Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၀</h2> <h2 style="text-align: center;">မိတ်ဆွေဟောင်း ရောက်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>အမျိုးသားနှစ်ဦးက အတော်လေး အရပ်ရှည်ပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် တောင့်တင်းကာ သူတို့ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများက ညအမှောင်ထုထဲတွင် မမှောင်မည်းနေဘဲ အချို့သော ဒေသများတွင် ပျံ့နှံ့နေသည့် လျိုတင်း လျိုကျား နတ်ဘုရားများ၏ ပုံစံများနှင့် ဆင်တူသော အချက်အချို့ ရှိသည်။</p> <p>ဒီလူနှစ်ယောက်က လုံးဝ ရိုးရှင်းတဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူးလို့ ချင်မင် ခံစားမိလိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပြင်းထန်တဲ့ အသက်ဓာတ်တွေ ပါဝင်နေပြီး အဲဒီ အားကောင်းတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ သွေးအသက်ဓာတ်တွေက ချပ်ဝတ်တန်ဆာကိုတောင် ဖောက်ထွက်နေပြီး ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရဘူး။</p> <p>သူက ဒီလူလေးယောက်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။ အကယ်၍ အာရုံအစိုက်ခံရဆုံးသူကို ပြောရမည်ဆိုလျှင် သဘာဝအားဖြင့် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော အမျိုးသမီးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမအပေါ် ချင်မင်၏ ပထမဆုံး ခံစားချက်က လှပသည် ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အလွန် အံ့မခန်း ဖြစ်ပြီး သေသေချာချာ ထပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ လူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ပိုမို ဆွဲဆောင်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>လီချင်းယွဲ့က ရပ်တန့်သွားပြီး လမ်းဘေးတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသည်။</p> <p>သူမ၏ ဆံကေသာက ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ရှည်လျားပြီး ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားက မိုးမခပင်လေးကဲ့သို့ သွယ်လျကာ လှပသည်။ လေတိုက်သောအခါ အဝတ်အစားများ လွင့်ဝဲနေပြီး ဤထူထပ်သော ညအမှောင်ထုထဲတွင် မြို့နယ်အပြင်ဘက် ထိုနေရာ၌ မီးစမ်းရေပေါက် မရှိသော်လည်း သူမက လူများကို ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းတော့မည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းကာ ညမြူခိုးများကို ဖယ်ရှားပေးတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p>ချင်မင်က အများကြီး ထပ်မကြည့်တော့ဘဲ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးသားရဲကို စီးနင်းလျက် တစ်ဟုန်ထိုး ဖြတ်ကျော်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုအစေခံမလေးက ပါးစပ်လေးဟကာ တစ်ခုခု ပြောချင်နေသော်လည်း မိမိ၏ သခင်မလေး ပြောခဲ့သော သွားရောက် အသိအမှတ်ပြုရန် မသင့်တော်ဘူးဆိုသည့် စကားကို သတိရသွားသဖြင့် ပါးစပ် ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။</p> <p>ချင်မင်က သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာကို အလွန် ထက်မြက်စွာ ဖမ်းယူနိုင်ခဲ့ပြီး ညဉ့်နက်ပိုင်း ဖြစ်နေလျှင်ပင် ယခုလက်ရှိ သူ၏ အမြင်အာရုံကို မတားဆီးနိုင်ချေ။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုအမျိုးသမီးက သူ့ကို အကဲခတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>ချင်မင် အံ့ဩသွားပြီး သူမကို မနေနိုင်ဘဲ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးက အလွန် နီးကပ်စွာ ရှိနေသဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ ဆံထုံးပေါ်ရှိ ပုံစံများကိုပင် သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်နေသည်။</p> <p>အမျိုးသမီးက ငွေရောင် ငှက်မွေးအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မိတ်ကပ် မလိမ်းထားဘဲ မျက်နှာလေးက အပြစ်အနာအဆာကင်းအောင် လှပကာ ထိုနေရာတွင် တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွင်းလာသော လမင်းကြီးကဲ့သို့ ရပ်နေပြီး မှောင်မည်းနေသော ညဉ့်ယံတွင် အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်က ကြည်လင်သန့်စင်နေပြီး အလွန် လှပ သပ်ရပ်လှသည်။</p> <p>ချင်မင်က မကြာသေးမီကမှ မြူခိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သော နတ်လမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ကမူ ငှက်မွေးအဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်လေး တစ်ဦး၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရကာ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဤဝေးလံခေါင်ဖျားသော ဒေသသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူက နတ်လမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူများကို အနည်းငယ် ခုခံချင်စိတ် ရှိနေသည်။</p> <p>ငွေရောင် ငှက်မွေးအဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးက အလွန် လှပသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ချင်မင်က သူမကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့် နှစ်ချက်မျှသာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဤအတိုင်းပင် သားရဲကို စီးနင်းကာ အဝေးသို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>လီချင်းယွဲ့က ခေါင်းလှည့်ကာ သူ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်နေသည်။</p> <p>သူမက စောစောကတည်းက ထပ်မံ တွေ့ဆုံရန် မသင့်တော်ဘူးဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ဤနေရာတွင် လာတွေ့နေရပြီး စကားစပြောရမလား ဆိုသည်ကို စဉ်းစားနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူကမူ အလွန် အေးစက်နေကာ လုံးဝ မရပ်တန့်ဘဲ တစ်ဟုန်ထိုး ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။</p> <p>လီချင်းယွဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူမက မျက်နှာကာ တပ်ဆင်ထားခြင်း မရှိရာ တစ်ဖက်လူက မမှတ်မိနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိသော်လည်း မျက်လုံးများက အလွန် တည်ငြိမ်ပြီး နက်ရှိုင်းကာ လှိုင်းတံပိုး အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပေ။</p> <p>သူမ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ နှစ်နှစ်ကျော် အချိန်အတွင်းမှာ အားလုံးရဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေက ဒီလောက်တောင် ကြီးမားနေပြီလား။ အချိန်တွေ ကုန်လွန်ပြီး အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားပြီဆိုတဲ့ ခံစားချက်ကို အချိန်မတိုင်ခင် ကြုံတွေ့လိုက်ရသလိုပဲ။</p> <p>ထိုအစေခံမလေးက ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သခင်မလေး သခင်မလေးနဲ့ သူက တစ်ခုခုများ ရှိခဲ့လို့လား ကျွန်မ ဘယ်လို ခံစားနေရလဲဆိုတော့ နည်းနည်း ထူးဆန်းနေသလိုပဲ သခင်မလေးက ထပ်တွေ့ဖို့ မသင့်တော်ဘူးလို့ ထင်ပေမယ့် သူက သခင်မလေးထက်တောင် ပိုအေးစက်နေသလိုပဲ အကြင်နာကင်းမဲ့တယ်လို့တောင် ပြောလို့ရတယ် စောစောကသာ ကျွန်မတို့က သူ့ကို အရင် လှမ်းမကြည့်ခဲ့ရင် အဲဒီလူက သခင်မလေးကို လှမ်းကြည့်မယ့်ပုံတောင် မပေါ်ဘူး တကယ်ကို အေးစက်ပြီး ရက်စက်လွန်းတယ်"</p> <p>လီချင်းယွဲ့က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း ဘာတွေ လျှောက်တွေးနေတာလဲ ငါနဲ့ သူက အရင်တုန်းက သူငယ်ချင်းတွေလို့ သတ်မှတ်လို့ ရပါတယ် ဘယ်မှာ ရှုပ်ရှုပ်ယှက်ယှက် ဆက်ဆံရေး ရှိလို့လဲ"</p> <p>အစေခံမလေးက သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သူက ချွေ မျိုးနွယ်ဆိုတော့ သခင်မလေး ပြောချင်တာက အားလုံးက အသိုင်းအဝိုင်း တစ်ခုတည်းက လူတွေလို့ ပြောချင်တာ မဟုတ်လား ဒီလောက်ပါပဲ"</p> <p>လီချင်းယွဲ့က ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က ကိစ္စတွေ အများကြီး ဖြစ်ခဲ့တယ် ရင်းနှီးတဲ့ လူတွေ အားလုံးက ကိုယ့်လမ်းကိုယ် လျှောက်သွားကြတယ် တချို့က နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်သွားတယ် တချို့က စောစောကတည်းက ဘဝသစ် လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်သွားကြတယ် တချို့က နာမည်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဖြစ်လာကြပြီး တချို့ကတော့ တဖြည်းဖြည်း သာမန်လူတွေ ဖြစ်သွားကြတယ် မိသားစု နောက်ခံကတော့ အရင်လိုပဲ ကြီးကျယ်ခမ်းနားနေဆဲ ဖြစ်ပေမယ့် ကိစ္စတော်တော်များများကတော့ ပြောင်းလဲသွားပြီ သူ ဘာဖြစ်လို့ ဒီနေရာကို ရောက်လာရလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး"</p> <p>"စောစောက လူကရော ဘယ်လို လူစားမျိုးလဲ"</p> <p>အစေခံမလေးက တိုးတိုးလေးနှင့် သတိထားကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"နည်းနည်း စိတ်ကူးယဉ်ဆန်တဲ့ လူတစ်ယောက် ငါတို့ သွားကြရအောင်"</p> <p>လီချင်းယွဲ့က ချင်းစုန်းမြို့နယ်ဆီသို့ ဦးဆောင်၍ ထွက်သွားသည်။</p> <p>...</p> <p>"ထူးဆန်းတယ် နည်းနည်း ရင်းနှီးနေသလိုပဲ"</p> <p>ချင်မင်က လမ်းတွင် စဉ်းစားနေသည်။</p> <p>သူက တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်ကြည့်ရာ ငှက်မွေးအဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးက အလွန် သွယ်လျနေပြီး အကယ်၍ နတ်လမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူများ၏ ခန့်မှန်း၍မရသော နည်းလမ်းများကို အသုံးမပြုဘဲ ကိုယ်ခံအား သက်သက်ကိုသာ ယှဉ်မည်ဆိုလျှင် သူက လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူမကို လွင့်ထွက်သွားအောင် ထိုးနိုင်မည်ဟု ထင်လိုက်သည်။</p> <p>သူက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကျိုးပဲ့နေသော လှံရှည်ဖြင့် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးသားရဲကို ရိုက်ကာ အလွန် မြန်ဆန်စွာဖြင့် အဝေးသို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"အင်း မင်း သွားလို့ရပြီ"</p> <p>ချင်မင်က ကတိတည်သူ ဖြစ်သည်။ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးသားရဲက အကွေ့အကောက်များစွာ ပြေးလွှားခဲ့ပြီးနောက် ယခုအခါ သစ်ပင်နှစ်ပင်ရွာနှင့် မိုင်ရှစ်ဆယ်ခန့် ကွာဝေးနေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းကို လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။</p> <p>ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးသားရဲက အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။ ၎င်းက မူလက အဆိုးဆုံး အခြေအနေအတွက်ပင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး လတ်တလောတွင် အရှက်ကွဲခံကာ သည်းခံနေပြီး နောက်မှ ဤကောင်လေးကို သေသေချာချာ ပညာပေးရန်နှင့် အမေဟု အော်ရလောက်အောင် ဆုံးမပစ်ရန် စဉ်းစားထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအခါ ၎င်းကို ထွက်ခွာခွင့် ပြုလိုက်ခြင်းက ၎င်း၏ မျှော်လင့်ချက် ပြင်ပတွင် ရှိနေသည်။</p> <p>"မသွားသေးဘူးလား ဘာ ကြောင်နေတာလဲ"</p> <p>ချင်မင်က ၎င်း၏ တင်ပါးကို ခြေထောက်ဖြင့် တစ်ချက် ကန်လိုက်သည်။</p> <p>ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးသားရဲက အံ့ဩပြီး ဒေါသထွက်သွားကာ မီတာ ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ခုန်ထွက်သွားပြီးနောက် ခေါင်းလှည့်လာကာ အရှေ့ခွာ တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပါးစပ်မှ အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်နေပြီး ဘာတွေ ပြောနေမှန်း မသိရချေ။</p> <p>"ဘာတွေ လာအော်နေတာလဲ သေချင်လို့လားကွ"</p> <p>ချင်မင်က ကျိုးပဲ့နေသော လှံရှည်ကြီးကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။</p> <p>ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးသားရဲက ထိတ်လန့်သွားပြီး မီတာဆယ်ကျော်ခန့် ခုန်ထွက်သွားကာ သစ်တောထဲသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>ချင်မင်က အိမ်ပြန်လမ်းကို စတင်ခဲ့သည်။ လာလမ်းအတိုင်း ပြန်မသွားဘဲ အဝေးမှ ပတ်၍ အပြေးအလွှား သွားခဲ့ပြီး လမ်းခုလတ်တွင် သူက သစ်တောထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ အပြည့်အစုံအပြင် ဓား၊ လှံနှင့် လေး၊ မြား စသည်တို့ကို မြေကြီးထဲတွင် နက်နက် ရှိုင်းရှိုင်း မြှုပ်နှံ၍ လုံးဝ စွန့်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p>နောက်ပိုင်းတွင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ရန် မလိုတော့ဘူးဟု သူ ထင်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား မျိုးစုံကို ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဖြန့်ကြက်ထားခြင်းက ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ ကာကွယ်မှု အာနိသင်ထက် အများကြီး ပိုမို အစွမ်းထက်သည်။</p> <p>ငါးကြိမ် မျိုးဗီဇပြောင်းထားသော ရွှေကြက်မအိုကြီးက ဖီးနစ်ငှက် တောင်ပံခတ်ခြင်း သိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုချိန်တွင် သူ၏ အကောင်းစား ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ခွဲဖြဲနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားသော ကောင်းကင်အလင်းကိုမူ မဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p>ချင်မင်က ကျောက်စိမ်းဖြူ သံမဏိဓား တစ်လက်ကိုသာ ကျောတွင် လွယ်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခရီးဆက်ခဲ့ရာ အမြန်နှုန်းက ချက်ချင်း ကြီးမားစွာ မြင့်တက်လာသည်။</p> <p>သူက နှင်းပွင့်များကို အန်တုကာ အသံမထွက်ဘဲ ရွာထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ ညဦးပိုင်းမှ ထွက်သွားရာမှ ယခု ပြန်ရောက်လာချိန်အထိ အရမ်းကြီး နောက်ကျနေသေးသည်ဟု မဆိုနိုင်ချေ。</p> <p>ချင်မင် စိတ်ခံစားချက် ကောင်းနေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ကိုယ်တော် ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>"ညလုံးပေါက် အပြေးအလွှား သွားရ၊ ခရီးနှင်ရ၊ တိုက်ခိုက်ရနဲ့ ငါ နည်းနည်းတောင် ဗိုက်ဆာလာပြီ"</p> <p>သူက အရင်ဆုံး နွားရိုင်းတောင်ကုန်းမှ သစ်သီးများကို စားလိုက်ပြီး မကြာမီ ပူနွေးနေသော ကြေးအိုးထဲမှ အမဲသားများလည်း ကျက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>တောင်ကြီးထဲတွင် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးသားရဲက အလွန် ဒေါသထွက်နေပြီး ထိုနေရာတွင် သစ်ပင်များကို ဝင်တိုက်နေရာ ရေပုံးအရွယ်အစားရှိသော သစ်ပင်ကြီး အချို့ပင် ၎င်း၏ ဝင်တိုက်မှုကြောင့် ကျိုးကျသွားကြသည်။</p> <p>အဖြူရောင် ဇီးကွက်တစ်ကောင် ပျံသန်းလာပြီး ဒေါသဖြေရန်နှင့် ဒေါသထွက်နေစရာ မလိုကြောင်း ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ၎င်းက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"သခင်ကြီးက တောင်ပိုင်ရှင်ကို သွားတွေ့ခဲ့တာလား ယင်ယန် ဆေးဘက်ဝင်အပင်ကို ရနိုင်ခဲ့ရဲ့လား"</p> <p>"အဲဒီ တောဝက်အိုကြီးက ပြဿနာ ရှိတယ် ငါ အနီးနားတောင် မကပ်ရဲဘဲ အမြန် ပြေးလာခဲ့ရတာ"</p> <p>ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးသားရဲက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အဖြူရောင် ဇီးကွက်က သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီဒေသမှာ သူ့ကို တောင်ပိုင်ရှင်လို့ပဲ ခေါ်တာ ပိုကောင်းမယ် ဘာပြဿနာ ရှိနိုင်လို့လဲ"</p> <p>"တောဝက်အိုကြီး နေရာမှာ တခြားတစ်ကောင် အစားထိုးခံလိုက်ရပြီ"</p> <p>ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးသားရဲက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဇီးကွက်က အံ့ဩသွားပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဘယ်သူက အစားထိုးလိုက်တာလဲ"</p> <p>ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးသားရဲက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ သံသယရှိတာက အဲဒီတုန်းက သင်္ချိုင်းမှာ ငိုနေတဲ့ အမွေးဖြူ သားရဲအိုကြီးပဲ ဖြစ်ရမယ် သူက မသေသေးဘူး ထွက်လည်း မပြေးဘူး အဲဒီအစား တောင်ပိုင်ရှင် ဖြစ်သွားတယ်"</p> <p>"ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ အခု အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးက သိကုန်ကြပြီ အမည်းနဲ့ အဖြူရောင် တောင်တန်းကြီးက ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးရဲ့ ကျန်ရစ်တဲ့ အမြစ်တွေ၊ ပင်စည်တွေက ကောင်းကင်အလင်းရဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်မှုကို ခံရပြီး ယင်ယန် ဆေးဘက်ဝင်အပင်ကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ ဆိုတော့ အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးက ဖိအားပေးပြီး တောင်းဆိုနေကြတယ် အထူးသဖြင့် နတ်လမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူတွေက ဒီလို ယင်ယန် ဓာတ်နှစ်ပါး ပါဝင်တဲ့ ဆေးပင်မျိုးကို အလွန် မျက်စိကျနေကြတယ် မျက်စိကျတဲ့သူတွေ အရမ်း များနေရင် သခင်ကြီး လက်ထဲ ရောက်နိုင်ပါဦးမလား"</p> <p>"စီနီယာတွေကို အကူအညီ တောင်းရမှာပေါ့ ငါ တစ်ယောက်တည်း မတတ်နိုင်တော့ဘူး"</p> <p>ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးသားရဲက မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ၎င်းက ဒေါသတကြီး တုန်ယင်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း ငါ့အတွက် အမျိုးသား တစ်ယောက်ကို သေသေချာချာ သွားစုံစမ်းပေး လေးကြိမ်၊ ငါးကြိမ်လောက် ဘဝသစ်ရထားတဲ့ ပုံစံမျိုး ဒေသခံတွေကိုတော့ ဖယ်ထားလိုက် အဲဒီ လေယူလေသိမ်းကို နားထောင်လိုက်တာနဲ့ မျိုးရိုးမြင့် မိသားစုတွေ နေတဲ့ ဧရာမ မြို့ကြီးတွေက လာမှန်း သိသာတယ် မကြာသေးခင်က အမည်းနဲ့ အဖြူရောင် တောင်တန်းကြီး ဒီဒေသကို ဘယ်သူတွေ လာလဲဆိုတာ သွားကြည့်စမ်း သူ ငါ့လက်ထဲ ရောက်လာတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ခွေးခေါင်းကို ကန်မခွဲပစ်ရင် မရဘူး"</p> <p>ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးသားရဲက ယခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရာ နေရာမှာတင် ပေါက်ကွဲထွက်ချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေသေးပြီးနောက် ၎င်းက အရှက်ကွဲမှုများကို ဆေးကြောပစ်ရန် ရေပူစမ်းသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက် စိမ်လေတော့သည်။</p> <p>ချင်မင်က ပုံမှန်အချိန်များတွင် ဒေသခံများ၏ စစ်မှန်သော လေယူလေသိမ်းကို ပြောဆိုလေ့ရှိသော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် ထိုကျိုးပဲ့နေသော မြင်ကွင်းများ၊ ဝေဝါးနေသော အဖြစ်အပျက် မျိုးစုံက မကြာခဏ ပေါ်လာကတည်းက အဝေးမှ လေယူလေသိမ်းကိုလည်း ပြောဆိုတတ်လာပြီး ယနေ့ညတွင် သဘာဝအားဖြင့် အပြင်လူအဖြစ် ဟန်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက စစ်ပွဲမှ ရရှိသော ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးနေချိန်တွင် စာအုပ်တစ်အုပ်ထဲတွင် စာရွက်အချို့ ညှပ်ထားသည်ကို မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့ရာ ဓားပြကြီးနှစ်ဦးနှင့် အဝေးရှိ ရွှေရောင် ဓားပြများထဲမှ စီနီယာ တစ်ဦးတို့ အပြန်အလှန် ပေးပို့ထားသော စာများ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>"ရွှေရောင် ဓားပြတွေက နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းနေတယ် အဲဒီ မြူခိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အမျိုးသားကတောင် နတ်လမ်းစဉ်မှ သားရဲ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့လား"</p> <p>ချင်မင်က အဲဒီလောက် အများကြီး ဂရုမစိုက်တော့ချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သဲလွန်စ အားလုံးက ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းမှာ ပြတ်တောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် သူ စောစောထလာရာ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီး သူခိုးဓားပြများကို သတ်ဖြတ်ရန် ဆန္ဒ ပြည့်ဝသွားပြီဖြစ်ရာ သူလည်း ခရီးထွက်သင့်ပြီဟု ထင်လိုက်သည်။</p> <p>"ရှောင်ချင်"</p> <p>အဘိုးကြီးလျူက မနက်စောစောကတည်းက တံခါးလာခေါက်ပြီး ချင်မင် အိမ်မှာ ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ လုံးဝ စိတ်အေးသွားတော့သည်။</p> <p>"ပြီးသွားပြီ"</p> <p>ချင်မင်က ရိုးရှင်းသော စကားလုံး နှစ်လုံးသာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အဘိုးကြီးလျူက သူ မနေ့ညက ခရီးထွက်ပြီး အလုပ်ကြီး လုပ်ခဲ့ကြောင်း သိထားရာ ယခု ဤကဲ့သို့သော တုံ့ပြန်မှုကို ကြားရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အလျင်အမြန် လေကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။ မဟုတ်လျှင် သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ပစ်လိုက်ချင်စိတ် ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>"မင်းက တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ"</p> <p>အဘိုးကြီးလျူက အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။ ချင်မင်က တတိယအကြိမ် ဘဝသစ်ရပြီးနောက် ဓားပြကြီးများကို သတ်ဖြတ်နိုင်ရုံသာမက ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းကိုပါ တစ်ကိုယ်တော် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>သူက ဤနေရာတွင် အခြေအနေကို နားလည်သွားပြီးနောက် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် အိမ်ပြန်သွားကာ တောင်စောင့်အဖွဲ့ထံမှ ယူလာသော အရက်ကောင်း တစ်အိုးကို ဖွင့်ပြီး အရသာခံ၍ သောက်လေတော့သည်။</p> <p>မကြာမီ နှစ်ရက်အတွင်း ဤဒေသတွင် ကြီးမားသော ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများ သေချာပေါက် ဖြစ်လာမည်ကို သူ သိထားသည်။</p> <p>"ယုံချင် လာ ငါနဲ့ အရက်လာသောက်လှည့်"</p> <p>အဘိုးကြီးလျူက ဘေးအိမ်မှ ယန်ယုံချင်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဦးလေးလျူ ကျွန်တော်က မကြာခင် တောင်ပေါ်ဓားပြ ဖြစ်တော့မှာ အရက်သောက်ဖို့ ဘယ်မှာ စိတ်ပါတော့မလဲ"</p> <p>အဘိုးကြီးလျူက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း မသွားရသေးဘူး မဟုတ်လား ဒီနေ့ အရက်ရှိရင် ဒီနေ့ မူးအောင်သောက် တခါတလေ သူတို့ စိတ်ပြောင်းသွားပြီး လူတွေကို ရွှေကြက်မတောင်ကုန်း သွားဖို့ အတင်းအကျပ် မလုပ်တော့ဘူးလို့ ဘယ်သူ သိမလဲ"</p> <p>ယန်ယုံချင်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သူတို့ အကုန်လုံး သေသွားမှပဲ ရမယ် မဟုတ်ရင် သူတို့ရဲ့ ဗိုလ်ကျတဲ့ စရိုက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p>ချင်မင်က ပြဿနာများ ပေါက်ကွဲထွက်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်နေသည်။ ယခု ချက်ချင်း ခရီးထွက်ပြီး ဤနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဆိုလျှင် လူအချို့က ပုံမှန်မဟုတ်ဟု ထင်ကောင်း ထင်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက အသစ်ရရှိလာသော စာအုပ်သုံးအုပ်ကို လေ့လာနေပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ နှစ်အုပ်က ဓားပြကြီးနှစ်ဦးက ရွှေကြက်မတောင်ကုန်း၏ အဖွဲ့ဝင်သစ်များကို သင်ကြားပေးရန် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ရာ သူ လုံးဝ စိတ်မဝင်စားချေ။</p> <p>စာရွက်များ အရောင်ဝါနေပြီး အလွန် ဟောင်းနွမ်းနေသော ရှေးဟောင်း စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုသာ သူက အလွန် အလေးထားပြီး သေသေချာချာ ဖတ်ရှုနေသည်။ ၎င်းတွင် ပါဝင်သော ဘဝသစ်ရရှိခြင်း နည်းလမ်းကလည်း အတော်လေး အစွမ်းထက်ပြီး ဖော်ပြထားသော ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအားက အနည်းငယ် ထူးခြားကာ ပျော့ပျောင်းသော စွမ်းအား တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး အမာကို အပျော့ဖြင့် အနိုင်ယူသည့် နည်းလမ်းကို အလေးထားကာ ထူးခြားသော သိုင်းကွက် တစ်ခုဖြစ်သည့် "ရွှံ့ဝါလက်ဝါး" နှင့်လည်း သက်ဆိုင်နေသည်။</p> <p>ချင်မင်က သေသေချာချာ မလေ့လာရသေးဘဲ အကြမ်းဖျင်း တစ်ခေါက် ဖတ်ကြည့်ရုံသာ ရှိသေးရာ လက်ဝါးသိုင်း၏ နာမည်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် သိပ်အစွမ်းထက်မည် မထင်ချေ။</p> <p>သို့သော် ဤစာအုပ်ကို သေသေချာချာ ဖတ်ရှုခဲ့သော နောက်လူတစ်ယောက် ချန်ထားခဲ့သည့် မှတ်စုများ ရှိနေပြီး ၎င်းတွင် သူက ရွှံ့ဝါလက်ဝါးကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် နတ်လမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ရိုက်သတ်ခဲ့ဖူးကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။</p> <p>ချင်မင်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကြည့်ရတာ နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတွေက တခြား လမ်းကြောင်း လျှောက်တဲ့ လူတွေအပေါ်မှာ ယှဉ်ပြိုင်လို့ မရတဲ့ ဖိအားတွေ ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပုံပဲ နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်ရုံနဲ့ ဒီသိုင်းသမားက ဒီလောက်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ တန်ဖိုးထားတဲ့ လျှို့ဝှက်စာအုပ်ပေါ်မှာ ဒီဂုဏ်ယူစရာ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့တယ်"</p> <p>ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူ ဤဝေးလံခေါင်ဖျားသော ဒေသမှ မထွက်ခွာရသေးမီမှာပင် နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ဆက်တိုက် ကြုံတွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက သဘာဝအားဖြင့် မနေ့ညက တွေ့ခဲ့သော ငှက်မွေးအဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးကို ရှောင်လွှဲ၍မရဘဲ စဉ်းစားမိသွားပြီး တကယ်ပဲ အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။</p> <p>ချင်မင်က စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားပြီး ခေါင်းထဲတွင် ထိုအမျိုးသမီး၏ အပြစ်အနာအဆာကင်းအောင် လှပသော မျက်နှာလေး ပေါ်လာသည်။ ထိုကဲ့သို့ ရှင်းလင်းပြီး သပ်ရပ်လှပသော အသွင်အပြင်မျိုးက တွေ့ရခဲရာ သူ ပိုမို စဉ်းစားလေလေ ပိုမို ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားရလေလေ ဖြစ်သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးပဲ့နေသော မြင်ကွင်းအချို့ သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် ပေါ်လာသောအခါ တကယ်ကို သိနေခဲ့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>"ဒါကြောင့်ကိုး သူမက လမ်းဘေးမှာ ရပ်ပြီး ငါ့ကို ကြည့်နေတာ မျက်လုံးတွေကလည်း နည်းနည်း ထူးဆန်းနေတယ် ငါ့ကို မှတ်မိသွားလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ် ငါက အရင်က ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာ ရခဲ့လို့ ကိစ္စတချို့ကို မေ့သွားတာ မကြာသေးခင်ကမှ အတိတ်မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်ရလာတာလေ သူမက အဲဒီနေရာမှာ ရပ်နေပြီး ဆုံတွေ့ရက်နဲ့ အသိအမှတ်မပြုတာက တစ်ခုခုကို တမင် ရှောင်လွှဲနေလို့လား"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save