Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၃၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လင်းတုန်း နောက်သို့ လဲကျသွားပြီး၊ ရင်တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေ၏။ မျက်လုံးများပေါ်မှ နွေးထွေးပြီး စေးကပ်နေသော သွေးများကို သူ အလောတကြီး ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ မြင်ကွင်း ကွယ်နေစဉ်အတွင်း ထိတ်လန့်မှုကို သူ ဘယ်လိုနည်းနှင့်မျှ မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။ လီ ကလန် ထံမှ အဖြူရောင် အတောင်ပံများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါကြီးက သူ့ဆီ ဆက်လာနေသလား ဆိုသည်ကို သူ မြင်ရမည်၊ သူ သိရမည်။</p> <p>မျက်လုံးများ ပြန်ပွင့်လာချိန်တွင် ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းမှာ... ကျောက်တုံးပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ အနီရောင် သွေးများ စွန်းထင်းသွားစေသော ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ ခေါင်းပြတ် အလောင်းကြီးပင် ဖြစ်သည်။ မာကပ်သ် သည် သူ၏ ခေါင်းကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ပြတ်ထွက်သွားအောင် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"မိခင်ရဲ့ အပြစ်တွေက သမီးတွေဆီကို ကူးစက်သလိုပဲ၊ ဖခင်ရဲ့ အပြစ်တွေကလည်း သားတွေဆီကို ကူးစက်တာပဲ"</p> <p>လီမာကပ်သ် က ရွတ်ဆိုလိုက်ရင်း၊ သူ၏ လက်ချောင်းများမှ သွေးများကို အမည်းရောင် သားမွေးများပေါ်တွင် သုတ်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်းတို့ ကလန် တည်ထောင်သူရဲ့ ယုတ်မာမှုတွေအတွက် ပေးဆပ်ဖို့၊ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေတဲ့ ဝေ့ သွေးမျိုးဆက် ဆက်ခံသူတိုင်းရဲ့ ခုန်လှုပ်နေတဲ့ နှလုံးသားတွေ အကုန်လုံးတောင် လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် နှလုံးသား နှစ်ခုတည်းနဲ့ပဲ ငါ ကျေနပ်လိုက်မယ်..."</p> <p>မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီး သည် လှည့်ထွက်သွားပြီး၊ လက်သည်းကုတ်များ ပါသော သူ၏ လက်ကို ဘာမှမရှိသော လေဟာနယ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။</p> <p>ဖြည်းညှင်းစွာပင်၊ ဝေ့ဂျင်ဆိုင်းရပ်စ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေခွေးမီးတောက် များအဖြစ်သို့ ပျော်ဝင်သွားလေသည်။ လင်းတုန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ သွေးများပင်လျှင် မပျောက်ကွယ်မီ အပူငွေ့ဖြင့် တောက်လောင်သွားပြီး၊ ဖန်တီးထားသော အိပ်မက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ပေါ်လွင်သွားလေသည်။</p> <p>အလင်းရောင်များ လှုပ်ခါသွားပြီး၊ ခေါင်းဆောင်ကြီး သည် နေရာလွတ် တစ်ခုမှနေ၍ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ခေါင်းက ခန္ဓာကိုယ်တွင် တွယ်ဆက်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ လက်သီးက ဖောက်ထွင်းထားလေပြီ။</p> <p>ဆိုင်းရပ်စ် က စကားပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ လီမာကပ်သ် က သူ၏ လက်ကို ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ၊ တစ်ဖက်လူ၏ နှလုံးသား ဖြစ်ရမည့် အရာတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။ သွေးများရွှဲနစ်နေသော မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ လက်သီးမှ သွေးများ တပေါက်ပေါက် ကျဆင်းနေလေသည်။</p> <p>လှည့်ကွက်များ ကုန်ခန်းသွားပြီဖြစ်သော ဝေ့ ခေါင်းဆောင်ကြီး သည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ လဲကျကာ သေဆုံးသွားလေတော့သည်။</p> <p>မာကပ်သ် က လက်သီးကို ဖြန့်လိုက်ရာ၊ နှလုံးသား တစ်ခုက အလောင်းပေါ်သို့ ‘ဘုတ်' ခနဲ ကျသွားလေသည်။</p> <p>"နှလုံးသား တစ်ခု... နောက်တစ်ခုကိုတော့ အချိန်ကျရင် ငါ လာယူမယ်..."</p> <p>မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ ကျောဘက်တွင် အမည်းနှင့် အဖြူရောင် အတောင်ပံများက သားရေ ဝတ်ရုံကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ခေါက်သိမ်းသွားလေသည်။ အဖြူနှင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုက ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ အလောင်းမှနေ၍ စတင် ကွာကျ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း၊ မာကပ်သ် က ၎င်းကို ဖနောင့်ဖြင့် နင်းခြေပစ်လိုက်ရာ မာဒြာ များ ပြန့်ကျဲသွားလေတော့သည်။</p> <p>သူသည် ကလန်များမှ အကြီးအကဲများနှင့် ကျောင်းတော် လေးခုမှ ဧည့်သည်များ ရှိနေသော အထူးခန်းဆီသို့ တည့်တည့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါ့ရဲ့ ပြဿနာတွေကို တိုက်ရိုက် ဖြေရှင်းရတာကို ငါ ယုံကြည်တယ်... အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား တစ်ခုလုံးကို ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေအဖြစ် သိမ်းပိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ် ဆိုတာကို အသိပေးလိုက်တယ်... တကယ်လို့ စိန်ခေါ်ချင်သူတွေ ရှိရင်၊ အခုပဲ ရှေ့ထွက်ခဲ့ကြ... အဆင်ပြေရင် အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ခဲ့ကြ... တောင်ကြား ထဲက ကျောက်စိမ်းအဆင့် တွေ အားလုံးကို တစ်ယောက်ချင်းစီ လိုက်တိုက်ပြီး ငါ့ရဲ့ တစ်ညလုံး အချိန်ကို အလဟဿ မဖြုန်းနိုင်ဘူး..."</p> <p>မာကပ်သ်သည် သူ ဆင်းသက်လာကတည်းက ဘယ်ဘက်လက်တွင် ကိုင်ထားသော အိတ်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး စင်မြင့်ပေါ်သို့ မှောက်ချလိုက်သည်။ ခေါင်း နှစ်လုံး ပြုတ်ကျလာပြီး၊ ဖြူဖျော့သော ကျောက်တုံးပေါ်တွင် လိမ့်သွားရင်း သွေးစက်ရာများကို ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။ သူက အိတ်ခွံကို ဘေးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သော်လည်း၊ လင်းတုန်း၏ အကြည့်ကတော့ စူးစိုက် ငြိမ်သက်သွားလေသည်။</p> <p>ခေါင်းများထဲမှ တစ်လုံးမှာ သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော လူတစ်ယောက်၏ ခေါင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအရာကို သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ၏ အာရုံက အခြား ခေါင်းတစ်လုံး၊ ဒုတိယ ခေါင်း၊ ရှည်လျားသော ဆံပင်များဖြင့် မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသော ခေါင်း တစ်လုံးအပေါ်တွင်သာ ရောက်နေလေသည်။ ရှည်လျားသော အညိုရောင် ဆံပင်များ။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ထိန်းချုပ်၍ မရအောင် တုန်ရီလာပြီး၊ မည်သည့် လှည့်ပတ်ခြင်း နည်းစနစ်ကမှ မထိန်းချုပ်ထားနိုင်တော့သော ပုံစံဖြင့် မာဒြာ များက သူ၏ သွေးကြောများထဲတွင် ပြေးလွှားနေလေသည်။</p> <p>ထိုခေါင်း ဘယ်သူ့ခေါင်းလဲ ဆိုတာကို သူ သိသည်။ မျက်နှာကို မြင်စရာ မလိုပေ။ သူ သိနေသည်။</p> <p>ကယ်လ်ဆာ၏ 'ဗလာ လက်ဝါး' ဖြင့် အရိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့၊ လောကကြီး တစ်ခုလုံး အစစ်အမှန် မဟုတ်တော့သလို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းက အဓိပ္ပာယ်မဲ့ လွန်းလှသည်။ ဒီမနက်လေးတင် ကလေးတစ်အုပ်နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ သူ ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်၊ ယခုတော့... အခုကျတော့ ရွှေအဆင့် တွေ ကောင်းကင်ကနေ ဆင်းသက်လာသည်။ သူ့ အမေသေသွားပြီ။</p> <p>မိုက်မဲလွန်းသည်။ ထိုသို့ပင် ဖြစ်ရမည်။ အရူးအမူး နိုင်လွန်းပြီး ရယ်စရာကောင်းလှသည်။ လောကကြီးက ထိုကဲ့သို့ မဖြစ်သင့်ပေ။ လောာကကြီးက အဓိပ္ပာယ် ရှိရမည်။ အိပ်မက်များသာလျှင် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်း မရှိ၊ အကြောင်းပြချက် မရှိ လည်ပတ်တတ်သည်။ သီချင်းဆိုနေသည့် ပန်းများ၊ ကခုန်နေသည့် တိမ်တိုက်များနှင့် ရူးသွပ်နေသည့် အိပ်မက်များကတော့ ဒါထက်စာလျှင် ပို၍ ယုတ္တတန်သေးသည်။</p> <p>ကျောက်စိမ်းအဆင့်များ စင်မြင့်၏ အစွန်းတစ်ဖက်တွင် စတင် စုရုံးလာကြသည်။ ကာဇန် နှင့် ဝေ့ကလန်တို့မှ အဘိုးအို၊ အဘွားအို များ အတူတကွ စုဝေးလာကြပြီး အလံနှစ်ခုစလုံး၏ အောက်တွင် ရောနှောနေကြလေသည်။ သူတို့သည် ပြင်းထန်စွာ အချေအတင် ပြောဆိုနေကြပြီး၊ မည်သူကမျှ စင်မြင့်ပေါ်သို့ မတက်ရဲကြသော်လည်း၊ သူတို့ စုရုံးလာခဲ့ကြသည်။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ တိုက်ပွဲဝင်ပြီး သေဆုံးရန်၊ သူတို့သည် တစ်ယောက်စ နှစ်ယောက်စဖြင့် အလောတကြီး လာရောက် ပူးပေါင်းကြလေသည်။</p> <p>ကျောက်စိမ်းအဆင့် အားလုံး သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ အချို့က ပရိသတ် နေရာများတွင်သာ ဒူးထောက်လျက် ကျန်ရစ်နေခဲ့ကြသည်။</p> <p>မာကပ်သ် က ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်ချောင်းများမှ သွေးစက်များကို ခါထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒါပဲလား... မတုံ့ဆိုင်းနေကြနဲ့၊ တက်ခဲ့ကြ... မင်းတို့ အဆင်သင့် မဖြစ်မချင်း ငါ စမှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>လင်းတုန်း၏ ရင်ထဲတွင် အမုန်းတရားများ ဆူပွက်လာပြီး၊ ကျောက်စိမ်းအဆင့် အကြီးအကဲများနှင့် သူ သွားရောက် ပူးပေါင်းနိုင်ဖို့ ဆုတောင်းနေမိသည်။ ရွှေအဆင့် တစ်ဦးသည်ပင် သေမျိုး မဟုတ်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တော့...။</p> <p>ထိုအကြံဉာဏ်က နေထွက်လာသကဲ့သို့ သူ့ ဝိညာဉ်ကို လင်းလက်သွားစေသည်။ လီမာကပ်သ်သည် သာမန် လူတစ်ယောက်ထက်ပင် သူ၏ မာဒြာ အပေါ်တွင် ပို၍ မှီခိုနေရနိုင်သည်။ အကယ်၍ ဒဏ္ဍာရီများသာ မှန်ကန်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ ရွှေအဆင့် များ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုကဲ့သို့ မာဒြာ ဖြင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးကို 'ဗလာ လက်ဝါး' က ဘာတွေ လုပ်နိုင်မည်နည်း။</p> <p>ထိုရိုက်ချက်ကို ထိမှန်အောင် လုပ်ရင်း လင်းတုန်း သေဆုံးသွားလိမ့်မည်၊ သို့သော် ထိုအချက်က စဉ်းစားနေရန် မတန်ပေ။ သွေးကွဲ ရန်သူတစ်ဦးနှင့် ရိုက်ချက်ချင်း ဖလှယ်ရင်း သေဆုံးသွားခဲ့ကြသော ဒဏ္ဍာရီလာ သူရဲကောင်းများ၏ ပုံပြင်များနှင့်အတူ သူ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤနေရာတွင် သူ အောင်မြင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ သူသည် ဝေ့ ကလန် ၏ ဒဏ္ဍာရီများထဲတွင် ထာဝရ ရှင်သန်နေတော့မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ကောင်းမွန်သော သေဆုံးမှု တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော သေဆုံးမှု တစ်ခု။ သိုင်းကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်၏ သေဆုံးမှု။</p> <p>အကယ်၍ 'ဗလာ လက်ဝါး' ပင် မလုံလောက်ခဲ့လျှင်တောင်မှ၊ လင်းတုန်းတွင် ကစားရန် ဖဲချပ်တစ်ချပ် ကျန်သေးသည်။ ပျားတူ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များသည် စင်မြင့်အောက်ရှိ သူတို့၏ အိုးထဲတွင် ချိတ်ပိတ်ခံထားရဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူ လွှတ်ပေးမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ထို ရွှေအဆင့် ကို အသက်တစ်ရှိုက်စာလောက်၊ သို့မဟုတ် မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်လေးလောက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် အာရုံလွှဲပေးနိုင်ခဲ့မည် ဆိုလျှင်၊ လင်းတုန်း၏ အသက်ကို စတေးရကျိုး နပ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>လောကကြီး အစစ်အမှန် မဟုတ်တော့သကဲ့သို့ ခံစားရမှုက လင်းတုန်းအပေါ်သို့ ထပ်မံ ရိုက်ခတ်လာပြီး၊ သူ၏ လှပသော စိတ်ကူးယဉ် ထင်ယောင်ထင်မှားမှုများကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်လေသည်။ သူ ဘာတွေ တွေးနေခဲ့သနည်း။ သူ့လို ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက်က၊ ရွှေအဆင့် တစ်ယောက်နှင့် တိုက်မည့် တိုက်ပွဲတွင် သူ့အသက်ကို စတေးဖို့ စဉ်းစားနေသည်လား။ ထိုအရာက ဆိုးရွားသည့် ဟာလ တစ်ခု သို့မဟုတ် အတ္တကြီးလွန်းသည့် လူတစ်ယောက်၏ စိတ်ကူးယဉ် ကဗျာတစ်ပုဒ်ပဲ ဖြစ်ရမည်။ သူ ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ချေ။ ဘာအစီအစဉ်၊ ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိဘဲ သူ သေသွားရုံသက်သက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p>လင်းတုန်းသည် လီ ကလန်မှ ဘီလူးကြီးကို စိုက်ကြည့်နေမိပြီး၊ သူ၏ မျှော်လင့်ချက် အကြံဉာဏ်လေး သေဆုံးသွားလေသည်။ အမှန်တရားက ညဥ့်ဦးယံ ကျရောက်လာသကဲ့သို့ သူ့အပေါ် လွှမ်းမိုးသွားသည်။ သူ ဘာမှ လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ကြိုးစားစရာ အကြောင်းလည်း မရှိ။ သူ အရမ်း အားနည်းလွန်းနေသည်။</p> <p>လီမာကပ်သ်က သူ၏ လက်မောင်းများနှင့် အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ၊ ကောင်းကင်ကြီးက ပိုမို မည်းမှောင်သွားပြီး အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား တစ်ခုလုံး ညအမှောင်ထု ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။ သူက လောကကြီး၏ သက်စောင့် အော်ရာ ကို ခေါ်ယူလိုက်ချိန်တွင် ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး၊ အဖြူရောင် မြေခွေး တိုင်ကြီး လေးတိုင်မှာ ပြိုကျပျက်စီးသွားလေသည်။ အမှောင်ထုထဲတွင် မာကပ်သ် တစ်ယောက်သာ လင်းလက်နေပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အဖြူရောင် စွမ်းအားများက ကွပ်ပေးထားလေသည်။</p> <p>“မင်းတို့ရဲ့ ကျဉ်းမြောင်းလှတဲ့ လမ်းစဉ်တွေရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ လောကကြီးက ကျယ်ဝန်းလှတယ်”</p> <p>ကျောက်စိမ်းအဆင့် လူအုပ်ကြီးက သူတို့၏ ကျင့်စဉ်များကို ပြင်ဆင်နေချိန်မှာပင် သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းတို့ကို ငါ လမ်းပြပေးပါရစေ..”</p> <p>ဝေ့ နှင့် ကာဇန် ကလန်တို့မှ ကျောက်စိမ်းအဆင့် အကြီးအကဲများသည် လေးနက်တည်ကြည်သော စီတန်းလှည့်လည်မှုဖြင့် စင်မြင့်ပေါ်သို့ လျှောက်လာကြပြီး၊ မြေခွေးမီးတောက်များကို ခေါ်ယူခြင်း သို့မဟုတ် တောက်ပသော အနီရောင် ဓားသွားများကို ဖန်တီး ခြင်းများ ပြုလုပ်လာကြသည်။ သူတို့ လေးဆယ် သို့မဟုတ် ငါးဆယ်ခန့်သည် မာကပ်သ်၏ ရှေ့တွင် နေရာယူလိုက်ကြသည်။ သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီသည် သေရန် ပြင်ဆင်ထားကြပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့၏ မျက်နှာများကို ကြည့်ကာ လင်းတုန်း သိလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ လင်းတုန်းသည် သူတို့နှင့်အတူ သေဆုံးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။ သူ အရမ်း အားနည်းနေလွန်းပြီး သူ၏ သေဆုံးမှုက ဘာကိုမှ ပြီးမြောက်စေမည် မဟုတ်သည်လည်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။ သို့သော် လုံးဝ မကြိုးစားဘဲ သေမင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေမည့်အစား သူ မှားယွင်းနေနိုင်သည်ဟူသော သေးငယ်သည့် အခွင့်အရေးလေးပေါ်တွင် လောင်းကြေးထပ်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းလေသည်။</p> <p>လင်းတုန်း မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ချိန်တွင်၊ မာကပ်သ်က မျက်လုံးတစ်ချက်မျှပင် မရွှေ့ခဲ့ပေ။ သူ့အတွက် ကျောက်စိမ်းအဆင့် အောက် နိမ့်သူ မည်သူမဆို တည်ရှိမနေသကဲ့သို့ပင်။ ဝေ့ အကြီးအကဲများ၏ ပထမဆုံး အတန်းက မာဒြာများကို အသင့်ပြင်လျက် သူ့ဆီသို့ တိုးဝင်လာချိန်တွင်၊ မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီးသည် သူ၏ လက်သီးတစ်ဖက်စီ ပတ်လည်တွင် လေနှင့် အရိပ်များကို စုစည်းလိုက်လေသည်။</p> <p>လင်းတုန်းက သူ့ရှေ့သို့ တိုးကပ်သွားသော်လည်း သတိမထားမိခံရသေးပေ။ သူသည် အောက်သို့ပင် တစ်ချက်မငုံ့ကြည့်ဘဲ၊ သူ၏ ခြေအောက်ရှိ ကျောက်တုံးများထက် လင်းတုန်းကို ပို၍ အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။ အထက်ကောင်းကင်ပြင်သည် အဖြူရောင် လင်းလက်သွားလေသည်။</p> <p>ထို့နောက် မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီး၏ လျစ်လျူရှုခြင်းကို ခံရသော လင်းတုန်းသည် မာကပ်သ်၏ အမြုတေပေါ်သို့ 'ဗလာ လက်ဝါး' တစ်ချက်ကို အတိအကျ ထိုးနှက်လိုက်လေသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးပေါ်သို့ ရေပက်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>အခြေခံအဆင့် ကလေးတစ်ယောက်က ရွှေအဆင့်ကို အန္တရာယ်ပေးနိုင်သည်ဟု ဒဏ္ဍာရီများကပင် တစ်ခါမျှ မဆိုခဲ့ဖူးပေ။ ၎င်းမှာ ယင်ကောင် တစ်ကောင်က ကျားတစ်ကောင်ကို... မဟုတ်သေး တောင်ကြီး တစ်တောင်ကို တိုက်ခိုက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား တစ်ခုလုံးရှိ အခြေခံအဆင့်ရှိသူ အားလုံး လက်တွဲပြီး သူတို့၏ မာဒြာများကို စုပေါင်းလိုက်မည်ဆိုလျှင်တောင်မှ၊ လီ ကလန် ၏ မဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီး၏ အဝတ်အစားများကို လှုပ်ခတ်သွားစေရန်ပင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ လင်းတုန်း ပိုသိထားသင့်ခဲ့သည်။</p> <p>သူ့နေရာသူ ပြန်သတိရသင့်ခဲ့သည်။ သူ၏ အင်အားများ အသုံးမဝင်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ မာကပ်သ်က သူ့ကို ခါးလယ်သို့ လက်ပြန် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။ နောက်ဆုံးအချိန်အထိပင်၊ သူသည် လင်းတုန်းကို တစ်ချက်ကလေးမျှ လှည့်မကြည့်ခဲ့ချေ။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save