Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၂၃၃၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>စုရီနှင့်အတူ လိုက်သွားရန် ရွေးချယ်ခွင့် ပေးလာသောအခါ၊ ယခင်ကဆိုလျှင် မမျှော်လင့်ဘဲ လွယ်ကူသော အဖြေတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းမှာ သူမကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ရမည့် သတိထားရသော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။ သို့သော် အကယ်၍ သူမ နေခဲ့ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပါက သူမ၏ ကံကြမ္မာသည် ဝေ့ဝူယင်နှင့် ရောယှက်သွားဖွယ်ရှိကြောင်း၊ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ သူမ အနေဖြင့် စုရီကို အလွန်တရာ ကြာရှည်သော အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ ထပ်မံ မြင်တွေ့ရတော့မည် မဟုတ်ကြောင်းကို သူမ ထက်မြက်စွာ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p>ကစားပွဲ အတွင်း၌ သူမ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်စေ၊ စုရီကို ကူညီရာတွင် အချိန်ကိုက် ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်စေ... ဝေ့ဝူယင်၏ လှုပ်ရှားမှု အားလုံးမှာ သူမနှင့် ချိတ်ဆက်နေပုံရပေသည်။ စုရီ၏ ကမ္မအမှတ်များ အောက်ဆုံးသို့ ထိုးကျသွားပြီး ယွီပေါင်ယွဲ့၏ ကံကောင်းခြင်းများ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရချိန်တွင် ကောင်းကင် တာအိုများသည် သူမကို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း မရှိတော့ရုံသာမက လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်တောင် လွှမ်းမိုးတော့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>၎င်းမှာ ရိုးရှင်းစွာပင် ထိုမျှလောက် ရက်စက်လှပေသည်။ သူမသည် သူမ၏ အသုံးဝင်မှု သက်တမ်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူမ၏ အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် တစ်ခုတည်းသော အရေးကြီးသည့်အရာကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကာ၊ စုရီကို ကူညီနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။</p> <p>ယခုအခါ သူမသည် လွတ်လပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ သူမက ဝေ့ဝူယင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ကြယ်တာရာ မျက်လုံးများ အတွင်း၌ တပ်မက်မှု၊ မာန နှင့် ပြီးပြည့်စုံမှု အရိပ်အယောင်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်စွမ်း ရှိလှပေသည်။</p> <p>သူမသည် အချိန်ယူကာ တည်ငြိမ်စွာ စဉ်းစားတွေးတောလိုက်လေသည်။ အံ့သြဖွယ်ကောင်းစွာပင် စုရီသည် ဤနေရာတွင် တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ပြောဆိုခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ ယွီပေါင်ယွဲ့သည် ဝေ့ဝူယင်၏ အဓိက ပစ်မှတ်ဖြစ်သည်ဟု သူ မခံစားရသော်လည်း၊ သူမ အတူတကွ လိုက်ပါလာခြင်းမှာ မလိုအပ်သည့်အပြင်၊ သူ ဝန်မခံလိုသော်ငြား သူမသည် ရှေ့ဆက်မည့် ခရီးတွင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ သူမ ဤနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် အိမ်သို့ ပြန်သွားခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် သူမ၏ အားနည်းနေသော အခြေအနေအရ သူ၏ ရန်သူများ သို့မဟုတ် သူမ၏ ရန်သူများက သူ စုရီကို ဆွဲထုတ်ရန်ဖြစ်စေ၊ သူမကို အန္တရာယ်ပြုရန်ဖြစ်စေ သူမအပေါ် အရေးယူ လှုပ်ရှားကြမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရိုးသားစွာ ဆိုရလျှင် ဤနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းက သူမ၏ အကောင်းဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်ကြောင်း သူကိုယ်တိုင်ပင် မငြင်းဆန်နိုင်ခဲ့ချေ။ ဝေ့ဝူယင်၏ အကာအကွယ်နှင့် မျက်နှာသာပေးမှု ပြသထားခြင်းတို့ကြောင့်ပင် သူသည် အားလုံးအတွက် ခိုင်မာသော ဟန့်တားမှုတစ်ခု ဖြစ်လာဖွယ် ရှိပေသည်။</p> <p>သူမ၏ အပျိုစင်ဘဝကို ထိန်းသိမ်းရန် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍မူ၊ ယွီပေါင်ယွဲ့သည် ဝေ့ဝူယင်၏ ကျော့ကွင်းထဲသို့ မကျရောက်သွားလောက်အောင် ထက်မြက်သည်။ သူမ၏ ပါးနပ်သော ဆွဲဆောင်မှုကို အသုံးပြုကာ မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြန်လည်ပေးဆပ်စရာမလိုဘဲ သူမ လိုချင်သောအရာကို ရရှိရန် အစွန်းတစ်ဖက်တွင် လှည့်ပတ်ကစားနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားလေသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင်... သူမက စုရီကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက်... သူမက တောက်ပပြီး ရွှင်လန်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖော်ပြလိုက်သည်။</p> <p>"သွားကြရအောင်..."</p> <p>ယွီပေါင်ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်လေသည်။ လွှမ်းမိုးမှု မရှိတော့သည့်တိုင်၊ သူမအတွက် ဘေးကင်းရာသို့ သွားနိုင်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိနေသော်ငြား၊ သူမ ချစ်မြတ်နိုးသော အမျိုးသားနှင့်အတူ အေးအတူ ပူအမျှ မျှဝေခံစားရန် သူမ ရွေးချယ်ခဲ့ဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝေ့ဝူယင်သည် အနန္တကုန်းမြေတိုက်ကြီး မှ လျဲ့ယုကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကောင်းကင် တာအိုများသည် သင့်အား လမ်းကြောင်းတစ်ခုပေါ်သို့ လွှမ်းမိုးနိုင်သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် သင်၏ ကံကြမ္မာကို ရွေးချယ်ရန် လွတ်လပ်သော ဆန္ဒဆိုသည်မှာ တည်ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ အစစ်အမှန် ချစ်ခြင်းမေတ္တာပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>စုရီ လုံးဝ အံ့အားသင့်သွား၏။ သို့သော် သူသည် မည်သည့် ကန့်ကွက်မှုကိုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ချေ။ ထို့အစား သူက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်မှု သို့မဟုတ် စိတ်ပျက်မှု တစ်ခုခုကို မြင်တွေ့ရမည်ဟု မျှော်လင့်ကာ ဝေ့ဝူယင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များအတွက် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဝေ့ဝူယင်သည် မှေးမှိန်သော အပြုံးလေး တစ်ခုကိုသာ ပြသခဲ့ပေသည်။</p> <p>"ကျုပ် ခင်ဗျားတို့ကို နောက်သုံးမိနစ်နေရင် အပြင်ကို ပို့ပေးမယ်..."</p> <p>ထို့နောက် ဝေ့ဝူယင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကျယ်ပြောလှသော အမှောင် ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းသို့ လင်းလက် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။ သူ၏ အော်ရာမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကဲ့သို့ပင် မှန်းဆ၍မရနိုင်အောင် နက်နဲလှပေသည်။</p> <p>‘အချစ်တဲ့လား...’</p> <p>…</p> <p>'သုံးမိနစ်...'</p> <p>ယွီပေါင်ယွဲ့၏ နှလုံးသားက ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်သွားလေသည်။ စုရီက လေကို ရှူသွင်းကာ ပြန်လည် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် နှုတ်မှ တစ်စုံတစ်ရာ တုံ့ပြန်ခြင်း မပြုဘဲ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရသာ ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။ သူ ယွီပေါင်ယွဲ့၏ သေးငယ်ပြီး နွေးထွေးသော လက်ဖဝါးလေးကို ဆုပ်ကိုင်ရန် ညင်သာစွာ လှမ်းလိုက်သည်။</p> <p>ထိုလုပ်ရပ်က သူမကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ စကားလုံးများဖြင့် "ကိုယ် ဒီမှာ ရှိပါတယ်..." ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ပေသည်။ ၎င်းက ဘေးကင်းလုံခြုံမှုနှင့် သေချာမှုတို့ကို ကိုယ်စားပြုနေပြီး သူမ၏ ခုန်ပေါက်နေသော နှလုံးသားကို ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>အမူအရာ တစ်ခုတည်းကပင် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများထက်တွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခုကို လှပစွာ ပွင့်လန်းလာစေရန် လုံလောက်ခဲ့ပေသည်။ ဤနွေးထွေးမှုကို မျက်မြင်မရဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ခြားနားထားခဲ့သော နံရံကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုကျပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ သူမ ခံစားလိုက်ရလေသည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ ခံစားချက်များ အားလုံး ပေါင်းစပ်ကာ လက်တွေ့ဖြစ်လာခြင်းလော... ကပ်ဘေးနှင့် ကံကောင်းခြင်း နှစ်ခုစလုံးတွင် အတူတကွ ရှိနေခြင်းလော... ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူတို့၏ အနာဂတ်နှင့် ပတ်သက်သော သူမ၏ ပေါ့ပျက်ပျက်နှင့် မခိုင်မာသော အတွေးများသည် ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို ခိုင်မာလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပေသည်။</p> <p>၎င်းမှာ အပြန်အလှန် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ ချိုမြိန်မှုပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ဝေ့ဝူယင်၏ တည်ရှိနေမှုသည် ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံး အတိုင်းအတာဖြင့် အာရုံစိုက်မှုကို ဖမ်းစားနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ အမှောင် ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ များပြားလှစွာသော စွမ်းအားကြီးမားသည့် အာရုံခံနိုင်စွမ်းများနှင့် အမြင်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် ထိုအရာများအားလုံးကို ဂရုမစိုက်ချေ။ ထိုကြမ်းတမ်းသော ဝိညာဉ်အင်အား လှိုင်းတံပိုးများသည် သူ့အတွက်တော့ နွေရာသီနေ့တစ်နေ့၏ လေပြေလေညင်းလေး တစ်ခုကဲ့သို့ ညင်သာနေသယောင် ရှိလေသည်။</p> <p>'ဒီအဆင့်က ပထမ၊ ဒုတိယ ဒါမှမဟုတ် တတိယ အဆင့် မဟုတ်ဘူး... မင်း အုတ်မြစ်ချခဲ့ပြီးပြီ၊ အရေးပေါ် အစီအစဉ်တွေ ဆွဲခဲ့ပြီးပြီ၊ ပြီးတော့ နယ်ရုပ်တွေကို သူတို့ရဲ့ သင့်တော်တဲ့ နေရာတွေကို ရွှေ့ထားပြီးပြီ... မဆိုင်းမတွဘဲ ရှေ့ကို ဆက်တက်စမ်း... ဆေဘာ အာဏာရှင်...'</p> <p>ဝေ့ဝူယင်သည် သူ့ကိုယ်သူ စိတ်အားထက်သန်စေရန် စိတ်နှစ်ခုစလုံးဖြင့် တည်ဆောက်ထားသမျှ အရာအားလုံးကို ပြန်လည် ဖြတ်သန်း တွေးတောလိုက်ပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ နှလုံးသားကို မှန်းဆ၍မရနိုင်သော တည်ငြိမ်မှုနှင့် သာလွန်သော ယုံကြည်မှုတို့ကို ရရှိစေရန် ခွင့်ပြုပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>'ပြဇာတ်ကို စတင်လိုက်ကြရအောင်...'</p> <p>ဝေ့ဝူယင်၏ ကြယ်တာရာ မျက်လုံးများသည် ပြင်းထန်စွာ တောက်ပသွားပြီး အဂ္ဂိရတ် ကြယ်တာရာ ၏ ဖြစ်စဉ် သရုပ်ဖော်ခြင်း စွမ်းရည်မှတစ်ဆင့် အဂ္ဂိရတ် တာအို ၏ သရုပ်ဖော်မှုကို အသက်ဝင်စေလိုက်လေသည်။</p> <p>အစစ်အမှန် ရှန့်ထို တစ်ပါး၏ လောကီ နိုးထခြင်း...</p> <p>အကယ်၍ ယခင်က ဂလက်ဆီ တစ်ခုလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုသည် သူ့အပေါ်သို့ လုံးလုံးလျားလျား ကျရောက်မနေခဲ့လျှင်တောင်... သူက ဤဖြစ်စဉ်ကို မည်သည့် ကန့်သတ်ချက်မျှမရှိဘဲ ထုတ်လွှတ်ရင်း အစစ်အမှန် ရှန့်ထို တစ်ပါး၏ စစ်မှန်သော လောကီ နိုးထခြင်းနှင့် တန်းတူညီမျှရှိသည့် ဝိညာဉ်လှိုင်းများ ထကြွလာမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေလိုက်သောအခါ ကျန်ရှိနေသော အကြည့်များသည် သူ့ထံသို့ မလွှဲမရှောင်သာ ရွှေ့ပြောင်းလာခဲ့ကြပေသည်။</p> <p>ဤနယ်ခြားသားသည် ခုနစ်ရက် ကြေညာချက်၏ နောက်ဆုံး မိနစ်အနည်းငယ် အလိုတွင် သူ့ကိုယ်သူ ကြေညာနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်တည်မှု အသီးသီးသည် ကြေညာချက် စတင်ချိန်မှ နောက်ဆုံး နိဂုံးချုပ်ချိန်အထိ စက္ကန့်များကို ရေတွက်နေခဲ့ကြပြီး၊ ကြေညာချက် မည်သည့်အချိန်တွင် အတိအကျ ပြီးဆုံးမည်ကို သိရှိနိုင်ရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြု၍ တွက်ချက်နေခဲ့ကြလေသည်။</p> <p>သူတို့ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရခြင်းမှာ ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ လက်ဝယ်တွင် စုရီရှိနေသည့် အားသာချက်ကို အလွဲသုံးစားလုပ်ကာ အရာအားလုံးကို ဦးစွာ သိမ်းပိုက်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ ချန်မထားခဲ့မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သူတို့ထဲမှ မည်သူကမျှ ထိုရလဒ်မျိုးကို မလိုလားကြချေ။</p> <p>'ပထမ ပြကွက်...'</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save