Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၂၂</h2> <h2 style="text-align: center;">မဟုတ်သေးဘူး... </h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဧပြီလ ၇ ရက်၊ နံနက် ၇ နာရီ။</p> <p style="text-align:justify">စောစောစီးစီး နိုးထလာသော ရှုကျင်းမင်က ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီး အာဟာရပြည့်ဝသော နံနက်စာကို သုံးဆောင်ကာ သူ၏ တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် ဗီလာ၏ ဒုတိယထပ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျင်းမင်... နတ်ဆိုးဂူကို သွားမလို့လား"</p> <p style="text-align:justify">ဗီလာ၏ ပထမထပ်တွင် လျူဝန်တောင်းက နိုးနှင့်နေပြီဖြစ်ကာ မျက်နှာသစ်နေရင်းမှ လှမ်းမေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်တယ်..." ရှုကျင်းမင်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆိုရင် ဘေးကင်းဘေးကင်းနဲ့ သွားပါ မင်ကော... သားရဲတွေအများကြီးကို သတ်နိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ကျေးဇူးပဲ... ငါ သွားပြီ" ရှုကျင်းမင်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြကာ ဗီလာတံခါးပြင်ပသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျင်းမင်ကတော့ ကျင်းမင်ပါပဲ... ငါကတော့ ကျောင်းမှာပဲနေပြီး စာဆက်သင်နေရတုန်းရှိသေးတယ် သူကတော့ နတ်ဆိုးဂူတွေဆီတောင် ခြေဆန့်နေပြီ"</p> <p style="text-align:justify">ထွက်ခွာသွားသော ရှုကျင်းမင်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း လျူဝန်တောင်း တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်ရင်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ရှုကျင်းမင်က မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်ကိုယ်စားပြုပြီး နိုင်ငံတော် တက္ကသိုလ်ပေါင်းစုံ လိဂ်ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့စဉ်ကတည်းက သူ၏ အနာဂတ်လမ်းကြောင်းသည် သာမန်ကျောင်းသားသစ်များနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသွားမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်က ဗီလာမှထွက်၍ အဆောင်ဝင်းအတွင်းမှ ထွက်လာသည်နှင့် လမ်းဘေးတွင် ချောမောလှပသော မိန်းကလေးနှစ်ဦးက စောင့်ကြိုနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူနှစ်ဦးမှာ ဆုန့်ချိုးယွန်းနှင့် ကျန်းချူရွှမ်တို့ပင် ဖြစ်သည်။ ရှုကျင်းမင်က အန္တရာယ်များသော တောနက်ဇုန်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်တော့မည်ကို သိကြသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် ယမန်နေ့ညက အိပ်ဆောင်၌ မအိပ်ဘဲ ည ၁၁ နာရီကျော်အထိ အတူတူရှိနေပေးခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"နတ်ဆိုးဂူထဲမှာ အန္တရာယ်တစ်ခုခုရှိရင် ကျောင်းအုပ်ကြီးလင်းကို ချက်ချင်းဖုန်းဆက်နော်" ဆုန့်ချိုးယွန်းက သူမ၏ သွယ်လျသော ခြေလှမ်းများဖြင့် အနားသို့ တိုးကပ်လာကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "စောစောသွားပြီး စောစောပြန်လာခဲ့ပါ..."</p> <p style="text-align:justify">ဘေးနားရှိ ကျန်းချူရွှမ်၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံတွင်လည်း လမ်းခွဲရမည့်အရေးကို တွန့်ဆုတ်နေသော အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"စိတ်မပူကြနဲ့... ငါ အချိန်မီ ပြန်လာခဲ့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်က မိန်းကလေးနှစ်ဦး၏ ခေါင်းကို အသာအယာပုတ်ပေးကာ သူမတို့၏ နူးညံ့သော နှုတ်ခမ်းအစုံကို တစ်ချက်စီ နမ်းလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။ နူးညံ့သောအကြင်နာများကြားတွင် သာယာနေချင်သော်လည်း ခိုင်မာသော စိတ်ဓာတ်ရှိသည့် သူကဲ့သို့သောသူအတွက်မူ ထိုအရာက ရွေးချယ်စရာ မဟုတ်ပေ။ ယခုအချိန်က အေးအေးဆေးဆေး အပန်းဖြေနေရမည့် အချိန်မဟုတ်သည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အစ်မချူရွှမ်... ကျွန်မတို့လည်း ပိုပြီး ကြိုးစားရမယ်ထင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်တယ်... ဒီအတိုင်းဆိုရင် ကျင်းမင်က ကျွန်မတို့ကို ပိုပြီး ဝေးဝေးကို ထားခဲ့တော့မှာ..."</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်၏ ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ ဆုန့်ချိုးယွန်းနှင့် ကျန်းချူရွှမ်တို့က လွမ်းဆွတ်နေသော မျက်လုံးများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းထဲမှ နူးညံ့မှုများက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခိုင်မာပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်များဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့လေသည်။ မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်မှ မထွက်ခွာမီ ရှုကျင်းမင်က နောက်ဆုံးပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ရန် ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး လင်းရွှမ်၏ ရုံးခန်းသို့ တစ်ခေါက် ထပ်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက ထောက်ပို့ကောလိပ်က ဆရာမစွန်းရွေ့ပဲ... သူက Bအဆင့်ရှိတဲ့ ရုပ်သွင်ပြောင်းလဲခြင်း စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူတစ်ယောက်ပေါ့" လင်းရွှမ်က ညင်သာစွာ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ "သူက မင်းရဲ့ ရုပ်သွင်ကို ပြောင်းလဲပေးလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">လင်းရွှမ်၏ ဘေးနားတွင် အသက် ၅၀ ကျော်အရွယ်၊ ဆံပင်အနည်းငယ် ဖြူနေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီလိုမျိုး စွမ်းရည်လည်း ရှိတာလား" ရှုကျင်းမင်က အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"စွမ်းရည်တွေက ရေတွက်လို့မရအောင် များပြားလှပါတယ်... လူအများစုက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်တွေကိုပဲ အလေးထားကြတာကိုး... ငါတို့လို အထူးစွမ်းရည်မျိုးတွေက ရှားတော့ရှားပေမဲ့ ရှိတော့ရှိပါတယ်" ဆရာမစွန်းရွေ့က ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်လည်း နားလည်သွားသည်။ အမှန်ပင် သားရဲများ၏ ဖိအားအောက်တွင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မရှိသော စွမ်းရည်မျိုးကို မည်သူက အရေးတယူ လုပ်ပါမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify">"ရှုကျင်းမင်... မင်း ဘယ်လိုပုံစံမျိုး ပြောင်းချင်လဲ... ငါ ပြောင်းပေးလို့ရတယ်" စွန်းရွေ့က ကြင်နာစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်တို့က အမှတ်အသားကို ဖုံးကွယ်ထားမှာဆိုတော့ သာမန်လူတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေတာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်" ရှုကျင်းမင်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီ... ဒါဆို မျက်စိလေး ခဏမှိတ်ထားလိုက်နော် ခဏလေးဆိုရင် ပြီးသွားလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဆရာမစွန်းရွေ့ ပြောလိုက်သည်နှင့် ရှုကျင်းမင်က မျက်လုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ သူ၏ မျက်နှာတစ်ပြင်လုံးတွင် အေးမြသော ခံစားချက်တစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။ တစ်မိနစ် နှစ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် "ကဲ... ပြီးပြီ" ဟူသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှုကျင်းမင်က သူ့ရှေ့ရှိ မှန်ထဲ၌ ပေါ်နေသော ပုံရိပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယခင်ပုံစံနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤပုံစံက အလွန်ချောမောနေခြင်း သို့မဟုတ် အလွန်ရုပ်ဆိုးနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ သာမန် ဟုသာ ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ လူအုပ်ထဲတွင် ရှိနေလျှင်ပင် အလွယ်တကူ သတိမထားမိနိုင်သော ပုံစံမျိုးပင်။</p> <p style="text-align:justify">"ရုပ်သွင်ပြောင်းလဲတဲ့ စွမ်းရည်က တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ" ရှုကျင်းမင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ခြင်း၊ ပါးစပ်ဟခြင်း၊ မျက်ခုံးပင့်ခြင်းစသော အမူအရာများကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ လုံးဝ တောင့်တင်းခြင်းမရှိဘဲ သဘာဝကျလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီပုံစံက ရက်ပေါင်း ၇၀ လောက်အထိ ခံလိမ့်မယ်... ဒါက ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှု အပျက်အစီးတွေထဲက ပြန်ထွက်လာတဲ့အထိ လုံလောက်ပါတယ်" လင်းရွှမ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "အကယ်၍ အချိန်ကျော်သွားလို့ ပြန်မရဖြစ်နေရင်တော့ ဆရာမစွန်းကိုပဲ ငါ ခေါ်ခိုင်းပေးမယ်... ကဲ အီဗာ... သူ့အတွက် အမှတ်အသားတစ်ခု ဖန်တီးပေးလိုက်တော့"</p> <p style="text-align:justify">"အီဗာ လက်ခံရရှိပါတယ်" စားပွဲပေါ်ရှိ စက်ကိရိယာတစ်ခုမှ စက်ရုပ်အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် အပြာနုရောင် ပုံရိပ်ယောင် အလင်းတန်းများက ရှုကျင်းမင်၏ ရုပ်သွင်သစ်ကို အသေးစိတ် စကင်ဖတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စကင်ဖတ်ပြီး နှစ်စက္ကန့် သုံးစက္ကန့်အကြာတွင် စက်အတွင်းမှ ကျောင်းသားကတ်တစ်ခု ထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက မင်းရဲ့ ကတ်အသစ်ပဲ... အခုကစပြီး မင်းရဲ့နာမည်က စုချန်း ဖြစ်ပြီး Aအဆင့်ရှိတဲ့ အနီရောင်ရွှေရောင် မိုးကြိုးအစစ် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တစ်ယောက်ပေါ့" လင်းရွှမ်က ကတ်နှင့်အတူ သင်္ဘောလက်မှတ်ကိုပါ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"စုချန်း တကယ်ကို မသက်ဆိုင်တဲ့ နာမည်ပဲ" ရှုကျင်းမင်က လင်းရွှမ်၏ လက်ထဲမှ ပူပူနွေးနွေး ထွက်လာသော ကတ်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ အသေအချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ ကတ်ပေါ်ရှိ ဓာတ်ပုံမှာ လုံးဝ အသစ်စက်စက် ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"လိပ်စာနဲ့ အချက်အလက်တွေအားလုံးက အမှန်တွေပဲ... ဘယ်သူကပဲ စစ်ဆေးစစ်ဆေး သံသယဖြစ်စရာ ဘာမှတွေ့မှာမဟုတ်ဘူး... မင်းရဲ့ စွမ်းရည်အဆင့်ကိုလည်း စတုတ္ထအဆင့်နိမ့်လို့ပဲ ထည့်ပေးထားတယ်"</p> <p style="text-align:justify">အီဗာက နိုင်ငံတော် သတင်းအချက်အလက် စနစ်ထဲသို့ ချိတ်ဆက်ထားပြီးဖြစ်ရာ မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်နှင့် ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး လင်းရွှမ်၏ ကျောထောက်နောက်ခံဖြင့် အမှတ်အသားတစ်ခုကို အသစ်ဖန်တီးရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"စွမ်းရည်အဆင့်..."</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်က ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ မေးလိုက်သည်။ "အဲဒါကို စတုတ္ထအဆင့်မြင့်လို့ ပြောင်းပေးလို့ ရမလား"</p> <p style="text-align:justify">"ဘာလို့ ပြောင်းချင်ရတာလဲ" လင်းရွှမ်က မေးလိုက်စဉ်မှာပင် ရှုကျင်းမင်၏ အရှိန်အဝါက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားကာ စတုတ္ထအဆင့်မြင့် အရှိန်အဝါအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို သူမ သတိထားမိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟင်"</p> <p style="text-align:justify">လင်းရွှမ်က ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အထွတ်အထိပ် ဆရာကြီးအဆင့် အသက်ရှူသံ ဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ်"</p> <p style="text-align:justify">"ကျောင်းအုပ်ကြီးက တကယ်ကို တော်တာပဲ... ကျွန်တော် မပြောရသေးခင်မှာတင် သိနေပြီ" ရှုကျင်းမင်က ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ တော်တာမဟုတ်ဘူး... မင်းက စတုတ္ထအဆင့်ကို ရောက်တာ မကြာသေးဘူးလေ ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ အဆင့်နှစ်ဆင့် တက်သွားဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား" လင်းရွှမ်က ခေါင်းခါယမ်းလျက် မေးလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ မင်း မှားမှတ်မိတာလို့ ငါ့ကို မပြောနဲ့တော့နော်"</p> <p style="text-align:justify">"ဒီတစ်ခါတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်ရှူသံ ဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ်က အခုလေးတင်ပဲ အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို ရောက်သွားလို့ပါ" ရှုကျင်းမင်က မျက်နှာပြောင်တိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်လား" လင်းရွှမ်၏ မျက်နှာပေးမှာ ထူးဆန်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များ၏ ခက်ခဲမှုမှာ ၎င်းတို့၏ အဆင့်ပေါ်တွင် မူတည်သည်။ သို့သော် Fအဆင့် ကျင့်စဉ်များတွင်ပင် ဆရာသခင်အဆင့်သို့ ရောက်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ အသက်ရှူသံ ဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ်မှာ Bအဆင့် ကျင့်စဉ်ဖြစ်ပြီး ပါရမီရှင် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များပင်လျှင် ငါးနှစ် ခြောက်နှစ်ခန့် အချိန်ယူ ကျင့်ကြံရလေ့ ရှိသည်။ ရှုကျင်းမင်မှာမူ လေ့ကျင့်သည်မှာ မကြာသေးဘဲ အထွတ်အထိပ် ဆရာကြီးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီလေ... အထွတ်အထိပ် ဆရာကြီးအဆင့်ဆိုလည်း ဟုတ်ပါပြီ အီဗာ... စုချန်းရဲ့ အချက်အလက်တွေကို စတုတ္ထအဆင့်မြင့်လို့ ပြောင်းလိုက်တော့" လင်းရွှမ်က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ထပ်မမေးတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"အီဗာ လက်ခံရရှိပါတယ်... အချက်အလက်တွေကို အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးပါပြီ"</p> <p style="text-align:justify">စက်ရုပ်အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လင်းရွှမ်က နောက်ဆုံး မှာကြားစရာများကို ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာရှောင်နန်တို့အဖွဲ့က မနေ့ကတည်းက ထွက်သွားပြီ... မင်း အမှတ် ၉ ယဉ်ကျေးမှု အပျက်အစီးတွေဆီ သွားမယ်ဆိုတာကို သူတစ်ယောက်ပဲ သိတယ်... အထဲမှာ အရေးပေါ် အခြေအနေတစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် သူ့ကို တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်လိုက်ပါ"</p> <p style="text-align:justify">လက်နက်ပညာ မဟာဌာနမှ ဆရာရှောင်နန်က ဆဋ္ဌမအဆင့်နိမ့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူက ရှုကျင်းမင်နှင့်လည်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူဖြစ်သဖြင့် ပြဿနာရှိမည် မဟုတ်ပေ။ သူက အမှတ် ၉ ယဉ်ကျေးမှု အပျက်အစီးများအတွင်းသို့ အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်သွားမည့် အထွတ်အထိပ် ဆရာကြီး လေးဦးအနက် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နားလည်ပါပြီ" ရှုကျင်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်က ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဆဋ္ဌမအဆင့် နည်းပြ လေးဦးအထိ စေလွှတ်ထားခြင်းမှာ အင်အားအတော်လေး တောင့်တင်းသည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ အရေးကြီးသော အချိန်များတွင် သူတို့၏ အကူအညီကို ရယူနိုင်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်ထားလိုက်သည်။<br /> ***</p>


Save