Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">စစ်သည်တော်တစ်ဦး ဖြစ်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကဲ... အားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီ။ မင်းတို့အတွက် ဘာယူလာသလဲဆိုတာ ကြည့်ကြဦးလေ” ဟု ဆိုကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူဖမ်းဆီးရမိလာသော တောကြက်အချို့ကို ထုတ်ပြလိုက်လေသည်။</p> <p>“ဝမ်းသာစရာကြီး၊ တို့တွေ ကြက်သားစားရတော့မယ်” ဟု ရှောင်ချောင်က ဝမ်းပန်းတသာ အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>ချန်ဒါချောင်ကလည်း ပြုံးရွှင်လျက် မီးမွှေးရန် အလျင်အမြန်ပင် ပြင်ဆင်တော့သည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုဝေယျာဝစ္စများကို ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့ထံ လွှဲအပ်ခဲ့ပြီးနောက် အိမ်များအမြန်ဆောက်ရန် အချိန်ကို အကျိုးရှိစွာ အသုံးချရလေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက နေဝင်မိုးချုပ်လျှင် နားခိုရာမဲ့ပေတော့မည်။</p> <p>သူတို့သုံးဦးသား မြိန်ရှက်လှသော တောကြက်သားဟင်းကို စားသုံးပြီးနောက် ခေတ္တမျှ အပန်းဖြေကာ အိမ်ဆောက်ခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကြ၏။ နောက်ဆုံးတွင် မှောင်ရီပျိုးစအချိန်၌ အိမ်နှစ်လုံးမှာ အပြီးသတ်သွားလေပြီ။</p> <p> ခိုင်ခံ့ထူးကဲသော သစ်သားတိုင်များကြောင့် အိမ်တွင်းဝယ် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ခံစားရစေသည်။ အိမ်ကြီးနှစ်လုံးသာမက မီးဖိုချောင်တစ်ခုပါ ထည့်သွင်းဆောက်လုပ်ထားသဖြင့် နေထိုင်ရန် အတော်ပင် ပြည့်စုံသွားချေပြီ။</p> <p>ညဉ့်ဦးယံတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိလက်ထဲရှိ ဖေယွမ်ဆေးလုံး နှစ်လုံးကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စဉ်းစားခန်းဖွင့်နေမိသည်။</p> <p> သူသည်ကား ယခုအခါ မဟာဆရာအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဤဆေးလုံးများသည် ပညာသင်အဆင့် ရှိသူများအတွက် အသုံးတည့်သော်လည်း ပညာရှင်အဆင့်  အတွက်မူ အာနိသင်နည်းလှပေသည်။</p> <p>မဟာဆရာအဆင့်အတွက်မူကား အကျိုးသက်ရောက်မှု လုံးဝမရှိတော့ချေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့ ညီအစ်မနှစ်ဖော်ကို သတိရမိ၏။</p> <p>ထိုညီအစ်မနှစ်ဦးမှာ သာမန်လူသားများဖြစ်ပြီး နုနယ်သော မိန်းမပျိုလေးများသာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>အကယ်၍ မိမိအနားမှာမရှိခိုက် ဟဲချိုင်ကျွင်းကဲ့သို့သောသူများနှင့် ထပ်မံတွေ့ကြုံပါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်းရှိမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>“ဒီညီအစ်မတွေရဲ့ ပါရမီ  က သိပ်မထူးချွန်ပေမဲ့ လုံးဝမရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ နောက်မှ ငါ့မှာ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး  တွေရှိလာရင် သူတို့အတွက် အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ဆေးလုံး နှစ်ပုလင်းလဲပေးရမယ်။ ဒါဆိုရင် သူတို့လည်း သန်မာလာပြီး ငါလည်း စိတ်အေးရတာပေါ့” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>အကယ်၍ ဤညီအစ်မနှစ်ဦးသာ ကျင့်စဉ်လမ်းသို့ လိုက်ပါနိုင်ပါက ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် ကြီးမားသော အထောက်အပံ့ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> ထို့ပြင် အမျိုးသမီးပညာရှင်များမှာ ရှားပါးလှသော်လည်း မရှိသည်တော့မဟုတ်၊ အမျိုးသား မဟာဆရာများနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သည့် အစွမ်းထက် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူများစွာ ရှိနေသည်သာဖြစ်၏။</p> <p> သို့ဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့ကို ခေါ်ယူလိုက်လေသည်။</p> <p>“ငါ မေးပါရစေဦး၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် သိုင်းပညာရှင်  တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်ကြသလား” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ကြည်စွာ မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p>ယင်းမှာ သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်ချေသည်။ အကယ်၍ ဤညီအစ်မနှစ်ဖော်က သာမန်ဘဝဖြင့်သာ အေးအေးလူလူ နေထိုင်လိုပါက ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် သူတို့၏ ဆန္ဒကို လေးစားရပေမည်။</p> <p>“ဖြစ်ချင်ပါတယ်”</p> <p>မထင်မှတ်ထားရလောက်အောင်ပင် ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့က တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ တပြိုင်နက်တည်း ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။</p> <p>ယနေ့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များနှင့် လွင့်စင်ခဲ့ရသည့် အတိတ်ကာလများက သူတို့အား အင်အားတောင့်တင်းခြင်း၏ အရေးပါမှုကို ကောင်းစွာ နားလည်စေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အင်အားရှိမှသာ အနိုင်ကျင့်ခြင်းမှ ကင်းဝေးပေမည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဖုန်းအစ်ကို  ရယ်... ကျွန်မတို့တွေ တကယ်ပဲ သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား” ဟု ရှောင်ချောင်က သံသယစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းရှာသည်။</p> <p> ကျင့်စဉ်လမ်းသည် ခက်ခဲလှကြောင်းနှင့် သိုင်းပညာရှင်ဖြစ်ပြီးနောက်တွင်လည်း ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်များသို့ တက်လှမ်းရန် မနားမနေ ကြိုးပမ်းရသည်ကို သူတို့ သိရှိထားကြသည်။</p> <p>“မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ငါ ရှိတယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် နှစ်သိမ့်လိုက်၏။ “ကဲ... ဒီ ဖေယွမ်ဆေးလုံး နှစ်လုံးကို အရင်စားလိုက်ကြ။ ပြီးရင် ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်လှည့်ပတ်ပုံကို ငါ သင်ပေးမယ်”။</p> <p>ချင်ယွဲဖုန်းတွင် ထူးကဲသာလွန်သော နတ်ဘုရားစိုက်ပျိုးရေးစနစ် မှ ရရှိထားသည့် ‘စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်’  ကျင့်စဉ်တစ်ခုသာ ရှိသည်။</p> <p>ထိုကျင့်စဉ်မှာ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားသော်လည်း အနည်းငယ် ခက်ထန်ကြမ်းတမ်းလှသဖြင့် ဤညီအစ်မနှစ်ဦးကို ယင်းကဲ့သို့သော ကျင့်စဉ်မျိုး မကျင့်ကြံစေလိုပေ။</p> <p>“နေဦး... ရှောင်လင် ၊ ဒီညီအစ်မတွေ ကျင့်ကြံဖို့ သင့်တော်တဲ့ ကျင့်စဉ်များ ရှိလား” ဟု သူက စိတ်ထဲမှ မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p>“စိတ်မကောင်းပါဘူး အရှင်သခင်၊ စနစ်တစ်ခုလုံးမှာ အရှင်သခင်ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ဒီ စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ် တစ်ခုတည်းသာ ရှိပါတယ်” ဟု စနစ်မှ ရှောင်လင်က ပြန်လည်ဖြေကြားလေသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်မလျှော့ဘဲ ဈေးဆိုင်အတွင်း လိုက်လံရှာဖွေကြည့်သော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးပညာများနှင့် ဆေးလုံးများမှလွဲ၍ အခြားသော ကျင့်စဉ်များကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။</p> <p>“ဒီလိုလား... ဒါဆိုရင်တော့ နောင်ကျမှ သူတို့အတွက် သင့်တော်မယ့် ကျင့်စဉ်ကို ရှာဖွေပေးရတော့မှာပေါ့” ဟု သူက တည်ငြိမ်စွာ မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအတောအတွင်း ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့မှာ ဖေယွမ်ဆေးလုံးများကို စားသုံးပြီးဖြစ်ရာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ပေါင်းထားသော ဂဏန်းများကဲ့သို့ နီရဲလာလေသည်။</p> <p>“မင်းတို့ ထိုင်လိုက်ကြ။ အခြေခံအကျဆုံး ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် လှည့်ပတ်ပုံကို ငါ အရင်သင်ပေးမယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အလျင်အမြန်ပင် ပြောလိုက်၏။</p> <p> ထိုအခါ သူတို့နှစ်ဦးလည်း မြေပြင်ပေါ်ဝယ် တင်ပျဉ်ခွေလျက် ထိုင်လိုက်ကြသည်။</p> <p>“မျက်စိမှိတ်ထား၊ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို ချက်အောက်နားမှာ ယှက်ထားကြ။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို ခံစားကြည့်ဖို့ ကြိုးစားပါ”။</p> <p>ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း လိုက်နာလုပ်ဆောင်ကြသည်။ ဖေယွမ်ဆေးလုံး၏ အာနိသင်ကြောင့် သူတို့အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထိတွေ့ခံစားရန် လွယ်ကူနေပေသည်။</p> <p> မကြာမီပင် ဒါချောင်၏ တင်းမာနေသော မျက်နှာထားမှာ ပြေလျော့သွားပြီး တည်ငြိမ်သော အမူအရာသို့ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။ ဒါချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စိမ့်ဝင်သွားသည်ကိုပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p> ခဏအကြာတွင် ရှောင်ချောင်မှာလည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အောင်မြင်စွာ ခံစားမိသွားလေသည်။</p> <p>“အဲဒီ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မင်းတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်။ အကြောမကြီးတွေအတိုင်း လှည့်ပတ်စေပြီး ချက်အောက်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပင်လယ်ဆီကို ပို့လွှတ်လိုက်”။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြောဆိုရင်း သူတို့နှစ်ဦး၏ ကျောပြင်ကို လက်ညှိုးဖြင့် ထိတွေ့ကာ စွမ်းအင်စီးဆင်းရာ လမ်းကြောင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြသပေးလေသည်။</p> <p>ယင်းမှာ လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အရေးကြီးဆုံးသော အကြောမကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ထိုအကြောတစ်လျှောက် စီးဆင်းပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပင်လယ်၌ အနည်ထိုင်သွားသောအခါ ‘ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်’ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေသည်။</p> <p>ဤသည်မှာ အသုံးအများဆုံးသော ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး သာမန်လူများပင် ဤသို့ကျင့်ကြံပါက အသက်ရှည်ကျန်းမာစေနိုင်၏။</p> <p>ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းများမှာလည်း ကွဲပြားမှုရှိရာ အဆင့် (၁) မှ (၉) အထိ သတ်မှတ်ထားသည်။ အဆင့် (၁) ကျင့်စဉ်မှာ အကြောအနည်းငယ်ကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး အဆင့် (၉) ကျင့်စဉ်မှာမူ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အကြောအားလုံးနီးပါးကို အသုံးချကာ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။</p> <p>သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်း ခံစားမိသည်မှာ သူ၏ ‘စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်’ မှာ အဆင့် (၉) ထက်ပင် သာလွန်နေခြင်းပင်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အကြောအားလုံးကို အသုံးချနိုင်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p>ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီး ပေါ်ဝယ် ဤသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ခက်ခဲလှသော ကိစ္စပင်။ “စနစ်ကထုတ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေဟာ အမြဲတမ်း ထူးကဲမွန်မြတ်တယ်” ဆိုသည့် စကားမှာ အချည်းနှီး မဟုတ်ပေ။</p> <p>မကြာမီပင် ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့မှာ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ဖေယွမ်ဆေးလုံး၏ အကူအညီကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် ပညာသင်အဆင့်၁ သို့ ချဉ်းနင်းဝင်ရောက်သွားကြပြီ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>သို့သော် သင့်တော်သော ကျင့်စဉ်ပညာရပ် မရှိသေးသဖြင့် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ သာမန်လူထက် အနည်းငယ်သာ ပိုစွမ်းပေလိမ့်မည်။</p> <p> သူတို့နှစ်ဦး အဆင်ပြေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းလည်း မျက်စိမှိတ်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းထဲသို့ နစ်ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>ညတာမှာ အေးချမ်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။ နောက်တစ်နေ့ နံနက် နေမထွက်မီအချိန်တွင် သူတို့သုံးဦးသား မျက်လုံးများကို ပြိုင်တူဖွင့်လိုက်ကြပြီး ကိုယ်တွင်းရှိ အညစ်အကြေး လေထုကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>“တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလိုက်တာ..” ဟု ရှောင်ချောင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆိုလိုက်၏။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းဆောင်ရည်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်ကို သူမကိုယ်တိုင် ခံစားနေရပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save