Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၂၃၃၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"..."</p> <p>ဝေ့ဝူယင် တိတ်ဆိတ်စွာနေရင်း စုရီကို ဆက်ပြောခွင့် ပြုလိုက်သည်။</p> <p>"တကယ်လို့ ခင်ဗျားက တစ်ယောက်ယောက်ကို အပြင်လွှတ်ချင်တယ်ဆိုရင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် လုပ်နိုင်ပါတယ်... ဘယ်သူမှ ခင်ဗျားကို တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>စုရီက ပြတ်သားစွာ အခိုင်အမာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ ဝေ့ဝူယင်က တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး သဘောမတူသည့် အရိပ်အယောင်မျှ မပြခဲ့ချေ။ အစစ်အမှန် နဂါး တစ်ကောင်၏ စွမ်းရည်များကို တမင်သက်သက် လျှို၍ ဖုံးကွယ် ပြောဆိုခြင်းမျိုးကို ခရာတိုက လုံးဝ သဘောတူမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့သာဆိုလျှင် သူသည် ၎င်း၏ ငြီးတွားသံများကို ဘယ်တော့မှ အဆုံးသတ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ဝေ့ဝူယင် တည်ငြိမ်နေသည်ကို မြင်ရသော အခါ စုရီသည် သူ၏ တောင်းဆိုမှု အောင်မြင်နိုင်ချေနှင့် ပတ်သက်၍ ယုံကြည်မှုလည်း ကြီးထွားလာလေသည်။</p> <p>"တခြားသူတွေက ကျုပ်ဆီကနေ ဘာလိုချင်နေကြလဲ ဆိုတာကို ခင်ဗျား သိချင်နေမှာပဲ... ကျုပ်ရဲ့ အသက်... အဲဒီ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အားလုံးပေါ့... ဒါပေမယ့် အဲဒါတွေကို ကျုပ် ခင်ဗျားကို ပေးနိုင်ရင်တောင် ခင်ဗျားက သေချာပေါက် နားလည်မှာ မဟုတ်တဲ့အတွက် ကျုပ်က ခင်ဗျားကို တခြား တစ်ခုခုကို ပေးနိုင်တယ်... ခင်ဗျား အနိုင်ရခဲ့တဲ့ လောင်းကြေးက ဒီအရာနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ဖြစ်သွားစေမယ့် တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာတစ်ခုပေါ့..."</p> <p>"ဘာနဲ့ လဲလှယ်မှာလဲ..."</p> <p>ဝေ့ဝူယင်က ဖြည်းညင်းစွာ ပီပီသသ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် စုရီကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း ကြည့်နေသကဲ့သို့ စုရီကလည်း ဝေ့ဝူယင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ကောင်းချီးခံ နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အသေအချာ အကဲခတ်နေကြပေသည်။</p> <p>စုရီက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် ပြင်းထန်သော သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ပြန်လည် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ခုနစ်ရက် အချိန်ပြည့်သွားတဲ့အခါ ကျုပ်ကို သတ်မှတ်ထားတဲ့ အာကာသ တည်နေရာတစ်ခုဆီ ပို့ပေးဖို့ပါပဲ... အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ ကျုပ်ကိုယ်ကျုပ် ကာကွယ်နိုင်ပါတယ်... ကျုပ်ကို အဲဒီကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့သာ ပို့ပေးပါ..."</p> <p>ဝေ့ဝူယင်သည် စုရီကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း ကြည့်နေသကဲ့သို့ စုရီကလည်း ဝေ့ဝူယင်ကို စိုက်ကြည့်နေပြန်သည်။ ကောင်းချီးရရှိထားသူ နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဆက်လက်၍ အသေအချာ အကဲခတ်နေကြလေသည်။</p> <p>"ရှန့်ဝမ်ချင်း ကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."</p> <p>ဝေ့ဝူယင်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"..."</p> <p>စုရီသည် ဤအကြောင်းအရာ ထွက်ပေါ်လာမည်ကို သိထားသည့်အလျောက် တည်ငြိမ်နေခဲ့ပေသည်။</p> <p>"ဝမ်ချင်းရဲ့ ဘဝမှာ ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေတယ်... သူနဲ့ ပတ်သက်မိတဲ့ သူတွေဆိုရင် ကန်းပန် သူတော်စင်လိုမျိုး စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ သူတစ်ယောက်တောင်မှ သေစေနိုင်လောက်တဲ့ ဆိုးရွားလှတဲ့ ကပ်ဘေးတစ်ခုရဲ့ ဝိုင်းရံထားမှုကို ခံရလိမ့်မယ်... ဝမ်ချင်းက ရိုးရှင်းတဲ့ အခြေအနေရှိတဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ခင်ဗျား ရိပ်မိလောက်ပြီလို့ ကျုပ် ယူဆထားတဲ့အတွက် ဒီ ရှင်းလင်းတဲ့ သတိပေးချက်ကို ခင်ဗျားဆီ ပေးရခြင်း ဖြစ်တယ်..."</p> <p>ဝေ့ဝူယင်အား ထိုစကားလုံးများကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အချိန်အနည်းငယ် ပေးပြီးနောက် စုရီက တင်းမာသော လေသံဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ခင်ဗျား နားထောင်သည်ဖြစ်စေ၊ နားမထောင်သည်ဖြစ်စေ ကျုပ်နဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး... ဒါပေမယ့် အချိန်တန်လာတဲ့အခါ ခင်ဗျား ဘယ်လောက်ပဲ စွမ်းအားကြီးနေပါစေ၊ ခင်ဗျားရဲ့ တပ်မက်မှုနောက်ကို မပါသွားဖို့ ကျုပ် သတိပေးပါရစေ... သူ့ရဲ့ လက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်က ဆွဲဆောင်မှု ရှိနိုင်ပေမယ့်၊ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်က ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်မယ်ဆိုရင် အဲဒါက ခင်ဗျားရဲ့ အကြီးမားဆုံး နောင်တ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."</p> <p>"ဟုတ်လား..."</p> <p>ဝေ့ဝူယင်၏ စိတ်ဝင်စားမှုက တောက်ပသွားပြီး သူ၏ မျက်မှောင်များမှာ လေးနက်စွာ ကြုတ်သွားလေသည်။</p> <p>"သံဝါသ ကျင့်ကြံခြင်းက ဝမ်ချင်းရဲ့ ကိန်းအောင်းနေတဲ့ ဝိညာဉ်ကို နိုးထစေနိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ် ကျုပ်ရဲ့ ဝိညာဉ်အမြင်နဲ့တောင် အာရုံခံလို့ မရနိုင်တဲ့ အကာအကွယ်တွေ သူ့ဆီမှာ ရှိနေတယ်လို့ ခင်ဗျားက ဆိုလိုချင်တာလား..."</p> <p>ဝေ့ဝူယင်သည် အချို့သောအရာများကို ရိပ်မိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် စုရီက ပြုံးကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>"ကျုပ်က ခင်ဗျားကို သတိပဲ ပေးနိုင်ပါတယ်... လောကရှန့်ထို အာရုဏ်ဦး..."</p> <p>ဝေ့ဝူယင် တိတ်ဆိတ်သွား၏။</p> <p>'ရှန့်ဝမ်ချင်းဆီမှာ ဝိညာဉ် အော်ရာ သုံးခု ရှိနေတယ်... သူက ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုပဲ၊ ဒါပေမယ့် မင်းပြောနေတဲ့ အကြောင်းအရာကို မင်းကိုယ်တိုင်တောင် သေချာ မသိဘူးဆိုတာကို မင်းရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အတက်အကျတွေကနေတစ်ဆင့် ငါ ခံစားသိရှိနိုင်တယ်... စုရီ၊ စုရီ... ငါက မင်းမှ မဟုတ်တာ... ကပ်ဘေးလား... ငါ့ရဲ့ အတွင်းစိတ် အဘိဓာန်ထဲမှာ အဲဒီစကားလုံးရဲ့ တိုက်ရိုက် အဓိပ္ပာယ်တူ စကားလုံးအဖြစ် ကံကောင်းခြင်း ဆိုတာကို ထည့်သွင်းထားခဲ့တာ ကြာလှပြီ...'</p> <p>ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာပေါ်တွင် လေးလံပြီး အလွန်အမင်း မှိုင်းညို့နေမှုကို ဖော်ပြရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်လေသည်။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စုရီ၏ နှလုံးသားက ထပ်မံ၍ သက်သာရာရသွားပြန်သည်။</p> <p>'ကြည့်ရတာ မင်းလည်း နည်းနည်းတော့ ခံစားခဲ့ရပြီထင်တယ်...'</p> <p>ဝေ့ဝူယင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီလိုလုပ်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ... ခင်ဗျားရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူးဆိုတော့ ကျုပ်ဆီကို ရိုးသားစွာ ပြောပြလိုက်ပါ... အဲဒီနောက်မှာ ဒါကို စေတနာပြသမှု တစ်ခုအနေနဲ့ ကျုပ် သတ်မှတ်ပေးပြီး ခင်ဗျားရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ကျုပ် သဘောတူကောင်း သဘောတူပေးလိမ့်မယ်..."</p> <p>စုရီက ဝေ့ဝူယင်ကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီလိုမျိုး လိုချင်တဲ့သူက ခင်ဗျား ပထမဆုံး မဟုတ်ပါဘူး... အဲဒီလို လုပ်တာက ပျော်စရာကောင်းတဲ့ အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ပဲ ကျုပ် ပြောနိုင်တယ်... ခင်ဗျား ခံစားရဖို့ များတယ်... ခင်ဗျားရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် ကျုပ်ကို လုံးဝ၊ လုံးဝ အပြစ်မတင်ရဘူးနော်..."</p> <p>သူက ခေါင်းခါမ်းလိုက်ပြီး 'လောဘဆိုတာ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ အမြဲတမ်း ကျရှုံးရခြင်း အကြောင်းရင်းပဲ...' ဟု စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်လေသည်။</p> <p>ဤသို့ ပြောင်းလဲသွားသော အခြေအနေများကြောင့် ဝေ့ဝူယင်သည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားလေသည်။ စုရီသည် သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အခြားသူများထံ ကြိုတင် ပြောပြရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးပြီး ၎င်း၏ ရလဒ်အနေဖြင့် ထိုသူများမှာ ပြင်းထန်စွာ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ခဲ့ရပုံပေါ်သည်။ သူ၏ အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှုရှိနေသည့် အတိုင်းအတာသည် ဝေ့ဝူယင် အနေဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ လက်ခံရရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း ပြသနေသည့် လက္ခဏာတစ်ခုသာ မဟုတ်ခဲ့လျှင်... ဝေ့ဝူယင်သည် သူက အစစ်အမှန် လျှို့ဝှက်ချက်များကို လွှဲပြောင်းပေးရန် ကြိုးစားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>‘ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို တစ်လောကလုံးကို ပြောပြရမှာ ငါ မကြောက်ပါဘူး... အဲဒီနောက်မှာ တခြားသူတွေက ငါ့ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ မယုံကြည်ကြဘဲ၊ ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ် ကို နည်းလမ်းမျိုးစုံနဲ့ ထုတ်ယူဖို့ လုပ်ဆောင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ရော ဝိညာဉ်ပါ သေဆုံးအောင် လုပ်ကြမယ့်အပြင် အစစ်အမှန် တန်ခိုးရှင် ဖြစ်လာမယ့် ငါ့ရဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ကြမှာကိုပဲ ငါ ကြောက်တာပါ...'</p> <p>ဤသည်မှာ ဝေ့ဝူယင် ဖတ်ရှုသိမြင်ခဲ့ရသည့် စုရီ ပြောပြသော သူ၏ အတွေးများပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဆက်ပြောပါ..."</p> <p>ဝေ့ဝူယင်က သူ၏ အာကာသ၊ အချိန်၊ အင်ပါယာနှင့် ပျက်သုဉ်းခြင်း ဥပဒေသ များကို အသုံးပြုကာ အခန်းတွင်း၌ အထပ်ထပ်သော ဖုံးကွယ်ခြင်း အစီအရင်များကို တည်ဆောက်ရင်း တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ ၎င်းတွင် အခန်းကို ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းခြင်းလည်း ပါဝင်ပြီး ခွဲခြားထားမှု အတိုင်းအတာကို ပိုမို တိုးမြှင့်လိုက်လေသည်။ သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အင်အား ကို အမြင့်ဆုံး အကန့်အသတ်အထိ တွန်းတင်လိုက်၏။ ချက်ချင်းပင်...  မည်သည့်အရာကိုမျှ တားဆီးထိန်းချုပ်ထားခြင်း မရှိဘဲ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်အင်အား အလွှာပေါင်းများစွာဖြင့် သူတို့ကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်ပေသည်။</p> <p>သူ၏ မထိမတို့ရသေးသော လက်ဖက်ရည်အတွင်း၌ လှိုင်းဂယက်များ ထကြွလာစဉ် စုရီသည် အခန်း၏ သိမ်မွေ့သော တုန်ခါမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ အရာဝတ္ထုများကို ဖုံးကွယ်ရန် ဝေ့ဝူယင်၏ ကြိုးပမ်းမှုများဖြစ်ကြောင်း တွက်ဆလိုက်လေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံသူများ အတွက် ငြင်းဆန်၍မရနိုင်သော အရာပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ပြင်ပရှိ လူများသည် ဝေ့ဝူယင် ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အင်ပါယာ ဥပဒေသ ၏ တည်ငြိမ်မှုကို ချက်ချင်း စူးစမ်းလေ့လာခဲ့ကြပြီး၊ ခြေရာလက်ရာ မပျက်ကြောင်း သတိထားမိပြီး နောက်မှသာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့ကြသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဝေ့ဝူယင်က "သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ကျုပ် သိပ်ဂရုမစိုက်ပါဘူး... ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း အကြောင်းကို တွေးဖို့ ကျုပ်က အရမ်း ငယ်လွန်းသေးတယ်... ဒါကြောင့် ဒီခုနစ်ရက်အတွင်းမှာ သူ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းတာ ဒါမှမဟုတ် လေ့လာဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ထုတ်ယူတာမျိုး လုပ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျုပ် ပြောနိုင်တယ်... သူ့ကို အထိအခိုက်မခံဘဲ တောက်ပတဲ့ ရတနာ အဂ္ဂိရတ် ရှန့်ထို ရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ထားခဲ့မှာပါ..." ဟု ကြေညာထားခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> ဤအရာအားလုံးကို အင်ပါယာတစ်ပါးအနေဖြင့် သူ၏ အင်ပါယာ ဥပဒေသ မှတစ်ဆင့် ကြေညာထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စုရီက သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဝေ့ဝူယင်ထံ ဆန္ဒအလျောက် ပေးအပ်နိုင်သော်လည်း သူတို့က ဂရုမစိုက်ကြချေ။</p> <p>အကယ်၍ စုရီက ဝေ့ဝူယင်အား ထိုလျှို့ဝှက်ချက်များကို ပေးအပ်နိုင်ပါက သူတို့အနေဖြင့်လည်း ၎င်းတို့ကို ရယူရန် ပို၍ လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။ သူတို့သည် မည်သည့် ရန်လိုသော ချဉ်းကပ်မှုကိုမျှ ပြုလုပ်ရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ၊ စုရီကို ကာကွယ်ပေးရန်နှင့် ဆက်ဆံရေးတစ်ခု တည်ဆောက်ရန်ပင် ကမ်းလှမ်းနိုင်သေးသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူနှင့် ရန်သူ မဖြစ်သေးသည့် သူများအတွက်ပေါ့ပင်။</p> <p>တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ဝေ့ဝူယင်သည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေ၏။ သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များမှာ သွေးကြောများ ပေါက်ထွက်သွားသဖြင့် မီးခိုးရင့်ရောင် သန်းနေသည်။ သူ၏ အဂ္ဂိရတ် ကြယ်တာရာ များမှာလည်း သိသိသာသာ မှေးမှိန်သွားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေလေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးကြောများမှာ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ ထွက်ပေါ်လာတော့မည့်အလား ဖောင်းကြွနေပြီး သူ၏ အသားအရေမှာလည်း တင်းမာနေကာ ကြွက်သားများမှာ အရိုးများနှင့် ကလီစာများကို ချေမွပစ်လုမတတ် အမြင့်ဆုံး အကန့်အသတ်အထိ ကျုံ့ဝင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p>သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှတစ်ဆင့် နဂါးသွေးများမှာ မြစ်တစ်စင်းအလား စီးကျလာကာ သူ၏ မေးရိုးအောက်ပိုင်းကို ဆိုးရည်ချယ်လိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကိုလည်း စွန်းထင်းသွားစေသည်။</p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် အပြစ်ကင်းစင်သော သူ၏ အသားအရေမှာပင် အရောင်အဆင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ပုပ်သိုးဆွေးမြည့်ခြင်းများ စတင်လာသည်။ သူသည်  သက်စောင့်အင်အားများကိုပင် ဆုံးရှုံးသွားစေပြီး အသက်အရွယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်းထန်သော အပြောင်းအလဲများကို ခံစားနေရသကဲ့သို့ ရှိနေပေသည်။ အသက်ဇီဝ၏ အစပြုခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်နှင့် သေဆုံးခြင်း၏ နောက်ဆုံး အခြေအနေတို့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်လာသည့်အလားပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>စုရီသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ တင်ပျဉ်ခွေလျက် တရားထိုင်နေ၏။ သူသည် လေထဲတွင် သိမ်မွေ့စွာ မျောလွင့်နေကာ သံသရာ၏ တောက်ပသော ရောင်စဉ်များကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။</p> <p>ဝေ့ဝူယင်သည် အံကို တင်းတင်း ကြိတ်ထားရင်း နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲသော အသက်ရှူသွင်းမှု တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် နဂါးသွေးများ ရောနှောနေသော နောက်ကျိသည့် လေတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။ လေထုတစ်ခုလုံးတွင် သွေး၊ ပုပ်သိုးဆွေးမြည့်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း အနံ့အသက်များ ရောနှောနေသကဲ့သို့ မွေးကင်းစ ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ရနံ့နှင့် မွှေးကြိုင်သော ပန်းများ ပွင့်လန်းလာသည့် ရနံ့တို့လည်း ရောယှက်နေပေသည်။</p> <p>"ဟူး..."</p> <p>ဝေ့ဝူယင်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပြေလျော့သွားလေသည်။ စုရီသည် တဖြည်းဖြည်း အောက်သို့ မျောဆင်းလာကာ သူ၏ ခုံတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။ သူသည် သွေးများ စွန်းထင်းနေသော မထိမတို့ရသေးသည့် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လေးလံသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချလိုက်လေသည်။ ခန္ဓာ၊ ဝိညာဉ်၊ စိတ် သုံးပါးလုံး ပြိုလဲလုမတတ် ဖြစ်နေသော ဝေ့ဝူယင်ကို ကြည့်ရှုရင်း 'ငါ ပြောသားပဲ' ဟူသော စကားမျိုးကို ပြောဆိုချင်စိတ်ကို သူ ထိန်းချုပ်လိုက်လေသည်။</p> <p>"ခင်ဗျား တစ်ခုခုများ ရလိုက်သေးရဲ့လား..."</p> <p>စုရီက အဖြေကို သိနှင့်ပြီးဖြစ်သော်လည်း မေးလိုက်သည်။</p> <p>ဝေ့ဝူယင်က သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူက အက်ကွဲနေသော အသံဖြင့်...</p> <p>"တည်နေရာနဲ့ ခင်ဗျား ပေးမယ့်ဟာကိုသာ ပြောပါ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save