Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter -653</h2> <h2 style="text-align: center;"> မျှော်စင်ထဲ ပိတ်မိနေပြီလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦး မျှော်စင်ထဲမှ ထွက်ခွာရမည့်အချိန်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>အေ့စ်ဟာ ထိုင်နေပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သူ့လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ထားသော အီဗာကို ကြည့်လိုက်သည်။ အီဗာကလည်း သူမ၏ အဆိပ်ရှိသော ကိုယ်လုံးအလှကို ပေါ်လွင်စေသည့် အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။</p> <p>သူက သူမ၏ နူးညံ့သောမျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ရင်း ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ငါ မင်းကို ဘယ်လောက်ပဲ ကြည့်ကြည့် မဝနိုင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်”</p> <p>အီဗာ ရှက်သွေးဖြာသွားပြီး ညင်သာစွာ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါဆိုရင် ကျွန်မတို့ ....”</p> <p>အေ့စ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နောင်တရဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်၏။</p> <p> “ဟူး အဲဒီစကားကို ငါ သဘောကျပေမဲ့... ငါတို့ အချိန်ထပ်ဖြုန်းလို့ မဖြစ်တော့ဘူး။ ငါ နတ်သူငယ်တိုက်ကြီးကနေ ထွက်ခွာပြီး မိုးပြာလေတိုက်ကြီးကို သွားမယ့်လမ်းကို ရှာရဦးမယ်။ ပြီးရင် အလီနာကို သူတို့ ဘယ်ခေါ်သွားသလဲဆိုတာကိုလည်း စုံစမ်းရဦးမယ်”</p> <p>အေ့စ် မျက်လုံးများမှာ အေးစက်သွားသည်။</p> <p> “ငါ သူမကို ကယ်တင်ပြီးတာနဲ့၊ ငါ့ကို ရန်စမိတာကို သူတို့အားလုံး နောင်တရစေရမယ်”</p> <p>အီဗာက နှုတ်ခမ်းစူလိုက်၏။</p> <p> “ဟွန်း... အန္တရာယ်ရှိတာတွေ မလုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲနော်။ မဟုတ်ရင် ကျွန်မ နိယာမ နားလည်သဘောပါက်ခြင်းနယ်ပယ် ရောက်တဲ့အခါကျရင်...”</p> <p>သူမက အန္တရာယ်ရှိစွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>အေ့စ်မှာ တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်မိသည်။ စနစ်၏ အဆိုအရ အီဗာဟာ ကျင့်ကြံခြင်း စတင်သည်နှင့် အလွန်လျင်မြန်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထား၍ပင်။ သူမကိုယ်တိုင်လည်း လိုအပ်သော ပစ္စည်းများအားလုံး ရရှိပြီးပါက ၂ နှစ်အတွင်း သတ္တမမြောက် နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်သည်ဟု ပြောထားဖူးသည်။</p> <p>သူ့အတွက်မူ အလီနာကို ကယ်တင်ရန် အလုပ်များနေမည်ဖြစ်သဖြင့် ဒြပ်စင်လုံးများ ထပ်မံရှာဖွေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။</p> <p>သို့သော်လည်း အီဗာသာ အဋ္ဌမမြောက် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက၊ ဤသေမျိုး ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံးတွင် မည်သူက သူ့ကို ရန်ပြုရဲမည်နည်း။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အီဗာက သူ့အတွက် စိုးရိမ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသဖြင့် အေ့စ် စိတ်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားရသည်။ ယခုအခါ သူမကို ကတိပေးထားပြီးဖြစ်၍ သူမသည်လည်း သူ့လမ်းကို တားဆီးရန် မတွေးတော့ပေ။</p> <p>“ဘယ်အချိန်မှာ ရပ်ရမလဲဆိုတာ ငါသိပါတယ်”</p> <p>အေ့စ်က အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်း နိုအာ နဲ့ ဖရီယာတို့ကို တကယ် မတွေ့ချင်ဘူးလား.. မင်းတို့တွေ သူငယ်ချင်းဖြစ်သွားရင် ငါ့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ သူတို့ကို မင်းနဲ့အတူ အဖော်လုပ်ပေးခိုင်းလို့ရတယ်လေ”</p> <p>သူခိုးအိမ်တော်အကြောင်း သူမကို ပြောပြပြီးသားဖြစ်သဖြင့် သူမ သိသွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူက အီဗာကို နိုအာတို့နှင့် တွေ့ဆုံရန် ကမ်းလှမ်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>သူမသည်လည်း တစ်ချိန်တွင် သူခိုးအိမ်တော် အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ရာ၊ ဤမိန်းကလေးများ အချင်းချင်း တွေ့ဆုံပြီး သူငယ်ချင်း ဖြစ်သွားကြမည်ကို သူ မကန့်ကွက်ပေ။ ဤသို့ဖြင့် အီဗာသည်လည်း သူခိုးနေရာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အထီးကျန်နေမည်မဟုတ်တော့။</p> <p>သို့တိုင် သူ အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ အီဗာက ချက်ချင်းပင် ငြင်းပယ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>“ဟင့်အင်း... ကျွန်မ သူခိုးအိမ်တော်ထဲဝင်မှပဲ သူတို့အားလုံး စုံစုံလင်လင်ရှိနေတုန်း တွေ့လိုက်မယ်..”</p> <p>အီဗာက သူမ၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများထဲတွင် ကောက်ကျစ်သော အရိပ်အယောင်များကို ဝှက်ထားရင်း အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>‘သူမ တစ်ခုခု ကြံစည်နေပြီ..’</p> <p>အေ့စ်မှာ ထိုမိန်းကလေးများအတွက် စိတ်ထဲမှသာ ဆုတောင်းပေးနိုင်တော့သည်။ အီဗာက သူ့စကားကို နားထောင်မည်မဟုတ်သလို၊ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပါကလည်း သူမက အထင်လွဲသွားနိုင်သဖြင့် သူ ဘာမှမပြောရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>အီဗာက ရုတ်တရက် ခပ်ယုတ်ယုတ် ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p> “ဒါ့အပြင်... နင့်ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ နတ်သူငယ်မင်းသမီးလေး တစ်ယောက် အကျဉ်းကျနေတာ မဟုတ်လား၊ သူမကို ငါက ဆိုင်းရပ်စ်နဲ့ပေါင်းပြီး ဆုံးမပေးထားမယ်။ ဒါက ငါ့အတွက်တော့ လုံလောက်တဲ့ အပန်းဖြေမှုပဲ”</p> <p>“မင်း စကားပြောပုံက လူဆိုးမလေးကျနေတာပဲ သိလား..ဟားးဟားး”</p> <p>အေ့စ်က ရယ်မောလိုက်သည်။ လီဗီယာ့</p> <p>အနေဖြင့် သူမ၏ ကံကြမ္မာကို စောစောစီးစီး လက်ခံလေ ပိုကောင်းလေ ဖြစ်သဖြင့် အီဗာကို သူ မတားတော့ပေ။</p> <p>“ဟီးဟီး... နင်လည်း လူဆိုး ဖြစ်နေပြီးတော့”</p> <p>အီဗာက မဲ့ရွဲ့ရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် သူမ၏ တင်းအိသော တင်ပါးကို အေ့စ်က ဆိတ်လိုက်သောအခါ ခါငှက်မလေးအလား ညည်းညူလိုက်၏။</p> <p> “အား..ဟင်းး ဟင်း. နင် လူယုတ်မာကြီး”</p> <p>“မင်းက ပြန်ပြောရဲတယ်ပေါ့..”</p> <p>အေ့စ်က ယုတ်မာစွာ ရယ်မောရင်း သူ၏ လက်များကို ပို၍ အားပါပါ အသုံးချလိုက်သည်။</p> <p>“အဟားဟား... တော်... တော်တော့!</p> <p> အား... နင်တော့ သေပြီသာမှတ်”</p> <p>ထိုသို့ဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စနောက်ကျီစယ်ရင်း အနမ်းများကို ဖလှယ်ကြပြန်သည်။</p> <p>“အင်း...”</p> <p>အီဗာက အချိန်အတော်ကြာ နမ်းရှိုက်ပြီးနောက်မှ အေ့စ်၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။</p> <p>သူမက သူ့ကို ချစ်မက်စွာ ကြည့်ရင်း မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နှင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>“နင် တကယ်ပဲ ထပ်မနေချင်တော့ဘူးလား”</p> <p>အေ့စ်ခမျာ သူနဲ့ အတူရှိနေရန် တောင်းဆိုနေသော နတ်ဆိုးအလှလေးကို ကြည့်လိုက်မိသည်။ တခြားအချိန်သာဆိုလျှင် သူအကြာကြီး နေမိမည် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိနေသည်။</p> <p>အကယ်၍ ကျင့်ကြံခြင်းမရှိသော တခြားအမျိုးသမီးသာဆိုလျှင် အေ့စ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များကို တောင့်ခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အီဗာမှာမူ တစ်မူထူးခြားသည်။ အကြောင်းမှာ သူမက  ပိုမိုသန်မာလာပြီး ပို၍ ရဲတင်းလာလေလေ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p>နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ အေ့စ်အနေဖြင့် သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ပြန်လည်စစ်ဆေးရန် သတိမရခဲ့ခြင်းပင်။ စစ်ဆေးလိုက်ပါက သူ အံ့အားသင့်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူမက ယခုအခါ ဝိညာဉ်အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး၊ ၎င်းမှာ အဆင့်နိမ့်အခြေခံမျိုးမဟုတ်ဘဲ အဆင့်မြင့်ဆုံးဖြစ်သည့် အုတ်ပြားကိုးချပ် အုတ်မြစ်ပင် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဒါပေမဲ့လည်း အေ့စ် စိတ်ထဲတွင် အလီနာ ဘေးကင်းရာသို့ မရောက်မချင်း အေးချမ်းမှု မရှိနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့်သာ သူ သတိမထားမိဘဲ အီဗာ၌ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသလဲဆိုသည်ကို မမေးမြန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အီဗာဘက်ကလည်း အေ့စ်က မမေးမြန်းသဖြင့် သူမဘာသာ တမင်တကာ မပြောဘဲ နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကို သူမက စိတ်ကောက်နေပြီး၊ သူကိုယ်တိုင် သိလာမည့်အချိန်အထိ ပြောပြရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။</p> <p>“ငါ တကယ်ပဲ နေချင်တာပေါ့...”</p> <p>ဤစကားက သူတို့၏ ကြည်နူးစရာ အခိုက်အတန့်ကို ပျက်စီးသွားစေသည်။ အီဗာက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အေ့စ်၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။</p> <p>အေ့စ်မှာလည်း သူ၏ ရိုးသားလွန်းသော စကားကြောင့် အခြေအနေကို ပျက်စီးစေခဲ့ပြီး အီဗာကို စိတ်ဆိုးသွားအောင် လုပ်မိမှန်း သိလိုက်ကာ သူမ စိတ်ကျေနပ်စေရန် နေမယ်ဟု ပြောလိုက်၍ ရသော်လည်း၊ ထိုသို့ပြောလိုက်ပါက သူ တကယ်ပဲ မထွက်ခွာနိုင်ဘဲ ဤနေရာတွင် အကြာကြီး ပိတ်မိနေမည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။</p> <p>နာကျင်သော အမူအရာဖြင့် သူ ရှင်းပြရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p> “အီဗာ၊ ငါ သိပါတယ်...”</p> <p>“ရှင်းပြမနေပါနဲ့တော့။ အလီနာအကြောင်း ပြောပြီးကတည်းက နင့်စိတ်က ဒီမှာမရှိတော့တာ ငါ သိပါတယ်။ ဒါက ငါ့ရဲ့ အပြစ်လည်း ပါပါတယ်”</p> <p>အီဗာက သူ၏ နာကျင်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားပြီး နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“နင့်နှလုံးသားနောက်ကိုသာ လိုက်ပါ။ ငါကတော့ အမြဲတမ်း နင့်အနားမှာ ရှိနေမှာပါ”</p> <p>အေ့စ် ရှက်ရွံ့သွားရသည်။ အီဗာမှာ ဘေးကင်းသွားပြီဖြစ်၍ အန္တရာယ်မရှိတော့မှန်း သိလိုက်ရသည့်အခါ သူ၏စိတ်က အလီနာ့ထံသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိသွားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူမကို ထပ်မံ နာကျင်အောင် မလုပ်တော့ဘဲ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ လက်ခံလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူမ ရုန်းမထွက်နိုင်အောင် ဖက်ထားလိုက်ကာ တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p>“အလီနာ့ကိစ္စ ပြီးတာနဲ့ ငါ မင်းကိုပေးထားတဲ့ လက်ထပ်ကတိကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်။ တစ်ကမ္ဘာလုံးက မှတ်မှတ်ရရ ဖြစ်သွားစေမယ့် ခမ်းနားဆုံး မင်္ဂလာဆောင်ကို ငါ ကျင်းပပေးမယ်”</p> <p>အီဗာက အေ့စ်၏ အလေးအနက်ထားသော ကတိစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အနည်းငယ် တုန်ရင်သွားရသည်။ သူတို့ အတူတူရှိခဲ့ကြပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ မင်္ဂလာဆောင်ဆိုသည်မှာ သူမ အမြဲအိပ်မက်မက်ခဲ့ရသည့် အရာဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အတွက် အလွန်ထူးခြားသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။</p> <p>“အဲဒီစကားကို မှတ်ထားမှာနော်..”</p> <p>သူမက နူးညံ့စွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။</p> <p>အေ့စ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမကို ပေးထားသည့် စကားကို သူ ဘယ်တော့မှ ဖောက်ဖျက်မည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ သူမအား သူပေးခဲ့သော ပထမဆုံးသော ကတိဖြစ်ပြီး ဘယ်လိုပင်ဖြစ်စေ တည်အောင်လုပ်မည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး ကိုယ်ချင်း ခွဲလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ သံယောဇဉ်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုခိုင်မြဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>“သွားကြရအောင်..”</p> <p>အီဗာက သူ၏လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူတို့နှစ်ဦး၏ အရိပ်များမှာ တစ်ခုတည်းကဲ့သို့ ထပ်တူကျနေသည်။</p> <p>“မင်းကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာပဲ”</p> <p>အေ့စ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>အီဗာက စွဲဆောင်မှုရှိစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ပင်မတိုက်ကြီးသို့ ဦးတည်သည့် တံခါးတစ်ခုကို ဖွင့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူမ၏ နဖူးပြင်ပေါ်တွင် ချွေးစက်များ ထွက်လာပြီး နဖူးပေါ်ရှိ ခြောက်ထောင့်ပုံ အမှတ်အသားမှာ ရုတ်တရက် နီမြန်းသော အလင်းတန်းများ တောက်ပလာသည်။</p> <p>“ငါ... ငါ တံခါးကို ဖွင့်လို့မရဘူး”</p> <p>အေ့စ် စိတ်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> “ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ”</p> <p>အီဗာက မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် နဖူးပေါ်မှ အမှတ်အသားမှာ အလင်းမှိန်သွားသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ သိသာနေသည်။</p> <p> “ဒီမျှော်စင်က အလွန်ကြီးမားတဲ့ ဖွဲ့စည်းမှု တစ်ခုပေါ်မှာ တည်ရှိနေတာ။ ကျွန်မ မမှားဘူးဆိုရင် အဲဒီဖွဲ့စည်းမှုက နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း လုပ်တဲ့ ဖွဲ့စည်းမှုပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပင်မတိုက်ကြီးကိုဖြစ်ဖြစ်၊ တခြားနေရာကိုဖြစ်ဖြစ် တံခါးဖွင့်ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုး ဒီမှာ မရှိတော့ဘူး။ ဒီရတနာက ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာပဲ ရွှေ့လျားနိုင်တော့တာ။ မျှော်စင်ရဲ့ အမြုတေကို ငါက စုပ်ယူလိုက်တဲ့အတွက် ဒီစွမ်းရည်က ပျောက်ဆုံးသွားပြီ”</p> <p>အေ့စ် မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။</p> <p> “ဒါဆို ငါတို့ ဒီမှာ ပိတ်မိနေပြီလို့ ဆိုလိုတာလား”</p> <p>ဤမျှော်စင်တွင် နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် တယ်လီပို့နိုင်စွမ်း ကျန်ရှိသေးသည်ဟု စနစ်က ပြောထားသည်ကို သူ သတိရလိုက်သည်။ စနစ်ကတော့ မမှားနိုင်ပေ။ သူ စနစ်ကို မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အီဗာက ဆက်ပြောသည်။</p> <p>“မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ ပိတ်မိနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဒီမျှော်စင်က နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း ဖွဲ့စည်းမှု တစ်ခုပေါ်မှာ ရှိနေတာ။ အဲဒီဖွဲ့စည်းမှုက ပင်မတိုက်ကြီးနဲ့ ဆက်သွယ်ထားတာလို့ ကျွန်မ ထင်တယ်"</p> <p>“မျှော်စင်ရဲ့ ဝိညာဉ်က အဲဒီဖွဲ့စည်းမှုကို သုံးပြီး နတ်သူငယ်တိုက်ကြီးထဲမှာ တံခါးတွေကို ဖန်တီးခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မျှော်စင်ရဲ့ အမြုတေ မရှိတော့တဲ့အတွက် ဒီစွမ်းရည်လည်း ပျောက်ဆုံးသွားပြီ”</p> <p> အီဗာက သူမ၏ အတွေးကို ပြောပြသည်။</p> <p>အေ့စ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူမ ဆိုလိုသည်ကို နားလည်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါဆို မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”</p> <p> </p> <p> “အဲဒီထူးခြားတဲ့ အမြုတေ မရှိတော့တဲ့အတွက် ပင်မတိုက်ကြီးဆီကို တံခါးဖွင့်လို့ မရတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီမျှော်စင်ကို သော့တစ်ခုအနေနဲ့ သုံးပြီး အောက်က နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း ဖွဲ့စည်းမှုကို အသက်သွင်းလို့ရမယ်လို့ ကျွန်မ ခံစားနေရတယ်”</p> <p>အေ့စ် မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားသည်။</p> <p> “ဒါဆို ဒီမျှော်စင်တစ်ခုလုံးကို နတ်သူငယ်တိုက်ကြီးထဲကနေ တယ်လီပို့ လုပ်ပစ်မယ်လို့ ဆိုလိုတာလား”</p> <p>အီဗာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။</p> <p> “အတိအကျပဲ။ ကျွန်မ မမှားဘူးဆိုရင် ဒီနောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် တယ်လီပို့ပြီးတာနဲ့ ဒီမျှော်စင်ကြီးက ချက်ချင်း ပြိုကျသွားလိမ့်မယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျန်ရှိနေတဲ့ စွမ်းအင်အားလုံးကို ဒီဖွဲ့စည်းမှုကို အသက်သွင်းဖို့အတွက် သုံးလိုက်ရမှာမို့လို့ပဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save