Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၁၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အကြီးအကဲက သူ့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသော်လည်း၊ လင်းတုန်းသည် မထွက်ခွာမီ သူ၏ လေးစားမှုကို ပြသခဲ့သည်။ အကြီးအကဲ ဝှစ်စပါ၏ ကျောပြင်ကို သူက သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် နက်ရှိုင်းစွာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး၊ အရင်အကြိမ် ကျွေးမွေးခဲ့စဉ်က အလွတ်ဖြစ်နေသော ရေပုံးကို ယူဆောင်ကာ လှေကားများမှတစ်ဆင့် အောက်သို့ ပြန်ဆင်းလာခဲ့သည်။</p> <p>အောက်သို့ ဆင်းရသော ခရီးသည် လင်းတုန်း၏ ခြေထောက်များအတွက် အပေါ်သို့ တက်ရစဉ်ကထက် ပို၍ မလွယ်ကူလှပေ။ ကျိုးနေသော လက်မောင်းမှာ မိခင်ဖြစ်သူ၏ အစီအရင် ရှိနေသော်လည်း စတင် ကိုက်ခဲလာပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ထိုအချိန်များကို စဉ်းစားခန်း ဝင်ရင်း ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။ ပထမ အကြီးအကဲက လင်းတုန်း၏ အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ သူ လက်မြှောက်အရှုံးပေးပြီး ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်သင့်သည်ဟု ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း၊ ဝှစ်စပါကမူ ၎င်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် အကြံဉာဏ်ကို ပေးခဲ့လေသည်။</p> <p>လင်းတုန်းသည် မည်သည့်အရာကို ပို၍ နှစ်သက်သနည်းဆိုသည်ကို ကောင်းစွာ သိသည်။ ပထမ အကြီးအကဲက သူ့ကို အိမ်မှာပဲ ဘေးကင်းကင်းနှင့် ကျေနပ်ရောင့်ရဲစွာ နေထိုင်စေချင်သော်လည်း၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် ဘာဆိုဘာမှ ဖြစ်မြောက်အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ သေဆုံးသွားရပေလိမ့်မည်။ ဝိညာဉ်သစ်သီး၏ စွမ်းအားက သူ၏ အမြုတေ အတွင်း၌ ကျင်စက်စက် ဖြစ်နေပြီး၊ ၎င်းကို ကျင့်ကြံအသက်သွင်းရန် တောင်းဆိုနေသကဲ့သို့၊ ကိုယ်ပိုင် ဖန်တီးထားသော လမ်းစဉ်တစ်ခုအပေါ် ပထမဆုံး ခြေလှမ်းလှမ်းရန် သူ့ကို တွန်းအားပေးနေလေသည်။</p> <p>...</p> <p>ဝေ့ရှီလင်းတုန်း အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ မိသားစုဝင်များ ရှိမနေကြတော့ပေ။ သူသည် အိမ်၏ အလယ်တည့်တည့်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်၏။ သူသည် အတွင်းပိုင်းကိုသာ လုံးလုံးလျားလျား အာရုံစိုက်ကာ၊ မာဒြာများကို ယခင်ကထက် ပိုမို ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှည့်ပတ်ကျင့်ကြံလိုက်လေသည်။</p> <p>သည်ညတော့ တစ်ခုခု ထိုးဖောက်အောင်မြင်မှု ရသင့်သည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။ အကြီးအကဲ ဝှစ်စပါ၏ စကားများက သူ့ကို ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည့် သို့မဟုတ်ပါကလည်း... နက်နဲသော အမှန်တရား တစ်ခုခုကို နားလည်သဘောပေါက်သွားစေမည့် ဉာဏ်အလင်း တစ်ခုခုကို ပွင့်စေသင့်သည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်သစ်သီးက ယခုထက်ပို၍ အာနိသင် ပြသလာပြီး၊ သူ့ကို မမျှော်လင့်ဘဲ ကြေးအဆင့် သို့ တက်လှမ်းသွားစေနိုင်ကောင်း စေနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် သာမန်ထက် ပို၍ ဘာမှ ထူးခြားမလာခဲ့ပေ။ အသီး၏ သန့်စင်သော မာဒြာများကို သူ ဆက်လက် ကျင့်ကြံစုပ်ယူလိုက်သည်နှင့်အမျှ သူ၏ အမြုတေ အတွင်းရှိ မုန်တိုင်းက အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားပြီး၊ အစောပိုင်းက ပင်ပန်းထားမှုများအတွက် ခွန်အားသစ်များ ရရှိလာသဖြင့် ခြေထောက်များလည်း အနည်းငယ် သက်သာသွားသည်။ ကျိုးနေသော လက်မောင်းပင်လျှင် ပို၍ သက်သာလာသကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း၊ ယင်းမှာ မိခင်ဖြစ်သူ ချန်ထားခဲ့ပေးသော နာကျင်မှု သက်သာစေသည့် အစီအရင်သစ် ကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူသည် ရေမြန်မြန်ချိုးပြီး အိပ်ရာဝင်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p>...</p> <p>အကြီးအကဲ ဝှစ်စပါ၏ အခန်းရှိ မှန်တပ်ထားသော တံခါးကြီး ပိတ်သွားရာ၊ ရှေးဟောင်း မြေခွေးကြီးသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ပုံရိပ်ယောင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။ သူသည် နှာခေါင်းကို မော့ကာ၊ ငါးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဟပ်လိုက်ပြီး လည်ချောင်းထဲသို့ မျိုချလိုက်သည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်ငါးခု နီးပါးကို ဤအခန်းထဲတွင်သာ သူ ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး၊ နေ့စဉ်ရက်ဆက်မှာလည်း တစ်နေ့နှင့်တစ်နေ့ မထူးခြားလှဘဲ ဆင်တူနေခဲ့သည်။ သူ၏ လူငယ်ဘဝက စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ ဤသည်မှာ နှစ်အနည်းငယ်ကို ဖြတ်သန်းရန်အတွက် အလွန် ကျေနပ်ဖွယ်ကောင်းသော နည်းလမ်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါ ဝိညာဉ်မဲ့လေးက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအလျောက် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။ ထိုအရာက စိတ်ဝင်စားစရာပင်။  သူသည် စားလက်စ အစာများကို ထားရစ်ခဲ့ပြီး၊ အခန်းထဲတွင် စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဍာန် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေလိုက်သည်။ မှန်ထဲတွင်တော့ သူ၏ ပြောင်လက်နေသော အဖြူရောင် ပုံရိပ်ယောင်က သူ့နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါနေလေသည်။</p> <p>ဝှစ်စပါ သည် အလင်းနှင့် အိပ်မက် မာဒြာနှစ်မျိုးစလုံးကို သူ၏ အမြုတေ အတွင်းသို့ စုဆောင်းစုပ်ယူပြီး၊ မည်သည့် မျက်စိကိုမဆို ကန်းသွားစေရန်နှင့် မည်သည့် နားကိုမဆို ပင်းသွားစေရန် ၎င်းတို့ကို ရောနှောအသုံးပြုနိုင်သည်။ လူသားများသည် အလင်းကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည်နိုင်ကြသော်လည်း၊ အိပ်မက်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်တော့ အလွန်တရာ အခက်တွေ့ကြလေသည်။ ဝှစ်စပါ ကမူ အိပ်မက်များ၏ သဘာဝကို လေ့လာကျင့်ကြံရန်အတွက် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာတိတိ အချိန်ယူခဲ့သူ ဖြစ်သည်။</p> <p>အများအားဖြင့်တော့ အိပ်မက်ဆိုသည်မှာ စိတ်က မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည် လှည့်စားနေခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ ရှားရှားပါးပါး အချိန်များတွင်သာ အိပ်မက်များသည် ပိုမို ကြီးမားသော စွမ်းအားများနှင့် ချိတ်ဆက်မိတတ်သည်။ ထိုသို့ ချိတ်ဆက်မိသွားသည့် အခါမျိုးတွင်တော့၊ သူတို့သည် ကံကြမ္မာ၏ အစိတ်အပိုင်းများကို ဖော်ထုတ်ပြသနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။</p> <p>နှစ်များစွာ ကြာလာသည်နှင့်အမျှ၊ အကြီးအကဲ ဝှစ်စပါသည် ထိုကံကြမ္မာကို သိမြင်နိုင်သော အာရုံတစ်ခု ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဝေးကွာပြီး မပီပြင်သော်ငြားလည်း၊ ကျရောက်လာတော့မည့် အဖြစ်အပျက်များ၏ ပုံသဏ္ဍာန်များကို သူ ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။</p> <p>"ဝိညာဉ်မဲ့ လေးက ဆက်နွယ်နေတယ်"</p> <p>သူ၏ ပုံရိပ်ယောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ်"</p> <p>ဝှစ်စပါ က သူ့ကိုယ်သူ ပြင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>မှန်ထဲမှ နှင်းမြေခွေး ပုံရိပ်ယောင်က စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာဖြင့် ၎င်း၏ အမြီးငါးချောင်းကို ရမ်းခါလိုက်သည်။</p> <p>"ရေနစ်နေတဲ့သူက ဘယ်လောက်ပဲ သေးငယ်တဲ့ သစ်ကိုင်းဖြစ်ပါစေ ဆွဲမိဆွဲရာ ဆွဲမှာပဲ..."</p> <p>ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် သူ၏ အိပ်မက်များထဲတွင် ကြီးမားစွာ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သော ပုံရိပ်ကြီးမှာ မှောင်မိုက်နေပြီး မဖြစ်နိုင်လောက်အောင်ပင် ကျယ်ပြောလှသည်။ ၎င်းသည် အလွန်လေးလံသော ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကြီးအောက်တွင် သူတို့အားလုံးကို ချေမွပစ်လိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ မည်သို့မျှ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား၏ အတိတ်က သေမင်းနှင့်အတူ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ် သူ၏ ကြိုတင် အာရုံခံသိမြင်မှုတွင် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်။</p> <p>တစ်နည်းနည်းဖြင့် ထိုဧရာမ ခြိမ်းခြောက်မှုကြီးသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေသလိုဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လအနည်းငယ်မျှသာ လိုတော့သကဲ့သို့ သူ ခံစားနေရသည်။ ကံကြမ္မာက အတိအကျ မဆုံးဖြတ်ရသေးသည့်အလား တစ်လှည့်စီ ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။</p> <p>ယခုမူ... ဝိညာဉ်မဲ့ လေး၏ အပေါ်တွင် ကံကြမ္မာ၏ အထိအတွေ့ကို ရင်းနှီးစွာ သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ကောင်လေး၏ မျက်လုံးများထဲမှ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားမှု၊ သူ၏ ပခုံးများပေါ်ရှိ ခက်ခဲသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု၏ နာကျင်မှု၊ မျှော်စင်ထဲသို့ သူ ရောက်ရှိလာသည့် အချိန်ကိုက်မှုများပင်...။ ကောင်လေး၏ အနာဂတ်မှာ အပြောင်းအလဲများကြားတွင် ရှိနေလေပြီ။</p> <p>မည်ကဲ့သို့ အဆုံးသတ်သွားပါစေ... ဝှစ်စပါ သည် သူ လုပ်နိုင်သမျှကို လုပ်ခဲ့ပြီးပြီဖြစ်သည်။ ယခုတော့ သူ စောင့်ဆိုင်းပြီး... စောင့်ကြည့်နေရုံသာ။</p> <p>နေ့စဉ် နံနက်တိုင်း၊ ကလန်တစ်ခုလုံးရှိ ဝေ့ ကလန်သားများ ထွက်လာပြီး တရားထိုင်ကာ ကျင့်ကြံကြလေ့ ရှိကြသည်။ ဝေးလံသော မိသားစုများက ဤအစဉ်အလာကို မိမိတို့၏ အိမ်များတွင် ပြုလုပ်ကြသော်လည်း၊ ကလန်၏ အဓိက အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးကတော့ အတူတကွ စုဝေးကြလေသည်။ ထိုအချိန်သည် ကလန်၏ ကိစ္စရပ်များကို ဆောင်ရွက်သည့် အချိန်ဖြစ်လာပြီး၊ အတင်းအဖျင်း ပြောဆိုမှုများနှင့် အပြိုင်အဆိုင်များ ပြုလုပ်ရာ အချက်အချာတစ်ခုလည်း ဖြစ်လာလေသည်။</p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့်... လင်းတုန်းသည် အကြီးအကဲများ၏ ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်ရှိ ဗဟိုရင်ပြင်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်၊ လူငါးဆယ် သို့မဟုတ် ခြောက်ဆယ်ခန့် စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်ကို တွေ့ရလေ့ရှိသည်။ နေထွက်လာသည်နှင့်အမျှ လူဦးရေမှာ ပိုများလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ မိုးလင်းချိန်တွင်တော့ ဝေ့ ကလန်၏ အလေးစားရဆုံးသော အဖွဲ့ဝင် နှစ်ရာခန့်သည် သူတို့၏ မာဒြာ များကို အတူတကွ လှည့်ပတ်ကျင့်ကြံနေကြမည် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက်ဖြစ်သော လင်းတုန်း ပင်လျှင် ချွင်းချက် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ယနေ့တွင်တော့ ရင်ပြင်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ဆူညံနေလေသည်။ မိုးမလင်းမီ မှုန်ဝါးဝါး အလင်းရောင်အောက်တွင်၊ လူနှစ်ရာကျော်ခန့်သည် အကြီးအကဲ ခန်းမဆောင်၏ ရင်ပြင်တွင် စုဝေးနေကြပြီး မည်သူမျှ တရားထိုင် ကျင့်ကြံမနေကြပေ။ ဝေ့မုံတယ်ရစ် ၏ ပြစ်ဒဏ်အကြောင်း သတင်းက ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ သူရဲဘောကြောင်သူများအတွက် ကျရောက်မည့် ပြစ်ဒဏ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့နိုင်ရန် သူတို့ ရောက်ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လူပုံအလယ်တွင် ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းများမှာ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော ကိစ္စမဟုတ်သော်လည်း၊ အနီးစပ်ဆုံး နောက်ဆုံးအကြိမ်မှာ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကျော်က ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အချိန်အခါမျိုးသည် ဝေ့ကလန်၏ မိသားစုများအကြား တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြစ်ရှာ တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး အဆင့်အတန်း တည်းဟူသော လှေကားထစ်များမှ တစ်ဆင့် လျှောကျသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရမည့် အခွင့်အရေးလည်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p>အကြီးအကဲချုပ် ကတော့ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ သို့သော်... ပထမ အကြီးအကဲက ခန်းမဆောင်၏ လှေကားထစ်များပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ ရှည်လျားသော မျက်ခုံးမွေးများက အဖြူရောင် မုတ်ဆိတ်မွေးများအထိ တွဲလောင်းကျနေလေသည်။</p> <p>ဝေ့မုံတယ်ရစ်သည် သူ၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေပြီး မည်သည့် ကြိုးနှင့်မျှ တုပ်နှောင်ထားခြင်း မရှိပေ။ ဂုဏ်သိက္ခာတရားကသာ သူ့ကို ထိုနေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေစေမည် ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိနေသော မုံ မိသားစုဝင်များက သူ၏ နောက်တွင် ရပ်နေကြပြီး၊ သူ၏ တိုက်ရိုက် မိသားစုဝင်များက အရှေ့ဆုံးတွင် ရှိကာ၊ အဒေါ်များ၊ ဦးလေးများနှင့် ဆွေမျိုးများက အနောက်တွင် ရှိနေကြသည်။</p> <p>တယ်ရစ်၏ ဖခင် ဝေ့မုံကက်သ် သည် သူ၏ သားအပေါ်တွင် တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား မားမားမတ်မတ် ရပ်နေလေသည်။ လက်ပိုက်ထားကာ တင်းမာသော မျက်နှာထားဖြင့် ကျောပေါ်တွင် ဓားတစ်လက်ကို လွယ်ထားရာ၊ ရှေးဟောင်း အစောင့်အရှောက် ရုပ်တုကြီး တစ်ခုနှင့်ပင် တူနေလေသည်။</p> <p>မိုးလင်းလာသည်နှင့်အမျှ ပထမ အကြီးအကဲက လူအုပ်ကြီးကို စကားစပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မနေ့က ဝေ့မုံတယ်ရစ် လို့ခေါ်တဲ့ ကြေးအဆင့် ကာကွယ်သူ လူငယ်လေးဟာ ငါတို့ ကလန်အပေါ် တာဝန်ပျက်ကွက်ခဲ့တယ်... ယိုမာတောင် စောင်းမှာ ဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန် တစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာ၊ အခြေခံအဆင့် ကလေးတစ်ယောက်ကို အန္တရာယ်ကြားထဲ ပစ်ထားခဲ့ပြီး သူ့အသက်ဘေးအတွက် သူ ထွက်ပြေးခဲ့တယ်... ဒီပြစ်မှုအတွက် ငါ ကိုယ်တိုင် ကြိမ်ဒဏ် သုံးချက် ရိုက်မယ်... ဒါက သူရဲဘောကြောင်တဲ့ သူတွေအတွက် သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်ပါစေ..."</p> <p>ပထမ အကြီးအကဲက သူ၏ ခါးပတ်မှ ပျော့ပျောင်းသော အိုးရပ်စ် သစ်သား ကြိမ်လုံးပါးပါးလေး တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>ဤကြိမ်ဒဏ်များသည် နာကျင်မှုထက် အရှက်တကွဲ ဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကလန်အနေဖြင့် အနာဂတ်ရှိသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရစေရန် ဆန္ဒမရှိသော်လည်း၊ ဖြစ်လာနိုင်မည့် အရှက်ကွဲမှုများကို ထိန်းချုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ လူပုံအလယ်တွင် ကြိမ်ဒဏ်ပေးခြင်းက မုံ မိသားစုကို အားနည်းကြောင်း ပြသသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဝေ့ ကလန်အတွင်း သူတို့၏ ရပ်တည်မှုကို ယိမ်းယိုင်သွားစေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ သူတို့သာ လုံလောက်အောင် အဆင့်အတန်း ကျဆင်းသွားမည်ဆိုလျှင်... အခွင့်အရေး စောင့်နေသော ဆွေမျိုးများက သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို သိမ်းပိုက်သွားကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ တကယ်တမ်း၌ပါ သူတို့ကို အားနည်းသွားစေမည် ဖြစ်သည်။ အားနည်းခြင်းနှင့် အားနည်းဟန် ပေါက်ခြင်းသည် အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး၊ အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား တွင် ခွန်အားကသာ နေရာတစ်ခု ရရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p>လင်းတုန်း အနေဖြင့်မူ တယ်ရစ် အရိုက်ခံရသည်ကို ကြည့်ရခြင်းအတွက် မည်သည့် ကျေနပ်မှုကိုမျှ ခံစားရမည် မဟုတ်ပေ။ အစကတည်းက ကြေးအဆင့် လူငယ်လေးက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့သလို၊ ဤဖြစ်စဉ် တစ်ခုလုံးက မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို သူ့အပေါ် ကျရောက်လာနိုင်သည့် အဖြစ်အပျက်များကို ကြောက်မက်ဖွယ် သတိပေးချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်နေလေသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အခြားသူများ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် စေတနာကိုသာ အားထားနေရပြီး၊ သူတို့မှာ အလွန် ပါးလွှာသော အကာအကွယ် နံရံများသာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>သို့သော် သူသာ ကိုယ်ပိုင် လမ်းစဉ် ကို လျှောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လျှင်တော့... ခွန်အားကသာ သူ၏ အကာအကွယ် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>ပထမ အကြီးအကဲက ပထမဆုံး ရိုက်ချက်အတွက် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်ချိန်တွင် ဝေ့မုံကက်သ် က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်လာသည်။ တယ်ရစ် ၏ ဖခင်သည် မုံ မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်လည်း ဖြစ်ရာ၊ သူ၏ သားကို သူ ကာကွယ်လိမ့်မည်ဟု အားလုံးက မျှော်လင့်ထားကြပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှီ မိသားစုဘက်သို့၊ လင်းတုန်း ဘက်သို့ သူ လှမ်းကြည့်လိုက်သော အကြည့်တွင်တော့ မကြာခင် ကျရောက်လာတော့မည့် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်။</p> <p>"ခဏလေးပါ အကြီးအကဲ..."</p> <p>***</p> <p> </p>


Save