Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ပထမ အကြီးအကဲ၏ လေသံမှာ ပျော့ပျောင်းသွားသော်လည်း၊ သူ၏ စကားလုံးများကတော့ ပျော့ပျောင်းမသွားခဲ့ပေ။</p> <p>"တကယ်လို့ သံမဏိ တံဆိပ်ပြား ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က မင်းအထဲမှာ ရှိနေလျက်နဲ့ မင်းရဲ့ အိမ်ကို မီးရှို့ပစ်လိုက်မယ်ဆိုရင်တောင်၊ ငါ သူ့ကို အလွန်ဆုံး ပေးနိုင်မယ့် ပြစ်ဒဏ်က တယ်ရစ် ကို ပေးခဲ့တဲ့ ပြစ်ဒဏ်မျိုးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်... အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်တဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့မှု အတွက်ပေါ့... သူ့ကို သေဒဏ်ပေးလို့ မရဘူး၊ ကိုယ်လက်အင်္ဂါ ဖြတ်တောက်လို့ မရဘူး၊ ဒဏ်ငွေတောင် ရိုက်လို့ မရဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းရဲ့ အသက်ကို နှုတ်ယူလိုက်ခြင်းက ကလန်အတွက် ဘာမှ ဆုံးရှုံးနစ်နာမှု မရှိလို့ပဲ..."</p> <p>လင်းတုန်းသည် မျက်စိကို မှိတ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်၏။ ထိုနည်းဖြင့် သူ ကြိတ်မှိတ် ထိန်းချုပ်ထားသော မျက်ရည်များကို ဖုံးကွယ်နိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကလေးတစ်ယောက်လို ငိုကြွေးခြင်းက သူ့ကို ပို၍သာ အရှက်ကွဲစေလိမ့်မည်။ သူ၏ မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့သွားမှုမှာ ရုတ်တရက် နာကျင်သွားမှုကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ဟန်ဆောင်ကာ သိုင်းကြိုးချည်ထားသော သူ၏ ဒဏ်ရာရ လက်မောင်းကို နေရာရွှေ့လိုက်သည်။</p> <p>"ငါက မင်းကို ထပ်ပြီး နာကျင်စေချင်လို့ ဒီလို ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး လင်းတုန်း... ကောင်းကင်ဘုံက လူတစ်ယောက်ရဲ့ မွေးဖွားခြင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ ရက်စက်မှုတွေကို ပြသတတ်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဘယ်လမ်းစဉ်ရဲ့ အခြေခံမဆို လောကကြီးကို ကိုယ်ဖြစ်ချင်တဲ့အတိုင်း ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်မြင်ချင်တဲ့အတိုင်း မဟုတ်ဘဲ၊ သူ့ရဲ့ ဖြစ်တည်နေတဲ့ အရှိတရားအတိုင်း လက်ခံတတ်ဖို့ သင်ယူခြင်းပါပဲ... မင်းရဲ့ အနာဂတ်မှာ ကြုံတွေ့ရမယ့် လျစ်လျူရှုခံရမှုတိုင်း၊ စော်ကားခံရမှုတိုင်း၊ မတရားမှုတိုင်းဟာ မင်းရဲ့ အပြစ်သာ ဖြစ်လိမ့်မယ်... မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာက တရားမျှတမှု မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ အမှန်တရားပဲ... ဒီနေ့ မင်း ဘာလုပ်သင့်သလဲ..."</p> <p>"ဝေ့မုံတယ်ရစ် ကို မြင်မြင်ချင်း ကျွန်တော် အိမ်ကို ချက်ချင်း ပြန်သင့်တာပါ..."</p> <p>လင်းတုန်းက တိုးတိုးလေး ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"မှားတယ်... မင်း လုံးဝကို အိမ်အပြင် မထွက်သင့်တာ..."</p> <p>ပထမ အကြီးအကဲက သူ့ကို လက်ညိုးဖြင့် ထိုးပြလိုက်ရာ၊ ၎င်းက ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ သူ့ကို ထိုးဖောက်သွားလေသည်။</p> <p>"ကလန်ရဲ့ မှတ်တမ်းတိုက်မှာ မင်းအတွက် နေရာတစ်ခု ရှိတယ်... အဲဒါကို မင်းရဲ့ လိပ်ခွံ အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပါ... မင်းအမေရဲ့ အလုပ်တွေကို ကူညီပေးပါ၊ ဒါမှမဟုတ် မှတ်တမ်းတိုက်ထဲမှာပဲ နေပြီး နောက်ကွယ်မှာပဲ တိတ်တိတ်လေး နေပါ... နှိမ့်ချမှုနဲ့ လူသူမသိအောင် နေထိုင်ခြင်းကသာ မင်းရဲ့ အကာအကွယ်ပဲ..."</p> <p>အကြီးအကဲက သက်ပြင်းချလိုက်၏။ သူ၏ ပခုံးများ ကျဆင်းသွားသည်။</p> <p>"ဒါတွေက မင်းကို ငါပေးနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော သံချပ်ကာ အင်္ကျီပဲ..."</p> <p>ထောင့်တစ်နေရာရှိ သီးသန့် ပြုလုပ်ထားသော စင်လေးပေါ်တွင်တော့ စမ်းသပ်ရာ ဇလုံလေးက စောင့်ကြိုနေလေသည်။ ဆယ့်ခုနစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် သူ ထိုဇလုံထဲသို့ လက်နှစ်ခဲ့ဖူးသည်။ မည်သူမျှ မကျရှုံးဖူးသော စမ်းသပ်မှုတစ်ခုတွင် ဆယ့်ခုနစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကျရှုံးခဲ့ရသည်။</p> <p>သူသည် အကြည့်များကို မြေပြင်ဆီသို့ ပြန်လည် ပို့လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ပထမ အကြီးအကဲ..."</p> <p>အကြီးအကဲက ထပ်မံ၍ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူက ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေပြီး၊ လင်းတုန်း တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသည့် သူ၏ ခံစားချက်များကို ပိုမို ပြသနေလေသည်။</p> <p>"ငါ မင်းကို ပြစ်ဒဏ်မပေးတော့ဘူး... မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ မင်းလက်မောင်းက ဒဏ်ရာကပဲ လုံလောက်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်တွေ ဖြစ်နေပါပြီ... ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ ငါက ဘာမှ မလုပ်ဘူးလို့ အမြင်ခံရရင်၊ မုံ မိသားစုက တယ်ရစ် အတွက် မင်းကို တာဝန်ယူခိုင်းလိမ့်မယ်... ဒါကြောင့် ဒီည အကြီးအကဲ ဝှစ်စပါ ကို အစာသွားကျွေးဖို့ မင်းကို ငါ စေခိုင်းချင်တယ်..."</p> <p>လင်းတုန်းက ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ ဗိုက်ထဲမှ မုန်တိုင်းနှင့်အတူ ထူးဆန်းသော မျှော်လင့်ချက်တစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ပထမ အကြီးအကဲ..."</p> <p>ပထမ အကြီးအကဲက ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ မပေးနိုင်တဲ့ အကူအညီကို သူ မင်းကို ပေးနိုင်ကောင်း ပေးနိုင်လိမ့်မယ်..."</p> <p>...</p> <p>ဝေ့ ကလန်ရှိ အဆောက်အအုံ အများစုမှာ ခရမ်းနှင့် အဖြူရောင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ခရမ်းရောင်မှာ အိုးရပ်စ် သစ်ပင်၏ ခရမ်းရောင် သစ်ရွက်များကို ကိုယ်စားပြုကာ အဖြူရောင်ကတော့ နှင်းမြေခွေး၏ အဖြူရောင် အမွေးအမျှင်များကို ကိုယ်စားပြုသည်။</p> <p>အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လျှင် ကလန်သည် ထိုအရောင်နှစ်မျိုး ရောယှက်ထားသော ပန်းချီကားတစ်ချပ်နှင့် တူလေသည်။ မျှော်စင်တစ်ခုတည်းသာ ထင်ရှားစွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။ အလွန် မြင့်မားလွန်းသဖြင့် ပါးလွှာနေသည်ဟု ထင်ရသော အဖြူရောင် တိုင်တစ်ချောင်းသည် ခရမ်းရောင် အမိုးများရှိသော ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် ကြီးမားလှသော သင်္ဘောကြီးတစ်စင်း၏ ရွက်တိုင်ကဲ့သို့ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေလေသည်။ ၎င်းကို ကလန်တည်ထောင်သူများ ခေတ်ကတည်းက အဖြူရောင် ကျောက်သားများဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား တစ်ခုလုံးတွင် အထင်ရှားဆုံးသော အမှတ်အသားများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ထိုမျှော်စင်ထဲတွင် လှေကားထစ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>ဝှစ်စပါ ၏ မျှော်စင်တွင် အခန်းနှစ်ခန်းသာ ရှိသည်။ အောက်ခြေတွင် တစ်ခန်း၊ အပေါ်ဆုံးတွင် တစ်ခန်း။ ထိုအခန်းနှစ်ခန်းကြားတွင်တော့ လှည့်ပတ်နေသော လှေကားများသာ ရှိသည်။ ကလန်၏ သက်တမ်းအရင့်ဆုံး မဟာမိတ်ထံသို့ ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော ခရီးစဉ်တစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသည့် လှေကားထစ်များပင်။</p> <p>ပထမဆုံး လှေကားထစ်ကို ရောက်ရှိချိန်တွင် လင်းတုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။ တည်ထောင်သူများသည် ဤမျှော်စင်ကို ကျင့်ကြံသူများ အတွက် ရည်ရွယ်၍ တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းမှာ ထင်ရှားလှသည်။</p> <p>လူတိုင်းသည် သိုင်းပညာရပ်များကို လေ့ကျင့်ကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို မာဒြာ စွမ်းအင်ဖြင့် ဖြည့်တင်းနိုင်သဖြင့် အလွန် ကျန်းမာကြံ့ခိုင် သန်စွမ်းသော ခန္ဓာကိုယ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပေသည်။</p> <p>လင်းတုန်းမှလွဲ၍...။ သူကတော့ ဤလှေကားများကို သူ၏ ခြေထောက်ရှိ ခွန်အားသက်သက်မျှဖြင့်သာ ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ကာကွယ်ရန်၊ ခြေလှမ်းများ လေးကန်လာချိန်တွင် ခွန်အားအချို့ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းဖို့ အတွက် သူ၏ ကို လှည့်ပတ်နိုင်သော်လည်း၊ ဝိညာဉ်ခွန်အားကို ချွေတာမသုံးစွဲပါက လမ်းတစ်ဝက်မှာပင် ကုန်ခန်းသွားပေလိမ့်မည်။ ကြေးအဆင့် တစ်ယောက်ဆိုလျှင် ဤလှေကားများကို နာရီဝက်လောက်ဖြင့် တက်လှမ်းနိုင်မည့် မာဒြာ ရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ အပေါ်သို့ ရောက်ချိန်တွင်လည်း လုံးဝ မမောမပန်းဘဲ အကောင်းပကတိ ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းတုန်းသည် ထပ်မံ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ လှေကားများပေါ်သို့ ရှည်လျားသော ခရီးကို စတင် တက်လှမ်းလေတော့သည်။ သူသည် ကျောက်စိမ်းရောင် အကြေးခွံများပါရှိသော မြစ်ငါးကြင်းငါးများ ပြည့်နေသည့် ရေပုံးတစ်ပုံးကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အကြီးအကဲ ဝှစ်စပါ ၏ တစ်နေ့နှစ်ကြိမ် စားရသော အစားအစာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် လင်းတုန်းသည် ဤတာဝန်အတွက် မည်သည့်အခါမျှ ရွေးချယ်ခံရမည် မဟုတ်ပေ။ မည်သည့် ကြေးအဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုမဆို ခိုင်းစေလိုက်ခြင်းက ပိုလွယ်ကူသည်။ သူတို့သည် အားစိုက်ထုတ်မှု နည်းပါးစွာဖြင့် ပို၍ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြီးစီးကြလိမ့်မည်။</p> <p>ယနေ့တွင်မူ လင်းတုန်း၏ စိတ်အားထက်သန်မှုက သူ့ကို တစ်နာရီ အတွင်း အပေါ်ဆုံးသို့ ရောက်ရန် တွန်းအားပေးနေလေသည်။  ပထမ အကြီးအကဲ၏ စကားများက သူ့ကို ပိတ်လှောင်ခံထားရသလို၊ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနေသလို၊ သိမ်ငယ်အားနည်းစွာဖြင့် တစ်သက်လုံး နေထိုင်သွားရမည့် ကျိန်စာသင့်နေသလို ခံစားရစေခဲ့သည်။</p> <p>အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ ထိုအခြေအနေမှ ဘယ်လို ရုန်းထွက်ရမလဲဆိုတာကို သူ့ကို ပြောပြနိုင်မည်ဆိုလျှင်၊ ထိုသူမှာ ဝှစ်စပါ ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>အကြီးအကဲ ဝှစ်စပါ သည် ဝေ့ကလန် ကို တည်ထောင်ရန် ကလန်တည်ထောင်သူများနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သည်။ အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား ရှိ အရိုင်းဆန်သော နယ်မြေတစ်ပိုင်းကို သိမ်းပိုက်ရန်အတွက် ဌာနေ ဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန် များကို နှိမ်နင်းခဲ့သည်။ သူသည် ကလန်တစ်ခုလုံးတွင် အတွေ့ရအများဆုံး လမ်းစဉ်ဖြစ်သော အဖြူရောင် မြေခွေး လမ်းစဉ် ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ အခြားသော ကလန်ငယ်အချို့ကို ထိန်းချုပ်ကာ ပူးပေါင်းစေခဲ့သည်။ လက်ရှိ ဝေ့ အကြီးအကဲချုပ် ပင်လျှင် အကြီးအကဲ ဝှစ်စပါ လောက် လေးစားဂုဏ်ပြုခြင်း မခံရပေ။</p> <p>လင်းတုန်းသည် လှေကားထိပ်ရှိ တံခါးဝသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွား၏။ သူသည် လေးလံသော ရေပုံးကို ချထားလိုက်ပြီး အမောဖြေရန် အချိန်ခဏ ယူလိုက်ရသည်။ အကြီးအကဲ ဝှစ်စပါ ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ခွေးတစ်ကောင်လို တဟဲဟဲ အမောဆို့နေသည့် ပုံစံဖြင့် သွားရောက်၍ မဖြစ်ပေ။</p> <p>သော့ကို ဖွင့်ရန်အတွက်၊ သူသည် ကျောက်ပတ်တီး သိုင်းကြိုးချည်ထားသော လက်မောင်းကွေးတွင် သော့ခလောက်ကို ဖိထားပြီး လွတ်နေသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လှည့်ဖွင့်ရလေသည်။ သော့ခလောက်ရော သော့တံပါ လေးလံသော ကြေးဝါများဖြစ်ကြပြီး၊ တစ်ခုစီတိုင်းက သူ၏ ခေါင်းထက်ပင် ကြီးမားနေသည်။</p> <p>ဝှစ်စပါ ၏ တံခါးကို လုံခြုံစေရန် ဤမျှ ကြီးမားသော ကိရိယာများကို အဘယ်ကြောင့် အသုံးပြုရသနည်းဆိုသည်ကို သူ စဉ်းစား၍မရပေ။ သို့သော်လည်း... ၎င်းတို့တွင် အစီအရင် ရေးဆွဲထားပုံလည်း မပေါ်ဘဲ လေးလံရုံသက်သက်သာ ဖြစ်နေသည်။ သာမန် သော့ခလောက်နှင့် သော့တံကလည်း ဒီလိုပဲ အလုပ်လုပ်နိုင်မည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သော့ကို အတင်းရုန်းကန် ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူသည် တံခါးရွက်ကြီးကို ပခုံးဖြင့် မှီတွန်းကာ ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် အတင်းအကျပ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရလေသည်။</p> <p>သူသည် ရေပုံးကို အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး တံခါးကို ပြန်လည် ပိတ်ကျသွားစေလိုက်သည်။ တံခါး၏ အတွင်းဘက်တွင် အစီအရင်များ ရေးဆွဲထားသော မှန်တစ်ချပ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန် များနှင့် အထွတ်အမြတ် သားရဲများကို ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် မာဒြာ ဖြင့် ပြန်လည် ဖမ်းဆီးထိန်းချုပ်ထားရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဝိညာဉ်ထောင်ချောက် ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ တံခါး ဖွင့်ထားချိန်တွင်တော့ အစီအရင် စက်ဝိုင်းမှာ မပြည့်စုံတော့ဘဲ၊ ဝှစ်စပါ အနေဖြင့် ခိုးထွက်သွားနိုင်ပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူသာ ထွက်ပြေးခဲ့လျှင်လည်း... လှေကားများပေါ်တွင် ပိတ်မိနေမည်ဖြစ်ပြီး မျှော်စင်အောက်ခြေရှိ ပိတ်ထားသော အစီအရင် စက်ဝိုင်းကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ လင်းတုန်း သိထားသလောက်တော့ ဝှစ်စပါ သည် ထွက်ပြေးရန် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှပင် ကြိုးစားခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပေ။</p> <p>သူသည် လေးစားခံရသော အဆင့်အတန်းတစ်ခုကို ရရှိထားပြီး၊ ကလန်၏ ကိစ္စရပ်များတွင် သူဝင်ရောက်စွက်ဖက်ချင်သလောက် စွက်ဖက်ခွင့်ရှိကာ၊ တရားဝင် အခမ်းအနားများတွင်လည်း အကြီးအကဲများက သူ့ကို မျှော်စင်ထဲမှ လွှတ်ပေးလေ့ရှိကြသည်။ ကလေးဘဝတုန်းကတော့ ဝှစ်စပါ သည် အစကတည်းက အဘယ်ကြောင့် အကျဉ်းချခံထားရသလဲ ဆိုတာကို လင်းတုန်း သိချင်ခဲ့မိသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်တော့ ၎င်းမှာ ဖြစ်တည်နေသော အရာများထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်ထားလေပြီ။</p> <p>ဝှစ်စပါ အကျဉ်းကျခံရခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဒဏ္ဍာရီ ပုံပြင်များစွာကို လင်းတုန်း ကြားဖူးခဲ့သော်လည်း၊ မည်သည့် ပုံပြင်ကိုမျှ သူ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ အမှန်တရားမှာ သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေဖို့သာ များလေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save