Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထိုက်ချင်း နတ်လေပြည် အစီအရင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်ကာလ၌ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နေအိမ်နှင့် ပေတစ်ရာခန့်အကွာဝေးဝယ် တစ်ပိုင်းတစ်စ ပွင့်လင်းမြင်သာသော ရွှေရောင်အတားအဆီးတစ်ခု ရုတ်ချည်း ပေါ်ပေါက်လာချေသည်။</p> <p>"အရှင်သခင်... အဆင့်သုံး အစီအရင်ဖြစ်တဲ့ ထိုက်ချင်း နတ်လေပြည် အစီအရင်ကို ခင်းကျင်းလို့ ပြီးပါပြီ။ ဒီအစီအရင်ထဲကို အဝင်အထွက် ပြုလုပ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အစီအရင် လက်မှတ် လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်</p> <p>ရှောင်လင် စကားဆိုသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရွှေရောင်လက်မှတ်သုံးစောင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာ၏။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်၍ "ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင်တော့ ငါ စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ ထွက်ခွာနိုင်ပြီပေါ့" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အရှင်သခင်..." ရှောင်လင်က ရုတ်တရက် စကားဆက်ပြန်သည်။ "ဒီအစီအရင်အတွက် အသုံးပြုထားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေက စနစ်ကနေ ပေးအပ်တဲ့ လက်ဆောင်မွန်တွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သုံးရက်ပဲ ခံပါလိမ့်မယ်။ သုံးရက်ကျော်သွားရင်တော့ အစီအရင်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ကုန်ခမ်းသွားပြီး အလိုအလျောက် ရပ်တန့်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်"</p> <p>"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဟုတ်လား... အစီအရင်တွေက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လိုအပ်လို့လား" ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ဆွံ့အသွားရချေသည်။</p> <p>သို့သော် ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်ပြန်လျှင်လည်း ယင်းက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသာ မရှိပါက အစီအရင် လည်ပတ်ရန် စွမ်းအင်ကို အဘယ်က ရရှိနိုင်ပါအံ့နည်း။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အစီအရင်အနားသို့ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရာ အတွင်း၌ ဝှက်ထားသော အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးဆယ့်သုံးတုံးကို အမှန်တကယ်ပင် မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆိုသည်မှာ မြေကမ္ဘာနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုစည်းနေသော စိန်တုံးကဲ့သို့ ကြည်လင်သည့် ကျောက်တုံးများ ဖြစ်ပေရာ ကျင့်ကြံသူ ပညာရှင်များအနေဖြင့် ၎င်းတို့အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို တိုက်ရိုက်စုပ်ယူနိုင်ကြသည်။</p> <p>အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများသည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီး၏ အသုံးများသော ငွေကြေးသဖွယ် ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများတွင်လည်း အဆင့်အတန်း ကွဲပြားမှု ရှိပေရာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမှာ အနိမ့်ဆုံးဖြစ်ပြီး ၎င်းနောက်တွင် အလယ်အလတ်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်နှင့် ထိပ်တန်းအဆင့်ဟူ၍ အသီးသီး ရှိကြကုန်၏။</p> <p>အဆင့်နိမ့်ကျောက်တုံး တစ်ရာလျှင် အလယ်အလတ်အဆင့် တစ်တုံးနှင့် လဲလှယ်နိုင်ပြီး ကျန်အဆင့်များမှာလည်း ထိုနည်းနှင်နှင်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးဆယ့်သုံးတုံး ဆိုသည်မှာ သာမန်လူတစ်ဦး တစ်လစာ စားသောက်နေထိုင်ရန် လုံလောက်သော ပမာဏ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မတတ်သာသော်လည်း ယခုခရီးစဉ်မှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအချို့ ရရှိအောင် ကြိုးပမ်းရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့မှသာ နောင်တွင် အခက်အခဲမရှိ သွားလာနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ချန်ဒါချောင်နဲ့ ချန်ရှောင်ချောင်... မင်းတို့ ခဏလာကြဦး" ချင်ယွမ်ဖုန်းက လှမ်း၍ ခေါ်လိုက်၏။</p> <p>ညီအစ်မနှစ်ဖော်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ဘာပြောလိုသည်ကို သိလိုလှသဖြင့် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>"ငါ ဒီမှာ အစီအရင်တစ်ခု ခင်းကျင်းထားတယ်။ ဒါက မင်းတို့ကို ဘေးအန္တရာယ်ကနေ ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်။ ရော့... ဒါတွေကို ယူထားကြ"</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်မှတ်နှစ်စောင်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုလက်မှတ်များသည် ညီအစ်မနှစ်ဦး၏ လက်ဖဝါးနှင့် ထိတွေ့သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့၏ လက်မောင်းများပေါ်တွင် ပေါင်းစပ်သွားကာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်မှတ်မှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်၏။</p> <p>"ဒီလက်မှတ်ရှိရင် မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီအစီအရင်ထဲကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် အဝင်အထွက် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံး၍ ဆိုလေသည်။</p> <p>"ဖုန်းအစ်ကိုကကော... အပြင်သွားမလို့လား" ဟု ဒါချောင်က စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းရှာသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်တယ်... ငါ အခု အပြင်ကို သီးနှံမျိုးစေ့တွေ သွားဝယ်မလို့။ နှစ်ရက် သုံးရက်လောက်တော့ ကြာမယ်။ မင်းတို့ အစီအရင်ထဲမှာပဲ နေခဲ့ကြနော်" ဟု မှာကြားလေသည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ မခွဲခွာချင်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဂရုစိုက်ရန် မှာကြားကာ ပြန်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်နေမည်ဟု ဆိုကြကုန်၏။</p> <p>ဒါချောင်နှင့် ရှောင်ချောင်တို့ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တောင်ဘက်အရပ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်ထွက်ခွာခဲ့လေတော့သည်။</p> <p>ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနှင့် အကွာအဝေးမှာ မြောက်ဘက်တောင်တန်းနှင့် အလားတူပင် ဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားပါက နာရီဝက်ခန့်အတွင်း ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရန်အတွက်မူ တောင်ဘက်စွန်းတွင်ရှိသော နန်ဝူးမြို့သို့ သွားရောက်ရမည် ဖြစ်၏။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း မြေနက်မြေမှ ထွက်ခွာသွားချိန်ဝယ် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရှိ ဟဲချိုင်ကျွင်းမှာမူ ဒေါသအာဃာတများ ပိုမိုကြီးထွားနေချေသည်။</p> <p>မိမိကဲ့သို့သော သူတစ်ယောက်က အားအင်ချိနဲ့သူတစ်ဦး၏ အရိုက်အနှက်ကို ခံရရုံမျှမက ပခုံးနှစ်ဖက်စလုံး ရိုက်ချိုးခံရသည်မှာ အဘယ်မှာ ဖြစ်နိုင်ပါအံ့နည်း။</p> <p>"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူက အသုံးမကျတဲ့သူ တစ်ယောက်ပါ၊ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက် အားကောင်းသွားရတာလဲ" ဟု ဟဲချိုင်ကျွင်းက နာကြည်းစွာ တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>သူ၏ ပခုံးနှစ်ဖက်ကို ပြန်လည်ဆက်ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း နာကျင်မှုမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ ယင်းက သူ၏ အမုန်းတရားကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေခဲ့သည်။</p> <p>"ချင်ယွမ်ဖုန်း... မင်း ငါ့ကို စော်ကားခဲ့တဲ့အတွက် ငါ မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>ဟဲချိုင်ကျွင်းသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းတပည့်များ နေထိုင်ရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>အပြင်စည်းတပည့်များမှာ တရားဝင်တပည့် အဆင့်ထက် သာလွန်သူများ ဖြစ်ကြပြီး မိမိတို့ ဒေသအသီးသီးတွင် ပါရမီရှင်များအဖြစ် ကျော်ကြားသူများ ဖြစ်ကြ၏။</p> <p>ထိုအပြင်စည်းတပည့်များထဲတွင် ချောင်ချန်းအန်းမှာ အကျော်ကြားဆုံးဖြစ်ပြီး သူသည် ဟဲချိုင်ကျွင်း၏ အားကိုးရာလည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>"စီနီယာချောင် ရှိလား" ဟု ဟဲချိုင်ကျွင်းက ဝါးအိမ်လေး၏ အပြင်ဘက်မှ တိုးညှင်းစွာ ခေါ်လိုက်၏။</p> <p>မကြာမီ ဝါးအိမ်တံခါး ပွင့်ဟလာပြီး လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>ထိုသူမှာ ထောင်လွှားသော အမူအရာရှိသော်လည်း မျက်လုံးများမှာ ကလိန်ကကျစ်ကျလှပြီး ကောင်းမွန်သောသူတစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း အကဲခတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>"ဂျူနီယာဟဲ ပါလား... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ" ဟု ချောင်ချန်းအန်းက မေးမြန်းလေသည်။</p> <p>ဟဲချိုင်ကျွင်းသည် ရုတ်တရက် မျက်ရည်များ ဝိုင်းလာကာ "စီနီယာကြီး... ကျွန်တော့်အတွက် မတရားမှုကို ဖြေရှင်းပေးပါဦး" ဟု ငိုယိုကာ ပြောဆိုတော့သည်။</p> <p>"ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောစမ်းပါ... ဘာဖြစ်လာတာလဲ" ချောင်ချန်းအန်းသည် ဟဲချိုင်ကျွင်း၏ ဒဏ်ရာများကို မြင်တွေ့သွားသဖြင့် လှမ်း၍ မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p>"စီနီယာကြီး... ကျွန်တော် နာမည်ခံ တပည့်တစ်ယောက်ရဲ့ အရိုက်ခံရတာပါ။ ကျွန်တော့်အတွက် လက်စားချေပေးပါ" ဟု ဟဲချိုင်ကျွင်းက မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် ဆိုသည်။</p> <p>ချောင်ချန်းအန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "နာမည်ခံ တပည့် ဟုတ်လား... ဘယ်လို တပည့်မျိုးက မင်းကိုတောင် အနိုင်ယူနိုင်ရတာလဲ"</p> <p>သာမန် တပည့်များမှာ ပညာသင်အဆင့်၌သာ ရှိတတ်ကြပြီး ပညာရှင်အဆင့်သို့ ရောက်မှသာ အပြင်စည်းတပည့် ဖြစ်လာနိုင်ကြသည်။</p> <p>သို့သော် ဟဲချိုင်ကျွင်းမှာမူ ပါရမီနည်းပါးသဖြင့် ဆေးလုံးများ အတင်းအဓမ္မ စားသုံးကာ ပညာရှင်အဆင့်သို့ မနည်းတက်လှမ်းထားရသူ ဖြစ်ရာ အပြင်စည်းတပည့် ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။</p> <p>"အဲဒါ ချင်ယွမ်ဖုန်း ပါ စီနီယာကြီး" ဟု ဟဲချိုင်ကျွင်းက အံကြိတ်၍ ဆိုသည်။</p> <p>"ချင်ယွမ်ဖုန်း ဟုတ်လား..." ချောင်ချန်းအန်းက ထိုအမည်ကို ရင်းနှီးနေသဖြင့် စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ "ဟို အသုံးမကျတဲ့ ကောင်ကို ပြောတာလား" ဟု မေးလေသည်။</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ် စီနီယာကြီး"</p> <p>"အမှိုက်ကောင်ရဲ့ အရိုက်ခံရတာဆိုရင် မင်းကလည်း အမှိုက်ထက် မပိုပါဘူး" ဟု ချောင်ချန်းအန်းက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်၏။</p> <p>ဟဲချိုင်ကျွင်းက ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ရမ်းကာ "မဟုတ်ဘူး စီနီယာကြီး... အဲဒီလူက အရင်လို အသုံးမကျတဲ့သူ မဟုတ်တော့ဘူး..." ဟု ဆိုကာ ဖြစ်သမျှ အကြောင်းအရာတို့ကို အပိုအလိုများ ထည့်သွင်း၍ ရှင်းပြလေတော့သည်။</p> <p>"ဒီလိုနဲ့ သူက ဆေးလုံးအားလုံးကို လုယူသွားပါတယ်။ တကယ်တော့ အဲဒီဆေးလုံးတွေကို စီနီယာကြီးကို ကန်တော့ချင်လို့ပါ" ဟု ဟဲချိုင်ကျွင်းက ဝမ်းနည်းဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။</p> <p>ယင်းကို ကြားရသောအခါ ချောင်ချန်းအန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် "အားနည်းချင်ယောင်ဆောင်တဲ့ လှည့်ကွက်ပေါ့လေ။ ငါ့လူကိုတောင် ရန်စရဲသလား... ကောင်းပြီ၊ ငါ့အစွမ်းကို သူ မြင်စေရမယ်"</p> <p>ချောင်ချန်းအန်း ကိုယ်တိုင် ပါဝင်မည်ဟု သိရသောအခါ ဟဲချိုင်ကျွင်းမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားချေသည်။</p> <p>ချောင်ချန်းအန်းသည် အဆင့်၇ ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အပြင်စည်းတပည့်များထဲတွင် ထိပ်တန်းမှ ပါဝင်သူ ဖြစ်ပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကဲ့သို့သော သူတစ်ဦးမှာ မည်သို့မျှ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"ငါ ပစ္စည်းတွေ ပြင်ဆင်လိုက်ဦးမယ်။ ဒီညပဲ မြေနက်မြေကို သွားကြတာပေါ့" ချောင်ချန်းအန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။</p> <p>နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ရှေ့မှောက်တွင် မြင်တွေ့နေရသော ခန့်ညားထည်ဝါလှသည့် တောင်တန်းကြီးမှာ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အဓိက ဌာနချုပ်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>သူသည် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မခံရစေရန် ဂိုဏ်းနှင့် ဝေးကွာသော နေရာမှပင် အရှိန်လျှော့၍ ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်လာခဲ့၏။</p> <p>တောင်တံခါးကို စောင့်ကြပ်နေသော တပည့်များသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းတွင် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ အတားအဆီးမရှိ ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်ကြသည်။</p> <p>"ဒါ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းပေါ့... တကယ့်ကို ပထမတန်းစား အဖွဲ့အစည်းပီသပါပေတယ်"</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အံ့ဩချီးကျူးမိခြင်း ဖြစ်ရသည်။</p> <p>သူ ဤကမ္ဘာသို့ ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းလာပြီးကတည်းက ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသို့ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးသေးဘဲ ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ဟောင်းများကို အားပြုကာ ဤနေရာသို့ ရှာဖွေရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသတည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save