Book List

<h2 style="text-align: center;">စာစဉ်မိတ်ဆက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အထွတ်အမြတ် တောင်ကြားလို့ ခေါ်တဲ့ တောင်ကြားလေးမှာ နေ့တဲ့ ဝေ့ရှီလင်းတုန်း ဆိုတဲ့ ကောင်လေး တစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ အဲဒီက လောကကြီးမှာ လူတိုင်းဟာ မာဒြာလို့ ခေါ်တဲ့ မှော်စွမ်းအင်ကို သုံးနိုင်ပေမဲ့ လင်းတုန်းကတော့ ဝိညာဉ်မဲ့ အနေနဲ့ မွေးဖွားလာခဲ့ပါတယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့မှာ သူတို့တောင်ကြားကြီး တစ်စစီ ပျက်စီးသွားမယ့် အနာဂတ်ကို သူ ကြိုမြင်လိုက်ရပါတယ်။ အဲဒီ အခါမှာ သူ့ရဲ့ မိသားစုနဲ့ အိမ်ကို ကယ်တင်ဖို့ အတွက် အင်မတန် ကြမ်တမ်းပြီး အန္တရာယ်များတဲ့ ပြင်ပကမ္ဘာကြီးထဲကို ထွက်ခဲ့ပါတယ်။</p> <p>…</p> <p style="text-align: center;">***</p> <h2 style="text-align: center;">ဘာသာပြန် အမှာစာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားပုခက်ဟာ</p> <p>(၁) မြို့ပြနတ်ဘုရား (ချန်းပေ့ရွှမ်း) - မူယင်းထိ</p> <p>(၂) အမွေခံအပြစ်သား (ဝေ့ဝူယင်) - ဘာသာပြန်ဆဲ</p> <p>(၃) မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ လက်ပါးစေ (လင်ကျဲ) - စဆုံး</p> <p>ပြီးရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ လေးအုပ်မြောက် စာစဉ်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဘာသာပြန်ခဲ့တဲ့ စာအုပ်တွေထဲမှာ quality အကောင်းဆုံး၊ စိတ်ကျေနပ်မှု အရှိဆုံး စာအုပ်ပါ။</p> <p>မူယင်းနာမည်က The Cradle ပါ။ နတ်ဘုရားပုခက်လို့ နာမည် ပေးဖြစ်ပါတယ်။</p> <p>The Cradle က Western မှာ အတော်လေး နာမည်ကြီးပါတယ်။   ရေးတဲ့သူက Will Wight အမေရိကန် စိတ်ကူးယဉ် စာရေးဆရာ။ ဒီစာအုပ်က New York Times ရဲ့ Bestseller ဖြစ်ဖူးပြီး Amazon Kindle Store မှာ အထူးအောင်မြင်ခဲ့ပြီးတော့ Bestseller နံပါတ် (၁) နေရာတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ယူနိုင်ခဲ့တဲ့ စာအုပ်ပါ။ စုစုပေါင်း (၁၂) အုပ် ထွက်ရှိထားပြီးတော့ အစအဆုံးလည်း ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။ ကျွန်တော့်နှုန်းနဲ့ဆို အုပ် ၅၀ လောက်ထိ သွားပါလိမ့်မယ်။</p> <p>ကျွန်တော် ဒီစာအုပ် အတွက် ပရောဂျက်ကို ၂၀၂၅၊ အောက်တိုဘာလောက်တည်းက တဖြည်းဖြည်းချင်း အစပျိုးနေခဲ့တယ်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ အရမ်းကောင်းတဲ့ စာအုပ်ကို quality အကောင်းဆုံး ‌ဖြစ်စေချင်တဲ့ အတွက်ပါ။ ဖတ်မယ့် ပရိသတ်တွေ အတွက် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားထားပါတယ်။ ဒီစာအုပ်ကို ဘာသာပြန်နိုင်ဖို့ အဘက်ဘက်က ကူညီပေးခဲ့တဲ့ ဆရာနေ ကိုလည်း ဒီနေရာကနေ ကျေးဇူးတင်လိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>နေး(ရိုးရာ)</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁)</h2> <p style="text-align: center;">*</p> <p> </p> <p>အထွတ်အမြတ် တောင်ကြားရှိ ကလန်များသည် သူတို့ ကလေးငယ်များ၏ ဝိညာဉ်များကို တစ်နှစ်လျှင် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် စမ်းသပ်လေ့ရှိကြသည်။ အသက် ခြောက်နှစ်၊ ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်အရွယ် ယောကျ်ားလေးများနှင့် မိန်းကလေးများသည် ကလန် အကြီးအကဲများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် တန်းစီရပ်နေကြသည်။</p> <p>ထိုကလေးငယ်များသည် သူတို့နှင့် မလိုက်ဖက်လှသော  ဝတ်စုံကြီးများကို ဝတ်ဆင်ထားကြ၏။ ယောကျ်ားလေးများသည် အရောင်ဖျော့ဖျော့ ဝတ်ရုံထပ်များကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ မိန်းကလေးများမှာမူ ရှုပ်ထွေးနက်နဲသော ပိုးသားပဝါများကို ရစ်ပတ်ထားကြသည်။ မိဘများကမူ ကလေးငယ်များ၏ ဝိညာဉ် ပေါ်လွင်လာမည့်အချိန်ကို သိရှိရန် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အနီးအနားရှိ နံရံများဘေးတွင် တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။</p> <p>ကလေးငယ်များသည် ကလန်၏ ပထမ အကြီးအကဲရှေ့သို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တက်လှမ်းသွားကြသည်။</p> <p>ပထမ အကြီးအကဲသည် ထမင်းစားပန်းကန်ပြားထက် နှစ်ဆခန့်ကျယ်သော ဇလုံတိမ်တိမ်လေးတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။ ထိုဇလုံထဲတွင် ငြိမ်သက်နေသော ရေများသာ ရှိသည်။ သို့သော် ထိုအရာသည် ရိုးရိုးရေမဟုတ်ကြောင်း မိဘများက သိထားကြသည်။ ၎င်းမှာ "မာဒြာ" ဟုခေါ်သော စစ်ထုတ်သန့်စင်ထားသည့် ဝိညာဉ်၏ အကြမ်းထည် စွမ်းအားဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်များကို ဖန်တီးဖွဲ့စည်းထားသည့် မူလအရာဝတ္ထုပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>တန်းစီနေသည့်အထဲမှ ပထမဆုံး မိန်းကလေးသည် ဇလုံထဲသို့ သူမ၏ လက်ကို နှစ်ချလိုက်ရာ အလွန်အေးစက်လှသော အထိအတွေ့ကြောင့် လန့်ဖျပ်သွားသည်။ သူမ၏ အမြုတေထဲမှ တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသော အရာတစ်ခု စီးဆင်းသွားပြီးနောက် အရည်များ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p>မာဒြာများသည် သူမ၏ လက်တွင် ကပ်ငြိသွားကာ လက်ချောင်းများကို လက်အိတ်အကျပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ရစ်ပတ်သွားလေသည်။ ပထမ အကြီးအကဲသည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူမအား 'ဒိုင်း' ပုံစံ အမှတ်အသားပါသော သစ်သားတံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ပေးအပ်လိုက်ကာ သူမ၏ ဝိညာဉ်သဘာဝကို ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p>သူမတွင် 'ကာကွယ်သူ'၊ အစောင့်အရှောက် တစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်ရှိပြီး ကလန်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သူမ၏ ကြီးမားသော ခွန်အားကို အသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>မိန်းကလေးငယ် မိဘများထံ ပြန်သွားစဉ် မာဒြာများသည် ဇလုံထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ သူမသည် တံဆိပ်ပြားလေးကို ကိုင်ဆောင်သွားလေသည်။</p> <p>နောက်ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်၏ လက်မှမူ ရေများသည် သူ၏ တည်ရှိမှုက တွန်းထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ရှောင်ဖယ်သွားကြသည်။ ထိုကောင်လေးသည် စမ်းသပ်မှုကို ကျရှုံးသွားပြီဟု ထင်မှတ်ကာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ပထမ အကြီးအကဲကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဤနေရာတွင် ကျရှုံးခြင်းဟူသည် မရှိပေ။ သူသည် 'မြှား' ပုံစံ အမှတ်အသားပါသော သစ်သားတံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ရရှိသွားသည်။</p> <p>တန်းစီနေသော ကလေးငယ်တစ်ဦးစီတိုင်းသည် ရေကပ်ငြိခြင်း၊ ရေရှောင်ဖယ်သွားခြင်း၊ ရေမြင့်တက်လာခြင်း သို့မဟုတ် ရေခဲသွားခြင်း ဟူသော တုံ့ပြန်မှု လေးမျိုးထဲမှ တစ်ခုကို ကြုံတွေ့ရသည်။</p> <p>သူတို့သည် ထိုတုံ့ပြန်မှုများအလိုက် တံဆိပ်ပြားများကို ရရှိကြသည်။</p> <p>ကလန်ကို ရန်သူများဘေးမှ မိမိတို့၏ ခွန်အားဖြင့် ကာကွယ်ပေးမည့် 'ကာကွယ်သူ' များအတွက် ဒိုင်းများ။</p> <p>အဝေးမှနေ၍ ပြိုင်ဘက်များကို တိုက်ခိုက်လေ့ရှိသော တိုက်ခိုက်သူများအတွက် မြှားများ။</p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများကို ချုပ်ကိုင်နိုင်သော 'အုပ်ချုပ်သူ' များအတွက် ရာဇလှံတံများ။</p> <p>ကျင့်စဉ်ပညာရပ်များဖြင့် ကလန်အတွက် လက်နက်များနှင့် ဥစ္စာဓနများကို ဖန်တီးပေးမည့် 'ဖန်တီးရှင်' များအတွက် တူများ...</p> <p>စသည်ဖြင့် အသီးသီး ဖြစ်ကြသည်။ အထွတ်အမြတ် တောင်ကြားရှိ အရာခပ်သိမ်းကို အပိုင်းလေးပိုင်း ခွဲခြားနိုင်သည်။</p> <p>...</p> <p>ဝေ့ ကလန်၊ ရှီ မိသားစုမှ လင်းတုန်း (ဝေ့ရှီလင်းတုန်း) သည် ထိုလေးမျိုးအနက် သူ မည်သည့်အရာကို လိုချင်ကြောင်း သေချာပေါက် သိထားသည်။</p> <p>ဇလုံရှေ့သို့ သူ၏အလှည့်ရောက်လာချိန်တွင် သူသည် "တူ လေးဖြစ်ပါစေ" ဟု ကောင်းကင်ဘုံကို အာရုံပြုကာ တောင်းဆုပြုလိုက်သည်။ အရာအားလုံးထက် သူသည် မိခင်ဖြစ်သူကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ တစ်ဦးဖြစ်လာရန်၊ မာဒြာမှတစ်ဆင့် အံ့သြဖွယ်ရာကောင်းသော မှော်ပစ္စည်းများကို ဖန်တီးရန် လိုလားလှသည်။ ဝိညာဉ်များနှင့် ဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန်များကို ပုံသွင်းဖန်တီးခြင်းများ ပြုလုပ်ရန်အတွက် "ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို တူ တစ်လက် ပေးသနားတော်မူပါ" ဟု တောင်းဆုပြုနေမိသည်။</p> <p>သူသည် လေ့လာမှုများ ပြုလုပ်ထားပြီးဖြစ်ရာ ရေခဲသွားရန် လိုအပ်ကြောင်း သိထားသည်။ မိရိုးဖလာအရ စမ်းသပ်မည့်နေ့တွင် ကလေးငယ်များအား ဘာဖြစ်လာမည်ကို ကြိုတင်ပြောပြထားခြင်းသည် ကံဆိုးစေတတ်သည်ဟု ယူဆကြသော်လည်း၊ သူ၏မိခင်ကမူ မသိနားမလည်ခြင်းသည် ကံဆိုးခြင်းထက် ပို၍အန္တရာယ်ကြီးသည်ဟု ခံယူထားသူဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းတုန်း ရှေ့သို့ တက်သွားသည်နှင့် ပထမ အကြီးအကဲ က "ဝေ့ရှီလင်းတုန်း" ဟု အသံနေအသံထားဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။ အကြီးအကဲသည် အရောင်တင်ထားသော လမ်းလျှောက်တုတ်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဆန့်ဆန့်ကြီး ရပ်နေပြီး ကြမ်းပြင်အထိ ရှည်လျားနေသော မုတ်ဆိတ်မွေးကျဲကျဲများကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။</p> <p>"မင်းရဲ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်စမ်း၊ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်သဘာဝကို ပြသလိုက်ပါ"</p> <p>လင်းတုန်း၏ မိခင်သည် သူ၏ နောက်တွင် စိုးရိမ်စွာ ရပ်နေသော်လည်း သူက မိခင်ကို လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။ သူသည် မာဒြာ ဇလုံကိုသာ အာရုံစိုက်ထားသည်။</p> <p>'ခဲသွားစမ်း၊ ခဲသွားစမ်း၊ ခဲသွားစမ်း'</p> <p>လင်းတုန်းသည် စိတ်ထဲမှ ရွတ်ဆိုရင်း လက်ချောင်းများကို ဇလုံထဲသို့ နှစ်လိုက်သည်။ ထိုအရာသည် သူထင်ထားသည်ထက် ပိုအေးနေသောကြောင့် အစပိုင်းတွင် သူ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရေများသည် ခဲနေပြီဖြစ်ရမည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် အရည်သည် ဆက်၍ အေးမလာသလို၊ အခဲလည်း ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်လျက် မတုန်မလှုပ်ဘဲ ရှိနေလေသည်။</p> <p>အကြီးအကဲ၏ ဖြူဖြူဖွေးဖွေး မျက်ခုံးမွေးများသည် တစ်ဆက်တည်းဖြစ်သွားသည်အထိ တွန့်ချိုးသွားသည်။ လင်းတုန်း လိုချင်နေသော 'တူ' အမှတ်အသားပါဝင်သည့် အရောင်တင်ထားသော ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို ဆွဲချိတ်ထားသော အကြီးအကဲသည် ဇလုံပေါ်သို့ ကိုင်းညွတ်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>စိတ်မရှည်စွာဖြင့် သူက လင်းတုန်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆွဲကာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သဘာဝရေသာဆိုလျှင် လင်းတုန်း၏ အသားအရေတွင် ကပ်ကျန်နေမည်ဖြစ်သော်လည်း ဤမာဒြာသည် ရေကို အတုခိုးထားခြင်းသာဖြစ်သည်။ ဘာတစ်ခုမှ ကပ်မနေချေ။ သူ၏လက်သည် သန့်ရှင်းခြောက်သွေ့စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ဇလုံထဲတွင် အဝတ်လျှော်သကဲ့သို့ အကြီးအကဲသည် လင်းတုန်း၏ လက်ကို အထက်အောက် အကြိမ်ကြိမ် နှိုက်လိုက် ဆွဲထုတ်လိုက် လုပ်နေလေသည်။ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်နှင့် လင်းတုန်း၏ ဗိုက်ထဲတွင် ဟာတာတာနှင့် အော့အန်ချင်စိတ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။</p> <p>ဘေးဘက်တွင်မူ လင်းတုန်း၏ မိခင်သည် အခြားအကြီးအကဲတစ်ဦးနှင့် တီးတိုးစကားပြောနေသည်။ ယခုအခါ လူကြီးအများအပြား တီးတိုးပြောဆိုနေကြပြီဖြစ်ရာ၊ ၎င်းသည် ကောင်းသောလက္ခဏာ တစ်ခုတော့ လုံးဝမဟုတ်နိုင်ပေ။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ပထမ အကြီးအကဲက...</p> <p>"သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်မှာ ဘာဆက်နွှယ်မှုမှ မရှိဘူး"</p> <p>ဟု ပြောလိုက်ရာ အနီးအနားရှိ ကြားလိုက်ရသူများအားလုံး အံ့သြတကြီး အသံထွက်သွားကြသည်။</p> <p>"သူက ဗလာပဲ... ဝိညာဉ်မဲ့...”</p> <p>လင်းတုန်းသည် ဖြူရော်သွားသော သူ၏မိခင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် "ဝိညာဉ်မဲ့" ဟူသော ဤစကားလုံးကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးသော်လည်း ကောင်းသောအရာမဟုတ်မှန်းတော့ သိလိုက်သည်။ အသက် ခုနစ်နှစ်အရွယ်ဆိုသည်မှာ အမှန်တရား၏ အနှစ်သာရကို ဆက်စပ်တွေးတောနိုင်လောက်သည့် အရွယ်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ တံဆိပ်ပြား ရမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>"ကျွန်တော် ဘယ်တံဆိပ်ပြားကို ရမှာလဲ၊ လေးစားရပါသော အကြီးအကဲ"</p> <p>သူက ဘာမှနားမလည်သည့်ဟန်ဖြင့် ယဉ်ကျေးစွာ မေးလိုက်သည်။ ပထမ အကြီးအကဲက ကောင်လေးကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက ဒီတံဆိပ်ပြားတွေနဲ့ မထိုက်တန်ဘူး ရှီလင်းတုန်း..."</p> <p>သူသည် ကလန်အမည်ကိုပင် ထည့်မခေါ်တော့ချေ။ အကြီးအကဲ ဒေါသထွက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာသော်လည်း လူကြီးများ၏ ဒေါသကို မသိဟန်ဆောင်နေလိုက်ပါက မကြာခင် ပျောက်ကွယ်သွားတတ်ကြောင်း လင်းတုန်း သိထားသည်။</p> <p>"တကယ်လို့ ကျွန်တော့်အတွက် မရှိဘူးဆိုရင်၊ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်ပဲ..."</p> <p>လင်းတုန်းသည် ဖန်တီးရှင် တစ်ဦး၏ တူ အမှတ်အသားပါသော တံဆိပ်ပြားကို လှမ်းယူလိုက်သော်လည်း၊ ပထမ အကြီးအကဲက သူ၏လက်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါတွေက မင်းအတွက် မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>"ကျွန်တော် ရွေးလို့မရဘူးလား..."</p> <p>၎င်းသည် လင်းတုန်းအတွက်မူ အပြည့်အဝ ယုတ္တိတန်နေသည်။ မည်သည့်တံဆိပ်ပြားကို ရွေးချယ်ရမည်ကို ဇလုံက ပြောပြလေ့ရှိပြီး ယခု ဇလုံက ဘာမှမပြောသောကြောင့် သူကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်သင့်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>သူ့မှာသာ တံဆိပ်ပြားတစ်ခု ရှိနေခဲ့လျှင် သူ့အမေ ဒီလောက် ထိတ်လန့်နေမည် မဟုတ်ဟု သူ တွေးမိသည်။ တံဆိပ်ပြားမရှိဘဲ နေရခြင်းက ဘာကိုဆိုလိုမှန်း သူ နားမလည်ပေ။ လူတိုင်းတွင် တံဆိပ်ပြားတစ်ခုစီ ရှိကြသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ပထမ အကြီးအကဲက သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦးကို အချက်ပြလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းအတွက် တံဆိပ်ပြားတစ်ခု သီးသန့် လုပ်ပေးရလိမ့်မယ် ရှီလင်းတုန်း... တစ်လောကလုံးက မင်းဟာ ဘယ်အရာလဲ ဆိုတာကို သိသွားအောင်လို့ပေါ့..."</p> <p>သူက ဘယ်သူလဲ ဟု မသုံးချေ။ ဘယ်အရာဟုသာ သုံးခဲ့သည်။</p> <p>"ဝေ့ရှီစီရှား... မင်းရဲ့သားကို နောက်တစ်ကြိမ် စမ်းသပ်ပွဲကျမှ ပြန်ခေါ်လာဖို့ ငါ အကြံပြုချင်တယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် ကောင်းကင်ဘုံက သူ့အပေါ် သနားကရုဏာ သက်ကောင်း သက်လာနိုင်ပါတယ်..."</p> <p>လင်းတုန်း၏ မိခင် စီရှားက သူမ၏သားကို ဆွဲယူကာ အကာအကွယ်ပေးသည့်ဟန်ဖြင့် ဖက်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပထမ အကြီးအကဲကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p>"ကောင်းကင်ဘုံက ကရုဏာမသက်မချင်း သူဟာ ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက် ဖြစ်နေမှာပါ"</p> <p>ကလန်သား ဆွေမျိုးများ၏ တီးတိုးပြောဆို ဝေဖန်သံများကြားမှပင် လင်းတုန်း၏ မိခင်သည် သူ့ကို ခန်းမထဲမှ အမြန်ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။ သူမက လင်းတုန်းကို ကိုယ်လုံးဖြင့် ကွယ်ကာထားရင်း ထိုနေရာမှ လွတ်ကင်းသည်အထိ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"ကျွန်တော် ဘာလို့ တံဆိပ်ပြား မရခဲ့တာလဲဟင်"</p> <p>လူသူကင်းဝေးရာသို့ ရောက်သောအခါ သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းကင်ဘုံက ငါတို့ကို အရှက်ကွဲစေချင်လို့ပေါ့ကွယ်"</p> <p>***</p> <p> </p>


Save