Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း။ ၁၀၇</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“အနန္တလောက နတ်ဘုရားဆွဲငင်အား”</p> <p>ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကရှိ ဆွဲငင်အားကို အထူးပြုကျင့်ကြံသည့် နည်းစနစ်တစ်ခုပင်။</p> <p>ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ချက်ချင်းပင် အရောင်တောက်ပသွားတော့သည်။ သူသည် ခွန်အားတာအို၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိရန် ရည်မှန်းထားသူဖြစ်ရာ သူ အဓိက လိုအပ်</p> <p>နေသည်မှာ ခွန်အားတာအိုနှင့် သက်ဆိုင်သော ထိပ်တန်းကျင့်စဉ်များပင်။</p> <p>ယခု ဤအနန္တလောက နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျင့်စဉ်သည် သူ၏ အရေးတကြီး လိုအပ်ချက်ကို အချိန်ကိုက် ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>“မောင်လေးကျီရှင်း... အချိန်တော်တော်လင့်နေပြီ။ ဒါကို ယူသွားပြီး အေးအေးဆေးဆေးပဲ ဖတ်ကြည့်ပါဦး”</p> <p>ကျားချင်းယွဲ့က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် သူမကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး လေးနက်သောလေသံဖြင့်  “မမချင်းယွဲ့... ဒီတစ်ခေါက်အတွက် တကယ်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ ကျွန်တော် ကူညီပေးရမယ့်ကိစ္စရှိရင် အားမနာတမ်း ပြောပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ကျားချင်းယွဲ့မှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးမှ ဘာမှမထူးခြားသလို ပြုံးလိုက်ကာ  “အင်းပါ... တကယ်တော့ ငါ မင်းကို အကူအညီတောင်းချင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်” ဟု ပြောသည်။</p> <p>“ဘာကိစ္စလဲဟင်”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>ကျားချင်းယွဲ့က ပြုံးလျက် ခေါင်းခါပြကာ  “အလောတကြီး မဟုတ်ပါဘူး။ နောက်မှပဲ အေးအေးဆေးဆေး ပြောပြမယ်။ အခုတော့ မင်း ဒီ ကျင့်စဉ် ၁၃ ပါးကိုပဲ အရင်လေ့လာလိုက်ပါဦး” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ချန်ကျီရှင်းမှာလည်း ခေါင်းညိတ်လက်ခံလိုက်ပြီး အားနာနာနှင့် ငြင်းဆန်မနေတော့ပေ။</p> <p>နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် တတိယတောင်ထိပ်၏ လျှို့ဝှက်ခန်းမဆောင်အတွင်း၌...</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် ဆီးနှင်းပမာ ဖြူစင်သော ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းကာ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ နက်မှောင်သော ဆံနွယ်များကို ချထားလျက် ဖျာပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။</p> <p>“သတ္တမမြောက် နည်းစနစ်  အနန္တလောက နတ်ဘုရားဆွဲငင်အား...”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် လေးလံလှသော ရှေးဟောင်းစာအုပ်ကို ချထားလိုက်ပြီး တွေးတောနေသည့် အမူအရာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သော နားလည်သဘောပေါက်</p> <p>မှုအစွမ်းကြောင့် သူသည် ဤကျင့်စဉ်၏ ကျင့်ကြံပုံ နည်းစနစ်များကို လျင်မြန်စွာပင် နားလည်သဘောပေါက်သွားတော့သည်။</p> <p>ဤကျင့်စဉ်၏ ကျင့်ကြံပုံမှာ ရိုးရှင်းလှပြီး နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျောက်တုံးဟု ခေါ်ဆိုသည့် ကမ္ဘာမြေပြင်ပမှ ပစ္စည်းတစ်ခုကို အထောက်အကူပြုပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းလောက တစ်ခုလုံးတွင် ထိုနတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျောက်တုံးများမှာ မည်သည့်နေရာမှ အတိအကျ ဆင်းသက်လာသည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။ သို့သော် ထိုအရာဝတ္ထုတွင် ထူးခြားသော ဝိသေသတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ ထိုကျောက်တုံးသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ ဆွဲငင်အားသက်ရောက်မှုကို မခံယူဘဲ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ သဘာဝအလျောက် ပေါလောမျောနေနိုင်ခြင်းပင်။</p> <p>အနန္တလောက နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျင့်စဉ်ဟူသည်မှာ ထိုကျောက်တုံးအတွင်း ကိန်းအောင်းနေသော ထူးခြားသည့် စွမ်းအားများကို ထုတ်ယူ၍ ကိုယ့်၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းပင်။</p> <p>“တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျောက်တုံးထဲမှာရှိတဲ့ ဆွဲငင်အားကို ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရမှာပေါ့”</p> <p>“တကယ်လို့ အဲဒီအတိုင်းသာဆိုရင် ကျင့်ကြံရတာ ရိုးရှင်းမှာပဲ”</p> <p>ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်ဝန်းများအတွင်းမှ အလင်းတန်းများမှာ မရေမရာ လှုပ်ခတ်သွားတော့သည်။</p> <p>“ထားလိုက်ပါတော့... နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျောက်တုံးတွေ ရှိမရှိ သိရအောင် မနက်ဖြန်ကျရင် ရတနာခန်းမဆောင်ကို သွားကြည့်ရမယ်”</p> <p>နောက်တစ်နေ့ မိုးသောက်ယံ အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချန်ကျီရှင်းသည် အိပ်ရာမှထကာ ရတနာခန်းမဆောင်ရှိရာသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာခဲ့သည်။</p> <p>ရတနာခန်းမဆောင်မှာ ပဉ္စမတောင်ထိပ်ပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ချန်မိသားစု၏ ကျောက်စိမ်းတွင်းများကို ကာကွယ်ရင်း ရန်သူများ၏ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာပေးမှုကို ခံခဲ့ရသည့် အကြီးအကဲတစ်ဦးက စောင့်ကြပ်နေခြင်းပင်။ ထိုဒဏ်ရာကြောင့်ပင် သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းတာအိုကို ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။</p> <p>သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ ချန်မိသားစုအတွက် ပေးဆပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ဇီဝေချန်မိသားစုကလည်း သူ့အပေါ် အလွန်ကြင်နာကြသည်။ ရှေ့တန်းတိုက်ပွဲများမှ အနားယူပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် ရတနာခန်းမဆောင်ကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဤတာဝန်မှာ အေးအေးဆေးဆေး ရှိလှသည်။</p> <p>အဝေးမှ ကြည့်လိုက်လျှင် ဝါးနှင့်သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မှီထိုင်ကုလားထိုင်တစ်ခုပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည့် အဖိုးအိုတစ်ဦးကို ချန်ကျီရှင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုကုလားထိုင်၏ ဘေးနားတွင် သစ်သားစားပွဲတစ်လုံးကို ချထားသည်။ စားပွဲပေါ်တွင်မူ ဝိညာဉ်သစ်သီးအချို့နှင့် ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်တို့ ရှိနေသည်။</p> <p>အဖိုးအိုသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ယပ်တောင်ကို အသာအယာ ခတ်နေပြီး နှုတ်မှလည်း သံစဉ်အေးအေးလေးတစ်ခုကို ညည်းဆိုနေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ ဝိညာဉ်သစ်သီးအချို့ကို ကောက်ယူစားသုံးနေတတ်၏။ သစ်သီးစားရသည်ကို ငြီးငွေ့လာသည့်အခါတွင်မူ အငွေ့တထောင်းထောင်း ထွက်နေသော ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံ၊ နှစ်ငုံ သောက်လိုက်</p> <p>ပြန်သည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ အေးချမ်းလှပြီး သူ၏ အချိန်များကို ပျော်ရွှင်စွာ ကုန်လွန်နေပုံရသည်။</p> <p>“အကြီးအကဲမေ... ခင်ဗျားရဲ့ တာဝန်က တော်တော်လေးကို ဇိမ်ကျတာပဲဗျာ”</p> <p>ဖြတ်သွားဖြတ်လာ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲအချို့က ရယ်မောကာ စနောက်သွားကြသည်။</p> <p>“ဒီအဘိုးကြီးက ချန်မိသားစုအတွက် တစ်သက်လုံး တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့တာပဲ။ အခုလို ဇိမ်ခံနေတာ ဘာမှားလို့လဲ”</p> <p>အကြီးအကဲမေက ခပ်စောင်းစောင်းကြည့်ရင်း ဆီးသီးစေ့တစ်စေ့ကို မထီမဲ့မြင် ထွေးထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>ဖြတ်သွားသော အကြီးအကဲမှာ အားရပါးရ ရယ်မောရင်း ထွက်ခွာသွားသည်။ အကြီးအကဲမေက မျက်စိမှိတ်ကာ သူ၏ ချိုမြိန်သော တစ်ရေးနိုးအိပ်စက်ခြင်းကို ဆက်လက်ခံစားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်...</p> <p>“ဟင် တတိယသခင်လေးပါလား”</p> <p>အကြီးအကဲမေ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်တော့သည်။ သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ တတိယသခင်လေးမှာ မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ အချစ်ဆုံးဖြစ်ပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် ချန်မိသားစုကို ဦးဆောင်မည့်သူလည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ရိုင်းပျစွာ မနေဝံ့ဘဲ ရိုသေလေးစားမှုကို ပြသရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>“တတိယသခင်လေး... ဘာကိစ္စများ ရှိလို့ပါလဲခင်ဗျာ”</p> <p>အကြီးအကဲမေက နေရခက်စွာ ရယ်မောရင်း သူ၏အနောက်ရှိ ဝိညာဉ်သစ်သီးများနှင့် ဝိညာဉ်အရက်များကို ဖုံးကွယ်ရန် ခြေလှမ်းကို တိတ်တဆိတ် ရွှေ့လိုက်သည်။</p> <p>“ဘာမှ ထွေထွေထူးထူး မဟုတ်ပါဘူး အကြီးအကဲမေ ခင်ဗျားအလုပ်ကို ခင်ဗျား ဆက်လုပ်ပါ”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းက အခြေအနေကို ရိပ်မိစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း “အကြီးအကဲမေ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရတနာခန်းမဆောင်ထဲမှာ နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျောက်တုံးတွေ ရှိပါသလား” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>“နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျောက်တုံး ဟုတ်လား”</p> <p>အကြီးအကဲမေမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး “ဒါတွေက တကယ့်ကို ရှားပါးပစ္စည်းတွေပဲ။ အရှေ့ပင်လယ်ရဲ့ ကြယ်ကြွေသဲလေမုန်တိုင်းရပ်ဝန်းရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွေမှာပဲ တွေ့ရတတ်တာ။ စုဆောင်းရတာ ခက်ခဲသလို သိပ်လည်း အသုံးမဝင်ဘူး။ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ဘယ်နေရာမှာမှ ဒါတွေကို တကူးတက သိုလှောင်ထားလေ့ မရှိကြဘူး...”</p> <p>“မရှိဘူးပေါ့လေ”</p> <p>ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်ရိပ် အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ဟဲဟဲ... အဲဒါက သာမန်နေရာတွေမှာ မရှိတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ ချန်မိသားစုက သာမန်နေရာမျိုး ဟုတ်လို့လား”</p> <p>အကြီးအကဲမေက ရင်ဘတ်ကို ပင့်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး “တတိယသခင်လေး... ကျွန်တော့်</p> <p>နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။ ကျွန်တော်တို့ ရတနာခန်းမဆောင်ထဲမှာ နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျောက်တုံး အချို့ တကယ်ရှိနေပါသေးတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အကြီးအကဲမေသည် ချန်ကျီရှင်းကို ရတနာခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ စတင်ဦးဆောင်ခေါ်သွားတော့သည်။ ရတနာခန်းမဆောင်ကို အလွှာငါးလွှာ ခွဲခြားထားသည်။ အကြီးအကဲမေသည် ချန်ကျီရှင်းကို တတိယမြောက်အလွှာသို့ တည့်တည့်ခေါ်သွားပြီးနောက် ဖန်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဧရာမ စည်ပိုင်းပုံစံ အရာဝတ္ထုတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p>“တတိယသခင်လေး... ဒါတွေကတော့ နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျောက်တုံးတွေပါပဲ”</p> <p>အကြီးအကဲမေက ဧရာမ ဖန်ပုလင်းကြီးကို ညွှန်ပြရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ ချန်ကျီရှင်းက မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဖန်ပုလင်းအတွင်း၌ လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော ပုံသဏ္ဌာန်မမှန်ဘဲ တောက်ပနေသည့် ကျောက်တုံးပေါင်း တစ်ရာခန့်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုကျောက်တုံးများမှာ ပုလင်းအတွင်း၌ ငြိမ်သက်စွာ ပေါလောမျောနေပြီး အပေါ်အောက် အသာအယာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p>“တတိယသခင်လေး... သခင်လေးဘာသာ အေးအေးဆေးဆေးပဲ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးပါဦး။  ကျွန်တော် ဒီမှာ ရှိနေပြီး မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး”</p> <p>“ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ သတိပြုပါဦး သခင်လေး ဒီကျောက်တုံးတွေကို ထုတ်ယူတဲ့အခါ သတိထားဖို့ လိုပါလိမ့်မယ်။ နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျောက်တုံးတွေက ထိန်းချုပ်မရဘဲ ဟိုဟိုဒီဒီ ပျံသန်းသွားတတ်လို့ပါ”</p> <p>အကြီးအကဲမေသည် ရိုးရှင်းစွာ သတိပေးစကားဆိုပြီးနောက် ရတနာခန်းမဆောင်အတွင်းမှ အေးအေးလူလူပင် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ အကြီးအကဲမေ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူသည် ပိတ်ဆို့ထားသော ဖန်ပုလင်းကြီးဆီသို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။</p> <p>“နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျောက်တုံးများ...”</p> <p>ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် အလင်းတစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် သူသည် ချက်ချင်းပင် လေထဲသို့ ပျံတက်လိုက်ကာ ဖန်ပုလင်း၏ အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်တော့သည်။ ထိုခဏ၌ပင် နတ်</p> <p>ဘုရားဆွဲငင်အားကျောက်တုံး အချို့က ပုလင်းအတွင်းမှ ဝုန်းခနဲ ပြင်ပသို့ တိုးထွက်လာကြသည်။</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် ကြိတ်ဆုံကျောက်တုံးနှင့်တူသော အဖုံးဖြင့် ပုလင်းကို ပြန်လည်ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်၏။ အပြင်သို့ လွင့်ထွက်လာသော ကျောက်တုံးများက ဆွဲငင်အား ကင်းမဲ့သွားသကဲ့သို့ လေထဲတွင် အသာအယာ ဝဲပျံနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>“လာစမ်း”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏ညာလက်ဖြင့် လှမ်း၍ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ ထိုကျောက်တုံးအချို့မှာ သူ၏လက်ထဲသို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိလာတော့သည်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် ချန်ကျီရှင်းသည် အနန္တလောက နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျင့်စဉ်ကို တိတ်တဆိတ် လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ မမြင်နိုင်သော အရာဝတ္ထုမျှင်တန်းလေးများက နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျောက်တုံးများအတွင်းမှ စိမ့်ထွက်လာပြီး ချန်ကျီရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း စီးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင်...</p> <p>ရှဲ...</p> <p>တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေဆဲဖြစ်သော နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျောက်တုံးများမှာ လုံးဝ မှေးမှိန်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ ဆွဲငင်အားစွမ်းအင်များ ဆုံးရှုံးသွားတော့သည်။ ချန်ကျီရှင်းက သူ၏လက်ချောင်းများဖြင့် အသာအယာ ညှစ်လိုက်ရာ ထိုကျောက်တုံးများက ပဲပြားဖတ်များအလား အမှုန့်ပေါင်းများစွာအဖြစ် ကြေမွပျက်စီးသွားတော့၏။</p> <p>ချန်ကျီရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌မူ ဆန်းကြယ်ပြီး ဖော်ပြရခက်သော အင်အားတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။</p> <p>“ဆွဲငင်အား...”</p> <p>ချန်ကျီရှင်း၏ အကြည့်သည် အဝေးတစ်နေရာတွင် တင်ထားသော မြှားတံတစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် မည်သည့် ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအင်ကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ လက်ကိုဆန့်ထုတ်၍ လေထုကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်၏။ ထိုမြှားတံမှာ ယိမ်းယိုင်လျက် အထက်သို့ ပေါလောပေါ်လာပြီး ခဏမျှ ဝဲပျံနေပြီးနောက် အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသကဲ့သို့ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဂျောက်ခနဲ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p>“ဒါက တကယ်ကို ဆွဲငင်အားပဲ... ဒါပေမဲ့ အားနည်းလွန်းနေသေးတယ်...”</p> <p>ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ဖန်ပုလင်းအတွင်းရှိ နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျောက်တုံး အားလုံးကို သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။ ၎င်းတို့ကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းသည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ ရတနာခန်းမဆောင်အတွင်းမှ လှည့်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save