Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၁၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လင်းတုန်း အတွက်ကတော့ ဤတိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ အကယ်၍ သူက အယ်ရီ ကို အနိုင်ရခဲ့လျှင်လည်း အသက် ဆယ်နှစ်အရွယ် မိန်းကလေး တစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်သလို ဖြစ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ရှုံးခဲ့လျှင်တော့ ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။ ရလဒ်က မည်သို့ပင် ထွက်ပေါ်လာပါစေ၊ မိသားစုအတွက် သူ မျက်နှာပျက်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ တတ်နိုင်သမျှမှာ ရဲရင့်သော ဟန်ပန်တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ အခြေအနေကို အနည်းငယ် ကယ်တင်ရန်သာ ရှိတော့သဖြင့်၊ လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်ကာ ဝေ့မုံအယ်ရီ ကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ သူမက သူ့ကို ချက်ချင်း ဝင်တိုက်ခိုက်တော့မည့်ဟန်ဖြင့် တစ်ခဏမျှ ကြည့်နေပြီးနောက်၊ ပြန်လည် အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဒီ အာရုံနောက်စရာ ကိစ္စတွေ ပြီးသွားပြီဆိုရင်၊ ငါ လက်ရှိ လုပ်စရာရှိတဲ့ ကိစ္စကို ဆက်လုပ်မယ်..."</p> <p>ပထမ အကြီးအကဲ က ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ချောမွေ့သော အိုးရပ်စ် သစ်ကိုင်း ကြိမ်လုံးကို လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး တယ်ရစ် ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဖြန်း...</p> <p>ပထမဆုံး ကြိမ်ချက်က တယ်ရစ် ၏ ကျောပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း၊ သူ၏ မိသားစုကတော့ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ သူတို့သည် လင်းတုန်းကိုသာ ဆက်လက် စိုက်ကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>...</p> <p>ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ မိခင်ဖြစ်သူအတွက် အထူးတာဝန်များ ဆောင်ရွက်ပေးရန် မရှိသောအခါတိုင်း၊ လင်းတုန်းသည် နေ့စဉ် နေ့တစ်ဝက်ကို ကလန် မှတ်တမ်းတိုက်တွင် အချိန်ကုန်လေ့ရှိသည်။ ထိုအဆောက်အအုံသည် အရောင်လွင့်နေသော အဖြူရောင် နံရံများနှင့် ကျယ်ဝန်းသည့် ခရမ်းရောင် အမိုးကြွပ်များ ပါရှိပြီး သာမန် အိမ်တစ်လုံးထက် ပို၍ ထူးခြားထင်ရှားခြင်း မရှိလှပေ။ အကယ်၍ လင်းတုန်းသာ ၎င်းကို ယခင်က မမြင်ဖူးခဲ့လျှင်၊ ဝေ့ ကလန် ၏ မိသားစုငယ် တစ်ခုခု၏ နေအိမ်ဟုပင် မှားယွင်း ထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။</p> <p>နေမွန်းလွဲသွားသောအခါ သူ မှတ်တမ်းတိုက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ပထမဦးစွာ သူသည် အရှေ့ဘက် လှေကားထစ်များကို တံမြက်စည်းလှည်းရန် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့်သာ လုပ်ဆောင်ရသဖြင့် ပုံမှန်ထက် အချိန်နှစ်ဆ ပိုကြာသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယမန်နေ့ညနေက ကြေးအဆင့် လူငယ်အချို့ ရှာဖွေဖတ်ရှုကာ ရှုပ်ပွထားခဲ့သော ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ် ကျမ်းစာအုပ်များကို ပြန်လည် စီစဉ်နေရာချထားလေသည်။</p> <p>ဤစင်ပေါ်တွင် အလုပ်လုပ်ရသောအခါ သူ၏ လက်ချောင်းများက ယားယံနေပြီး၊ ခိုးဖတ်ချင်စိတ်ကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်နေရသည်။ ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက် အနေဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်း ပညာရပ်များကို လေ့လာခြင်းအတွက် အနည်းဆုံး ပြစ်ဒဏ်မှာ တိတ်တဆိတ် ရိုက်နှက်ဆုံးမခံရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ပြစ်ဒဏ်မျိုးကို သူ ယခင်ကလည်း ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ပြီး၊ နောင်လည်း ခံနိုင်ရည်ရှိဦးမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လမ်းစဉ် ကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရမည်ဆိုလျှင်၊ နောက်ဆုံး၌ နမူနာတစ်ခုခုကိုတော့ သေချာပေါက် လိုအပ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>လောလောဆယ်အတွက်တော့၊ ဖြတ်လမ်းနည်းတစ်ခုဖြင့်သာ သူ ကျေနပ်ရတော့မည်။</p> <p>အဋ္ဌမ အကြီးအကဲ သည် မှတ်တမ်းတိုက်ကို စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုရန် တာဝန်ရှိသော်လည်း၊ ထိုသူသည် သူ၏ တာဝန်ကို သေချာ လုပ်ဆောင်နေသလား၊ မလုပ်ဘူးလား ဆိုသည်ကို လင်းတုန်း ဘယ်တော့မှ ခွဲခြားမသိနိုင်ပေ။ အဖြူရောင် မြေခွေး လမ်းစဉ် ၏ ဖန်တီးရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ထိုလူသည် မြေခွေး ကြေးမုံ ပညာရပ်တွင် တစ်ဖက်ကမ်းခတ် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် မှန်တစ်ချပ်၏ အလင်းဟပ်မှုကဲ့သို့ တိကျသေချာသော ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်ယောင်များကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>လင်းတုန်းက ရိုးရှင်းသော သိုင်းလမ်းစဉ် ကျမ်းစာအုပ် တစ်အုပ်ကို ခိုးဖတ်ရန် ရဲဝံ့စွာ ကြိုးစားမိသော အကြိမ်တိုင်းလိုလိုပင်၊ အကြီးအကဲသည် ဘယ်ဆီကမှန်းမသိ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ သူ့ကို ပြစ်ဒဏ်ပေးလေ့ရှိသည်။ အချို့သော အချိန်များတွင်မူ၊ လင်းတုန်း မှတ်တမ်းတိုက်ထဲမှ ထွက်လာချိန် အထိ အကြီးအကဲသည် ခေါင်မိုးပေါ်တွင် အိပ်မောကျနေသည်ကို တွေ့ရတတ်လေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့်... လမ်းစဉ် ကျမ်းစာအုပ်များကို ဖွင့်မဖတ်သရွေ့ မှတ်တမ်းတိုက်သည် ဝေ့ရှီလင်းတုန်း၏ ကိုယ်ပိုင် နေရာတစ်ခုလို ဖြစ်နေလေသည်။ တစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီခန့်သာ ကြာမြင့်သော တာဝန်ဝတ္တရားများ ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သုတေသနပြုလုပ်ရန်အတွက် သူ လိုအပ်သော ခေါက်စာလိပ်များ၊ ဖိုင်တွဲများ၊ မှတ်တမ်းပြားများနှင့် စာအုပ်များကို သူ စတင် စုဆောင်းလေတော့သည်။</p> <p>အထွတ်အမြတ် ကျင့်စဉ်များ၏ လမ်းစဉ်တစ်ခုကို လိုက်နာကျင့်ကြံခြင်းအား ခရီးစဉ်တစ်ခုနှင့် မကြာခဏ ခိုင်းနှိုင်းလေ့ရှိကြသည်။ ဝေ့ရှီလင်းတုန်းသည် မည်သည့်အခါမျှ အစီအစဉ်မရှိဘဲ ခရီးတစ်ခုကို စတင်ထွက်ခွာလေ့ မရှိပေ။</p> <p>အဆင့်တက်ရန် ဖြတ်လမ်းနည်းများ ဆိုသည်မှာ အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား တွင် ရေပန်းစားသော ဒဏ္ဍာရီများဖြစ်ကြသည်။ ရှေးဟောင်း ဘိုးဘေး အိုးရပ်စ် သစ်သီးကဲ့သို့ ထိရောက်မှုရှိကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့သော အရာများစွာ ရှိသော်လည်း၊ အများစုမှာ သာမန် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန် ရှားပါးလွန်းခြင်း၊ ဈေးကြီးလွန်းခြင်း သို့မဟုတ် အန္တရာယ်များလွန်းခြင်းများ ရှိနေတတ်သည်။ လင်းတုန်း အနေဖြင့် ကွက်လပ်တစ်ခုကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန် လိုအပ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ ရွေးချယ်စရာ လမ်းကြောင်း တစ်ခုချင်းစီတိုင်းကို အသေးစိတ် လေ့လာဆန်းစစ်ရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။</p> <p>ကံကောင်းစွာဖြင့် မှတ်တမ်းတိုက်သည် ကလန်တွင် လူကြိုက်အများဆုံး အဆောက်အအုံ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ တစ်ယောက်တည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် အသုံးပြုရန် အချိန်များစွာ ရရှိနေလေသည်။</p> <p>ခေါက်စာလိပ်တစ်ခုတွင် ‘အထူးဆန်းဆုံး မာဒြာ သဘာဝများကို ရှာဖွေရန်အတွက် အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား ၏ တောင်ထွတ်လေးခုသို့ သွားရောက်ခဲ့ဖူးသော ခရီးသွားတစ်ဦး၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ မှတ်တမ်းစာလွှာ’ တစ်ခု ပါရှိလေသည်။ သူမက 'ဘိုးဘိုးကြီး' ဟု လူသိများသော တောင်ထိပ်တွင် ပလုံစီနေသော 'ဘိုးဘိုးကြီး၏ မျက်ရည်' ဟုခေါ်သည့် စမ်းပေါက်တစ်ခုအကြောင်း ရေးသားထားသည်။</p> <p>"ရေတစ်ဆုပ်စာ သောက်လိုက်ရုံနဲ့ နာကျင်ကိုက်ခဲနေတဲ့ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အားနည်းနေတဲ့ ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်လန်းဆန်းသွားစေတယ်... နှစ်ဆုပ်စာလောက် သောက်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ငါ့ကို နေ့သုံးနေ့၊ ညသုံးညတိုင်တိုင် လှည့်ပတ် ကျင့်ကြံခြင်း သမာဓိထဲကို ဝင်ရောက်သွားစေခဲ့ပြီး၊ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို အရင်က တစ်ခါမှ မခံစားဖူးတဲ့ သိပ်သည်းမှုနဲ့ အစွမ်းထက်မှုတွေကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့တယ်... အဲဒီအချိန်တွေ တစ်လျှောက်လုံး ရေမချိုးရသေးတာကြောင့် ငါက စမ်းရေကန်ထဲကို ခဏလောက် ဝင်စိမ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့၊ အဲဒီရေက လုံးဝကို မနူးညံ့ဘူးဆိုတာ ငါ တွေ့လိုက်ရတယ်... အဲဒီရေက ငါ့လက်မောင်းကို အေးခဲနေတဲ့ ဓားတစ်လက်လိုမျိုး ပွတ်တိုက်စားပစ်လိုက်ပြီး၊ ငါ ရေထဲကနေ လက်ကို ပြန်ထုတ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ကျန်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတွေနဲ့ လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားစွာ၊ အရင်ကထက် ပိုပြီး နုပျိုပျော့ပျောင်းနေတဲ့ အသားအရေကို တွေ့လိုက်ရတယ်... ငါ့အနေနဲ့ ကျောက်စိမ်းအဆင့် ရှိတဲ့ ဘယ် ကျင့်ကြံသူကိုမဆို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် 'ဘိုးဘိုးကြီး' တောင်ထွတ်ကို သွားရောက်ဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မုန်တိုင်းတွေနဲ့ စမ်းရေကန်ရဲ့ နာကျင်မှုကိုတော့ ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ လိုလိမ့်မယ်..."</p> <p>လင်းတုန်းသည် ကျိုးနေသော လက်မောင်းဖြင့် ခေါက်စာလိပ်ကို ဖိထားပြီး စုတ်တံဖြင့် ထိုစာပိုဒ်ကို ကူးရေးလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုစမ်းရေကန်မှာ သူ့အတွက်တော့ မဖြစ်နိုင်သေးပေ။ အခုလောလောဆယ်တော့ မဖြစ်နိုင်သေးပေ။ 'ဘိုးဘိုးကြီး' တောင်ထွတ်ကို ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော သန့်စင်သော လေဟုန် ကျောင်းတော်သည် ကလန် အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ထက် ဂုဏ်သိက္ခာ နိမ့်ကျသူ မည်သူ့ကိုမျှ ထိုစမ်းရေကန်သို့ သွားရောက်ခွင့် ပြုမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ ခွင့်ပြုလျှင်တောင်မှ တန်ဖိုးကြီးမားသော လက်ဆောင်ပဏ္ဏာများ ယူဆောင်လာမှသာလျှင် ဖြစ်ပေမည်။</p> <p>နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုမှာ ဖယောင်းပြားတစ်ခုပေါ်တွင် ဖိနှိပ်ရေးသားထားသော ဆေးဖော်စပ်နည်း တစ်ခုဖြစ်သည်။</p> <p>သွေးဖန်ဆင်းခြင်း ဆေးလုံး...</p> <p>ဘီလုံးငှက်၏ ငှက်မွေးနု လေးချောင်း</p> <p>လုယက်သူ သစ်မြစ်၏ နွေဦးပေါက် သစ်ကိုင်း၊ အခွံပြောင်စင်အောင် သင်ထားရမည်</p> <p> သက်စောင့် သဘာဝ ပါဝင်သော မည်သည့် ဆေးပင်မှမဆို သစ်ရွက်ငယ် သုံးရွက်</p> <p> အနည်းဆုံး မီး သဘာဝ ပါဝင်သော ဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန် တစ်ခုထံမှ သွေးအဆီအနှစ်</p> <p> အနည်းဆုံး ရေ သဘာဝ ပါဝင်သော ဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန် တစ်ခုထံမှ သွေးအဆီအနှစ်</p> <p>ပါဝင်ပစ္စည်းများ အားလုံးကို အဆင့်ဆယ့်နှစ် သို့မဟုတ် ထို့ထက်မြင့်သော ဆေးပေါင်းဖို တွင် ထည့်သွင်းကာ 'ခြောက်ထောင့်ကြယ်' နည်းစနစ်အတိုင်း နေရာချထား၍ ဖော်စပ်ရမည်။ ညီညွတ်မျှတသော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ပေါင်းစပ်ပြီးနောက်၊ ချိန်တွယ်ကာ ရောမွှေပါ။ ဆေးလုံး ပုံစံဖော်ကာ၊ သုံးရက်တိုင်တိုင် တည်ငြိမ်အောင် ထားရှိပါ။ အောင်မြင်သော ဆေးလုံးတစ်လုံးသည် အရောင်တင်ထားသော ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပနေရမည်ဖြစ်ပြီး သွေးသစ်ကဲ့သို့ အရောင်အဆင်း ရှိရမည်။</p> <p>သွေး သဘာဝကို သယ်ဆောင်ထားသော်လည်း၊ အခြေခံ ဝိညာဉ် အုတ်မြစ်ကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေသည်။ ကြေးအဆင့် မတိုင်မီ သုံးစွဲလျှင် အထိရောက်ဆုံး ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းတုန်းသည် ၎င်းကို ကူးရေးလိုက်ပြီး၊ မှတ်တမ်းတိုက်၏ အနောက်ဘက်ရှိ ကလန်၏ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ သိုလှောင်ရုံကို အမြန် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ၊ လိုအပ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများ အားလုံး သိုလှောင်ထားရှိသင့်ကြောင်း တွေ့ရသည်။ သို့သော်လည်း... ဤကဲ့သို့သော ဆေးလုံးမျိုးကို ဖော်စပ်နိုင်လောက်သော ကျွမ်းကျင်မှုရှိသည့် တစ်ဦးတည်းသော ဆေးဖော်စပ်သူမှာ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော်သို့ ဘုရားဖူးခရီး ထွက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြန်လည် သတိရလိုက်ချိန်တွင်တော့ သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p>လင်းတုန်းအနေဖြင့် "ခြောက်ထောင့်ကြယ် နည်းစနစ်" ဆိုသည်မှာ ဘာမှန်းပင် စတင် နားမလည်နိုင်ရာ၊ ကိုယ်တိုင် အတုခိုး ဖော်စပ်ရန်ဆိုသည်မှာ ဝေလာဝေးပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မည်သည့်အဆင့်ရှိ ဆေးပေါင်းဖိုကိုမဆို ဘယ်နေရာမှ သွားရယူရမည်ကိုလည်း သူ လုံးဝ မသိပေ။</p> <p>ထိုစိတ်ပျက်စရာက ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ့ကို ရပ်တန့်သွားစေရန်တော့ မလုံလောက်ခဲ့ပေ။ ယခုအခါ သူ့တွင် အချိန်ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုရှိနေပြီး၊ အကယ်၍ အယ်ရီ နှင့် တိုက်ခိုက်ရမည့် ပွဲမတိုင်မီ အဖြေတစ်ခုခုကို သူ မရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပါက၊ သူ သွားရောက် ယှဉ်ပြိုင်မည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝေ့ရှီလင်းတုန်းသည် ရှာရင်းဖွေရင်း ဝေ့ ကလန် နယ်မြေအတွင်း သေဆုံးသွားခဲ့သော ခရီးသွားတစ်ဦး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် နာရေးမှတ်တမ်း တစ်ခုမှ မထင်မှတ်ဘဲ တွေ့ရှိခဲ့ရသေးသည်။ </p> <p>"သူ့ထံတွင် ရှုပ်ထွေးနက်နဲသော အစီအရင်များ ထွင်းထုထားသည့် ငွေတစ်ဝက် ဖြင့် ကျစ်ထားသော ကပ်ပါးကွင်း တစ်ကွင်း ပါရှိလာခဲ့ပြီး၊ ထိုအကွင်းကို အလားအလာရှိသော ကျင့်စဉ်သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးအား ဆုချီးမြှင့်ရန်အတွက် အကြီးအကဲချုပ် ထံတွင် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်..."</p> <p>ကပ်ပါးကွင်း တစ်ကွင်းသည် စွမ်းအင်လှည့်ပတ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်ကို နှေးကွေးသွားစေပြီး၊ ပိုမို ခက်ခဲစေသော်လည်း ရလဒ်အနေဖြင့် ပို၍ အကျိုးကျေးဇူး ကြီးမားစေသည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်အတွက် အလေးမ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ရခြင်းနှင့် တူသည်ဟု သူ ကြားဖူးထားသည်။ သူသည် ထိုအကွင်းကို အကြီးအကဲချုပ်ထံမှ ရယူရန် သို့မဟုတ် ခိုးယူရန် နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို စောင့်ကြည့်နေရမည်၊ သို့မဟုတ် အကယ်၍ သူသာ ရွှေရောင်ဓား ကျောင်းတော် မှ လက်မှုပညာရှင် တစ်ဦးကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူကိုယ်တိုင်အတွက် တစ်ကွင်း ဖန်တီးရယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော ကွင်းမျိုးကို ရရှိရန် အချိန်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အာနိသင်ကို ပြသရန်အတွက် ထို့ထက်ပို၍ အချိန်ပိုကြာပေလိမ့်မည်။ တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် ၎င်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်ကြောင်း မှတ်သားလျက် သူ၏ မှတ်စုများတွင် ကပ်ပါးကွင်း အကြောင်းကို မှတ်သားထားလိုက်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save