Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၂၇</h2> <h2 style="text-align: center;">ထပ်မံရရှိသော ဖိတ်ခေါ်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify">“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...”</p> <p style="text-align:justify">ပျံလွှားဓားငါးများက တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ရေပေါ်သို့ ခုန်တက်လာကြပြီး လန်ကျင်းအဆင့် စစ်သင်္ဘောကြီးဆီသို့ လှံတိုများသဖွယ် ပစ်ခတ်ဝင်ရောက်လာကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့က သာမန်လှံတိုများ မဟုတ်ဘဲ ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှု ပေးနိုင်စွမ်းရှိသည့် ခရုစ်ဒုံးကျည် များကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သာမန်စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များအတွက်မူ ဤဓားငါးအုပ်စုက ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း လင်းဟွေ၊ လော့ဟန်နှင့် ရှုကျင်းမင်တို့အတွက်မူ အလွယ်တကူ သုတ်သင်နိုင်သော အရာများသာ ဖြစ်သည်။ ယခုပြဿနာမှာ မည်သူက ပိုမြန်မြန်နှင့် ပိုများများ သတ်နိုင်မည်နည်း ဆိုသည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် လင်းဟွေက တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ထားပြီး ဖြစ်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် အလွန်ပူပြင်းသော မီးတောက်များ တောက်လောင်နေသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် ရပ်နေသော လော့ဟန်သည်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းရည် မြှင့်တင်ပေးသော စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ အားကောင်းသော သွေးစွမ်းအင်များက သူ၏ ပတ်လည်တွင် ဝဲကရက်တစ်ခုသဖွယ် လှည့်ပတ်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးဓာတ်နှင့် လျှပ်စီးဓာတ် စွမ်းရည်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းရည် မြှင့်တင်ပေးသော စွမ်းရည်များက တိုက်ခိုက်ရေး အကွာအဝေးပိုင်းတွင် မူလကပင် အားနည်းချက် ရှိသည်။ သို့သော် ဝက်ဝံကြမ်း သိုင်းသင်တန်းကျောင်း၏ အထက်တန်းလွှာ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှ အဖွဲ့ဝင်များအနေဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေး စိတ်ဓာတ်ပိုင်းတွင် မရှုံးနိမ့်စေကာမူ အရှိန်အဝါပိုင်းတွင်တော့ အရှုံးမပေးနိုင်ချေ။ ပျံလွှားဓားငါးများက အလွန်မြန်ဆန်လှပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လန်ကျင်း သင်္ဘောနှင့် မီတာ ၈၀ အကွာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နီးလာပြီ... နီးလာပြီ... ခဏနေရင် ငါ လှုပ်ရှားလို့ရပြီ" လင်းဟွေက တိုးဝင်လာသော ဓားငါးလှိုင်းကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များကို အသုံးမပြုဘဲ သူ၏ Aအဆင့် မီးဓာတ်စွမ်းရည်၏ အဝေးဆုံး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ မီတာ ၇၀ ဖြစ်သည်။ ဤဓားငါးများသာ တိုက်ခိုက်ရေး ဧရိယာအတွင်းသို့ ဝင်လာပါက ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ကင်ပြီးသား ငါးများ ဖြစ်သွားကြပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ တွေးနေစဉ်မှာပင် ရင်းနှီးနေသော နီရဲရွှေရောင် လျှပ်စီးတန်းများက ရုတ်တရက် ပျံ့နှံ့လာပြန်သည်။ ထို့နောက် ယခင်အတိုင်းပင် ဧရာမ မိုးကြိုးလက်ဝါးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပျံလွှားဓားငါးအားလုံးကို သုတ်သင်ပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟင်"</p> <p style="text-align:justify">လင်းဟွေက ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ... သူ့ရဲ့ လျှပ်စီးဓာတ် စွမ်းရည်က တကယ်ပဲ ငါ့ရဲ့ မီးဓာတ်စွမ်းရည်ထက် ပိုပြီး အလှမ်းဝေးတာလား"</p> <p style="text-align:justify">သူက ပဉ္စမအဆင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး အကွာအဝေးသည် ဤစတုတ္ထအဆင့်မြင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်ထက် ပိုမို ဝေးကွာရမည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ သူက တိုက်ခိုက်ရေး အကွာအဝေးပိုင်းတွင် အရှုံးပေးလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ မသိလိုက်သော အချက်မှာ ရှုကျင်းမင်က စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ရှိစဉ်ကပင် SSအဆင့်ရှိသော ကောင်းကင်မိုးကြိုး စွမ်းရည်၏ အဝေးဆုံး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ မီတာ ၈၀ အထိ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လင်းဟွေ၏ မီတာ ၇၀ ထက် သဘာဝကျကျပင် ပိုမို ဝေးကွာနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟား... အစ်ကိုလင်းတော့ သားရဲကို အလုခံလိုက်ရပြန်ပြီဟေ့"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ ဘယ်လို လျှပ်စီးဓာတ် စွမ်းရည်လဲကွ... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရှည်နေရတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ဟားဟား... မင်းက အစ်ကိုလင်းကို အတိုလေးလို့ သွယ်ဝိုက်ပြီး ပြောနေတာလား"</p> <p style="text-align:justify">လင်းဟွေက မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်း၏ အထက်တန်းလွှာ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး မဟုတ်သော်လည်း သူ၏ ခွန်အားမှာ ပျမ်းမျှအဆင့်ထက် သာလွန်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှ ပါရမီရှင် အများစုကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူ့ထက် အဆင့်နိမ့်သော စတုတ္ထအဆင့်မြင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တစ်ဦးက သူ့ရှေ့မှောက်တွင်ပင် သားရဲများကို အလုခံလိုက်ရသဖြင့် မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်းမှ အဖွဲ့ဝင်များမှာ အံ့ဩသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သင်္ဘောလက်ရန်းကို မှီနေသော ရှာလန်ပင်လျှင် ရှုကျင်းမင်ဆီသို့ စူးစမ်းလိုသော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟင်း... ဂျပန်ကို သွားတဲ့လမ်းမှာ ဒီလို အလားအလာရှိတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"</p> <p style="text-align:justify">မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်းမှ အဖွဲ့အတွင်း၌ အပြာရောင် တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ရှုကျင်းမင်၏ ရှေ့သို့ ပြုံးလျက် ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်္ဂလာပါ လူငယ်လေး... ငါကတော့ မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်းရဲ့ အထက်တန်းလွှာ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းက ဆရာချင်းကျိန့်ပါ... ငါတို့ သင်တန်းကျောင်းကို စိတ်ဝင်စားလားတော့ မသိဘူး မင်းကို ငါ့ရဲ့ ဆက်သွယ်ရန်နံပါတ် ပေးခဲ့ချင်တယ်... မင်း တိုင်းပြည်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ဒီနံပါတ်ကနေတစ်ဆင့် သင်တန်းကျောင်း ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲအတွက် လျှောက်ထားလို့ရတယ်။ အကယ်၍ စာမေးပွဲ အောင်မြင်ရင်တော့ ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းနိုင်မှာပါ"</p> <p style="text-align:justify">“ဟင်...”</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်က သူ၏ စွမ်းရည်ကို အနည်းငယ် ထုတ်ပြရုံနှင့်ပင် မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ “အားနာပါတယ် ဆရာ... ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ ညွှန်ကြားရေးမှူး ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ထားတဲ့သူမို့လို့ ဘာစာမေးပွဲမှ ဖြေနေစရာ မလိုတော့ပါဘူး”ဟု သူ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ သို့သော် အပြင်ပန်းတွင်မူ သူက ခေါင်းခါယမ်းလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အားနာပါတယ်... ကျွန်တော် စိတ်မဝင်စားပါဘူး" ဟုသာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဪ... ဒီလိုလား အဲဒါဆိုရင်တော့ နှမြောစရာပဲ" ချင်းကျိန့်က အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားဟန်ဖြင့် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟေ့ လူအိုကြီးချင်း... ဘာလို့ သူ့ကို ပိုပြီး မစည်းရုံးကြည့်တာလဲ... သူ စိတ်ပြောင်းသွားနိုင်တာပဲ မဟုတ်လား" သူ ပြန်ရောက်လာသည်နှင့် ဝက်ဝံကြမ်း သိုင်းသင်တန်းကျောင်းမှ နည်းပြတစ်ဦးက ပြုံးစစဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မလိုတော့ပါဘူး" ချင်းကျိန့်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး အကွာအဝေးက ရှည်တာကလွဲလို့ ထူးထူးခြားခြားတော့ မတွေ့သေးဘူး" ၎င်းတို့၏ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းက ဘက်စုံတော်သော ပါရမီရှင်များကိုသာ လိုလားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက အခွင့်အရေးတစ်ခုအနေဖြင့်သာ ကမ်းလှမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူက စိတ်မဝင်စားပါက ထပ်ပြောနေရန် မလိုတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"ခင်ဗျားက သူ့ကို ဒီလောက် စိတ်ဝင်စားနေရင်လည်း ခင်ဗျားပဲ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပါလား" ချင်းကျိန့်က ဝက်ဝံကြမ်း သိုင်းသင်တန်းကျောင်းမှ နည်းပြကို ကြည့်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ထားလိုက်ပါတော့ဗျာ... ခင်ဗျားတို့ မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်းက စွမ်းအင်ပညာရှင်တွေကို လေ့ကျင့်ပေးရာမှာ ပိုတော်တာပဲ... ခင်ဗျားတို့တောင် မလိုချင်မှတော့ ကျွန်တော်တို့ကလည်း ဖိတ်ခေါ်နေဖို့ မလိုတော့ဘူးပေါ့" ထိုနည်းပြက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ လျှပ်စီးဓာတ် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များထက် ၎င်းတို့က ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းရည် မြှင့်တင်ပေးသော စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များကိုသာ ပိုမို နှစ်သက်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">ပျံလွှားဓားငါး နှစ်လှိုင်းနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် အခြားသော ပင်လယ်သားရဲ အချို့လည်း ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လာကြသည်။ သို့သော် အရေအတွက်မှာ တစ်ကောင် နှစ်ကောင်ခန့်သာ ရှိသဖြင့် မများလှပေ။ အဆင့်မှာလည်း တတိယအဆင့် သို့မဟုတ် စတုတ္ထအဆင့် ဝန်းကျင်သာ ရှိကြသည်။ သို့သော် ရှုကျင်းမင်မှာမူ ခြင်ခြေထောက်လည်း အသားပဲ ဟူသော မူကို ဆုပ်ကိုင်ထားသဖြင့် တွေ့သမျှ သားရဲမှန်သမျှကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လန်ကျင်း သင်္ဘောကြီးက အလွန်မြန်ဆန်လှပြီး ၈ နာရီအတွင်းမှာပင် ခရီးစဉ်၏ ထက်ဝက်ကျော်ကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရပ်နေရင်းမှ သင်္ဘော၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်း၌ ကုန်းမြေများကို ခပ်ရေးရေး မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။ သာမန်ကုန်းမြေများနှင့်မတူဘဲ ဤနေရာတွင် လူသားများကို လုံးဝ မတွေ့ရပေ။ ထိုအစား သားရဲများ၏ ဖျက်ဆီးထားသော အမှတ်အသားများကိုသာ တွေ့ရပြီး ၎င်းတို့၏ ဟိန်းဟောက်သံများကိုပင် အဝေးမှ ကြားနေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက... ဆာကူရာနိုင်ငံရဲ့ မူလပိုင်နက်တွေပဲ" ရှုကျင်းမင်က ထိုကုန်းမြေကို ကြည့်ရင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာကျော်က ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် မူလစွမ်းအင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သားရဲများ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် နိုင်ငံများစွာမှာ ကျရှုံးခဲ့ကြရသည်။ ထိုအထဲတွင် ရေပတ်လည် ဝိုင်းနေသော ဆာကူရာနိုင်ငံလည်း ပါဝင်သည်။ နောက်ဆက်တွဲ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာအတွင်း၌ ဆာကူရာနိုင်ငံ၏ ကုန်းမြေများကို သားရဲများက တဖြည်းဖြည်း ဝါးမြိုခဲ့ကြရာ ထက်ဝက်ခန့်မှာ သားရဲများ၏ ပရဒိသုဘုံ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ လူသန်းပေါင်းများစွာမှာလည်း သုတ်သင်ခံခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယနေ့ခေတ်တွင် ဆာကူရာနိုင်ငံ၏ ကုန်းမြေဧရိယာမှာ ယခင်ကထက် ထက်ဝက်မက လျော့နည်းသွားပြီး နိုင်ငံ၏ အင်အားမှာလည်း ယခင်ကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပေ။ "ဒီလိုသာ မဟုတ်ခဲ့ရင် ဂျပန်က အခုလို အခြေအနေမျိုးအထိ ကျဆင်းသွားမှာ မဟုတ်ဘူး" ရှုကျင်းမင်က တွေးနေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">သားရဲများကြောင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် နိုင်ငံပေါင်း ရာချီ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ယခုအခါ အဓိကအားဖြင့် အင်အားကြီး ခြောက်နိုင်ငံအဖြစ်သာ ကွဲပြားသွားတော့သည်။ ထိုအင်အားကြီး ခြောက်နိုင်ငံမှာ မဟာနွေရာသီ တိုင်းပြည်၊ အမေရိကန်၊ ယူကေ၊ အိန္ဒိယ၊ ဥရောပသမဂ္ဂနှင့် အာဖရိကတိုက် တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ဤအင်အားကြီးနိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံချင်းစီတိုင်းတွင် ထိပ်တန်းစွမ်းရည်ပိုင်ရှင် အမြောက်အမြား ရှိနေကြပြီး အားနည်းသော နိုင်ငံငယ်လေးများမှာ ၎င်းတို့ကို မှီခိုပြီးမှသာ ရှင်သန်နိုင်ကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဥပမာအားဖြင့် ဂျပန်က အင်အားကြီး ခြောက်နိုင်ငံအနက် တစ်နိုင်ငံဖြစ်သော အမေရိကန်ကိုသာ မှီခိုနေရသည်။ အမေရိကန်အနေဖြင့် ဤနေရာတွင် နဝမအဆင့် သိုင်းသူတော်စင် တစ်ဦးကိုပင် အခြေစိုက် စောင့်ရှောက်ပေးထားရသည်။ ဤသို့ဖြင့်သာ သားရဲများ၏ ကျူးကျော်မှုကို ဟန့်တားနိုင်ပြီး ကျန်ရှိနေသော ပြည်သူများမှာ အတော်အတန် အေးချမ်းသော ဘဝဖြင့် နေထိုင်နိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကံကောင်းတာက ငါတို့ မဟာနွေရာသီ တိုင်းပြည်ရဲ့ ပိုင်နက်က လုံလောက်အောင် ကျယ်ပြောပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ လူတွေအများကြီး ပေါ်ထွက်လာနိုင်ခဲ့လို့ပဲ"</p> <p style="text-align:justify">မဟုတ်လျှင်မူ မူလစွမ်းအင် စတင်ပေါ်ပေါက်လာသော အစောပိုင်းကာလမှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ရှုကျင်းမင်က ခေါင်းခါယမ်းလျက် အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ရက်စက်လှသော သားရဲများ၏ ဘေးအန္တရာယ်ကို သာမန်နိုင်ငံများမှာ လုံးဝ တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ ဘိုးဘေးများမှာ ခိုင်မာတောင့်တင်းပြီး အစွမ်းထက်ခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save