Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ပထမ အကြီးအကဲသည် ဝေ့ ကလန်မှ ကလေးငယ်များ၏ ဝိညာဉ်များကို စမ်းသပ်လေ့ရှိသည့် ကလန်ခန်းမဆောင်ကြီးထဲတွင် သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေလေသည်။ လင်းတုန်းသည် အကြီးအကဲကို ထိုနေရာမှလွဲ၍ အပြင်ဘက်တွင် မြင်ရခဲသည်။ သူသည် ဤခန်းမဆောင်ကြီးနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်နေသကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ ရှည်လျားသော မုတ်ဆိတ်မွေးများက အလံတံခွန်များပေါ်ရှိ အဖြူရောင် မြေခွေး ပုံများနှင့် လိုက်ဖက်နေပြီး၊ သူဝတ်ဆင်ထားသော ကျောက်စိမ်းရောင်နှင့် ရွှေရောင် ဝတ်ရုံမှာလည်း ခန်းမ၏ တိုင်လုံးများနှင့် အမိုးကြွပ်များ၏ အရောင်အသွေးနှင့် တစ်ထပ်တည်း ကျနေလေသည်။</p> <p>သူတို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် အကြီးအကဲသည် ခန်းမထဲ၌ ခါးကို မတ်မတ်ထားကာ ရပ်နေ၏။ လက်တစ်ဖက်က ကျောက်ဆစ်မြေခွေးရုပ်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တင်ထားကာ မျက်လုံးများက ပထမဆုံး ဝေ့အကြီးအကဲချုပ်၏ ရွှေရုပ်တုဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။ လူငယ်နှစ်ဦး အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး မြေကြီးနှင့် ထိမတတ် ဒူးထောက် အရိုအသေပေးလိုက်ချိန်တွင်ပင် သူသည် လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။</p> <p>"ဒီနေ့ ယိုမာတောင် အောက်က တောအုပ်ထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သလဲ ဆိုတာ ငါ့ကို ပြောစမ်း..."</p> <p>တယ်ရစ်က အလွတ်ကျက်ထားသကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ထိုနေ့က ဖြစ်စဉ်များကို ရွတ်ပြလေတော့သည်။ လင်းတုန်း အံ့အားသင့်သွားရသည်က တယ်ရစ်သည် အဖြစ်အပျက်များ အားလုံးကို မှန်ကန်တိကျစွာ ပြန်လည်ပြောပြခဲ့ပြီး သူနှင့် သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက် နှင်းမြေခွေးတစ်ကောင်ကို တောအုပ်ထဲအထိ ခြေရာခံ လိုက်လံခဲ့ကြောင်းကိုပင် ဝန်ခံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့ ထိုမြေခွေးကို တကယ်တမ်း မဖမ်းမိခဲ့ကြောင်းကိုမူ ကပျာကယာ ရှင်းပြပြီးနောက်၊ လင်းတုန်း ရောက်ရှိနေမှုက သူတို့၏ အမဲကောင်ကို မည်သို့ လန့်ပြေးသွားစေခဲ့ကြောင်း ဆက်လက် ပြောပြလေသည်။</p> <p>လင်းတုန်း၏ တုံ့ပြန်မှုက သူ့ကို ဒေါသထွက်စေခဲ့ပြီး ထိုဒေါသဖြင့်ပင် အနီးရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်ကို သူ ရိုက်ချိုးမိခဲ့သည်။ ထိုသစ်ပင်မှာ အထွတ်အမြတ် သစ်ပင်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ကို သူ မည်သို့မျှ မသိနိုင်ခဲ့ကြောင်း ပြောပြလေသည်။</p> <p>"ဝိညာဉ်မဲ့ ဆီကို ကျရောက်မယ့် ရိုက်ချက်ကို ကျွန်တော့် ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝင်ခံပေးခဲ့ပါတယ်"</p> <p>တယ်ရစ်က ဆက်ပြောလိုက်၏။ ၎င်းမှာ ယခုအချိန်အထိ သူပြောခဲ့သမျှတွင် အမှန်တရားနှင့် အဝေးကွာဆုံး စကားပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော် သတိပြန်ဝင်လာတဲ့ အချိန်မှာ သူက ဘာအကာအကွယ်မှ မရှိဘဲ ဖြစ်နေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်... ဒါကြောင့် သူနဲ့အတူ အသေခံမယ့်အစား ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းတွေကို သတိပေးဖို့ ပြေးလာခဲ့တာပါ... သူ ဘယ်လို အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့လဲဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် မသိပါဘူး..."</p> <p>ကလန်ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ပထမ အကြီးအကဲမှာ လှည့်မကြည့်လာသေးပေ။ သူသည် စဉ်းစားခန်းဝင်နေစဉ် မြေခွေးရုပ်တု၏ ခေါင်းကိုသာ ပွတ်သပ်နေလေသည်။</p> <p>"ဝေ့ ကလန်ရဲ့ ဆောင်ပုဒ်က ဘာလဲ"</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မည်သည့်နည်းဖြင့်မဆို ဂုဏ်သိက္ခာကို စောင့်ထိန်းမည်"</p> <p>လူငယ်နှစ်ဦးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရွတ်ဆိုလိုက်ကြသည်။ ဝေ့ ကလန်၏ သိုင်းလမ်းစဉ်မှာ ရန်သူများကို လှည့်စားရန်အတွက် အလင်းနှင့် အိပ်မက် မာဒြာ များကို အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပထမဆုံး ဝေ့ အကြီးအကဲချုပ်၏ အဆိုအရ လှည့်စားခြင်းကိုပင် ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် အသုံးပြုနိုင်သည်ဟု ဆိုလေသည်။ ၎င်းမှာ ဝေ့ ကလန်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည့် ဆန့်ကျင်ဘက် အယူအဆပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>"ကိုယ့်အသက်ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ထွက်ပြေးရတာဟာ သူရဲဘောကြောင်တာ မဟုတ်တဲ့ အချိန်အခါမျိုးလည်း ရှိတယ်..." </p> <p>အကြီးအကဲက ဆက်ပြောသည်။</p> <p>"ခြိမ်းခြောက်မှုက အရမ်းကြီးမားလွန်းလို့ မင်း သေသွားရင်တောင် အဲ့တာက ဘာမှ အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး ဆိုရင် ထွက်ပြေးတာဟာ အရှက်ရစရာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>တယ်ရစ်က သက်ပြင်းကြီးတစ်ခု ချလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒါက အဲဒီလို ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုး မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>ပထမ အကြီးအကဲက နောက်ဆုံးတွင် လှည့်ကြည့်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် သူ့ဘေးရှိ ရုပ်တုများထက် ပိုမို မာကျောသော ကျောက်သားဖြင့် ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ တင်းမာနေလေသည်။</p> <p>"တကယ်လို့ ဒီ ဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန် က အခြေခံအဆင့် ပဲရှိသေးတဲ့ ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက်ကိုတောင် မနိုင်ဘူးဆိုရင်၊ ကြေးအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒါကို သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိရမယ်... မင်းရဲ့ ဒီလအတွက် ထောက်ပံ့ကြေးကို ဖြတ်တောက်လိုက်မယ်၊ တစ်ညလုံး သီးသန့် တရားထိုင်ရမယ်၊ ပြီးရင် ကလန်ရှေ့မှောက်မှာ ကြိမ်ဒဏ် သုံးချက် အပေးခံရမယ်... သူရဲဘောကြောင်တဲ့သူတွေအတွက် ဒီ တောင်ကြား ထဲမှာ နေရာမရှိဘူး..."</p> <p>တယ်ရစ်သည် သူ၏ နဖူး မြေကြီးနှင့် ထိသွားသည်အထိ အလွန်နိမ့်ကျစွာ အရိုအသေပေးလိုက်၏။လင်းတုန်းသည် သူ၏ မျက်နှာကို မမြင်ရသော်လည်း သူ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သောအသံမှာ ရှိုက်သံပါနေလေသည်။</p> <p>"ပထမ အကြီးအကဲ က ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားပြီး... ကရုဏာထားတတ်လှပါတယ်..."</p> <p>ပထမ အကြီးအကဲက နှာမှုတ်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်းအဖေဆီ သွားသတင်းပို့၊ ငါ ပြောလိုက်တဲ့ အတိုင်း ပြောပြလိုက်၊ ပြီးတော့ သူ လိုချင်ရင် ကိုယ်ပိုင် ပြစ်ဒဏ်တစ်ခု ထပ်တိုးပေးဖို့ ငါ ခွင့်ပြုတယ်လို့ ပြောလိုက်... ဒါပေမဲ့ ဒီည သော့ခတ်ထားတဲ့ အခန်းပြတင်းပေါက်ကနေ မင်းကို ငါ မမြင်ရဘူးဆိုရင်တော့၊ မင်းရဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို သုံးဆ ပိုတိုးပစ်မယ်... အခု သွားတော့..."</p> <p>တယ်ရစ်က ထပ်မံ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟတော့ဘဲ ထွက်သွားလေတော့သည်။</p> <p>လင်းတုန်း တစ်ယောက် မိမိကိုယ်ကို အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်တစ်ပိုင်းက တယ်ရစ်၏ ပြစ်ဒဏ်အပေါ် အနည်းငယ်မျှ ဝမ်းသာကျေနပ်မိသော်လည်း၊ ယင်းကို အပြည့်အဝ မခံစားနိုင်ပေ။ သူ၏ ကလန်အကြောင်းကို သူ သိသည်၊ ကလန်အတွင်း သူ၏ ရပ်တည်မှု အဆင့်အတန်းကိုလည်း သူ သိသည်။</p> <p>အကယ်၍ အကြီးအကဲသည် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ကြေးအဆင့် တစ်ယောက်ကို သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဤသို့ ပြစ်ဒဏ်ပေးခဲ့ပြီဆိုလျှင်၊ ၎င်းသည် သူ့အတွက် ပိုဆိုးရွားသော အရာတစ်ခု လာနေပြီဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်းပင်။</p> <p>ပထမ အကြီးအကဲသည် လင်းတုန်း၏ အပေါ်စီးတွင် ရပ်ကာ တိတ်တဆိတ် အကဲဖြတ်နေသည်။ ချိန်ဆနေသည်။ မည်သည့် ပြစ်ဒဏ်များကို ချမှတ်ရမည်နည်း ဟု ဆုံးဖြတ်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ လင်းတုန်းသာ အရင်ဦးအောင် စကားစလိုက်လျှင်၊ ပြစ်ဒဏ်ကို အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားအောင် လုပ်နိုင်ကောင်း လုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ဒီငယ်သား အနေနဲ့ မဟာ အကြီးအကဲ ရဲ့ ရှေ့မှောက်ကို ရောက်လာရတာ ရှက်ရွံ့မိပါတယ်..."</p> <p>လင်းတုန်းက မြေကြီးကို ငုံ့ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီငယ်သား မှာ ကြေးအဆင့် ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ အမဲလိုက်ပွဲကို နှောင့်ယှက်ဖို့ ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိခဲ့ပါဘူး..."</p> <p>အမဲလိုက်ပွဲ အကြောင်းကို တတ်နိုင်သမျှ ဖော်ပြခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ တယ်ရစ်နှင့် အခြားသူများသည် အကြီးအကဲ ဝှစ်စပါ ၏ စည်းမျဉ်းများကို ဖောက်ဖျက်ခဲ့ကြောင်း သူ သတိပေးလိုသည်။</p> <p>"ဒီငယ်သားက မိခင်ဖြစ်သူ ကိုယ်စား ရှေးဟောင်း ဘိုးဘေးအသီးကို သွားရောက် ရှာဖွေခဲ့တာပါ..."</p> <p>ပထမ အကြီးအကဲက သူ၏ လက်ကို ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းကာ လင်းတုန်းကို ထရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ သူက ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ကပျာကယာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်း အဲဒါကို ရှာတွေ့ခဲ့လား..."</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ... ပထမ အကြီးအကဲ..."</p> <p>အကြီးအကဲ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သက်စောင့်အော်ရာများမှာ သတိမထားမိလောက်အောင်ပင် မှောင်မိုက်သွားလေသည်။</p> <p>"အဲဒါကို မင်းကိုယ်မင်း အလဟဿ ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်တာလား ဝိညာဉ်မဲ့... "</p> <p>လင်းတုန်း၏ အစာအိမ်ထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသော လျှပ်စီးကြောင်းများကဲ့သို့ တဆစ်ဆစ် မြည်ဟည်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ လုပ်နိုင်သမျှက တံတွေးမမျိုချမိရန် ထိန်းချုပ်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မျိုချမိပါက ပထမ အကြီးအကဲသည် ၎င်းကို အပြစ်ရှိသည့် လက္ခဏာတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>"အဲဒါက အစ်မဆီ ရောက်သွားပါတယ်... အဲ... ဒီငယ်သား ရဲ့ အစ်မကြီး ကို ပြောတာပါ..."</p> <p>ခြိမ်းခြောက်နေသော အငွေ့အသက်များသည် နေမင်းရှေ့မှ တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ပထမ အကြီးအကဲက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>"လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောပါ ရှီလင်းတုန်း... ငါ မင်းကို ဒီနေရာမှာ ခဏခဏ တွေ့ဖူးနေပါပြီ..."</p> <p>လင်းတုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ ပထမ အကြီးအကဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ထပ်ဖြည့်ပြောစရာ သိပ်မရှိပါဘူး... ဝမ်းကွဲ တယ်ရစ် က ဇာတ်လမ်းကို တိတိကျကျ ပြောပြသွားခဲ့ပါတယ်..."</p> <p>ပထမ အကြီးအကဲသည် လင်းတုန်း မြင်ဖူးသမျှထဲတွင် မျက်ခုံးမွေး အရှည်ဆုံးသူ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုစကားကြောင့် သူ၏ မျက်ခုံးများသည် နဖူးတစ်ဝက်လောက်အထိ မြင့်တက်သွားလေသည်။</p> <p>"ဒါဆို မင်း ဘာအမှားလုပ်ခဲ့လဲ ဆိုတာ မင်းသိတယ်ပေါ့လေ..."</p> <p>လင်းတုန်း ကြားဖူးသမျှ အရာများထဲတွင် ထိုအရာက ထောင်ချောက်တစ်ခုမှန်း အသေအချာပင်။ ချွေးများက သူ၏ ကျောပြင်တစ်လျှောက် စီးကျလာပြီး အစာအိမ်ထဲရှိ လျှပ်စီးကြောင်းများကလည်း ပွက်ပွက်ဆူလာလေသည်။ အကယ်၍ ယခုအချိန်မှ ထိုအသီး၏ အာနိသင်က အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်လာမည်ဆိုလျှင် သူ ထိုက်တန်သည်ထက် ပို၍ ကံဆိုးပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ကျွန်တော်... ကလန် နယ်မြေနဲ့ အရမ်း ဝေးသွားခဲ့ပါတယ်၊ ပထမ အကြီးအကဲ... အခု ကျွန်တော် သိပါပြီ... နောင်ဆိုရင် ကျွန်တော့်အစ်မ နဲ့အတူတူပဲ ခရီးသွားပါတော့မယ်... ဆုံးမလမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."</p> <p>အကြီးအကဲက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ လက်ညိုးနှင့် လက်ခလယ်ဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။</p> <p>"ကြေးအဆင့် သုံးယောက်ရဲ့ လမ်းကြောင်းထဲကို မင်း ဝင်သွားမိတာပဲ လင်းတုန်း... အဲဒါက မင်းရဲ့ အပြစ်ပဲ..."</p> <p>လင်းတုန်း တစ်ချက် တွန့်ဆုတ်သွားသည်။</p> <p>"အဲဒီအတွက် ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ် အကြီးအကဲ... ဒါပေမဲ့ သူတို့က တောအုပ်ထဲက ဒီသစ်ပင်ရှေ့ကို ဖြတ်ပြေးသွားကြလိမ့်မယ် ဆိုတာကို ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ... မုန်တိုင်းလာတဲ့အချိန် လျှပ်စီး ဘယ်နေရာကို ပစ်မလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် ကြိုဟောနိုင်လို့လား..."</p> <p>ပထမ အကြီးအကဲက သူ၏ လက်ဖဝါးဖြင့် အဖြူရောင် မြေခွေး ရုပ်တုကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ရာ၊ လေထုထဲတွင် ‘ဘုန်း’ ခနဲ အသံထွက်ပေါ်သွားပြီး မြေခွေး၏ ဦးခေါင်းခွံတွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်စေသည်။ ထို့နောက် မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော မာဒြာ အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် ၎င်းကို ချက်ချင်း ပြန်လည် ပြုပြင်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်း မသိနိုင်ခဲ့ဘူး ဟုတ်လား... တကယ်လို့ တယ်ရစ်တို့ အစား ကာဇန် ခွေး အုပ်စု တစ်စုသာ မင်းကို လာဆုံမိရင်၊ ဒါမှမဟုတ် ရွက်ဝါကြွေ ကျောင်းတော် ရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ တပည့်တွေသာဆိုရင်၊ တယ်ရစ်က အဲဒီသစ်ပင်ကို အလွယ်တကူ ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်သလိုမျိုး သူတို့ကလည်း မင်းကို အလွယ်လေး သတ်ပစ်သွားနိုင်တယ်... ဂုဏ်သိက္ခာတရား တစ်ခုတည်းကသာ သူတို့ကို တားဆီးထားနိုင်လိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ကို ချိတ်ဆွဲထားဖို့ဆိုတာ ဂုဏ်သိက္ခာတရား ဆိုတဲ့ ချိတ်က အရမ်းကို အားနည်းလွန်းတယ်... အကယ်၍ သူတို့က မင်းကို သတ်ပစ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင်၊ ငါတို့ ကလန်က သူတို့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးမိတဲ့အတွက် ပြန်ပြီး တောင်းပန်ရဦးမှာ...”</p> <p>လင်းတုန်း ပြန်လည် တုံ့ပြန်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ့၌ ပြောစရာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မရှိခဲ့ပေ။ အရှက်တကွဲ ဖြစ်မှုက သူ၏ အတွေးများကို ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။ ထိုအရှက်တရားသည် ဝိညာဉ်သစ်သီး၏ လျှပ်စီးကြောင်းများထက်ပင် ပိုမို ပူလောင်ပြင်းပြနေ၏။ သူ၏ အရိုးများရှိ ကွက်လပ်တိုင်းတွင် ပုရွက်ဆိတ်အုပ်ကြီး တစ်အုပ် တွားသွားနေသကဲ့သို့ သူ့ကို အတွင်းပိုင်းမှနေ၍ ကိုက်ခဲစားသောက်နေလေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save