Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၆၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရောဂါပိုးအရင်းအမြစ်ကို စုံစမ်းခြင်းနှင့် ကုသရေးအစီအစဉ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေပြီး ရာသီဥတုက အလွန်အေးခဲကာ အပူချိန်မှာ ၃၈ ဒီဂရီ ဖာရင်ဟိုက်ခန့် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။</p> <p>ဤရာသီဥတုက ရေမျက်နှာပြင်ကို အေးခဲသွားစေရန် မလုံလောက်သေးသော်လည်း ရေထဲရှိ အပူချိန်က သာမန်လူများကိုမူ အလွန်အမင်း အေးစက်သွားစေနိုင်သည်။</p> <p>သို့သော် ထိုက်ယန်တောင်ရှိ ရေဓာတ် သန္ဓေပြောင်း အစွမ်းပိုင်ရှင်များအတွက်မူ ဤအရာက ဘာမှမဟုတ်ပေ။</p> <p>အစွမ်းပိုင်ရှင်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုက အပူချိန်နိမ့်ကျနေလျှင်တောင်မှ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။</p> <p>ရေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်များဆိုလျှင် ပို၍ပင် ပြောစရာမလိုတော့ပေ။</p> <p>မကြာမီမှာပင် လူတစ်ချို့က ရေပေါ်သို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါ်လာကြသည်။</p> <p>ခုံရှန်းက ရေစီးကြောင်းတစ်ခုကို ထိန်းချုပ်ကာ ဖမ်းဆီးထားသော ငါးများအားလုံးကို ဝါးခြင်းတောင်းထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် မည်သူကမျှ လက်ဖြင့် တိုက်ရိုက် မကိုင်တွယ်ရဲကြပေ။</p> <p>ထို့နောက် ဝမ်ရှောင်ယာ၊ ချီတယ်လုံ၊ လီရှောင်ကျွင်းနှင့် အခြားသော ရေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်များက ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ အသီးသီး ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>သူတို့က အမျိုးအစားစုံလင်လှသော ငါးငယ်လေးများကို အသီးသီး ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p>"ဆရာလင်း... ရေအောက်မှာ ငါးသေးသေးလေးတွေ အများကြီးပဲ... ကျွန်တော်တို့ ဖမ်းလို့ရတာ အကုန်ဖမ်းလာခဲ့တယ်... ကြည့်ပါဦး"</p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ဝါးခြင်းထဲရှိ သန္ဓေပြောင်း ငါးငယ်လေးများကို လေ့လာကြည့်ရှုလိုက်သည်။</p> <p>သာမန်မျက်စိဖြင့် ကြည့်မည်ဆိုပါက ဤငါးများတွင် မည်သည့်ပြဿနာမှ ရှိမနေပေ။</p> <p>ရုပ်သွင်ပြင်ပိုင်းတွင် ပြဿနာမရှိရုံသာမက သက်စောင့်စွမ်းအင်များလည်း အလွန် အားကောင်းနေပြီး ထူးထူးခြားခြား သွက်လက်နေကြသည်။</p> <p>ရောဂါဖြစ်နေသော ငါးများဟူသည့် ခံစားချက်မျိုး လုံးဝ မတွေ့ရပေ။</p> <p>ဤနေရာရှိ လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာနှင့် ပတ်သက်၍ နားလည်သူ တစ်ယောက်မျှ မရှိချေ။</p> <p>လင်းယွမ်က ကျောက်ခိုင်အား ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျောက်ခိုင်... မတူညီတဲ့ ငါးအမျိုးအစားတွေကို ရွေးထုတ်ပြီး တစ်မျိုးကို သုံးကောင်စီ ရေခဲရိုက်ထားလိုက်... ပြီးရင် ဒေါက်တာရန်ဆီကို စစ်ဆေးဖို့ ပို့လိုက်"</p> <p>"မှတ်ထားနော်... တိုက်ရိုက် မထိမိစေနဲ့"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော် အခုပဲ သွားလိုက်ပါ့မယ်"</p> <p>ကျောက်ခိုင်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တိုးကာ ထိုငါးများကို အမြန်ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရေခဲရိုက်၍ သယ်ဆောင်သွားတော့သည်။</p> <p>ထို့နောက်ပိုင်း အချိန်များတွင် ထိုက်ယန်တောင် တစ်ခုလုံး အထိတ်တလန့် ဖြစ်လာကြပြီး လူတိုင်းက မိမိကိုယ်ကို အန္တရာယ်ကင်းရန် စိုးရိမ်နေကြသည်။</p> <p>လူတိုင်းက အိမ်ထဲတွင်သာ ကိုယ်တိုင် အသွားအလာ ကန့်သတ်ထားကြသော်လည်း ကူးစက်ခံရသူများ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာဆဲပင်။</p> <p>ဆောက်လုပ်ရေးဌာနဘက်မှလည်း အချိန်ပိုဆင်းကာ ယာယီ ကွာရန်တင်း စခန်းများကို တည်ဆောက်ပေးခဲ့ရသည်။</p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် လင်းယွမ်က ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဌာနသို့ လာရောက်ကာ ရန်ဆန်းမင်အား ရှာဖွေ၍ အခြေအနေကို မေးမြန်းလိုက်ရာ မကောင်းသော သတင်းတစ်ခုကိုသာ ရရှိလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော့်ဆီမှာ လုံလောက်တဲ့ ကိရိယာတွေ မရှိလို့ ရောဂါပိုး အရင်းအမြစ်ကို စစ်ဆေးဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူးဖြစ်နေတယ်"</p> <p>ရန်ဆန်းမင်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုကိရိယာတွေ လိုတာလဲ... ကျွန်တော် နည်းလမ်းရှာပေးမယ်"</p> <p>"အထူးပြု ကိရိယာတွေ အများကြီး လိုအပ်တယ်... ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အဏုကြည့်မှန်ပြောင်းတွေ၊ ပိုးမွေးတဲ့ခွက်တွေ စတာတွေပေါ့... ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ အဲဒါတွေ ဘာမှမရှိဘူး"</p> <p>"ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်က တိုင်းရင်းဆေးဆရာဆိုတော့ စစ်ဆေးရတဲ့ အပိုင်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု မဟုတ်ဘူး... ဒီကိရိယာတွေ ရှိနေရင်တောင်မှ သေချာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်ပါ့မလား မသိဘူး"</p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်မှောင်များ တွန့်ချိုးသွားပြီး ထိုက်ယန်တောင်၏ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အခြေအနေက အလွန် အားနည်းနေသေးကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p>ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဌာနတွင် ရန်ဆန်းမင် တစ်ယောက်တည်းကိုသာ အားကိုးနေရသဖြင့် ရပ်တည်ရန် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>နောက်တစ်ကြိမ် အပြင်ထွက်လျှင် ဆရာဝန်ကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်အချို့ကို မဖြစ်မနေ ခေါ်လာမှ ဖြစ်မည်ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီဗိုင်းရပ်စ်ကို ကုသဖို့ နည်းလမ်းကိုတော့ ကျွန်တော် စဉ်းစားလို့ရနေပြီ"</p> <p>လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ဝမ်းသာသွားပြီး အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ဘာနည်းလမ်းလဲ"</p> <p>"ကျွန်တော့်ရဲ့ လေ့လာမှုအရ ဒီဗိုင်းရပ်စ်က သန္ဓေပြောင်း ဗိုင်းရပ်စ် ဖြစ်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း များတယ်... ဒါကြောင့်လည်း ကူးစက်ပြန့်ပွားမှုက ဒီလောက်တောင် မြန်ဆန်နေတာ"</p> <p>"သန္ဓေပြောင်း ဗိုင်းရပ်စ်နဲ့ သာမန်ဗိုင်းရပ်စ်ကြားမှာ ဘာကွာခြားလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ သေချာတာတစ်ခုကတော့ သူတို့လည်း သက်ရှင်နေထိုင်နိုင်ဖို့အတွက် သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေကို မှီခိုနေရတာ သေချာတယ်"</p> <p>"ကျွန်တော့်ရဲ့ အစီအစဉ်ကတော့ ကွာရန်တင်း စခန်းတွေမှာ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင်ကို တပ်ဆင်ထားလိုက်မယ်... ပြီးရင် လူနာအားလုံးကို အဲဒီထဲ ပို့ထားမယ်"</p> <p>"ဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် သန္ဓေပြောင်း ဗိုင်းရပ်စ်တွေ ဖိနှိပ်ခံရဖို့ များသွားပြီ... သတ်ပစ်လို့ မရရင်တောင်မှ ဗိုင်းရပ်စ်တွေ ထပ်မပွားလာအောင် တားဆီးပေးနိုင်မှာ သေချာတယ်"</p> <p>"ဒီဗိုင်းရပ်စ်တွေကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီဆိုရင် လူနာတွေရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ပြီး ဒီဗိုင်းရပ်စ်တွေကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းရှာဖို့ အချိန်ရသွားပြီ"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနည်းလမ်းက မဆိုးဘူးပဲ... ကျွန်တော် အခုပဲ တီထွင်သုတေသနဌာနက လူတွေကို ကွာရန်တင်း စခန်းတွေဆီ သွားခိုင်းပြီး စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင် တပ်ဆင်ခိုင်းလိုက်မယ်"</p> <p>ထို့နောက် လင်းယွမ်က အစီအရင် တပ်ဆင်ရန် လူများကို အလျင်အမြန် စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ယခုအခါ တီထွင်သုတေသနဌာန၏ အရွယ်အစားက ကြီးမားလာပြီ ဖြစ်ပြီး စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင်များစွာကိုလည်း ဌာနတွင်းသို့ ခေါ်ယူခန့်အပ်ထားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအစွမ်းပိုင်ရှင်များ၏ အဓိက အရည်အသွေးမှာ စိတ်စွမ်းအင် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့ နိုးထလာသော အစွမ်းများမှာ တိုက်ခိုက်ရေး အမျိုးအစား မဟုတ်ဘဲ အထောက်အကူပြု အမျိုးအစားများသာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>အချို့မှာ အဘိုးရန်၏ "ပုံတူကူးချအစွမ်း" နှင့် ဆင်တူပြီး အချို့မှာ လီယွဲ့ကျင်း၏ "မိတ္တူကူးအစွမ်း" နှင့် ဆင်တူကာ လီဟန်ကျုံး၏ "စူပါဦးနှောက်" ကဲ့သို့သော အစွမ်းများလည်း ရှိကြသည်။</p> <p>ထိုသို့သော လူမျိုးများ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်က အလွန်အမင်း ထက်မြက်လှသည် မဟုတ်သော်လည်း အသိပညာ ဗဟုသုတများကို လေ့လာသင်ယူခြင်းနှင့် သင်္ကေတများ ဖန်တီးခြင်းတို့တွင်မူ အလွန် ကျွမ်းကျင်ကြပေသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ဤကဲ့သို့သော ထူးချွန်သူများကို စုဆောင်းနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ တီထွင်သုတေသနဌာန အဖွဲ့ဝင်များထဲတွင် လီဟန်ကျုံးနှင့် အခြားသော အားထားရသည့် ခေါင်းဆောင်အချို့အပြင် အခြားသူများလည်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>လူသစ် တိုးချဲ့မှု ပမာဏကလည်း လူဆယ်ဂဏန်းကျော်အထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်၏ အမိန့်ကို ရရှိပြီးနောက် လီဟန်ကျုံးက ထိုလူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကွာရန်တင်း စခန်းများဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်၍ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင်ကို စတင် တပ်ဆင်ကြတော့သည်။</p> <p>လင်းယွမ် ကိုယ်တိုင်လည်း ၎င်းတို့နှင့်အတူ ပါဝင်ကူညီပေးခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်က အလွန် အားကောင်းသောကြောင့် စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင် တပ်ဆင်ရာတွင် မြန်ဆန်ပြီး ပြီးပြည့်စုံလှသည်။</p> <p>တီထွင်သုတေသနဌာန တစ်ခုလုံး စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် သင်္ကေတများ တပ်ဆင်သည့် အမြန်နှုန်းက လင်းယွမ် တစ်ယောက်တည်း၏ အမြန်နှုန်းကို မီနိုင်ခြင်း မရှိဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p>တစ်နာရီပင် မပြည့်သေးမီ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင်က အောင်မြင်စွာ တပ်ဆင်ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။</p> <p>ကွာရန်တင်း စခန်း တစ်ခုလုံးကို အစီအရင်ကြီးက ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားပြီး အစီအရင်အတွင်း၌ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များ စီးဆင်းနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံထားရသော လူနာများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့ပေးလိုက်ကြသည်။</p> <p>ရန်ဆန်းမင်လည်း နောက်မှ လိုက်သွားကာ အထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသော လူနာများ၏ အခြေအနေကို စတင် လေ့လာစောင့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>နောက်ထပ် တစ်ရက် အချိန်ကုန်လွန်သွားပြန်ရာ မူလက ဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံထားရသော ထိုလူများက အံ့ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပင် စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည် တက်ကြွလာကြသည်။</p> <p>ကူးစက်မှု ပြင်းထန်သော လူအချို့ပင် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာမည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ရန်ဆန်းမင်နှင့် လင်းယွမ်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြသည်။</p> <p>ရန်ဆန်းမင်က ပြောလိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ တကယ့်ကို သန္ဓေပြောင်း ဗိုင်းရပ်စ်ပဲ"</p> <p>လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ထူးဆန်းတယ်... အရင်က ဘာလို့ ဒီဗိုင်းရပ်စ်မျိုး မရှိခဲ့တာလဲ... ရုတ်တရက်ကြီး ပေါ်လာတာလား"</p> <p>ရန်ဆန်းမင်က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းပြလိုက်သည်။ "ရေကြီးရေလျှံမှုတွေ ဖြစ်ပွားပြီး ရေစီးကြောင်းတွေ တဟုန်ထိုး စီးဆင်းလာတော့ နေရာအနှံ့က သတ္တဝါတွေ အားလုံး လျှောက်သွားနေကြတာပဲ... တခြားဒေသက သတ္တဝါတွေဆီက ပါလာတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ"</p> <p>လင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။ "အခု ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဓိက တာဝန်က ဒါ ဘာဗိုင်းရပ်စ်လဲ၊ ဘယ်ငါးအမျိုးအစားက သယ်ဆောင်လာတာလဲ ဆိုတာကို အတည်ပြုနိုင်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်"</p> <p>ရန်ဆန်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အမှန်ပဲ... ရောဂါပိုး အရင်းအမြစ်ကို ရှာတွေ့မှပဲ ထိရောက်တဲ့ ကာကွယ်မှု အစီအစဉ်တွေကို ဖန်တီးနိုင်မှာ"</p> <p>လင်းယွမ်က အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားဆီမှာ ဒီဘက်ပိုင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သိတဲ့ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေများ ရှိလား"</p> <p>ရန်ဆန်းမင်က အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "လင်ကျန်း တွဲဖက်ဆေးရုံကြီးက ကျန်းဇီယန်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ ဆေးရုံရဲ့ ပိုးမွှားကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ပဲ... အဲ့ဆရာမက မနှစ်ကမှ နိုင်ငံခြားကနေ ပြန်လာတာ... ကျွန်တော်တို့ ဆေးရုံရဲ့ အထက်လူကြီးတွေက လစာအများကြီးပေးပြီး ငှားထားတာ"</p> <p>"တွဲဖက်ဆေးရုံကြီးက သူ့အတွက် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းပေးထားရုံတင်မကဘူး သီးသန့် ဓာတ်ခွဲခန်းနဲ့ မှတ်ပုံတင် ကောင်တာကိုပါ စီစဉ်ပေးထားတာ"</p> <p>"သူသာ ရှိနေရင်တော့ နည်းလမ်းရှိလောက်တယ်"</p> <p>လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး ချက်ချင်း ထပ်မေးလိုက်သည်။ "သူက ဘယ်မှာလဲ"</p> <p>ရန်ဆန်းမင်က ပြောလိုက်သည်။ "မြို့လယ်ကောင်မှာ... သူ့ရဲ့ အိမ်လိပ်စာ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ရေကြီးတာ ဒီလောက် ကြာသွားပြီဆိုတော့ သူ အဲဒီမှာ နေသေးလား... မနေတော့ဘူးလား ဆိုတာတော့ သေချာ မပြောတတ်ဘူး"</p> <p>လင်းယွမ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီတစ်ယောက်ကိုတော့ ရအောင် ရှာရမယ်"</p> <p>"သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ အခြေခံ အချက်အလက်တွေကို ကျွန်တော့်ကို အကြမ်းဖျင်းလောက် ပြောပြပေးပါဦး"</p> <p>ရန်ဆန်းမင်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒေါက်တာကျန်းရဲ့ ရုပ်ရည်က ခွဲခြားရ အင်မတန် လွယ်ကူတယ်... သူက ကပြားမလေး... လူဖြူသွေး တစ်ဝက်ပါတယ်... အရမ်းလည်း လှတယ်... သူ့ကို မြင်တာနဲ့ ဆရာလင်း ချက်ချင်း သိသွားမှာပါ"</p> <p>"ကပြားမလေး ဟုတ်လား... ဒါဆိုရင်တော့ ရှာရလွယ်တာပေါ့"</p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။ ပြည်တွင်းတွင် ကပြားများက သိပ်အတွေ့ရမများသဖြင့် အနည်းငယ် မေးမြန်းကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>"သူ ဘယ်မှာနေတာလဲ"</p> <p>"ရှင်းဟိုင် ဥယျာဉ်စံအိမ်ရာမှာ"</p> <p>လင်းယွမ်က ချက်ချင်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "မြို့လယ်ကောင်က စံအိမ်လား"</p> <p>ရန်ဆန်းမင်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "သူ့အိမ်ရဲ့ အခြေအနေက တော်တော် ကောင်းလောက်တယ်... မဟုတ်ရင် နိုင်ငံခြားမှာ ပါရဂူဘွဲ့ရတဲ့အထိ တက်ပြီးမှ နိုင်ငံပြန်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ"</p> <p>"သာမန် မိသားစုတွေဆိုရင် နိုင်ငံခြားက ကျောင်းလစာတွေကို ပံ့ပိုးပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ခဏနေရင် မြေပုံတစ်ခု ရှာပေးပါ... ကျွန်တော် ရှာရလွယ်အောင် မြေပုံပေါ်မှာ အမှတ်အသားလေးတွေ လုပ်ထားပေး"</p> <p>ရန်ဆန်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်း မြန်မြန်သွားပြီး မြန်မြန် ပြန်လာမှဖြစ်မယ်... စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင်က ဗိုင်းရပ်စ်တွေကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ်ဆိုပေမဲ့ ဗိုင်းရပ်စ်တွေက သေသွားတာ မဟုတ်ဘူး... လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေတာ"</p> <p>"စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင်ထဲကနေ ထွက်သွားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သူတို့က ပြန်ပြီး ပေါက်ကွဲလာဦးမှာပဲ"</p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "သိပြီ... ကျွန်တော် အမြန်ဆုံး ပြန်လာခဲ့မယ်"</p> <p>"ဒါ့အပြင် အားလုံးကို လောလောဆယ် ငါးမစားဖို့ ပြောထားဦး... အနီရောင်အသားတွေကိုပဲ တတ်နိုင်သမျှ စားခိုင်းထား" ရန်ဆန်းမင်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အင်း... ကျွန်တော် လူတွေကို စီစဉ်ခိုင်းထားပြီးပါပြီ"</p> <p>ရန်ဆန်းမင်က အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ စားနပ်ရိက္ခာတွေ လုံလောက်ရဲ့လား"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်သည်။ "စိတ်ချပါ... ပြဿနာ မရှိပါဘူး"</p> <p>အခြား ခိုလှုံရေးစခန်းများသာဆိုလျှင် ငါးမစားရမည့် ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုး ကြုံတွေ့ရပါက စောစောစီးစီးပင် ထိတ်လန့် ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် လင်းယွမ်အတွက်မူ သူက စနစ်ထဲမှနေ၍ ရိက္ခာများစွာကို လဲလှယ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p>စားသောက်ရေးနှင့် ပတ်သက်၍ သူ စိုးရိမ်ပူပန်နေစရာ မလိုပေ။</p> <p>အခြေအနေက အရေးပေါ်ဖြစ်နေသဖြင့် လင်းယွမ်က လူအင်အားကို အလျင်အမြန် စုစည်းလိုက်ပြီး တစ်ဖက်တွင် ထိုက်ယန်တောင်၏ အတွင်းပိုင်း ကာကွယ်ရေး အဆောက်အအုံများကို အားဖြည့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူက လူများကို အလျင်အမြန် စီစဉ်ပေးကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေပြင်ဧရိယာများတွင် စတင် တပ်စွဲထားလိုက်သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူက ကျောက်ခိုင်ကို သွားရှာလိုက်သည်။</p> <p>"အစ်ကိုလင်း... ကျွန်တော့်ကို ရှာနေတာလား"</p> <p>"မင်းရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးက အမှတ် ၅၀ ပြည့်သွားပြီလား" လင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>ကျောက်ခိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မနေ့ကမှ အမှတ် ၅၀ ပြည့်သွားတာ... ဒါပေမဲ့ ဒီကူးစက်ရောဂါ ကိစ္စတွေကြောင့် ကျွန်တော် ပြောဖို့ အချိန်မရလိုက်ဘူး"</p> <p>လင်းယွမ်က အပြုံးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။ "ကောင်းတယ်... ငါ ထိုက်ယန်တောင်ကနေ ခဏလောက် ထွက်သွားရမယ်... ဗိုင်းရပ်စ် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် တစ်ယောက်ကို သွားရှာမလို့"</p> <p>"အစ်ကိုလင်း... ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်က ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ အစ်ကို သိလို့လား" ကျောက်ခိုင်က ဝမ်းသာသွားပြီး အမြန် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အင်း... ဒေါက်တာရန်ဆီကနေ လူတစ်ယောက်အကြောင်း သိထားတယ်... ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေအတွက် အကူအညီ နည်းနည်း ရနိုင်လောက်တယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ထိုက်ယန်တောင်ကနေ မထွက်သွားခင် မင်းက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိတဲ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ လိုတယ်... ဒါမှ ငါလည်း စိတ်ချလက်ချ ထွက်သွားနိုင်မှာ"</p> <p>ကျောက်ခိုင်က ကြက်သေ သေသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကိုလင်း... အစ်ကိုက ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ လုံခြုံရေးကို စိုးရိမ်နေတာလား"</p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဒီဗိုင်းရပ်စ် ရောက်လာတာ ထူးဆန်းတယ်လို့ ငါ အမြဲ ခံစားနေရတယ်... ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ် စုံစမ်းဖို့ အချိန် မရှိသေးဘူး"</p> <p>"အချုပ်ပြောရရင် မင်းက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ကို ချိုးဖောက်နိုင်ပြီး ထိုက်ယန်တောင်မှာ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိတဲ့ အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်က ကြီးကြပ်ပေးထားနိုင်မှပဲ စိတ်ချလက်ချ ထွက်သွားနိုင်မှာ"</p> <p>"ဒါ့အပြင် မင်းက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ကို ချိုးဖောက်ပြီးသွားရင် သွေးရေခဲကို ဆက်ပြီး သန့်စင်လို့ ရပြီ... စွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်နိုင်တယ်"</p> <p>"တခြားသူတွေက အမှတ် ၅၀ မပြည့်ကြသေးတော့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းလို့ မရသေးဘူး... ငါ ထွက်သွားပြီးရင် ထိုက်ယန်တောင်က မင်းကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်"</p> <p>ကျောက်ခိုင်က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုလင်း... အစ်ကို ဘယ်တော့လောက် ပြန်လာမလဲ"</p> <p>"မြန်ရင် တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်ပေါ့... နှေးရင်လည်း အများဆုံး တစ်ပတ်ပဲ... ငါ အပြင်မှာ အကြာကြီး မနေပါဘူး"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်ခိုင်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "တစ်ပတ်ဆိုရင်တော့ သိပ်ပြဿနာ မရှိလောက်ဘူး... ရန်သူက ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ... ကျွန်တော်တို့ လူအင်အား ဒီလောက်များတာ... တစ်ပတ်လောက်တော့ အေးဆေး တောင့်ခံထားနိုင်မှာ သေချာတယ်လို့ ယုံကြည်တယ်"</p> <p>"ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေနဲ့ဦး... ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့... အခု မင်း အရင်ဆုံး မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ကို တက်ဖို့လိုတယ်"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့"</p> <p>လင်းယွမ်က ကျောက်ခိုင်ကို ထိုက်ယန်တောင်၏ အတွင်းပိုင်း အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး သူကိုယ်တိုင် အကာအကွယ်ပေးကာ ကြီးကြပ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ကျောက်ခိုင်ကလည်း လင်းယွမ်အပေါ် အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိလှပေသည်။ လင်းယွမ် ကိုယ်တိုင် ဘေးမှနေ၍ ကြီးကြပ်ပေးနေသဖြင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သည့် အနှောင့်အယှက်မှ ရှိမနေပေ။</p> <p>ချက်ချင်းပင် ရေခဲဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ တစ်စေ့ကို ထုတ်ယူကာ တိုက်ရိုက် မြိုချလိုက်တော့သည်။</p> <p>ဒီတစ်လကျော် အချိန်အတွင်းတွင် တီထွင်သုတေသနဌာနက ရေခဲဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ ဆယ့်နှစ်စေ့ကို ထပ်မံ သန့်စင်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ယခုအခါ ထိုအရာအားလုံးက လင်းယွမ်၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေပေသည်။</p> <p>"စပြီ"</p> <p>လင်းယွမ်၏ အကြည့်များက စူးရှသွားပြီး ကျောက်ခိုင်၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရေခဲမြူခိုးများ အမြောက်အမြား စတင် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ရေခဲမြူခိုးများက လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။</p> <p>အေးစက်သော လေပြင်းများက ရူးသွပ်စွာ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရေခဲပွင့်များက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ အလျင်အမြန် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ရေခဲစိုင်များကို အလျင်အမြန် စုစည်းဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။</p> <p>မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရေအိုင်များနှင့် ကောင်းကင်ယံမှ မိုးရေများကလည်း ဤအေးစက်သော လေပြင်းများနှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရေခဲတုံးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ဤအေးစက်သော လေပြင်းများကို ခံစားမိလိုက်ရာ ထိုအရာက ကျောက်ခိုင် ပုံမှန် ထုတ်လွှတ်နိုင်သော အမြင့်ဆုံး အပူချိန် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။</p> <p>ယင်းက ကျောက်ခိုင်၏ စွမ်းရည်မှာ အလျင်အမြန် တိုးတက်လာနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။</p> <p>"ကျောက်ခိုင် နိုးထလာမယ့် မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံက ဘယ်လိုမျိုး ဖြစ်မလဲ မသိဘူး"</p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် တောက်ပသွားပြီး ဤမြင်ကွင်းကို မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် ကြည့်ရှုနေလိုက်သည်။</p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p>(နောက်တစ်အုပ်မှာ ကျောက်ခိုင်အဆင့်တက်ပြီး ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းသွားမလဲ၊ ဒီရောဂါပြန့်ပွားတဲ့ကိစ္စကရော နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်လိုရည်ရွယ်ချက်တွေရှိနေမလဲ၊ လင်းယွမ် ဆရာဝန်သွားရှာတဲ့ခရီးမှာ ဘယ်လိုအတားအဆီးတွေ တိုက်ပွဲတွေ ကြုံရမလဲ၊ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းနဲ့ရော ကြုံရဦးမှာလား၊ ထိုက်ယန်တောင်ကရော သူမရှိတဲ့အချိန်မှာ လုံခြုံပါ့မလား စတာတွေကို ဆက်ပြီးစောင့်မျှော်အားပေးကြပါဦးနော်)</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save