Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၈)</h2> <h2 style="text-align:center">ငါကတော့ ကန်တဲ့နေရာမှာ ဆရာတစ်ဆူပဲ</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဟုန်ကျန့်လင်က ဟုန်ကျန့်ချင်းကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီး တစ်လုံးချင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ညီငယ်... မင်းက အဲ့လောက်တောင် အသုံးမကျတာလား…။"</p> <p>ဟုန်ကျန့်ချင်း၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားသည်။</p> <p>"အစ်ကိုကြီးက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ…။"</p> <p>"မင်းလို ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၅) ရောက်နေတဲ့သူက ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်(၃)ပဲ ရှိတဲ့သူကိုတောင် မဖမ်းနိုင်ဘူးဆိုတော့ အသုံးမကျဘူးဆိုတာထက် ပိုပြီး ဘာဖြစ်နိုင်ဦး မှာလဲ…။"</p> <p>"အစ်ကိုကြီး မသိလို့ပါ။ အဲဒီကောင်လေးရဲ့ ခြေလှမ်းနည်းစနစ်က အရမ်းစွမ်းအားကြီးတယ်။ ကျွန်တော့် အထင် အနည်းဆုံးတော့ နက်နဲအဆင့်မှာ ရှိနိုင်တယ်…။"</p> <p>ဟုန်ကျန့်ချင်းက အလျင်​ေအမြန် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။</p> <p>ဟုန်ကျန့်လင်သည် ညီဖြစ်သူကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီးနောက် မာန်မဲလိုက်သည်။</p> <p>"မနေ့က သခင်လေးကို ဘယ်သူတွေ အစောင့်ချထားတာလဲ။ ရှေ့ထွက်ခဲ့စမ်း…။"</p> <p>ပြီးခဲ့သည့်ညက ဟုန်ထို့အား စောင့်ကြပ်ခဲ့သူ အနည်းငယ်ကို ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ထိုလူများ သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ချက်ချင်း ဒူးထောက်ကာ ခေါင်းကိုကြမ်းပြင်နှင့်ထိ၍ ရှိခိုးတောင်းပန် ကြတော့ သည်။</p> <p>"သခင်ကြီး... ကျွန်တော်တို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ….။"</p> <p>"သခင်ကြီး... သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပေးပါ…။"</p> <p>"သခင်လေးကိုယ်တိုင်ကပဲ ကျွန်တော်တို့ကို အဝေးမှာနေဖို့ ပြောခဲ့တာပါ…။"</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်။ သခင်လေးက... သခင်လေးက (အဲဒီလိုကိစ္စလုပ်နေလို့) ကျွန်တော်တို့ကို ထွက်သွားခိုင်းတာပါ။ ဒီလိုဖြစ်နေတာ နှစ်တော်တော်ကြာနေပါပြီ….။"</p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဟုန်ကျန့်လင်က ပို၍ပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။</p> <p>သူ၏သားဖြစ်သူမှာ နောင်တွင် ထိုလုပ်ဆောင်ချက် (ယောက်ျားစွမ်းရည်) ရှိတော့မည်မဟုတ်သည်ကို သူတို့က ဒီနေရာမှာ လာပြီး ဒီလိုစကားမျိုး ပြောရဲသေးတယ်ပေါ့လေ။</p> <p>နောင်တွင် သူ့အတွက် ချီပိုးရမည့် မြေးဆိုတာ ရှိလာတော့မည်မဟုတ်ပေ။ သူ ငယ်ရွယ်ခွန်အားရှိနေတုန်း နောက်ထပ် ကလေးတစ်ယောက် ထပ်ယူသင့်သလား။</p> <p>ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ဟုန်ကျန့်လင်သည် အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် စိတ်ပူပန်မိ  သွားလေသည်။</p> <p>"သူတို့ကို အပြင်ဆွဲထုတ်ပြီး သတ်လိုက်စမ်း….။"</p> <p>နောက်ထပ် ကလေးတစ်ယောက် ထပ်ယူမည့်ကိစ္စကို နောက်မှစဉ်းစားပေတော့မည်။ ပထမဆုံး အနေ ဖြင့် ဘာတစ်ခုမှ ဖြစ်မြောက်အောင် မလုပ်နိုင်သော ဤအသုံးမကျသည့်လူများကို အရင်ဆုံး သတ်ပစ် ရပေမည်။</p> <p>ထိုအထဲတွင် ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၂) ရှိသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးလည်း ပါဝင်နေသော်လည်း ထိုသူက ခုခံရန် မရဲဝံ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခုခံခြင်းသည် အချည်းနှီးသာဖြစ်ပြီး ပို၍ ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများကိုသာ ဖိတ်ခေါ်သလို ဖြစ်သွားခဲ့မည်ကို သူ သိထားသော ကြောင့်ပင်ဖြစ်လေ၏။</p> <p>"တစ်မြို့လုံး အနှံ့ရှာကြစမ်း... ဘယ်နေရာမှ မလွတ်စေနဲ့….။"</p> <p>"အဲဒီခွေးကောင်လေးကို မိအောင်ဖမ်း... ငါ သူ့ကို အကြောဆွဲထုတ်ပြီး အရေခွံဆုတ်ပစ်မယ်…။"</p> <p>...</p> <p>ညအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ထျန်ဖုန်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p>သူသည် တစ်နေကုန် ကျင့်ကြံနေခြင်း သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များကို လေ့လာခြင်းဖြင့်သာ အချိန်ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။</p> <p>ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းနည်းစန်၊ ကိုယ်ဖျောက်နည်းစနစ်၊ မိုးတိမ်ခြေလှမ်း နှင့် နက်နဲသော သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားနည်းစနစ် တို့ဖြစ်လေသည်။</p> <p>နက်နဲသော သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားနည်းစနစ်မှာ နက်နဲအဆင့်၊ အလယ်အလတ်အဆင့် ဓားနည်းစနစ် တစ်ခု  ဖြစ်ပြီး ထျန်ဖုန်းက အပြေးဒင်္ဂါး (၈၀) ဖြင့် ဝယ်ယူထားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် ထျန်ဖုန်းသည် အေးစက်ချွန်ထက်သည့် အဖြူရောင် ရတနာဓားတစ်လက်ကို ကိုင် ဆောင်ထားလေသည်။ ဓားသွားမှာ လက်နှစ်လုံးခန့် အကျယ်ရှိပြီး ဓားကိုယ်ထည်မှာ နှစ်ပေကျော် ရှည်လျားလေသည်။</p> <p>ဤဓားမှာ အပြေးဒင်္ဂါး (၅၀) ပေး၍ စနစ်ထံမှ ဝယ်ယူထားသော နှင်းခဲဓား ပင်ဖြစ်လေသည်။ သူသည် နက်နဲသော သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားနည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်နေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>ဓားနည်းစနစ်ကို ဝယ်ယူပြီးနောက် သဘာဝကျကျပင် သူသည် နည်းစနစ်ကို အခြေခံနားလည်သွားခဲ့ သော်လည်း အခြေခံအဆင့်လောက်ကိုသာ သူ လိုချင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထျန်ဖုန်းသည် အသံကျယ်ကျယ် မထွက်စေရန်အတွက် သူ၏လှုပ်ရှားမှုများကို ညင်သာစေပြီး အသံကို နှိမ့်ထားလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤနေရာက ရန်သူ့နယ်မြေဖြစ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း လှုပ်ရှားမှုများက ညင်သာနေသော်ငြား ဓား၏ ခုတ်ချက်နှင့် အနေအထားတိုင်းက ထက်မြက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ကြည့်ရှုသူတိုင်းကို ကြက်သီးထစေနိုင်လောက်အောင် အေးစက်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနေခဲ့သည်။</p> <p>ထျန်ဖုန်းသည် သူ၏ဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်သွင်းလိုက်ပြီး မျက်လုံးကိုမှိတ်ကာ စဉ်းစားဆင်ခြင် လိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း မှာလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>စိတ်ထဲတွင် သူသည် ဓားလေ့နည်းစနစ်အတွင်း ရရှိမှုများနှင့် ဆုံးရှုံးမှုများကို ပြန်လည်သုံးသပ်နေခဲ့ သည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် သူ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p>"မှောင်သွားပြီ။ လှုပ်ရှားရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ….။"</p> <p>ထိုအချိန်တွင် နေဝင်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ညဉ့်နက်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ယခု ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၄) ဖြင့် ကိုယ်ဖျောက်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုရသည်မှာ ယခင်က ထက် များစွာ ပိုကောင်းမွန်လှလေသည်။</p> <p>"ကိုယ်ဖျောက်နည်းစနစ်က သာမန်လူတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်တဲ့နေရာမှာ တကယ်ကို အသုံးဝင်တာပဲ….။"</p> <p>ထျန်ဖုန်း သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ နောင်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ပိုမြင့်မားသော ကျင့်ကြံသူ များကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ဤနည်းစနစ်က ထိရောက်မှုရှိချင်မှ ရှိနိုင်တော့မည်ဖြစ်၍ နှမြောစရာ ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဒါကို အသုံးပြုလို့ ရနေသေးတဲ့အချိန်မှာ လူတစ်ချို့ကို ပြဿနာပိုရှာပေးလိုက်ဦးမယ်…။"</p> <p>ထျန်ဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နက်နဲသော သနားကြင်နာမှုအသွင်က အပြည့်ဝပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။</p> <p>*ရောက်လာခဲ့မှတော့ ဘယ်လိုလုပ် လက်ချည်းသက်သက် ပြန်သွားလို့ ဖြစ်ပါ့မလဲ…။*</p> <p>ညအမှောင်ကို အကာအကွယ်ယူကာ ဟုန်ထို့၏ အဆောင်ဆီသို့သွားရာလမ်းကို သူ ထပ်မံ၍ အသားကျ အောင် အာရုံခံလိုက်သည်။ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် အစောင့်(၁၀)ယောက်ကျော် ချထားသော်လည်း လုံခြုံ ရေး မှာ သိပ်မတင်းကျပ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူအင်အားအများစုကို သူ့အားရှာဖွေရန် စေလွှတ်ထားသောကြောင့် ဖြစ် သည်။</p> <p>ဟုန်ကျန့်လင်သည် မနေ့ကဖြစ်ရပ်များကို ကြားသိထားပြီးဖြစ်ကာ တရားခံသည် ဟုန်ထို့၏ အသက်ကို ယူရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိကြောင်းကိုလည်း သိထားသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဟုန်ထို့အား စောင့်ကြပ်နေသည့် လူအရေအတွက်မှာ သိပ်မများလှပေ။</p> <p>ထို့ပြင် ထျန်အာဖုန်းဆိုတဲ့ကောင်က သေရမှာကို မကြောက်ဘူးလား ဟုပင်တွေးမိလေသည်။</p> <p>ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၃) သာရှိသော သူတစ်ယောက်က ဟုန်အိမ်တော်ထဲသို့ တစ်ကြိမ်တောင် ဝင်ရောက်ကျူးကျော်ရဲခဲ့သည်မှာ ထူးခြားသည့် သတ္တိကို ပြသပြီးသားဖြစ်သည်။</p> <p>*တစ်ကြိမ် အောင်မြင် ပြီးနောက် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ဝင်လာဖို့က သူ တကယ်ပဲ သေရမှာကို မကြောက်လို့လား…။*</p> <p>မည်သူမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့သည်မှာ ထျန်ဖုန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် သေရမည်ကို မကြောက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယခု သူသည် ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၄) သို့ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် ကိုယ်ဖျောက်နည်းစနစ်လည်း ရှိနေသည်ပင်။</p> <p>အကယ်၍ ဤသုံးချက်ထဲမှ တစ်ခုခုသာ လိုအပ်နေမည်ဆိုပါက ယနေ့ညတွင် သူ အောင်မြင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဟုန်ထို့၏ အခန်းဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာရင်း ထျန်ဖုန်းသည် မည်သူ့မှသတိမထားမိစေဘဲ ဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကို နားလည်လိုက်လေသည်။</p> <p>နှင်းခဲဓားကို လက်တွင်ကိုင်ဆောင်ထားလျက် ကိုယ်ဖျောက်နည်းစနစ်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည့် အခိုက် အတန့်တွင် ထျန်ဖုန်းသည် သူ၏ မိုးတိမ်ခြေလှမ်း ကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ကာ အားနည်းသည့် နေရာ တစ်ခုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလိုက်သည်။</p> <p>ယင်းမှာ လူနှစ်ယောက် စောင့်ကြပ်နေသော အလုံပိတ်ထားသည့် ပြတင်းပေါက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်ယောက်က သာမန်လူဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ယောက်မှာ ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၂) ရှိသည့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သည်။</p> <p>"ရွှင်…."</p> <p>ထျန်ဖုန်း၏ ထက်မြက်သော ဓားသွားသည် အိမ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် အေးစက်သော အလင်း ရောင်တစ်ခု လက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"ဒုက္ခပဲ..."</p> <p>"ဟိုမှာ..."</p> <p>သူတို့ စကားစပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထျန်ဖုန်းသည် ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီးဖြစ်လေသည်။</p> <p>သူ၏နောက်ကွယ်တွင် ပြတ်တောက်သွားသော ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုကို လျစ်လျူရှုကာ ပြတင်းပေါက်ကို ချိုးဖျက်ပြီး အထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p>ဤနေရာမှ ဆူညံသံများသည် အခြားသူများ၏ အာရုံကိုလည်း ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"ရန်သူ လာတိုက်နေပြီ…။"</p> <p>"သခင်လေးကို ကာကွယ်ကြ…။"</p> <p>အခန်းထဲသို့ ဝင်ဝင်ချင်း ထျန်ဖုန်း ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ ကုတင်ပေါ်တွင် မျက်လုံးမှိတ်၍ လှဲလျောင်းနေသော ဟုန်ထို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>*ဘုရားရေ... အခန်းတစ်ခုလုံးတွင် သူတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေပြီး မူလက မျက်နှာကြက်ကို ငေးမောကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။*</p> <p>ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူသည် ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ဝါး..."</p> <p>ထျန်ဖုန်းမှန်း မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် တကယ်ပင် ငိုကြွေးလေတော့သည်။ အခန်းထဲတွင် သူတစ်ယောက်တည်း ရှိနေရခြင်းမှာ သူက လူတိုင်းကို အပြင်သို့ မောင်းထုတ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျား၊ မ မရွေး သူတို့တွေ အခန်းထဲမှာ ရှိနေသရွေ့ သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေကြသည်ဟု သူ ခံစားနေရ ခြင်းကြောင့်ဖြစ်လေသည်။</p> <p>စကားမစပ်ရသေးခင်မှာပင် ထျန်ဖုန်းသည် တံခါးဝမှ ဝင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဟုန်ထို့ဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်လေသည်။</p> <p>"သခင်မလေး ဟုန်... တကယ်ကို မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်….။"</p> <p>ထျန်ဖုန်းက ဟုန်ထို့ကို ပြုံးပြကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အခု မင်း ထိုင်ရတာ အဆင်ပြေလား၊ ဒါမှမဟုတ် ရပ်နေရတာ ပိုအဆင်ပြေလား…။"</p> <p>စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ခြေထောက်က ရပ်တန့်မနေဘဲ ဟုန်ထို့ကို ထပ်မံ၍ ကန်လိုက်လေသည်။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ တစ်ချက်သာ ကန်ခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အရမ်းများများ ကန်မိလျှင် ဟုန်ထို့ နာကျင်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတစ်ပါး၏ ဆင်းရဲဒုက္ခအပေါ်တွင် မိမိ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို တည်ဆောက်ခြင်းမှာ မှားယွင်းသော လုပ်ရပ် ဖြစ်သော်လည်း ထျန်ဖုန်း၏ စရိုက်အရ သူက ယင်းကို အမှန်တကယ်ပင် သဘောကျနေခဲ့သည်ပင်။</p> <p>"အား..."</p> <p>ဟုန်ထို့က အသည်းကွဲမတတ် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။</p> <p>သူ၏ မကျက်သေးသော ဒဏ်ရာများမှ သွေးများ ပြန်လည် စီးကျလာခဲ့လေသည်။</p> <p>ဟုန်ထို့သည် ဒဏ်ရာကို ထိမိမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် တကယ်ပင် စကတ်တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထား ခဲ့ပုံရလေသည်။</p> <p>"အိုး... သခင်မလေးဟုန်၊ မင်းရဲ့ စကတ်က တော်တော်လှတာပဲ မဟုတ်လား။ မင်းနဲ့ တော်တော်လေး လိုက်ဖက်တယ်…။"</p> <p>ဟုန်ထို့၏ ငိုကြွေးသံများကို လျစ်လျူရှုကာ ထျန်ဖုန်းသည် ဟုန်ထို့၏ စကတ်ကို လှန်တင်လိုက်သည်။</p> <p>"ဝိုး... သခင်မလေးဟုန်၊ မင်း ဓမ္မတာလာနေတာလား….။"</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက အနီရောင်အမှုန့်ထုပ် တစ်ထုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဒီငရုတ်သီးမှုန့်က ပိုးမွှားတွေကို သေစေပြီး နာကျင်မှုကို သက်သာစေနိုင်တယ်။ မင်းရဲ့ လစဉ်ဓမ္မတာလာတဲ့ရက်တွေကို သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေမှာပါ….။"</p> <p>ရုတ်တရက် ဟုန်ထို့သည် ငိုရန်ပင် မေ့သွားခဲ့သည်။ သူက စူးစူးဝါးဝါးအသံဖြင့် အသကုန် အော်ဟစ် လိုက်လေသည်။</p> <p>"ဟင့်အင်း... မလုပ်ပါနဲ့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး မလုပ်ပါနဲ့...။ "</p> <p>*ဒီခွေးကောင်ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲမှာ တစ်ခုခုများ ချို့ယွင်းနေတာလား။ ဒီအရာက နာကျင်မှုကို သက်သာ စေနိုင်မတဲ့လား…။*</p> <p>ဟုန်ထို့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားသည်။</p> <p>*ဒီလို အရူးတစ်ယောက်ကို သူ ဘယ်လိုလုပ် သွားရန်စမိပါလိမ့်…။*</p> <p>ထျန်ဖုန်းက ဂရုမစိုက်ဘဲ အကုန်လုံးကို လောင်းချလိုက်လေသည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် ဟုန်ထို့၏ ငိုကြွေးသံများက ကောင်းကင်ယံအထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် ရုန်းကန်ပြီးနောက် နာကျင်လွန်းသဖြင့် သတိလစ်သွားလေတော့သည်။</p> <p>"ဟူး... ဒါဆို အမျိုးသမီးတွေ ဓမ္မတာလာရင် နာကျင်ရတာ ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်း တာလား…။"</p> <p>ထျန်ဖုန်း ခေါင်းခါမ်းလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>"နာကျင်စရာ မလိုပါဘူး လစဉ်လာတဲ့ကိစ္စတွေက သက်သောင့်သက်သာပါပဲ…။"</p> <p>"ရပ်လိုက်စမ်း…။"</p> <p>အပြင်ဘက်ရှိ အစောင့်များသည် နောက်ဆုံးတွင် အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာကြလေသည်။ ဝင်လာ သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်သက်လုံး မေ့မရနိုင်တော့မည့် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်း ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရလေတော့သည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ ပေါင်ကြားတစ်လျှောက် အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>"မှတ်ထားကြ... ငါက ပေါင်ကြားကို ကန်တဲ့နေရာမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူပဲ။ အဲဒီထက်ပိုပြီး လောကီအာရုံစွန့်လွှတ်စေတဲ့ မဟာဆရာသခင်ကြီးလည်း ဟုတ်တယ်။ မင်းတို့ရဲ့ အဖေတွေ လိုအပ်ရင် မေးကြည့်လိုက်၊ ငါက အခမဲ့ ဝန်ဆောင်မှု ပေးနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ဟုန်ထို့... မင်းက တကယ်ကို အံ့ဩ စရာကောင်းတာပဲ…။"</p> <p>ထျန်ဖုန်းသည် အချိန်ဆွဲမနေရဲဘဲ လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားလိုက်သည်။</p> <p>ဦးဆောင်လာသော အစောင့်မှာ ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၃) တွင်သာ ရှိသဖြင့် ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ထားသော ထျန်ဖုန်းကို လုံးဝ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>ထျန်ဖုန်းသည် အချိန်ဆွဲမနေသလို အပြေးဒင်္ဂါးများကို ရှာဖွေစုဆောင်းရန်လည်း မရည်ရွယ်ထားပေ။</p> <p>ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံခြင်းမရှိသည့် သာမန်လူများ သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နိမ့်သော ကျင့်ကြံသူ များသာ ရှိသောကြောင့် သူ အပြေးဒင်္ဂါးများစွာ ရရှိမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထို့အပြင် ယခုအချိန်တွင် ဟုန်အိမ်တော်အပြင်ဘက်၌ လူပေါင်းမြောက်မြားစွာ ရှိနေသည်။ အကယ်၍ အချိန်ဆွဲနေမိပြီး အပြင်ဘက်ရှိ လူများက ဟုန်အိမ်တော်ကို ဝိုင်းရံလိုက်မည်ဆိုပါက ကိုယ်ဖျောက်နည်း စနစ် ရှိနေလျှင်တောင် လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူ ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်နိုင်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်ပင် ပေါက်ကြားသွားနိုင်သည်။</p> <p>သူသည် ဟုန်အိမ်တော်၏ နံရံကို အလွယ်တကူ ကျော်တက်ကာ အမှောင်ထုထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ကိုယ်ဖျောက်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုပြီးနောက် မုအိမ်တော်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလိုက်သည်။</p> <p>ဤညကို မုအိမ်တော်တွင် ကုန်ဆုံးရန် သူ စီစဉ်ထားခဲ့၏။</p> <p>"စနစ်... ဆုလာဘ်က ဘယ်မှာလဲ…။"</p> <p>[ဂုဏ်ယူပါသည် ပိုင်ရှင်၊ ပိုင်ရှင်သည် အပြေးဒင်္ဂါး (၃၀) နှင့် တိုက်ပွဲဝင်အမှတ် (၅၀) ကို ရရှိပါသည်…။]</p> <p>"ဘာလို့ (၅၀) ပဲ ရတာလဲ…။"</p> <p>[ (၅၀) ဆိုတာ မဆိုးပါဘူး ပိုင်ရှင်။ ပိုင်ရှင်က သူ့ကို တစ်ကြိမ် နင်းခြေခဲ့ပြီးပြီလေ။ အကယ်လို့ သူက နောက်ဆုံးမှာ နာကျင်လွန်းလို့ သတိမလစ်သွားဘူးဆိုရင် ပိုင်ရှင်က (၃၀) လောက်ပဲ ရနိုင်မှာပါ။]</p> <p>"ကောင်းပြီလေ…"</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ဟုန်ထို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများမှတစ်ဆင့် ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ဟုန်ထို့၏ ပံ့ပိုးပေး မှုကို သူ အထင်မသေးနိုင်ပေ။</p> <p>[အပြေးဒင်္ဂါး : (၃၀၀)။]<br />  </p> <p>[တိုက်ပွဲဝင်အမှတ် : (၅၀)။]</p> <p>ထျန်ဖုန်းသည် သူ၏ လက်ကျန်အမှတ်များကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဟုန်ထို့... မင်း တကယ်ကို ကြိုးစားခဲ့တာပဲ။ မင်း တစ်ရေးလောက်တော့ ကောင်းကောင်း အိပ်သင့် တယ်။ အချိန်ရရင် ဖရဲစေ့နဲ့ ငရုတ်သီးမှုန့် နည်းနည်းဝယ်ပြီး မင်းဆီ လာလည်ပါ့မယ်လေ….။"</p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save