Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၂၆</h2> <h2 style="text-align: center;">ပျံလွှားဓားငါးအုပ် </h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဝှစ်.... ဝှစ်....”</p> <p style="text-align:justify">လန်ကျင်း စစ်သင်္ဘောကြီးက အတိုင်းအဆမဲ့သော အရှေ့တရုတ်ပင်လယ်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်၍ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခရီးနှင်နေသည်။ ရေအောက်မှ နီရဲတောက်နေသော မျက်လုံးအစုံပေါင်းများစွာမှာ သင်္ဘောကို မပြတ်စိုက်ကြည့်နေဆဲပင်။ </p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်အထိ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသူများမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု အလွန်မြင့်မားသော စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့က သားရဲများ၏ စူးစမ်းမှုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ သင်္ဘောကို တိုက်ခိုက်ဝံ့သော ပင်လယ်သားရဲတစ်ကောင်မှ မရှိသဖြင့် ရှုကျင်းမင်မှာပင် အနည်းငယ် ပျင်းရိလာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပင်လယ်သားရဲများက ရေထဲတွင် နေထိုင်ကြသော်လည်း မီတာ ဆယ်ဂဏန်းအထိ ခုန်တက်နိုင်စွမ်းရှိသလို ရေပြင်ပြင်ပတွင်လည်း နာရီဝက်ကျော်ကြာ ရှင်သန်နိုင်ကြသည်။ ၎င်းတို့ တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိသည်မှာ အရည်အချင်း မရှိ၍မဟုတ်ဘဲ သင်္ဘောပေါ်ရှိ အဆင့် ၇ အထွတ်အထိပ် ဆရာကြီး၏ အရှိန်အဝါကြောင့် မလှုပ်ရှားဝံ့ကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဆင့် ၇ အထွတ်အထိပ် ဆရာကြီးတစ်ယောက် ဦးဆောင်နေတာဆိုတော့ ပင်လယ်သားရဲ အများစုက မတိုက်ခိုက်ဝံ့ကြတာ မဆန်းပါဘူး" ရှုကျင်းမင်က လက်ရန်းကို မှီရင်း အဝေးသို့ ငေးကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ရေအောက်မှ နီရဲသော မျက်လုံးများကိုသာ ဖယ်လိုက်လျှင် ဤပင်လယ်ပြင် ရှုခင်းမှာ အမှန်ပင် လှပလွန်းလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ စိတ်ကူးယဉ်နေစဉ်မှာပင် ရှေ့ဘက်မှ အလွန်အရေးကြီးသော အချက်ပေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် ရေအောက်ခြေမှ ဧရာမ အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခု မြင့်တက်လာပြီး သင်္ဘောကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက ဘာလဲ..."</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင် အသေအချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ အရိပ်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ငါးအုပ်ကြီးတစ်အုပ် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုငါးတစ်ကောင်ချင်းစီမှာ ၄ မီတာမှ ၅ မီတာခန့်အထိ ရှည်လျားပြီး ၄၀ စင်တီမီတာခန့် ကျယ်သည်။ ငါး၏ပါးစပ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၏ ထက်ဝက်ခန့် ရှည်လျားပြီး ချွန်ထက်လှသည်။ နေရောင်အောက်တွင် ထိုပါးစပ်များက သတ္တုရောင်များ တောက်ပနေပြီး လှံတိုတစ်ချောင်းနှင့်ပင် တူလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက ပျံလွှား ပင်လယ်ဓားငါးအုပ်စုပဲ... သူတို့ အရွယ်အစားအရဆိုရင် တတိယအဆင့်လောက်ပဲ ရှိဦးမယ်... Sအဆင့်... ရှင် လှုပ်ရှားတော့မလို့လား" အီဗာ၏ အသံက နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေါ့" သားရဲများကို အလုခံရမည် စိုးသကဲ့သို့ ရှုကျင်းမင်က အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကုန်းပတ်ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လျှပ်စီးတန်းများမှာ တဖျစ်ဖျစ် မြည်ဟီးနေပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟကောင်... ဒါ ပျံလွှားဓားငါးတွေပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"အားလုံးက တတိယအဆင့်တွေချည်းပဲလား... စစချင်းတင် ဒီလောက် အားကောင်းနေတာလား"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါကတော့ နည်းနည်း ဒုက္ခများပြီ"</p> <p style="text-align:justify">ကုန်းပတ်ပေါ်ရှိ စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များကြားတွင် ဆူညံသွားသည်။ ပျံလွှားဓားငါးဆိုသည်မှာ အုပ်စုလိုက် နေထိုင်တတ်သော ပင်လယ်သားရဲမျိုး ဖြစ်ပြီး ပေါ်လာလျှင် အနည်းဆုံး အကောင် ရာဂဏန်းရှိတတ်သည်။ ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်ပုံမှာ ရိုးရှင်းလှသည်။ သူတို့၏ ချွန်ထက်သော ပါးစပ်များကို အသုံးပြုကာ လှံတိုများသဖွယ် အရှိန်ဖြင့် ပစ်လွှတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ ရိုးရှင်းသော်လည်း အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားလှသဖြင့် လူအများမှာ ထိတ်လန့်ကုန်ကြသည်။ ထိုငါးပါးစပ်များ၏ မာကျောမှုမှာ Dအဆင့် သတ္တုစပ်ထက် သာလွန်ပြီး Cအဆင့် သတ္တုစပ်နီးပါး ရှိကာ အသံထက်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပစ်ဝင်လာပါက သာမန် တတိယအဆင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များမှာ ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"အချိန်ကိုက်ပဲ ငါလည်း နည်းနည်း ပျင်းနေတာနဲ့ အတော်ပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ရှေ့ဆုံးတွင်ရှိနေသော လော့ဟန်က သူ၏ စွမ်းရည်ကိုပင် ထုတ်မသုံးသေးဘဲ သူ၏ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ သွေးစွမ်းအင်ကို အနည်းငယ် ထုတ်ဖော်လိုက်ရုံနှင့်ပင် ပြင်းထန်သော ဖိအားပေးမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အရှိန်အဝါက တကယ်ကို အားကောင်းတာပဲ... ဒါ ပဉ္စမအဆင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်လား"</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်တယ်... ပြီးတော့ သူက အရမ်းလည်း ငယ်သေးတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ငယ်မှာပေါ့... သူတို့က ဝက်ဝံကြမ်း သိုင်းသင်တန်းကျောင်းရဲ့ အထက်တန်းလွှာ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကလူတွေလေ"</p> <p style="text-align:justify">လူအများ၏ ချီးကျူးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူမှာ အားကောင်းသော စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး ဖြစ်ရာ လော့ဟန်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် အားလုံးက အံ့ဩသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီလော့ဟန်ဆိုတဲ့ကောင်ကတော့ လူကြားထဲ ထင်ပေါ်ချင်တာနဲ့တင် အတော်ပဲ" မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်းမှ လင်းဟွေက ခေါင်းခါလျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သင်တန်းကျောင်း နှစ်ခုမှာ ပြိုင်ဘက်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့က အရှုံးမပေးလိုကြပေ။ ချက်ချင်းပင် လင်းဟွေထံမှလည်း အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဝုန်း...”</p> <p style="text-align:justify">နီရဲသော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မီးတောင်ပေါက်ကွဲမှု ဒေါသ Aအဆင့် မီးဓာတ်စွမ်းရည်မှာ အသက်ဝင်လာသည်။ မီးဓာတ်စွမ်းရည်၏ ပြသမှုမှာ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းရည် မြှင့်တင်ပေးသော စွမ်းရည်ထက် ပိုမို သိသာလှပေသည်။ လူတိုင်း၏ အာရုံမှာ လင်းဟွေဆီသို့ ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ငါတို့ မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်း မပါလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ..." လင်းဟွေက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"စွမ်းရည်က သိသာနေတော့ ဘာဖြစ်လဲ... အဆုံးမှာတော့ အင်အားကပဲ အဓိကပဲ" လော့ဟန်က သူ၏ ထင်ပေါ်မှုကို အလုခံလိုက်ရသဖြင့် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသော်လည်း သူ၏ ခွန်အားကိုသာ စုစည်းထားလိုက်သည်။ သူက ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် ဓားငါး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သတ်ပစ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟက်ဟက်... ရန်သူကို သတ်တဲ့ အရေအတွက်နဲ့ ပြောမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအင်ဓာတ် စွမ်းရည်က မင်းထက် အများကြီး သာပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">“ဝုန်း...”</p> <p style="text-align:justify">ပူပြင်းသော အပူလှိုင်းတစ်ခုနှင့်အတူ လင်းဟွေ၏ နောက်တွင် ဧရာမ မီးလုံးကြီးတစ်လုံး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သင်တန်းကျောင်း နှစ်ခုလုံးမှ နည်းပြများမှာမူ ထိုပြိုင်ဆိုင်မှုကို ကြည့်နေကြသော်လည်း ဘာမှဝင်မပြောကြပေ။ အတွင်းရေး ပြဿနာမဟုတ်သရွေ့ ၎င်းတို့ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်....”</p> <p style="text-align:justify">မြားမိုးများ ရွာကျလာသကဲ့သို့ ပျံလွှားဓားငါးအုပ်စုမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာပြီး ၎င်းတို့၏ အရိပ်များမှာ နေရောင်ကိုပင် ကွယ်သွားစေသည်။ လင်းဟွေနှင့် လော့ဟန်တို့ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် နားကွဲမတတ် မိုးကြိုးသံကြီးတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဘုန်း...”</p> <p style="text-align:justify">ချက်ချင်းပင် နီရဲရွှေရောင် လျှပ်စီးများ စုစည်းသွားကာ ဧရာမ လက်ဝါးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုမိုးကြိုးလက်ဝါးကြီးက ရှေ့မှ အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခုလုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီးနောက် အရှိန်ဖြင့် ညှစ်ချလိုက်လေတော့သည်။ ပြင်းထန်လှသော လျှပ်စီးများက ပျံလွှားဓားငါးများအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ယံမှ သွေးမိုးများ ရွာကျလာသကဲ့သို့ ဓားငါးအလောင်းများနှင့် သွေးများ ပင်လယ်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ထိုအခါ ရေအောက်မှ အခြားသော သားရဲများမှာ ထိုအလောင်းများကို ဝိုင်းဝန်း လုယက်စားသောက်ကြသဖြင့် ပင်လယ်ပြင်မှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟင် ဒီမှာ ပညာရှင်တစ်ယောက် ရှိနေတာလား"</p> <p style="text-align:justify">ကုန်းပတ်ပေါ်ရှိ လင်းဟွေနှင့် လော့ဟန်တို့မှာ ကြောင်အသွားကြသည်။ မိုးကြိုးသံ ထွက်ပေါ်ရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသော ရှုကျင်းမင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူလား..." လော့ဟန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ သင်္ဘောပေါ် စတက်ချင်းက ကြောက်ပြီး ထွက်ပြေးသွားမည့်သူဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော ထိုလူငယ်၏ တိုက်ခိုက်ပုံမှာ ဤမျှအထိ ပြင်းထန်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက သဘာဝအတိုင်းဖြစ်တဲ့ လျှပ်စီးဓာတ် စွမ်းရည်လား" လင်းဟွေမှာမူ လော့ဟန်နှင့်မတူဘဲ တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းရည် အကွာအဝေးကို ပိုမို သတိထားမိလိုက်သည်။ “ဘာလို့ သူ့ထက် ပိုပြီး ဝေးဝေးကို ရောက်နေရတာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">"သူက စတုတ္ထအဆင့်မြင့် တစ်ယောက်ပဲ... ငါ့ထက်လည်း အသက်မကြီးလောက်ပါဘူး" လင်းဟွေက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တွေးလိုက်သည်။ "ထားလိုက်ပါတော့... ပျံလွှားဓားငါးတွေက တစ်လှိုင်းတည်း လာမှာမဟုတ်ဘူး။ နောက်တစ်လှိုင်းမှာတော့ ငါပဲ အရင်ဆုံး လှုပ်ရှားမယ်"</p> <p style="text-align:justify">မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်း၏ အထက်တန်းလွှာ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် သူ၌လည်း ကိုယ်ပိုင် ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိပေသည်။ တစ်ဖက်လူက အရင်ဦးအောင် သတ်သွားသဖြင့် သူသည်လည်း ပြိုင်ဆိုင်ချင်စိတ် ပြင်းထန်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟားဟား... အစ်ကိုလင်းတော့ သားရဲကို အလုခံလိုက်ရပြီ" မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်းမှ အဖွဲ့သားများက စနောက်လိုက်ကြသည်။ လင်းဟွေမှာ တစ်ဖက်လူက အရင်ဦးအောင် လုပ်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားခြင်း ဖြစ်ကြောင်းလည်း သူတို့ သိကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်သည်လည်း လင်းဟွေနှင့် လော့ဟန်တို့၏ အကြည့်ကို သတိထားမိသော်လည်း သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ ထိုအစား သူက ရရှိလာသော ဆုလာဘ်များအတွက်သာ ပျော်ရွှင်နေမိသည်။ အခုနက ဓားငါးအုပ်စုမှာ အကောင်တစ်ရာကျော် ရှိသဖြင့် ၎င်းတို့ကို သတ်လိုက်ရုံနှင့်ပင် သူ၏ စွမ်းရည်အမှတ်မှာ ၃၀၀၀ နီးပါး တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါကတော့ တကယ်ကို အားရစရာပဲ ဒီလိုမျိုး နောက်ထပ် အများကြီး လာရင် ကောင်းမှာပဲ" ရှုကျင်းမင်က မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် ပင်လယ်ပြင်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ တောင်းဆိုမှုကို ကြားသွားသလား မသိရဘဲ၊ နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် ရေပြင်ပေါ်၌ နောက်ထပ် အရိပ်မည်းများ ပေါ်လာပြန်သည်။ ၎င်းမှာ နောက်ထပ် ပျံလွှားဓားငါးအုပ်စုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save