</p> <p>ဘေးနားရှိ ဟန်ရှန်းမန်က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ပင်လယ်ထဲမှာ သန္ဓေပြောင်း ငါးတွေ အများကြီး ရှိတာ... ဘယ်လို ငါးမျိုးက ရောဂါပိုး သယ်ဆောင်လာတယ်ဆိုတာကို ခွဲခြားသိနိုင်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်"</p> <p>ကျောက်ခိုင်ကလည်း မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "အတွေ့ရများတဲ့ သန္ဓေပြောင်း ငါးတွေကို အကုန် ဖမ်းလာပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီ စစ်ဆေးကြတာပေါ့"</p> <p>လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းက အနည်းငယ် တုံးအသော နည်းလမ်း ဖြစ်သော်လည်း လောလောဆယ်တွင် အခြား နည်းလမ်းလည်း မရှိတော့ပေ။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဟွမ်ဟန်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "အားဟွမ်က တွေ့သမျှ ငါးတိုင်းကို စားတာ မဟုတ်ဘူး... သူ အကြိုက်ဆုံးက မျက်လုံးနီ ငွေရောင်ငါးတွေရယ်... သန္ဓေပြောင်း ဆာဒင်းငါးတွေလိုမျိုး အရွယ်အစား သေးငယ်တဲ့ သန္ဓေပြောင်း ငါးတွေကိုပဲ"</p> <p>"ဒီငါးတွေက အရွယ်အစား သေးတော့ ဝါးစားစရာ မလိုဘူးလေ... သူ မျိုချလိုက်ရင်လည်း အစာကြေလွယ်တယ်"</p> <p>လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး လျင်မြန်စွာ မေးလိုက်သည်။ "အရွယ်အစား သေးငယ်တဲ့ ငါးတွေပေါ့... နင် သေချာလား"</p> <p>"သေချာပါတယ်... အားဟွမ်ရဲ့ စားသောက်တဲ့ အလေ့အကျင့်ကို ကျွန်မ အသိဆုံးပါ" ဟွမ်ဟန်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လူတိုင်းက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ဟန်ရှန်းမန်က လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ ရေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ အားလုံးကို အခုချက်ချင်း စုစည်းလိုက်မယ်... အရွယ်အစား သေးငယ်တဲ့ သန္ဓေပြောင်း ငါးတွေရဲ့ နမူနာကို ရေထဲဆင်းပြီး သွားဖမ်းခိုင်းလိုက်မယ်"</p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "လူတိုင်းကို အကာအကွယ်တွေ သေချာ လုပ်သွားခိုင်းလိုက်"</p> <p>"နားလည်ပါပြီ"</p> <p>ဟန်ရှန်းမန်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ရေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင် အများအပြားကို အလျင်အမြန် သွားရောက် ရှာဖွေခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။</p> <p>လူတိုင်းက ရေထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသွားကြပြီး သန္ဓေပြောင်း ငါးများကို စတင် ဖမ်းဆီးကြတော့သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က အတက်အကျ ဖြစ်ပေါ်နေသော ရေပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရေလွှမ်းမိုးမှု အောက်တွင် ရေပြင်ထက်၌ လှိုင်းတံပိုးများက လိမ့်တက်နေသည်။</p> <p>သူ၏ ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော ကြိုတင် ခံစားမှု တစ်ခုက ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဤကူးစက်ရောဂါ ဖြစ်ပွားလာမှုက သိပ်တော့ ပုံမှန် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save