Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၁၈</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျောင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">နောက်နေ့မနက် ကိုးနာရီတွင် ကျောင်းသို့ ပြန်ရန် တိုက်လေယာဉ် စီးရမည်ဖြစ်ပြီး မွန်းလွဲပိုင်းကလည်း ရှစ်နာရီ၊ ကိုးနာရီခန့် အိပ်စက်ထားခဲ့သဖြင့် ညဘက်တွင် စွမ်းအင်သုံးစွဲမှု သိပ်မများလှပေ။ ထို့ကြောင့် ရှုကျင်းမင်က နောက်နေ့မနက် ခုနစ်နာရီ မထိုးခင်မှာပင် နိုးလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ခေါင်းအုံးပေါ်တွင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေသေးသော ကျန်းချူရွှမ်၏ နဖူးလေးကို ရှုကျင်းမင်က ဖွဖွလေး နမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် အဝတ်အစားလဲကာ နံနက်စာ ပြင်ဆင်ရန် အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ အပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် ဧည့်ခန်း ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေသော လှပသည့် ပုံရိပ်လေးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ညလုံး အိမ်မပြန်ခဲ့သော ဆုန့်ချိုးယွန်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မနေ့ညက တကယ်ပဲ နင့်အဒေါ်က ဆက်သွယ်တာလား"</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်က တစ်ခုခု လွဲချော်နေမှန်း ရိပ်မိလိုက်သဖြင့် သူ၏ ဓားကဲ့သို့ ဖြောင့်တန်းသော မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် ပင့်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်တယ်လေ... ဒါပေမဲ့ အဒေါ်တို့ရဲ့ ပါတီက ည ၁၁ နာရီလောက်မှ ပြီးတာ"</p> <p style="text-align:justify">ဆုန့်ချိုးယွန်းက အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်နှာလေးဖြင့် မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ အစ်မချူရွှမ်နဲ့ နင်တို့ မတွေ့ရတာ ကြာပြီဆိုတော့... အဒေါ့်ဆီမှာပဲ တစ်ညအိပ်လိုက်ပြီး အခုမှ ပြန်လာတာ"</p> <p style="text-align:justify">"နင်က တခြားသူတွေအတွက် အတော်လေး စာနာတတ်တာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်က မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ပြီး မီးဖိုချောင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"လာ... စီနီယာမလေးလည်း နည်းနည်း အားနည်းနေလောက်ပြီ... နံနက်စာ အရင်လုပ်ကြတာပေါ့..."</p> <p style="text-align:justify">"ငါ သိသားပဲ... အစ်မချူရွှမ်ကလည်း ငါ့ထက် သိပ်မပိုပါဘူး..."</p> <p style="text-align:justify">ဆုန့်ချိုးယွန်းက ပန်းရောင် လျှာလေးကို ထုတ်ပြလိုက်ပြီး သူ၏နောက်မှ မီးဖိုချောင်ထဲသို့ မြန်မြန် လိုက်ဝင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"နင်က တော်တော်လေး ကျေနပ်နေတဲ့ပုံပဲနော် အော်... ဒါနဲ့ နေဦး ငါ ကျောင်းအုပ်ကြီးလင်းကို မေးကြည့်လိုက်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"နင်ပါ တိုက်လေယာဉ်နဲ့ ကျောင်းကို အတူတူ ပြန်လို့ရမလားဆိုတာ... ဒါဆို ပိုအဆင်ပြေတာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">နံနက်စာ လုပ်ပြီးချိန်တွင် မနက် ရှစ်နာရီခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် ကျန်းချူရွှမ်လည်း နိုးနေပြီဖြစ်ကာ နံနက်စာ စားပြီးနောက် မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်စမ်းရေ အနည်းငယ် သောက်လိုက်သဖြင့် အားအင်များ အပြည့်အဝ ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးသွားခဲ့သည်။ သူမက ရှုကျင်းမင်ကို ကြည့်နေသော မျက်ဝန်းများတွင် နွေဦးရာသီ၏ ပျော်ရွှင်မှုများ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မကြာမီ ကျောင်းပြန်ရတော့မည် မဟုတ်ပါက ဤမိန်းကလေးသည် ဆုန့်ချိုးယွန်းကဲ့သို့ပင် သူ့ကို နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်ခန့် ထပ်မံ ချွဲနွဲ့နေမည်မှာ သေချာပေါက်ပင်။ ဟင်းချက်မကောင်းဘဲ အစွဲအလမ်းကြီးသူဟူသော စကားပုံမှာ ဤသည်ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး လင်းရွှမ်၏ တိုက်လေယာဉ်က လူ ၅၀ ကျော် စီးနင်းနိုင်ပြီး ခုံအလွတ်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရရှိပြီးနောက် ရှုကျင်းမင်က မိန်းကလေးနှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ချင်းရွှီမြို့ရှိ လေယာဉ်ကွင်းသို့ လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် မဂျစ်စီးတီး စွမ်းရည်ပိုင်ရှင် တက္ကသိုလ်အပြင် အခြားသော တက္ကသိုလ်အချို့၏ တိုက်လေယာဉ်များလည်း ထိုနေရာတွင် ရပ်နားထားကြသည်။ ရှုကျင်းမင်က လှပသော အမျိုးသမီးနှစ်ဦးနှင့်အတူ ပေါ်လာခြင်းက ထိုနေရာရှိ ပြိုင်ပွဲဝင်များစွာအတွက် နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘုရားရေ မိုးကြိုးဧကရာဇ်မှာ ချစ်သူတွေ ရှိနေတာလား အဲဒါတောင် နှစ်ယောက်ကြီးများတောင်"</p> <p style="text-align:justify">"သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် မြန်မြန် ကျင့်ကြံနိုင်ရတာလဲ ဒီလောက်လည်း စွမ်းအားကြီးသေးတယ် ပြီးတော့ ချစ်သူထားဖို့ အချိန်ပါ ရှိနေသေးတာလား သူက အချိန်ကို စီမံခန့်ခွဲတဲ့ နေရာမှာ တကယ့် ဆရာတစ်ဆူပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါတရားလွန်လွန်းတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ပြိုင်ပွဲဝင် အများအပြားမှာ ရှုကျင်းမင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ မျက်မြင်တွေ့ရှိလိုက်ရခြင်းပင်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် သက်သက် မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"အားလုံး စုံပြီလား သွားကြစို့"</p> <p style="text-align:justify">မဂျစ်စီးတီး အဖွဲ့၏ နောက်ဆုံးအဖွဲ့ဝင် တိုက်လေယာဉ်ပေါ်သို့ တက်လာပြီးနောက် လင်းရွှမ်လည်း လေယာဉ်ပေါ်သို့ လျှပ်တစ်ပြက် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် တိုက်လေယာဉ်၏ အင်ဂျင်များ စတင် လည်ပတ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။ အသံထက် အဆပေါင်းများစွာ မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းကာ ချင်းရွှီမြို့ရှိ စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များစွာ၏ အံ့သြငေးမောနေသည့် အကြည့်များအောက်တွင် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မဂျစ်စီးတီး စွမ်းရည်ပိုင်ရှင် တက္ကသိုလ်၏ အကြီးဆုံးဖြစ်သော အမှတ် ၄ ကစားကွင်းတွင် ခမ်းနားလှသော ကြိုဆိုပွဲ အခမ်းအနားကို ပြင်ဆင်ထားကြသည်။ တိုက်လေယာဉ် ဆင်းသက်ပြီးနောက် ရှုကျင်းမင်နှင့် အခြားသူများ ထွက်လာကြသောအခါ ထိုနေရာရှိ ထောင်နှင့်ချီသော ကျောင်းသားများ၏ အလွန်တရာ စိတ်အားထက်သန်လှသော အားပေးဟစ်ကြွေးသံများနှင့် လက်ခုပ်သံများ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အားပေးသံများကြားတွင် လင်းရွှမ်က မဂျစ်စီးတီး အဖွဲ့ကိုယ်စား စကားအနည်းငယ် ပြောကြားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမနှင့် သူမ၏ တိုက်လေယာဉ်မှာ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ရှုကျင်းမင်နှင့် အခြားအဖွဲ့ဝင်များသာ စိတ်အားထက်သန်လွန်းသော ကျောင်းသားများနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဟမ်း... ငါ လုပ်စရာလေးတစ်ခု ရှိသေးတယ်... ဒုတိယခေါင်းဆောင်ခုန်း၊ စီနီယာယောင်... ဒါကို မင်းတို့ပဲ တာဝန်ယူလိုက်တော့"</p> <p style="text-align:justify">အခြေအနေ မဟန်သည်ကို မြင်သောအခါ ရှုကျင်းမင်က ဆုန့်ချိုးယွန်းနှင့် ကျန်းချူရွှမ်တို့ကို ခေါ်ကာ အမြန် လစ်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ စတုတ္ထအဆင့်နိမ့် စွမ်းအားနှင့်အတူ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို တစ်ဖက်တစ်ချက်စီ ချီပိုးထားသော်လည်း သူ၏ အရှိန်မှာ လုံးဝ ကျဆင်းမသွားပေ။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူက ကျောင်းသားများ၏ ဝိုင်းရံထားမှုကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟင်"</p> <p style="text-align:justify">ခုန်းရှီ သတိထားမိပြီး ရှုကျင်းမင်ကဲ့သို့ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင်မူ ကျောင်းသားများ၏ ဝိုင်းရံမှုမှာ ပြီးပြည့်စုံနေသည်။ သူက ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်ကာ စိတ်အားထက်သန်နေသော ကျောင်းသားများနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">နိုင်ငံတော် တက္ကသိုလ်ပေါင်းစုံ လိဂ်ပြိုင်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်၏ အတန်းများမှာ ဆက်လက် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး လှံသိုင်းနှင့် လက်သီးသိုင်း နှစ်ခုစလုံးတွင် ဆရာသခင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော ရှုကျင်းမင်အတွက်မူ ထိုပထမနှစ် သင်ခန်းစာများမှာ အသုံးမဝင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် နေ့စဉ် သူ၏ကိုယ်ပိုင် လေ့ကျင့်ခန်းများအပြင် ဆရာဖြစ်သူ ရန်ကျန့်ထျန်းထံတွင် သီးသန့်လေ့ကျင့်မှုများ သွားရောက် ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။ အားလပ်ချိန်များတွင် အမှတ် ၆ နတ်ဆိုးဂူနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို ရှာဖွေလေ့လာကာ နောင်တစ်ချိန် ဝင်ရောက်ရန်အတွက် လုံလောက်သော ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျောင်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီး တတိယမြောက်နေ့တွင် သူ့ကို ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီးလင်းရွှမ်က ထပ်မံ ဆင့်ခေါ်ခဲ့ပြန်သည်။ သူမထံမှတစ်ဆင့် အမှတ် ၉ ယဉ်ကျေးမှု အပျက်အစီး များ မကြာမီ ဖွင့်လှစ်တော့မည်ကို သူ သိလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အမှတ် ၉ ယဉ်ကျေးမှု အပျက်အစီးလား လေ့လာရေးခရီးစဉ်တုန်းက ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျွန်တော့်ကို ပေးခဲ့တဲ့ ဝင်ခွင့်လက်မှတ်ပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်က အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီးလင်းရွှမ်က မပြောပြလျှင် ထိုကိစ္စကို သူ မေ့နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">လင်းရွှမ်က ညင်သာစွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး "ယခင်နှစ်တွေရဲ့ ပုံစံအရဆိုရင် အမှတ် ၉ ယဉ်ကျေးမှု အပျက်အစီးက ဧပြီလ ၁၀ ရက်နေ့ဝန်းကျင်လောက်မှာ ဖွင့်လိမ့်မယ်" ဟု ရှင်းပြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယနေ့က ဧပြီလ ၃ ရက်နေ့ ဖြစ်ရာ အပျက်အစီးများ ဖွင့်ရန် ၇ ရက်သာ လိုတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အမှတ် ၉ ယဉ်ကျေးမှု အပျက်အစီးက စတုတ္ထအဆင့်နိမ့်ကနေ ဆဋ္ဌမအဆင့်နိမ့်ကြား စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တွေပဲ ဝင်ခွင့်ရှိတယ်... တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ ငါတို့ကျောင်းက အဆင့် ၆ ဆရာတစ်ယောက်က ဝင်ခွင့်လက်မှတ် မရသေးဘူး... အကယ်၍ မင်း မသွားချင်ဘူးဆိုရင် မင်းရဲ့ လက်မှတ်ကို သူ့ဆီ ရောင်းလိုက်လို့ ရတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒီလက်မှတ်က မင်းအတွက် Sအဆင့် ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ် ကောင်းကောင်းတစ်ခု ရနိုင်တယ်... အကယ်၍ မင်း သွားချင်တယ်ဆိုရင်တော့ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ သိမ်းထားလိုက်ပါ"</p> <p style="text-align:justify">"အမှတ် ၉ ယဉ်ကျေးမှု အပျက်အစီး..." ရှုကျင်းမင်က စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယနေ့ခေတ် ကမ္ဘာမြေအတွက် ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုများမှာ အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပေသည်။ ရှေးဟောင်း အပျက်အစီးများအတွင်းမှ အဖိုးတန် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများစွာကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သည်။ သို့သော် သူက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိသဖြင့် အမှတ် ၉ ယဉ်ကျေးမှု အပျက်အစီးနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမျှ မသိသေးပေ။ ထို့ကြောင့် သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျောင်းအုပ်ကြီး... အမှတ် ၉ ယဉ်ကျေးမှု အပျက်အစီးအကြောင်းနဲ့ အဲဒီထဲကို ဝင်သွားရင် ဘယ်လို အန္တရာယ်တွေ ကြုံရနိုင်လဲဆိုတာ အကျဉ်းချုပ်လေး ရှင်းပြပေးလို့ ရမလား ခင်ဗျ"</p> <p style="text-align:justify">"ရတာပေါ့... ငါတို့ကျောင်းရဲ့ ဒေတာဘေ့စ်ထဲမှာ အသေးစိတ် ရှင်းပြချက်တွေ ရှိပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">လင်းရွှမ်က လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရုံးခန်းအတွင်း၌ အီဗာ၏ ချစ်စရာကောင်းသော ပုံရိပ်ယောင်လေး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်... Sအဆင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်လေး"</p> <p style="text-align:justify">စက်ရုပ်ဆန်ဆန် အီလက်ထရောနစ် အသံလေးနှင့်အတူ အီဗာက ခုန်ဆွခုန်ဆွ လုပ်ကာ ရှင်းပြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အမှတ် ၉ ယဉ်ကျေးမှု အပျက်အစီးက ဆာကူရာနိုင်ငံရဲ့ ဟော့ကိုင်းဒိုးဒေသမှာ တည်ရှိပါတယ်... တစ်နှစ်ကို တစ်ကြိမ် ဖွင့်လှစ်ပြီး အပျက်အစီးက နှစ်လခန့် ဖွင့်ထားမှာ ဖြစ်ပါတယ်... ဝင်ခွင့်လက်မှတ် ရှိသူတွေကိုသာ အထဲကို ဝင်ခွင့်ပြုမှာပါ..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save