Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း။ ၁၀၆</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်ကြီးမှာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားတော့သည်။</p> <p>"မကောင်းတော့ဘူး ဒီအဘိုးကြီး တကယ် အတည်လုပ်နေပြီ"</p> <p>ကိုးထပ်သော ကောင်းကင်ယံအောက်တွင် ဟွာလင်းဟောက်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာပျက်သွားသည်။</p> <p>တူကူးနီကို ဓားမိစ္ဆာဟု နာမည်ကျော်စေခဲ့သည်မှာ သူ၏လက်ထဲရှိ ဖျက်ဆီးခြင်းမျက်လုံး မိစ္ဆာဓားကြောင့်ပင်။ ၎င်းကို အပြည့်အဝ လှုံ့ဆော်လိုက်သည်နှင့် တူကူးနီ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားတော့၏။</p> <p>အတိတ်ကာလက တူကူးနီသည် စီကုန်းမျိုးနွယ်စုမှ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူ ကိုးဦးကို တစ်ယောက်တည်းနှင့် အနိုင်တိုက်ကာ သုတ်သင်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း ဤအစွမ်းကြောင့်ပင်။</p> <p>"မဖြစ်ဘူး သူ့ကို တားဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှာရမယ်"</p> <p>ဟွာလင်းဟောက်၏ စိတ်ကူးများမှာ အရူးအမူး လည်ပတ်နေတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏အတွင်းရှိ စစ်မှန်သော အဆီအနှစ်ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။</p> <p>ဗုန်းးး</p> <p>ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် သူသည် တောက်ပလှသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချန်ကျီရှင်းရှိရာ အရပ်မျက်နှာသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် တုံ့ပြန်မှု မရှိသေးသော ချန်ကျီရှင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်တော့သည်။</p> <p>"ငါ့ရဲ့ ဓားနှလုံးသားက ပုံပေါ်လာပြီ။ ငါ ဓားတာအိုရဲ့ မဟာဆရာကြီးအဆင့်ထဲကို ဝင်ရောက်သွားပြီ"</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသော တူကူးနီကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"လွင့်ပျံပန်းပွင့် ဓားတာအို  ခဏတာ လှပခြင်း"</p> <p>ဝုန်းးးး</p> <p>အချိန်များမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ပင် လေထဲတွင် စီးဆင်းနေသော လေညင်းများ၊ လှိုင်းထနေသော ဓားချီများ၊ ပြေးဝင်လာနေသော တူကူးနီ... အရာအားလုံးမှာ ထိုစက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ခေတ္တ တန့်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပန်းပွင့်ပင်လယ်ကြီးတစ်ခုမှာ ဒီရေတက်လာသကဲ့သို့ ချန်ကျီရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှနေ၍ အပြင်ဘက်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြန့်ကားသွားတော့သည်။</p> <p>ဖူးးးး</p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထိုပန်းပွင့်ပင်လယ်ကြီးမှာ ချန်ကျီရှင်းနှင့် တူကူးနီတို့ နှစ်</p> <p>ဦးလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့၏။</p> <p>"ဟင်"</p> <p>ဟွာလင်းဟောက်၏ ခြေလှမ်းများမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သံသယအပြည့်ရှိသော အကြည့်များဖြင့် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်မိတော့သည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင်...</p> <p>ပန်းပွင့်ပင်လယ်ကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်သွားတော့သည်။</p> <p>ချန်ကျီရှင်းက ကောင်းကင်ယံမှ ပထမဆုံး ဆင်းသက်လာပြီးနောက် ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသော တူကူးနီက နောက်မှ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။</p> <p>ဟွာလင်းဟောက်၏ မျက်သူငယ်အိမ်များမှာ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အပြေးအလွှား တိုးကပ်သွားကာ မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့်  "ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်မိသည်။</p> <p>တူကူးနီက ဟွာလင်းဟောက်ကို မကျေမနပ် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏လည်ပင်းကို မော့ပြလိုက်ရာ သွေးစအနည်းငယ် စိမ့်နေသော ဓားရာပါးပါးလေးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူက  "ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ မင်းမမြင်ဘူးလား။ နောက်နောင်ကျရင် အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်တွေးမနေနဲ့တော့။ သခင်လေးနောက်ကိုပဲ သေချာလိုက်တော့" ဟု ပြောလိုက်၏။</p> <p>ဟွာလင်းဟောက်၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားတော့သည်။</p> <p>...</p> <p>...</p> <p>နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်...</p> <p>တဖွဲဖွဲရွာသွန်းနေသော မိုးစက်များကြားတွင် ချန်ကျီရှင်းသည် ခမောက်ဆောင်းထားသော ဝတ်ရုံနက်ဝတ် ပုံရိပ်နှစ်ခုကို ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရံလျက် တတိယတောင်ထိပ်ဆီသို့ လမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။</p> <p>တတိယတောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ချန်ကျီရှင်းသည် အဓိကခန်းမဆောင်အတွင်း၌ စုဝေးကာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည့် နွဲ့နှောင်းသော ပုံရိပ်သုံးခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုသုံးဦးမှာ အစေခံမလေး ပိလော့၊ ဇီဝေချန်မိသားစုတွင် လာရောက်လေ့ကျင့်နေသည့် ရွမ်</p> <p>နန်ကျူးနှင့် မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော ကျားချင်းယွဲ့တို့ပင်။</p> <p>"မမချင်းယွဲ့"</p> <p>ချန်ကျီရှင်းမှာ မျက်မှောင်ပင့်သွားပြီး အံ့အားသင့်သွားသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ ကျားချင်းယွဲ့နှင့် နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ ယခုဆိုလျှင် လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အမျိုးသမီးသုံးဦးစလုံး ချန်ကျီရှင်းရှိရာသို့ လျှောက်လာကြသည်။</p> <p>"သခင်လေး... မမချင်းယွဲ့ ရောက်လာပြီး ကျွန်မတို့အတွက် အရသာရှိတဲ့ မုန့်တွေအများကြီး ယူလာပေးတယ်"</p> <p>ပိလော့၏ မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းနေပြီး သူမ၏မျက်ဝန်းလေးများမှာ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် လခြမ်းကွေးလေးများအလား ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>ရွမ်နန်ကျူးကမူ  "တတိယသခင်လေး..." ဟု တိုးတိုးလေး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ရာသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် သူမသည် ချန်ကျီရှင်းကို မြင်တိုင်း ကြောင်ကိုမြင်ရသည့် ကြွက်ကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သဘာဝအလျောက် ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားနေရခြင်းပင်။</p> <p>သို့မဟုတ်ပါကလည်း ထိုအရာမှာ ထိတ်လန့်ခြင်း မဟုတ်နိုင်ပေ။ သူမသည် ချန်ကျီရှင်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပါးပြင်များ နီမြန်းလာပြီး နှလုံးခုန်နှုန်းများ မြန်လာကာ သူ့ကို တည့်တည့်မကြည့်ဝံ့ဘဲ ဖြစ်နေရခြင်းပင်။</p> <p>ကျားချင်းယွဲ့၏ အကြည့်များမှာ ချန်ကျီရှင်းထံသို့ ဦးတည်သွားပြီး ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူ၏အနောက်ရှိ ဝတ်ရုံနက်ဝတ် ပုံရိပ်နှစ်ခုကို သတိပြုမိသွားကာ သူမ၏မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူမ၏အကြည့်မှာ ချန်ကျီရှင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားချိန်တွင် လှပသော မျက်ဝန်းအစုံ၌ ထူးခြားသော အရောင်အဝါတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားတော့၏။</p> <p>လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခုလက်ရှိ ချန်ကျီရှင်းမှာ ပို၍ပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုပြောင်းလဲမှုမှာ မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကိုမူ သူမ အတိအကျ လက်ညှိုးထိုးပြရန် ခက်ခဲနေတော့သည်။</p> <p>သူမအနေဖြင့် စကားလုံးတစ်လုံးတည်းဖြင့် ဖော်ပြရလျှင်မူ တည်ငြိမ်မှုဟုသာ ဆိုရပေမည်။</p> <p>သူ၏ ရှည်လျားကျဉ်းမြောင်းသော မျက်ဝန်းအစုံမှာ ရှေးဟောင်းရေတွင်းအိုကြီးတစ်တွင်းကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေပြီး ကြည်လင်သော ရေပြင်ပမာ အေးဆေးလွန်းလှသည်။ လူငယ်တစ်ဦးတွင် ရှိတတ်သော အတွေ့အကြုံနုနယ်မှုများ လုံးဝကင်းစင်နေပြီး အတိုင်းအဆမရှိ နက်ရှိုင်းသော ရေကန်ကြီးတစ်ခုနှင့် သဏ္ဌာန်တူနေတော့သည်။</p> <p>ဤအချက်သည်ပင် သူမ၏ရင်ထဲတွင် ဖော်ပြမရနိုင်သော လွမ်းဆွတ်မှုနှင့် ပြန်လည်သုံးသပ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က ရင်ခွင်ထဲ၌ တအိအိနှင့် ငိုယိုခဲ့သော ကလေးငယ်လေးသည် မမျှော်လင့်ဘဲ ဤကဲ့သို့သော ရင့်ကျက်သည့် ရုပ်သွင်သို့ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။</p> <p>“မောင်လေးကျီရှင်း... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်”</p> <p>ကျားချင်းယွဲ့သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး စိတ်ကိုပြန်လည်စုစည်းကာ ချန်ကျီရှင်းကို အသာအယာ ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>“သခင်လေး... ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ နောက်ခံက သိပ်တော့ မရိုးရှင်းပုံရဘူးဗျ”</p> <p>တူကူးနီ၏ လေးနက်သော အသံမှာ ချန်ကျီရှင်း၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ချန်ကျီရှင်းမှာမူ ဘာမှမထူးခြားသကဲ့သို့ပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ကျားချင်းယွဲ့၏ လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ သူ သံသယဝင်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ပျက်စီးနေတဲ့ ကျားမိသားစုက ဒီလို ထိပ်တန်းအဆင့် ကျင့်စဉ်တွေကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ခဏခဏ ပိုင်ဆိုင်နေရမှာလဲ။</p> <p>သို့သော် ချန်ကျီရှင်းမှာမူ ထိုအချက်များကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် ကျားချင်းယွဲ့၏ နောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အတင်းအဓမ္မ စူးစမ်းဖော်ထုတ်ရန် ကြိုးစားမည်မဟုတ်သကဲ့သို့ ကျားချင်းယွဲ့ကလည်း သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို မေးမြန်းမည်မဟုတ်သည်ကို သိရှိနားလည်ထားသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော စည်းဘောင်တစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းကပင် ရေရှည်ခိုင်မြဲသော ဆက်ဆံရေးအတွက် အကောင်းဆုံးသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>“ပိလော့... ဒီလူနှစ်ယောက်က အခုကစပြီး ငါတို့နဲ့အတူ တတိယတောင်ထိပ်မှာ နေထိုင်ကြလိမ့်မယ်။ သူတို့အတွက် အခန်းနှစ်ခန်း သွားပြင်ဆင်ပေးလိုက်ဦး”</p> <p>ပိလော့အား တူကူးနီနှင့် ဟွာလင်းဟောက်တို့အား ခေါ်ထုတ်သွားစေပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းသည် ကျားချင်းယွဲ့နှင့်အတူ တတိယတောင်ထိပ်၏ နောက်ဘက်တောင်ကုန်းဆီသို့ အတူတကွ လမ်းလျှောက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p>လရောင်မှာ မှိန်ဖျော့နေပြီး မိုးစက်ကလေးများမှာ ပိုးသားမျှင်လေးများကဲ့သို့ တဖွဲဖွဲ ကျဆင်းနေသည်။ ညဉ့်နက်ပိုင်း၏ တောင်ပေါ်လေမှာ အေးစိမ့်စိမ့် ရှိလှသည်။</p> <p>“မောင်လေးကျီရှင်း... လအနည်းငယ်အတွင်းမှာ မင်း တော်တော်လေး အရပ်ရှည်လာတာပဲ”</p> <p>ကျားချင်းယွဲ့က သူမထက် အရပ်ပိုရှည်သွားပြီဖြစ်သော ချန်ကျီရှင်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့... ဒါပေမဲ့ မမချင်းယွဲ့ကတော့ အရင်အတိုင်းပဲ ဘာမှမပြောင်းလဲဘူးနော်”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းက ပြန်လည်ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ လမ်းလျှောက်ရင်း စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။</p> <p>“ရော့... ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ကျင့်စဉ်ကို ပြုပြင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့ ငါ မင်းအတွက် တစ်ခုခု ပြင်ဆင်လာခဲ့တယ်”</p> <p>ကျားချင်းယွဲ့သည် သူမ၏ ညာလက်ကို မှောက်လျက်ကနေ လှန်လိုက်ရာ လက်ထဲတွင် အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးနှင့် လေးလံလှသော ရှေးဟောင်းစာအုပ်တစ်အုပ် ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ဒါက....”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် ထိုရှေးဟောင်းစာအုပ်ကို လှမ်းယူ၍ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်သူငယ်အိမ်များမှာ ချက်ချင်းပင် ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။ စာအုပ်ပေါ်တွင် ထင်ရှားသော စာလုံးကြီးများဖြင့် ရေးသားထားသည်။</p> <p>“စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်  ကျင့်စဉ် ၁၃ ပါးပင်။</p> <p>“စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်  ကျင့်စဉ် ၁၃ ပါး”</p> <p>ချန်ကျီရှင်း၏ စိတ်အစဉ်မှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌ မှန်ကန်စွာ မှတ်မိနေသည်ဆိုပါက ဤ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်  ကျင့်စဉ် ၁၃ ပါးသည် မသေမျိုးတာအိုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နန်းတော်မှ မြစ်ဖျားခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်များကို တစ်သက်လုံး လေ့လာဆည်းပူးခဲ့သော အကြီးအကဲတစ်ဦးက သူ၏ ဘဝတစ်ခုလုံးကို ပေးဆပ်၍ ဖန်တီးခဲ့သည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း လက်ရာမွန်တစ်ခုပင်။</p> <p>စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်  ကျင့်စဉ် ၁၃ ပါးသည် သာမန် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်း မဟုတ်ဘဲ စစ်</p> <p>မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်တွင် ကျင့်ကြံရမည့် အထူးအဆန်းဆုံးနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နည်းစနစ် ၁၃ မျိုးကို မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဘာဖြစ်လို့လဲ”</p> <p>ဘေးနားရှိ ကျားချင်းယွဲ့က မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး ကျားချင်းယွဲ့ကို ကြည့်ကာ သူမ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို စတင်ခန့်မှန်းမိလာသည်။</p> <p>ငါ့ရဲ့ အတိတ်ဘဝတုန်းက မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ကောင်းကင်ဘုံရွေးချယ်ခံ ဇာတ်လိုက်</p> <p>တစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ပြီး လျှို့ဝှက်လှည့်လည်နေတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နန်းတော်ရဲ့ သူတော်စင်မလေးနဲ့ ဆက်သွယ်မိခဲ့တယ်။ အဲဒီကတစ်ဆင့် နန်းတော်ရဲ့ အင်အားကို အသုံးချပြီး ဇီဝေချန်မိသားစုကို အမြစ်ပြတ်အောင် ချေမှုန်းခဲ့တာပဲ။</p> <p>အဲဒီတုန်းက ဇီဝေချန်မိသားစုရဲ့ အထွတ်အထိပ် ဘိုးဘေးကြီးတောင်မှ ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နန်းတော်က အစွမ်းထက်လှတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ဇီဝေတောင်ထိပ်မှာပဲ ကျဆုံးခဲ့ရတာ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲနဲ့...</p> <p>ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်နှာတွင် စူးစမ်းလိုသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဇာတ်လမ်းလမ်းကြောင်းများ မည်သည့်နေရာမှ စတင်၍ လွဲချော်သွားသည်ကို သူ မသိရှိသော်လည်း ဤဘဝတွင်မူ ကောင်းကင်ဘုံသူတော်စင်နန်းတော်၏ သန့်စင်သောမိန်းကလေးနှင့် ဆက်သွယ်မိသူမှာ သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေသည်။  ဤသည်မှာ ဇာတ်လမ်းကို ကြားဖြတ်လုယူလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>“ကျီရှင်း... ဒီကျင့်စဉ်က တော်တော်လေး အရေးကြီးတယ်နော်။ အထင်မသေးဘဲ သေချာဖတ်ကြည့်ပါဦး”</p> <p>ကျားချင်းယွဲ့က ငေးငိုင်နေသော ချန်ကျီရှင်းကို စေတနာဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စိတ်ကို ပြန်လည်စုစည်းကာ ကျင့်စဉ်စာအုပ်အပေါ်သို့သာ အာရုံအပြည့်အဝ ထားလိုက်တော့သည်။ သူ မှတ်မိနေသည်မှာ မှန်ကန်ပါက ဤကျင့်စဉ် ၁၃ ပါးအတွင်း၌ ခွန်အားနှင့် သက်ဆိုင်သော နည်းစနစ်တစ်ခု ပါရှိရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ တွေးတောရင်း ချန်ကျီရှင်းက စာအုပ်ကို စတင်ဖတ်ရှုတော့သည်။</p> <p>စာအုပ်အတွင်း၌ နည်းစနစ် ၁၃ မျိုးကိုသာမက ဖန်တီးသူ၏ မှတ်ချက်များနှင့် အယူအဆများစွာကိုလည်း စာမျက်နှာအနှံ့ တွေ့ရှိရသည်။ ထိုမှတ်ချက်များမှာ ဖန်တီးသူ၏ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်နယ်ပယ်အပေါ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သိမြင်နားလည်မှုများပင်။</p> <p>ချန်ကျီရှင်း၏ အကြည့်များက မသိမသာပင် ပိုမို လေးစားတည်ကြည်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် သို့မဟုတ် ကျော်ကြားမှုများကို ပဓာနမထားဘဲ အလုပ်တစ်ခုတည်းအပေါ် ဘဝကို မြှုပ်နှံထားသူများကို အစဉ်အမြဲ လေးစားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ မျက်မမြင် ပညာရှိ လူပင်းသို့မဟုတ် ဤကျင့်စဉ် ၁၃ ပါးကို ဖန်တီးခဲ့သူတို့မှာ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များပင်။</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် စာမျက်နှာများကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှန်လှောဖတ်ရှုရင်း တစ်ခါတစ်ရံ မျက်မှောင်ကြုတ်၍ စဉ်းစားခန်းဝင်လိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ ခေါင်းညိတ်လိုက်နှင့် ရှိနေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သော နားလည်သဘောပေါက်မှုအစွမ်းကြောင့် စာအုပ်အတွင်းရှိ အကြောင်းအရာများမှာ သူ၏ စိတ်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဝင်ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ ကျားချင်းယွဲ့သည်လည်း ဘေးနားတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်ကြည့်နေပြီး မနှောင့်ယှက်ပေ။</p> <p>ခဏအကြာတွင် စာမျက်နှာများကို လှန်လှောနေသော ချန်ကျီရှင်း၏ လက်ချောင်းများမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ စူးစိုက်သွားတော့သည်။ စာမျက်နှာတစ်ခုပေါ်တွင် ထင်ရှားလှသော စာလုံးကြီးများဖြင့် ရေးသားထားသည်။</p> <p>[သတ္တမမြောက် နည်းစနစ် အနန္တလောက နတ်ဘုရားဆွဲငင်အား]</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save