Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၁၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယွီရှန်းကို ပြန်လည်တွေ့ရှိခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းဖုန်းသည် ယွီရွှေကို ဖမ်းဆွဲကာ ထွက်ခွာသွားပြီး သူ့နောက်တွင် ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့မှ ဒုတိယအဖွဲ့ခေါင်းဆောင် သုံးဦးက လိုက်ပါသွားကြသည်။ နာရေးသို့ တက်ရောက်လာကြသူများသည် အစပိုင်းတွင် နောက်မှလိုက်ကာ ပွဲကြည့်ချင်ခဲ့ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို လူတိုင်း မြင်တွေ့ခွင့်မရှိပေ။ သို့သော် သူတို့မှာ သာလွန်လူသားများ မဟုတ်ကြသဖြင့် လင်းဖုန်းနှင့် အခြားသူများ၏ အမြန်နှုန်းကို လုံးဝ မမီနိုင်သောကြောင့် လက်လျှော့လိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။</p> <p>သို့သော် ယနေ့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှသည် လာမည့်ကာလများအတွင်း ကျောက်တုံးမြို့၌ အကြီးမားဆုံးသော သက်ရောက်မှုကို ဖြစ်စေမည့် ကိစ္စတစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ဟေး... ယွီရှန်းက တကယ်ကို အသက်ရှင်နေသေးတာပဲ။ ဒါ စိတ်ဝင်စားစရာတွေ ဖြစ်လာတော့မယ်"</p> <p>"ယွီရှန်းမှာ လင်းဖုန်းလို သာလွန်လူသား ကျွမ်းကျင်သူ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် တကယ် ရှိနေတာပဲ။ ပြီးတော့ လင်းဖုန်းက ဒီအထိ လာပြီး ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့နဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဖို့တောင် ဝန်မလေးခဲ့ဘူး။ သူတို့က သာမန် သူငယ်ချင်းတွေ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်ကွ"</p> <p>"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အနာဂတ်မှာ ငါတို့ ယွီမိသားစုကို သွားရန်စလို့ မရတော့ဘူးပဲ"</p> <p>လူအများစုကတော့ ပွဲကြည့်သည့် သဘောထားမျိုးသာ ထားရှိကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤကိစ္စက သူတို့နှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပေ။ သို့သော် အစိုးရ၊ လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့၊ တပ်ဖွဲ့၊ သိုင်းပညာရှင်အသင်း စသည်တို့မှ လူများမှာ ဤနေရာတွင် ဆက်နေရန် မျက်နှာမရှိတော့ပေ။ ယခင်က လင်းဖုန်း၏ ပြင်းထန်သော အပြစ်တင်စကားများကြောင့် သူတို့မှာ စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဟနိုင်ဖြစ်ကာ အကြီးအကျယ် မျက်နှာပျက်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>သို့သော် အမှန်တကယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသူမှာ ကလပ်အတွင်း ပုန်းအောင်းနေသော ကျန်းဟွေပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ခွပ်</p> <p>ကျန်းဟွေသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဝိုင်ခွက်ကို ချေမွပစ်လိုက်သည်။ သတင်းပေးအချို့မှတစ်ဆင့် ယွီမိသားစု၏ ဗီလာတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သဘာဝကျစွာပင် သူ သိရှိခဲ့သည်။ အရာအားလုံးက အစပိုင်းတွင် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များအတိုင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။ လင်းဖုန်းသည် ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့နှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ကာ သူတို့နှင့်ပင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးပိုင်းတွင် လင်းဖုန်းသည် ယွီရွှေကို သတ်ရန်ပင် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ ယွီရွှေ သေသွားသရွေ့ သူ လုံခြုံသွားမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယွီရွှေက ယွီရှန်းကို မသတ်ခဲ့ဘူးဆိုတာ ဘယ်သူ ထင်ထားခဲ့မှာလဲ။</p> <p>"ငတုံး... လုံးဝကို ငတုံးပဲကွ"</p> <p>ကျန်းဟွေ အလွန် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ အလွန် ကြောက်လန့်နေသည်။ ယွီရှန်း မသေသလို ယွီရွှေလည်း မသေသေးပေ။ သူ့အစီအစဉ်များ အားလုံး သဲထဲရေသွန် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်နေသူမှာ သူမှန်း လင်းဖုန်းနှင့် ယွီရှန်းတို့ သိသွားသည်နှင့် သူ မည်သို့ အသက်ရှင်နိုင်တော့မည်နည်း။</p> <p>"မဖြစ်ဘူး၊ ငါ ထွက်ပြေးမှ ရမယ်"</p> <p>ကျန်းဟွေသည် ထွက်ပြေးရန် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သော်လည်း ဘယ်ကို ပြေးရမလဲဆိုတာက ပြဿနာ ဖြစ်နေသည်။ အကယ်၍ သူ ယခု နိုင်ငံခြားသို့ ထွက်ပြေးပါက အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သော်လည်း ယခုမှစ၍ ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး နေထိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ သူသည် သိုင်းသမား တစ်ယောက် မဟုတ်သဖြင့် မတော်တဆမှု တစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက အလွယ်တကူ သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p>သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းဟွေသည် သူ ထွက်ပြေး၍ မရကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ သူ ထွက်ပြေးပါက တကယ် အဆုံးသတ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ငါ ပြေးလို့ မရဘူး။ လင်းဖုန်းရဲ့ လက်ထဲကိုတော့ လုံးဝ အကျခံလို့ မဖြစ်ဘူး။ ဟုတ်တယ်... ငါ အိမ်ပြန်ပြီး အဖေ့ကို အရာအားလုံး ပြောပြမယ်။ ငါ အမှန်အတိုင်း အကုန် ပြောပြမယ်။ ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ မသတ်ခဲ့ဘူး။ အရာအားလုံးက တကယ်တော့ ယွီရွှေ ကျူးလွန်ခဲ့တာပဲ။ ငါ အဖမ်းခံရရင်တောင် ထောင်ပဲ ကျမှာ။ မိသားစုက ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးသရွေ့ နှစ်အနည်းငယ် ထောင်ကျရုံပဲလေ၊ ငါ ထွက်လာရင် ကျန်းမိသားစုရဲ့ အကာအကွယ်ကို ခံစားခွင့် ရနေဦးမှာပဲ"</p> <p>ကျန်းဟွေသည် သခင်လေးတစ်ဦးအဖြစ် နေသားကျနေသူ ဖြစ်သည်။ သူ မသေချင်ပေ။ ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးပုန်းရှောင်ရန် ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် ဝေးသေးသည်။ ဤအတွက်ကြောင့် သူ ထောင်ကျခံရန်ပင် ဆန္ဒရှိနေသည်။ သို့သော် သူ ထောင်ကျခံရန် ဆန္ဒရှိသော်လည်း လင်းဖုန်း၏ လက်ထဲသို့ လုံးဝ ကျရောက်၍ မဖြစ်ကြောင်းကို သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။ သို့မဟုတ်ပါက လင်းဖုန်းက ဒေါသအလျောက် သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်လျှင် သူ ဘာမှ တတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>လက်ရှိအချိန်တွင် ကျန်းမိသားစုကသာ သူ့ကို ကူညီနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ကျန်းမိသားစုက သူ့ကို လင်းဖုန်းထံ အပ်နှင်းမည်လား ဆိုသည်နှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းဟွေ အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ထိုသို့ မဖြစ်နိုင်ဟု ခံစားရသည်။ ကျန်းမိသားစုမှ သာလွန်လူသား ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အစိုးရအဖွဲ့မှ သာလွန်လူသားများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်က သူ့ကို ဥပဒေအရ စီရင်ရန် ရဲနှင့် အစိုးရထံသို့သာ အပ်နှင်းပေလိမ့်မည်။</p> <p>အကယ်၍ သူတို့က သူ့ကို လင်းဖုန်း၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ ကွပ်မျက်ရန် လင်းဖုန်းထံ အပ်နှင်းလိုက်ပါက ကျန်းမိသားစုမှ သာလွန်လူသား နှစ်ဦး မျက်နှာပျက်ရုံသာမက အစိုးရနှင့် အခြားအဖွဲ့ကြီး လေးခုတို့ သဘောတူညီထားသော စည်းမျဉ်းများကိုပါ ချိုးဖောက်ရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ အသက်ရှင်နေမှသာ အရာအားလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုသို့တွေးမိပြီးနောက် ကျန်းဟွေ ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူသည် ကလပ်မှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာကာ ကျန်းမိသားစုထံသို့ အလျင်အမြန် သွားသည်။ ယခုတစ်ကြိမ် အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် အားလုံးကို ဖွင့်ပြောရမည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။ သူ အသက်ရှင်လိုသေးပါက ဘာကိုမှ ထပ်မဖုံးကွယ်ထားသင့်တော့ပေ။</p> <p>"ဒီနေရာလား"</p> <p>လင်းဖုန်းသည် ယွီရွှေကို စွန့်ပစ်စက်ရုံတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်လာသောအခါ အပြင်ဘက်တွင် လူအနည်းငယ် ရှိနေသေးပြီး လင်းဖုန်းနှင့် အခြားသူများ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p>သို့သော် လင်းဖုန်းက သူတို့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ ထို့အပြင် မှိုင်းညို့နေသော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် သာလွန်လူသား ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးကပါ နောက်မှ လိုက်ပါလာသဖြင့် သူတို့လည်း ဘာပြဿနာမှ မရှာရဲကြပေ။</p> <p>ယွီရွှေက တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့၊ ဒီနေရာပါပဲ။ ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီးကို တကယ် မသတ်ခဲ့ပါဘူး..."</p> <p>"အခုမှ သူက မင်းအစ်ကိုကြီးမှန်း သိတော့တယ်ပေါ့လေ"</p> <p>လင်းဖုန်းက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ချမ်းသာသော မိသားစုတွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး မိသားစုတွင် ညီအစ်ကိုများစွာ ရှိသော်လည်း ပစ္စည်းဥစ္စာအတွက် ညီအစ်ကိုများ အချင်းချင်း ရန်သူဖြစ်ကြသည်မျိုး တစ်ခါမျှ မကြုံခဲ့ဖူးပေ။</p> <p>သူ့အစ်ကိုကြီးဖြစ်စေ ဒုတိယအစ်ကိုဖြစ်စေ ညီမလေးဖြစ်စေ အားလုံးက သူ့ကို အလွန် ဂရုစိုက်ကြသည်။ သူတို့ မိသားစုမှာလည်း သဟဇာတ ဖြစ်ကြသည်။ လင်းမိသားစုအတွက် ဒုတိယအစ်ကိုက တပ်ဖွဲ့ထဲတွင် အပင်ပန်းခံလေ့ကျင့်ရန်ပင် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။</p> <p>လင်းမိသားစုအတွက် သူ့အစ်ကိုကြီးသည် ဒုတိယအစ်ကို တပ်ဖွဲ့ထဲတွင် ခြေကုပ်ရယူနိုင်ရန် သူ တတ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပေးလိုခဲ့သည်။ လင်းမိသားစုရှိ နွေးထွေးပြီး သဟဇာတဖြစ်သော မြင်ကွင်းမှာ ယခု သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ယွီမိသားစု၏ ဒုတိယသားက ယွီရှန်းအပေါ် အကြံအစည်များ ဆင်ခဲ့ခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။ ဤကမ္ဘာကြီးတွင် ကောင်းမွန်မှုများ ရှိသကဲ့သို့ ဆိုးယုတ်မှုများလည်း ရှိနေသည်ပင်။</p> <p>စွန့်ပစ်စက်ရုံ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းလှသည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က မိုးရွာထားသဖြင့် လမ်းများပေါ်တွင် ရွှံ့များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ လင်းဖုန်းသည် ယွီရွှေကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားကာ စက်ရုံ၏ စွန့်ပစ် အလုပ်ရုံများကို ဖြတ်သန်း၍ စက်ရုံနောက်ဘက်ရှိ စွန့်ပစ် ဂိုဒေါင်တန်းများဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။</p> <p>"အစ်ကိုကြီး အထဲမှာ ရှိပါတယ်"</p> <p>ယွီရွှေက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ အဆုံးသတ်သွားပြီ ဆိုတာကို ယခု သူ သိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းဖုန်း ဆက်လက် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ပေ။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် လျှောက်သွားပြီး သော့ခတ်ထားသော ဂိုဒေါင်တစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်သွားသည်။ ယွီရွှေ သော့ထုတ်မည့်အချိန်ကိုပင် သူ မစောင့်တော့ဘဲ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်သည်။</p> <p>ဝုန်း</p> <p>ဂိုဒေါင်တံခါးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားသည်။ ဖုန်မှုန့်များကြားတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုကို လင်းဖုန်း ဝေဝါးဝါး မြင်လိုက်ရပြီး ထိတ်လန့်နေသော အသံခပ်တိုးတိုးကိုပါ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>ဝှစ်</p> <p>လင်းဖုန်း ဂိုဒေါင်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီးနောက် ပြင်းထန်သော သွေးနံ့နှင့် ဆေးနံ့အချို့ကို ရလိုက်သည်။ ဂိုဒေါင်ထဲတွင် ကြီးမားသော ကုတင်တစ်လုံးရှိပြီး ရိုးရှင်းသော စားပွဲနှင့် ကုလားထိုင်များပင် ရှိသည်။ ဘေးရှိ စွန့်ပစ် အမှိုက်ပုံးထဲတွင် စားကြွင်းစားကျန် အချို့လည်း ရှိနေသည်။</p> <p>အထူးသဖြင့် ကုတင်ဘေးတွင် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ရှိနေပြီး သူမက ဂိုဒေါင်တံခါးများကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေသည်။</p> <p>"ရှင်... လင်းဖုန်းလား"</p> <p>ထိုအမျိုးသမီးငယ်သည် လင်းဖုန်းကို မြင်သောအခါ မှတ်မိသွားပုံရပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>လင်းဖုန်း ထိုအမျိုးသမီးငယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ တွန့်ဆုတ်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက ယွီရှန်းရဲ့ ချစ်သူလား။ အဲဒီတုန်းက ငါ့ဆီ မက်ဆေ့ခ်ျပို့ခဲ့တာ မင်းလား"</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်မ နာမည် ချန်ရှီးပါ။ ရှင် နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ။ မြန်မြန် ယွီရှန်းကို ကယ်ပါဦး..."</p> <p>"ယွီရှန်း ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p>လင်းဖုန်း ကုတင်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားရာ သတိလစ်နေသော ယွီရှန်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများ ရှိနေသော်လည်း ဒဏ်ရာအားလုံးကို ပတ်တီးစည်းထားသည်။</p> <p>ချန်ရှီး၏ မျက်နှာမှာ မျက်ရည်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ယွီရွှေကို မုန်းတီးစွာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ယွီရွှေက လူတချို့ကို ခိုင်းပြီး ယွီရှန်းကို ရိုက်နှက်စေခဲ့တာ။ ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ကို ဒီမှာ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့တယ်။ သူတို့က ကျွန်မတို့ကို ဆေးနည်းနည်းနဲ့ ပတ်တီးတချို့ပဲ ပေးခဲ့တာ။ ယွီရှန်း မနေ့ညက သတိလစ်သွားတာ အခုထိ သတိမရသေးဘူး"</p> <p>လင်းဖုန်း ယွီရွှေကို အေးစက်စွာ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ယွီရွှေ အလွန် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် သူက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်လည်း ဒီလို မလုပ်ချင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီးကို မသတ်ချင်သလို လူသိလည်း မခံချင်ဘူးလေ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တာ ဒါပဲ ရှိတယ်။ အစ်ကိုကြီးက သိုင်းသမား တစ်ယောက်ပဲဟာ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဒီလောက်တော့ အားမနည်းနိုင်ပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား"</p> <p>ယွီရွှေသည်လည်း ယခု အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေသည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ယွီရှန်းကို သတ်ရန် တကယ် မစဉ်းစားခဲ့ဖူးချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယွီရှန်းမှာ သူ့အစ်ကိုကြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့လုပ်ရပ်ကြောင့်သာ ယွီရှန်း သေဆုံးသွားပါက ဤအပြ်စအားလုံးကို သူ့အပေါ် သေချာပေါက် ပုံချခံရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ အရင် ကြည့်လိုက်ပါဦးမယ်"</p> <p>လင်းဖုန်း လှည့်ကာ ကုတင်ပေါ်ရှိ ယွီရှန်းကို သေသေချာချာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ယွီရှန်း သတိလစ်နေသော်လည်း သူ သွေးများများစားစား မထွက်ထားပေ။ ထို့အပြင် သွေးထွက်ခြင်း အားလုံးကို တားဆီးထားပြီး ဖြစ်သည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ယွီရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သက်စောင့်စွမ်းအားများ တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာနေသည်ကို လင်းဖုန်း ဝေဝါးဝါး ခံစားမိနေသည်။</p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အသွေးအသားအဆီအနှစ်များပင် ဆူပွက်နေသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် တက်ကြွနေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယွီရှန်း၏ သက်စောင့်စွမ်းအား အဆက်မပြတ် ရှင်သန်ကြီးထွားလာနေသည့်အလား ခံစားနေရသည်။</p> <p>ဤခံစားချက်နှင့် ပတ်သက်၍ လင်းဖုန်း အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပေသည်။ ဤသည်မှာ မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ဖြတ်သန်းနေရသူတစ်ဦး၏ လက္ခဏာပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save