Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၁၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်းတို့မှာ အရည်အချင်းမရှိဘူး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝှစ်...”</p> <p>လေတိုးသံနှင့်အတူ ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ကောင်းကင်ကို ခွင်းကာ ကျန်းမိသားစုရှိရာ ဗီလာရပ်ကွက်သို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p>လင်းဖုန်းနှင့် ယွီရှန်းတို့သည် အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ပျံသန်းနေကြသည်။ မူလက လင်းဖုန်းသည် အရှိန်အနည်းငယ်လျှော့ကာ ယွီရှန်းကို စောင့်ရန် စဉ်းစားခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယွီရှန်းသည် မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ကာစသာ ရှိသေးပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အသွင်ပြောင်းလဲမှု အတိုင်းအတာမှာ လင်းဖုန်းထက် များစွာ နိမ့်ကျနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် လင်းဖုန်း ဘာကို မြင်လိုက်ရသနည်း။ သူ အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ပျံသန်းနေသော်လည်း ယွီရှန်းကို မမီနိုင်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ယွီရှန်းကသာ အရှိန်လျှော့ပြီး လင်းဖုန်းကို စောင့်ပေးခဲ့ရသည်။</p> <p>ယွီရှန်းကိုယ်တိုင်လည်း ၎င်းကို အလွန် ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားရသည်။</p> <p>“ငါ လေရဲ့ စွမ်းအားကို ခံစားနေရတယ်လို့ ထင်တယ်”</p> <p>“ဒါက နိုးထလာတဲ့ မွေးရာပါ စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။ ယွီရှန်း... မင်းရဲ့ မွေးရာပါ စွမ်းရည်က လေနဲ့ ပတ်သက်နေဖို့ များတယ်”</p> <p>လင်းဖုန်း၏ သတိပေးချက်ကြောင့် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ယွီရှန်းသည် လေစွမ်းအားကို ပိုမို လွတ်လပ်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်လာသည်။ ထို့အပြင် လေစွမ်းအားကြောင့် သူ့အရှိန်မှာ များစွာ ပိုမြန်လာသည်။ အရှိန်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင် လင်းဖုန်းမှာ ယွီရှန်းကို လုံးဝ မမီပေ။ သူ့အရှိန်မှာ သာလွန်လူသား ကျွမ်းကျင်သူများထဲတွင် အလွန် ပုံမှန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>မကြာမီ သူတို့နှစ်ဦးသည် အောက်ဘက်ရှိ ကြီးမားသော ဗီလာဧရိယာကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကျန်းမိသားစု၏ တိကျသော တည်နေရာကို သူတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ရုတ်တရက် အောက်သို့ ထိုးဆင်းလိုက်ကြသည်။</p> <p>ဝုန်း</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ကျန်းမိသားစု ဗီလာရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>လင်းဖုန်းနှင့် ယွီရှန်းတို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ မူလက သူစိမ်းများ ဖြစ်ခဲ့ကြသော လူအနည်းငယ်သည် အဆုံးအဖြတ် စစ်မြေပြင်တွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အသက်ကို မည်သို့ ယုံယုံကြည်ကြည်အပ်နှံခဲ့ကြသည်ကို သူတို့ ပြန်လည် အမှတ်ရနေကြသည်။</p> <p>“ရွှေယွမ်ရှန့းနဲ့ ဂေါင်ထျန်းချီတို့သာ အသက်ရှင်နေဦးမယ်ဆိုရင် သူတို့လည်း မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်နိုင်လောက်ပြီကွာ” ယွီရှန်းက ခပ်တိုးတိုး ညည်းညူလိုက်သည်။</p> <p>“သူတို့သာ အသက်ရှင်နေမယ်ဆိုရင် ငါတို့နဲ့အတူတူ လာတိုက်မှာ သေချာတယ်”</p> <p>လင်းဖုန်း ရယ်မောလိုက်သည်။ စစ်မြေပြင်မှ သေရေးရှင်ရေး သူငယ်ချင်းသံယောဇဉ်မှာ အခိုင်မာဆုံး ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် အကျိုးစီးပွား ရောယှက်မှုများ သို့မဟုတ် အချင်းချင်း လှည့်ဖြားမှုများ မရှိပေ။ တစ်ဦးပေါ်တစ်ဦး အသက်ကို လောင်းကြေးထပ်နိုင်ခြင်းက အခိုင်မာဆုံးသော သူငယ်ချင်းသံယောဇဉ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။</p> <p>“မှန်တာပေါ့။ သူတို့က သေသွားကြပြီပဲ။ ငါတို့ နှစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တာ။ ဒီနေ့ ငါတို့ နောက်တစ်ကြိမ် အတူတူ တိုက်ခိုက်နိုင်ကြပြီပဲ”</p> <p>“ကျန်းဟွေ သေကိုသေရမယ်”</p> <p>လင်းဖုန်းနှင့် ယွီရှန်းတို့သည် ခေါင်းမော့ကာ အော်ဟစ် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် မြေပြင်ကို ဆောင့်နင်းကာ အမြောက်ဆန်များကဲ့သို့ ကျန်းမိသားစု၏ ဇိမ်ခံဗီလာဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။</p> <p>“ရပ်လိုက်ကြစမ်း ဒါတွေအားလုံးက နားလည်မှုလွဲတာပါ”</p> <p>ရုတ်တရက် ဗီလာအတွင်းမှ ပုံရိပ်နှစ်ခု ပြေးထွက်လာသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။ သူတို့က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေထုထဲတွင် ရေမျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး လင်းဖုန်းနှင့် ယွီရှန်းတို့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။</p> <p>“ဖျက်ဆီးပစ်”</p> <p>လင်းဖုန်းသည် ရပ်တန့်ရန် လုံးဝ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ သူသည် လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။ သူသည် ဝဲဂယက်စွမ်းအားကိုပင် အသုံးမပြုဘဲ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသက်သက်ဖြင့်သာ ထိုရေမျက်နှာပြင်ကို ပေါက်ကွဲထွက်သွားစေသည်။ သာမန် ရေဓာတ် မွေးရာပါ စွမ်းရည်တစ်ခုက လင်းဖုန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ခွန်အားကို မည်သို့ ခုခံနိုင်မည်နည်း။</p> <p>တိုက်ခိုက်လာသူများမှာ ကျန်းမိသားစုမှ သာလွန်လူသား နှစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူတို့သည်လည်း သတင်းကို ကြိုတင်ရရှိထားသဖြင့် ကျန်းမိသားစုသို့ အပြေးအလွှား ပြန်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ရဲတပ်ဖွဲ့ကိုလည်း ဆက်သွယ်ထားပြီး ကျန်းဟွေကို ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် အဖမ်းခံရန် ခိုင်းထားကြသည်။</p> <p>လင်းဖုန်းနှင့် ယွီရှန်းတို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းမိသားစု၏ ဒုတိယမျိုးဆက် သာလွန်လူသား ဖြစ်ဟန်ရှိသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“လင်းဖုန်း... ကျန်းဟွေက ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် အဖမ်းခံပြီးပြီ။ ရဲတွေက ကျန်းဟွေကို ဖမ်းသွားပြီ။ မင်း နောက်ထပ် ဘာလုပ်ချင်သေးတာလဲ”</p> <p>လင်းဖုန်းနှင့် ယွီရှန်းတို့ မရပ်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။ ယွီမိသားစု ဗီလာတွင် ယွီရှန်း၏ ဈာပန၌ ပါဝင်ခဲ့သော ရဲမှူးကြီးလျူ ဦးဆောင်သည့် ရဲအရာရှိ အမြောက်အမြား ကျန်းမိသားစု ဗီလာအတွင်းမှ ထွက်လာသည်ကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>ရဲမှူးကြီးလျူသည် လူငယ်တစ်ဦးကို လက်ထိပ်ခတ်ကာ လင်းဖုန်းကို အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မစ္စတာ လင်းဖုန်း... ကျန်းဟွေက ကျွန်တော်တို့ ရဲစခန်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဖမ်းခံလိုက်ပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို ဖမ်းဆီးထားပြီးပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ကျန်းဟွေကို ဥပဒေအရ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အအပြစ်ပေးမှာပါ။”</p> <p>“ကျန်းဟွေ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးမယ် ဟုတ်လား။ ဘယ်လို အပြစ်ပေးမှာလဲ။ ဟားဟားဟား... မင်းတို့က ကျန်းဟွေကို သေဒဏ် တကယ် ပေးမှာလား။ သူတို့ ကျန်းဟွေကို ပြန်ထုတ်မပေးခင် ထောင်ထဲမှာ နှစ်အနည်းငယ်ပဲ နေရမှာ မဟုတ်လား။ ငါ ပြောတာ မှန်တယ်မလား။ မင်းတို့ အကွက်မှားသွားပြီ။ ကျန်းဟွေက ဒီနေ့ သေကိုသေရမယ်”</p> <p>လင်းဖုန်း လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ ကျန်းမိသားစု ဘာတွေ ကြံစည်နေသည်ကို သူ သေချာပေါက် သိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ ကျန်းဟွေကို လွှတ်ပေး၍ မရပေ။ ကျန်းဟွေမှာ အဓိက တရားခံဖြစ်ပြီး သူ သေရမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရဲမှူးကြီးလျူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် သာလွန်လူသား ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ သူသည် အထက်မှ အမိန့်များကိုသာ လိုက်နာနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဘိုးဘိုး... ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဖမ်းခံလိုက်ပါပြီ။ ကျွန်တော် ဥပဒေရဲ့ စီရင်မှုကို လက်ခံဖို့ အသင့်ပါပဲ။ ဘိုးဘိုး... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး”</p> <p>ကျန်းဟွေလည်း ကြောက်နေသည်။ လင်းဖုန်းနှင့် ယွီရှန်းတို့၏ ပုံစံမှာ သူ မသေမချင်း ရပ်တန့်မည့်ပုံ မပေါ်ပေ။</p> <p>ကျန်းဟွေ၏ အဘိုးမှာ ကျန်းမိသားစု၏ ပထမဆုံး သာလွန်လူသား ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ လူများက သူ့ကို အဘိုးကျန်းဟု ခေါ်ကြသည်။ သူသည် အသက် ၁၀၀ ခန့် ရှိပြီဖြစ်ပြီး ကျန်းမိသားစု၏ တကယ့် ပင်မဒေါက်တိုင် ဖြစ်သည်။</p> <p>အဘိုးကျန်းသည် လင်းဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“လင်းဖုန်း... မင်း လွန်သွားပြီ။ ကျန်းဟွေ ဘာပဲမှားမှား ဥပဒေအရပဲ စီရင်ရမယ်။ မင်းက ဥပဒေပြင်ပကနေ စီရင်ချင်နေတာလား”</p> <p>“ဟက်”</p> <p>လင်းဖုန်းသည် ကျန်းမိသားစုမှ မျိုးဆက်နှစ်ဆက် သာလွန်လူသားများကို အေးစက်စက် ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်း ဘာကို ရယ်တာလဲ”</p> <p>“မင်းတို့တွေ အေးအေးဆေးဆေး နေလာရတာ ကြာလွန်းလို့ ငါ ရယ်တာပါ။ မင်းတို့ စစ်မြေပြင်ကို ရောက်ဖူးရဲ့လား”</p> <p>“မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”</p> <p>အဘိုးကျန်းသည် လင်းဖုန်း ဘာပြောချင်သည်ကို မသိသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p>“မင်းတို့ စစ်မြေပြင်ကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးဘူး။ နောက်တန်းမှာ ပုန်းနေပြီး အခွင့်ထူးမျိုးစုံကို ခံစားနေကြတာ။ ရှေ့တန်းက သိုင်းသမားတွေ သူတို့ရဲ့ အသက်နဲ့ရင်းပြီး သားရဲတွေကို ဘယ်လို တိုက်ခိုက်နေရလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိလား။”</p> <p>“သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေတွေကြားမှာ ငါတို့ ဘယ်လောက် တန်ဖိုးကြီးကြီး ပေးဆပ်ခဲ့ရလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိလား။”</p> <p>“ရှေ့တန်းက သိုင်းသမားတွေ မြေခခဲ့ရတဲ့ သွေးတွေရဲ့ နွေးထွေးမှုကို မင်းတို့ သိလား။”</p> <p>“ရှေ့တန်းမှာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့တဲ့ သိုင်းသမားတစ်ယောက်ကို ကျန်းဟွေက ဉာဏ်ဆင်ပြီး သတ်ဖို့အထိ ကြိုးစားခဲ့တာကို သိလိုက်ရတဲ့အချိန် ငါတို့ ဘယ်လောက်အထိ စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းခဲ့ရလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိလား။”</p> <p>“ဟားဟားဟား... မင်းတို့ ဘာမှ မသိဘူး။ မင်းတို့က တရားမျှတမှုအကြောင်း ဟောပြောနေပြီး မင်းတို့ရဲ့ အခွင့်ထူးတွေကို ကာကွယ်ဖို့ ဥပဒေကို အသုံးချနေကြတာ။ မင်းတို့က လူကြောက်တွေ... အရှက်မရှိတဲ့ လူကြောက်တွေပဲ”</p> <p>“အရှက်မရှိတဲ့ လူကြောက်တစ်စုက ငါတို့ရှေ့မှာ ဟောပြောဖို့ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ။ ငါ့ရင်ဘတ်ပေါ်က ဒီတံဆိပ်ကို မြင်လား။ ဒါက လူပေါင်း သုံးသန်းကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် တခြားသိုင်းသမားတွေနဲ့အတူ ငါ့အသက်ကို ရင်းပြီး ရယူခဲ့တာ။ ဒါရဲ့ အလေးချိန်ကို မင်းတို့ သိလား။ ဟားဟား... မင်းတို့ မသိပါဘူး။ မင်းတို့က မျှော့တွေလိုပဲ... ရှေ့တန်းမှာ အသက်စွန့်နေတဲ့ သိုင်းသမားတွေရဲ့ သွေးကို စုပ်နေကြတာ”</p> <p>“ဒီနေ့ ငါနဲ့ စကားပြောဖို့ မင်းတို့မှာ ဘာအခွင့်အရေးမှတောင် မရှိဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်း...တို့...မှာ... အ...ရည်...အ...ချင်း...မရှိ...လို့...ပဲ...ကွ...”</p> <p>ဝုန်း</p> <p>လင်းဖုန်း၏ အသံမှာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသည်။ သူ၏ စကားအဆုံးတွင် သူချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဆူပွက်လာပြီး သူ့အရှိန်အဝါမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှ ခွန်အားများ ရုတ်ချည်းပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဝဲဂယက်အား သုံးခုတွင် တန်ချိန် ၁၄၀၀ ကျော်သော ခွန်အားများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>ကျန်းမိသားစုမှ သာလွန်လူသား နှစ်ဦးသည် အဝေးမှပင် လင်းဖုန်း၏ လက်သီးချက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ခွန်အားကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ လင်းဖုန်း၏ ပြစ်တင်ဝေဖန်မှုများက သူတို့၏ နှလုံးသားကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားပုံရသည်။ သူတို့၏ စိတ်များမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ လင်းဖုန်း၏ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်သီးချက်ကို ရင်ဆိုင်ရပေတော့မည်။</p> <p>မည်သည့် အတတ်ပညာမျှ မပါဘဲ မည်သည့် နည်းစနစ်မျှ မသုံးဘဲ တိုက်ရိုက် လက်သီးတစ်ချက်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤသည်မှာ လင်းဖုန်း၏ ဒေါသတကြီး ထိုးနှက်ချက် ဖြစ်သည်။ အစိုးရအဖွဲ့မှ ဤသာလွန်လူသား ကျွမ်းကျင်သူများသည် အအေးခန်းထဲတွင် သာယာသော ဘဝကို တိတ်တဆိတ် ခံစားနေကြသည်။ ရှေ့တန်းတွင် တိုက်ပွဲဝင်နေသော သိုင်းသမားများ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မည်နည်း။</p> <p>ပို၍ သည်းမခံနိုင်စရာ ကောင်းသည်မှာ သူတို့သည် သူတို့၏ အခွင့်ထူးများ၊ တရားမျှတမှုဟူသော အမည်နာမနှင့် ဥပဒေဆိုသည်များကို အသုံးချကာ သူတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ကာကွယ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေ့တန်းတွင် အသက်စွန့်နေသော သိုင်းသမားများ၏ ရပိုင်ခွင့်နှင့် အကျိုးစီးပွားများကို သူတို့ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြပေ။</p> <p>ဤလူကြောက်များနှင့် ဖျက်ဆီးသူများ...။ လင်းဖုန်းသည် သူတို့အပေါ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များပင် ခံစားနေရသဖြင့် ဤကဲ့သို့ လက်သီးချက်မျိုးကို ထိုးနှက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျန်းမိသားစုမှ သာလွန်လူသား နှစ်ဦး၏ မျက်နှာအမူအရာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အဘိုးအိုကျန်းနှင့် ဒုတိယမျိုးဆက် သာလွန်လူသားတို့သည် သာလွန်လူသား အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ်၏ ပထမအဆင့်တွင်သာ အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ အကန့်အသတ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ် ပထမအဆင့်မှ လူတစ်ယောက်က တန်ချိန် ၁၄၀၀ ကျော်သော ခွန်အားပါသည့် လင်းဖုန်း၏ ဒေါသတကြီး လက်သီးချက်ကို မည်သို့ ခုခံနိုင်မည်နည်း။</p> <p>ကြယ်တာရာစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ မွေးရာပါ စွမ်းရည်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p>ကျန်းမိသားစုမှ သာလွန်လူသား နှစ်ဦးသည် လင်းဖုန်း၏ ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်ကို တားဆီးရန်အတွက် သူတို့၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ရူးသွပ်စွာ ထုတ်ဖော်ကာ အဖန်ဖန် အထပ်ထပ် ကြွေးကြော်ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save