Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၂၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ခွမ်း...</p> <p>ဂျာရန်သည် သူ၏ မြေစေးခွက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ဆောင့်ချလိုက်ရာ၊ အိုးရပ်စ် ဝိုင်အရက်များက သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်သို့ ဖိတ်စင်သွားလေသည်။</p> <p>"အဲဒါ မိုက်မဲလွန်းတယ်... စစ်သည်တော် တစ်ယောက်ဆိုတာ ဦးနှောက်ကို အရင်သုံးပြီး တိုက်ခိုက်ရတယ်... ဗျူဟာနဲ့ကွ... ကိုယ့်ကို ရှိရင်းစွဲထက် ပိုပြီး အားနည်းသွားစေမယ့် အရူးတစ်ယောက်ရဲ့ အစီအစဉ်မျိုးနဲ့ ကိုယ့်အသက်ကို စတေးပြီး စွန့်စားရသလား... ငါသာ ငယ်ငယ်တုန်းကဆိုရင်၊ ဘယ်တော့မှ အဲဒီလို..."</p> <p>လင်းတုန်း၏ ဖခင်က သူသည် ကလန်တစ်ခုလုံးတွင် အလားအလာ အကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့သည့် ဂုဏ်သရေရှိသော နေ့ရက်များအကြောင်းကို ဆက်လက် ပြောဆိုနေလေသည်။ လင်းတုန်း၏ အိမ်လေးထဲတွင် သူတို့နှစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေပြီး ကြားမည့်သူ မရှိသဖြင့်၊ လင်းတုန်းက ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံပေးရင်း ခွက်ထဲသို့ အရက် ဆက်လက် ဖြည့်ပေးနေလိုက်သည်။ သူ မိုက်မဲခဲ့ကြောင်းကို သူကိုယ်တိုင်လည်း သိပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် သူ၏ ဖခင်နှင့် မိခင်ကို အရင်ကြိုပြောထားသင့်သည်ပင်။ သူတို့ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ဝင်မပါခဲ့ခြင်းကသာ သူ့အတွက် ကံကောင်းသွားခြင်းဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူ့ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားရင်း အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မိနိုင်လေသည်။</p> <p>သူ့ကို လွှတ်ထားပေးခဲ့ခြင်းက ဘယ်လောက်တောင် ကံကောင်းလိုက်သနည်း။</p> <p>"... မင်း ဘာတွေ တွေးနေခဲ့မှန်းကို ငါ မသိတော့ပါဘူး"</p> <p>ဂျာရန် က ခွက်ကို နှုတ်ခမ်းဆီသို့ မြှောက်ရင်း ဆက်ပြောသည်။</p> <p>"အရမ်းကို မိုက်မဲတာပဲ..."</p> <p>သူက လက်တစ်ဖက်ကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သားဖြစ်သူ၏ ပခုံးများကို ဖမ်းဆုပ်ကာ၊ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဖက်ထားလိုက်သည်။ လင်းတုန်း တစ်ယောက် ဝိုင်ပုလင်းကိုပင် တိုက်မိ၍ လဲကျတော့မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒါက အကောင်းဆုံးသော မိုက်မဲမှုမျိုးပဲ"</p> <p>ဂျာရန် က သူ၏ ခွက်ထဲကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သေချာပေါက် ရှုံးမယ့် တိုက်ပွဲတစ်ခုကို အရူးတစ်ယောက်ကပဲ လက်ခံလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ သတ္တိရှိခြင်းနဲ့ ရူးမိုက်ခြင်းက နယ်နိမိတ် တစ်ခုတည်းကို မျှဝေသုံးစွဲထားကြတာပဲ... ဒုက္ခိတ တစ်ယောက်ရဲ့ သားက ဒုက္ခိတ ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျားရဲ့ သားကတော့ ခွေး ဖြစ်မလာနိုင်ဘူးကွ.."</p> <p>ဂျာရန် က ချောင်းဟန့်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ ဂုဏ်ပြုဆုတောင်းသည့်အလား သူ၏ ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒုက္ခိတ သားအဖ နှစ်ယောက်က ဘာတွေ လုပ်နိုင်သလဲဆိုတာကို မကြာခင် သူတို့ မြင်ရလိမ့်မယ်... သား... ခြေသုံးချောင်းပဲ ရှိတဲ့ ကျားမှာလည်း အစွယ်တော့ ရှိသေးတယ်ကွ"</p> <p>သူက ကျန်နေသော ဝိုင်များကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။ ရွှေရောင် လှိုင်းတံပိုးတစ်ခုက လင်းတုန်း၏ အမြုတေမှသည် လက်ချောင်းထိပ်လေးများအထိ၊ လတ်ဆတ်သော မာဒြာ စီးဆင်းမှုတစ်ခုကဲ့သို့ လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။ သူ၏ ဖခင်က သူ့ကို အသိအမှတ်ပြု လက်ခံခဲ့လေပြီ။ သူ လမ်းစလျှောက်တတ်ကတည်းက ဖခင်ဖြစ်သူထံမှ ပွင့်လင်းသော ချီးကျူးစကားကို သူ မကြားဖူးခဲ့ချေ။ ဝိညာဉ်မဲ့ တံဆိပ်ပြားကို ပထမဆုံး စတင်ရရှိခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ ဆိုလျှင်တော့ သေချာပေါက်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>လင်းတုန်းက သင့်လျော်သော တုံ့ပြန်စကားကို စဉ်းစားမရနိုင်မီမှာပင်၊ ဂျာရန် သည် သူ၏ ခွက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ မှောက်ချလိုက်သည်။ ဝိုင်ပုလင်းထဲတွင် တစ်ဝက်ခန့် ကျန်နေသေးသဖြင့် ဤသည်မှာ ပို၍ပင် အံ့သြစရာ ကောင်းနေလေသည်။ သို့သော် ဖခင်ဖြစ်သူသည် စားပွဲပေါ်သို့ ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သူ၏ အမာရွတ်ထင်နေသော နှုတ်ခမ်းများက ခွင့်ပြုသလောက် အလွန်အမင်း တည်ကြည်လေးနက်သွားလေသည်။</p> <p>"ဒီနေ့ အစီအစဉ်မှာ မင်းနဲ့ မင်းအစ်မ အလုပ်ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ နောက်တစ်ခါ အချန်ခံမထားရစ်နိုင်ဘူး... ပွဲတော်အတွက် မင်း ဘာတွေ ရည်ရွယ်ထားသလဲ..."</p> <p>လင်းတုန်းသည် ဂုဏ်သိက္ခာမကျဆင်းဘဲ ဤရက်သတ္တပတ်ကို အသက်ရှင်လျက် ဖြတ်သန်းနိုင်ရန်ကိုသာ ပို၍ အာရုံစိုက်ထားခဲ့သော်လည်း၊ မကြာမီ ကျင်းပမည့် ခုနစ်နှစ်ပြည့် ပွဲတော် အတွက်ကိုလည်း သူ အနည်းငယ် စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော့် အဆင့်မှာရှိတဲ့ ကလေးတွေက ပိုကောင်းတဲ့ အခြေခံ ကျင့်စဉ်တွေ ရှိကြလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဗလာ လက်ဝါး က တိုက်ပွဲမှာ ကျွန်တော့်ကို အသာစီးရစေတယ်... ကျွန်တော် ပထမနေရာ ရသင့်တယ်..."</p> <p>"ဗလာ လက်ဝါး..."</p> <p>ဂျာရန် က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒီလို ခေါ်တာလား... ရန်သူရဲ့ အမြုတေ ထဲကို ထိုးသွင်းပြီး ဝိညာဉ်ကို ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားအောင် လုပ်တာမလား..."</p> <p>သူ၏ မိဘများက ဤအရာကို ချက်ချင်း ဖောက်ထွင်းမြင်သွားကြမည်ကို သူ ကြိုသိထားသင့်သည်ပင်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ အဖေ..."</p> <p>"မင်း ကံကောင်းတယ်... တကယ်လို့ မင်းသာ တခြား ဘယ်လို သဘာဝမျိုးကိုမဆို လေ့လာကျင့်ကြံထားခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ အဲဒါက အခုလောက် ကောင်းကောင်း အလုပ်လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>လင်းတုန်းက သူ၏ နားထင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ရာ၊ အိပ်မက်နှင့်တူသော မြင်ကွင်းများက သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>"ကယ်လ်ဆာ က အဲဒီ ကျင့်စဉ်နဲ့ပဲ ကျွန်တော့်ကို အကြိမ်တိုင်း မြေကြီးပေါ် လဲကျအောင် လုပ်ခဲ့တာ... ကျွန်တော့် ကိုယ်ပိုင် မျက်လုံးတွေကိုတောင် ကျွန်တော် မယုံနိုင်ခဲ့ဘူး.."</p> <p>"ဒါပေါ့ သူ လုပ်နိုင်မှာပေါ့... သူက ကြေးအဆင့်၊ မင်းက ဝိညာဉ်မဲ့ လေ... ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်က ဘွတ်ဖိနပ် တစ်ရံကို မတားဆီးနိုင်သလိုမျိုး မင်းက သူ့ကို ပြန်ပြီး မခုခံနိုင်ဘူး... တကယ်လို့ သူသာ ဒီနေ့ ဝေ့မုံကက်သ် ကို မင်းလုပ်ခဲ့သလိုမျိုး သွားလုပ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ သူက သတိတောင်ထားမိမှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>ထိုအချက်က လင်းတုန်း သိထားသမျှ အထွတ်အမြတ် ကျင့်စဉ်များအကြောင်းနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ဖခင်ဖြစ်သူ အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးတွင် မှားယွင်းမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"မုံကက်သ် က သူ့ကိုယ်သူ ဘာအကာအကွယ်မှ မထားတဲ့ အချိန်မှာဆိုရင်၊ ကယ်လ်ဆာ ရဲ့ ဗလာ လက်ဝါး က ကျွန်တော့်ထက်တောင် ပိုပြီး အများကြီး ထိခိုက်စေမှာ သေချာတာပေါ့..."</p> <p>စားပွဲပေါ်ရှိ ဂျာရန် ၏ လက်သီးများ တင်းမာသွားသည်။</p> <p>"သား... မင်း အဲဒီလို ထင်နေတယ်ဆိုရင်တော့၊ ဒီနေ့ မင်းက ပြင်းထန်တဲ့ သင်ခန်းစာတစ်ခုကို ရဖို့ အရမ်း နီးစပ်ခဲ့တာပဲ... မသိနားမလည်ဘဲ ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ လက်နက်တစ်ခုဟာ ကိုင်ဆောင်သူကို ပြန်ပြီး ဒဏ်ရာရစေတတ်တယ်..."</p> <p>လင်းတုန်းသည် ခါးကို ပို၍ မတ်လိုက်ရာ၊ သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်စိမ့် ဖြစ်သွားလေသည်။ သူသည် နံနက်ခင်း တိုက်ပွဲအတွက် တတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ အကယ်၍များ သူ အမှားတစ်ခုခု လုပ်မိခဲ့မည်ဆိုလျှင်... သူ တကယ်ပဲ သေသွားနိုင်လေသည်။</p> <p>"မင်း ထင်သလိုသာ အလုပ်လုပ်တယ်ဆိုရင်၊ ဝေ့ ကလန် ထဲက ကျင့်ကြံသူ တိုင်းက ဘာလို့ ဒီ ဗလာ လက်ဝါး ကို အသုံးမပြုကြတာလဲ... ငါတို့က ပြိုင်ဘက်တိုင်းကို ရိုက်ချက် တစ်ချက်တည်းနဲ့ စွမ်းအားမဲ့သွားအောင် လုပ်ပစ်နိုင်တာပေါ့..."</p> <p>"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အမြုတေ ကို တည့်တည့် ထိမှန်အောင် ရိုက်ဖို့ ခက်ခဲလို့ပါ"</p> <p>လင်းတုန်းက သူကိုယ်တိုင် လူမိုက်ဟန် ဆောင်နေမှန်း သိလျက်နှင့်ပင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ရန်သူက အဲဒါကို ကြိုတင် ကာကွယ်ထားလိမ့်မယ်လေ... မုံကက်သ် ကို အလုပ်ဖြစ်ခဲ့တာက သူ သူ့ကိုယ်သူ မကာကွယ်ထားလို့ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်... တကယ့် တိုက်ပွဲမှာ ဘယ်သူက အဲဒီလို လုပ်မှာလဲ..."</p> <p>"မင်းက အခြေခံအကျဆုံး အကြောင်းရင်းကို မေ့နေတယ်... အဲဒါက မင်းရဲ့ မာဒြာ တွေက သန့်စင်နေလို့ပဲ..."</p> <p>သူက လက်ဖဝါးကို လှန်ကာ အပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်ရာ၊ မှုန်ဝါးဝါး ခရမ်းနှင့် အဖြူရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ကခုန်နေလေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားပင်။</p> <p>"ငါတို့ရဲ့ အဖြူရောင် မြေခွေး ဟာ အလင်းနဲ့ အိပ်မက် သက်စောင့်အော်ရာတွေ ကနေ ပုံဖော်ထားတာဖြစ်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ သဘာဝအတိုင်း အလုပ်လုပ်လိမ့်မယ်... ပုံမဖော်ရသေးရင်တောင်မှပေါ့၊ မင်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ..."</p> <p>လင်းတုန်းက အနီးကပ် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ စွမ်းအင်များက သူ၏ ဖခင် လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ကခုန်နေစဉ်၊ ပြေးနေသော ယုန်တစ်ကောင်၏ ပုံသဏ္ဍာန်၊ လေပြေတွင် လွင့်ပျံနေသော အလံတစ်ခု၏ ပုံသဏ္ဍာန်၊ မိခင်ဖြစ်သူ၏ မျက်နှာပုံသဏ္ဍာန်များ အဖြစ် စုစည်းသွားလေသည်။ မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် အဝေးဆီမှ အသံများကိုလည်း သူ ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။</p> <p>ဝံပုလွေ တစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံ၊ အသက်လုပြေးနေရသော လူတစ်ယောက်၏ မောဟိုက်သံ၊ ပုံမှန် ကျဆင်းနေသော ရေစက်ကျသံ...</p> <p>ချုပ်နှောင်ထားခြင်း မရှိသော အဖြူရောင် မြေခွေး သည် ၎င်း၏ သဘာဝ အတိုင်း အာရုံများကို လှည့်စားနေခြင်းပင်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save