Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၈၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">အင်မော်တယ်များ၊ နတ်ဘုံနတ်နန်း၊</h2> <h2 style="text-align: center;">အင်မော်တယ် ကျင့်စဉ်နှင့် အင်မော်တယ် စာပေများ (အပိုင်း ၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~“ဝုန်း...”</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏ၌...</p> <p> </p> <p>လမင်း၏ အလင်းတန်း တစ်ခုသည် လျှို့ဝှက်အခန်း၏ အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး အံ့မခန်း မြင်ကွင်းတစ်ရပ်ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ လပြည့်ည၏ လမင်းအမြုတေ အဆီအနှစ်များသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ သစ်သီးစေ့ အမြုတေပေါ်သို့ ကျရောက်လာလေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စုယွီ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားရသည်။ ယခင်က သစ်သီးစေ့ အမြုတေ ကြီးထွားစဉ် နှစ်ကြိမ်စလုံးတွင် ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် မြင်ကွင်းမျိုး တစ်ခါမှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖူးပေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...၊လရောင်၏ လွှမ်းခြုံမှုကို ခံယူလိုက်ပြီးနောက် သစ်သီးစေ့ အမြုတေသည် လေထဲမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး၊ ကြီးမားသော အသက်စွမ်းအား လှိုင်းတံပိုးကြီး ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် သစ်သီးစေ့ အမြုတေသည် အမြစ်တွယ်ကာ အညှောင့်ထွက်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထွက်သက်ဝင်သက် အနည်းငယ်မျှသော အချိန်တိုအတွင်း၌၊ ၎င်းသည် လက်မအရွယ် အစေ့လေး ဘဝမှ (၁၀) ပေခန့် မြင့်မားသော ဝိညာဉ်အပင် တစ်ပင်အဖြစ်သို့ ကြီးထွားလာလေ၏။ ဤအပင်သည် ယခင် အပင်များနှင့် လုံးဝ မတူညီပေ။</p> <p> </p> <p>ယခင် ဝိညာဉ်အပင်များ၏ ပင်စည်သည် ကွေ့ကောက်ပြီး ကြံ့ခိုင်ကာ၊ သစ်သားအကွက်အထပ်များသည် ကြေးခွံများသဖွယ် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖုံးအုပ်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>အရွက်များသည် ကြီးမားပြီး ရှေးကျသော၊ လောကဓံကို ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့သော အငွေ့အသက်မျိုး ပေးစွမ်း၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ် သစ်သီးစေ့ အမြုတေမှ ပေါက်ဖွားလာသော ဝိညာဉ်အပင်သည် ဖြောင့်မတ်ရှည်လျားပြီး ပင်စည်ပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ လရောင်များ ဖြာထွက်နေသည်။ ချောမွေ့ပြောင်လက်နေပြီး သစ်သားအကွက်အထပ်များ လုံးဝ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>အရွက်များသည်လည်း သေးငယ်ပြီး လေတိုက်ခတ်လိုက်တိုင်း ထွက်ပေါ်လာသော အသံသည် လရောင်အောက်တွင် ကခုန်နေသော အိပ်မက်လိပ်ပြာငယ်လေးများ တောင်ပံခတ်သံ ကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်အပင် ကြီးထွားလာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကောင်းကင်ယံမှ လရောင်များသည် တစ်နေရာတည်းသို့ စုဝေးရောက်ရှိလာကြ၏။ မူလက မှိန်ဖျော့ဖျော့သာ ရှိသော လျှို့ဝှက်အခန်းသည် ယခုအချိန်တွင် နေ့ခင်းဘက်ကဲ့သို့ လင်းထိန်သွားပြီး၊ မျက်စိပင် ကျိန်းစပ်</p> <p>သွားစေလောက်အောင် တောက်ပနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆုံးမဲ့ လမင်းအမြုတေ အဆီအနှစ်များသည် စုစည်းလာပြီး၊ ဝိညာဉ်အပင်၏ အကိုင်းအခက်များနှင့် အရွက်များကြားတွင် စီးဆင်းသွားကာ သစ်ကိုင်းတစ်ခုပေါ်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ်သွားကြ၏။ (၁၅) မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် စူးရှတောက်ပသော လရောင်များ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး၊ ဗောဓိသီး အရွယ်အစားရှိသော အဖြူရောင် ပန်းပွင့်တစ်ပွင့် ပွင့်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယစ်မူးဖွယ်ရာ ကောင်းသော ထူးခြားသည့် ရနံ့တစ်မျိုးသည် လျှို့ဝှက်အခန်း တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤရနံ့ကို ရှူရှိုက်မိလိုက်သည်နှင့် စုယွီ၏ ဝိညာဉ်သည် အနည်းငယ် ယစ်မူးသွားပြီး အိပ်မက်ဆန်သော နတ်ဘုံနတ်နန်း တစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံ အထက်မှနေ၍ စုယွီသည် အောက်ဘက်ရှိ ကမ္ဘာလောကကြီးကို အံ့သြမှင်သက်စွာ ငေးကြည့်နေမိ၏။ ဤ အိပ်မက်ဆန်သော နတ်ဘုံနတ်နန်းသည် လော့ယွဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အပျက်အစီးများနှင့် မခြားနားလှသော်လည်း၊ လက်ရှိ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အခြေအနေနှင့်တော့ လုံးဝ မတူညီပေ။</p> <p> </p> <p>ဤ အိပ်မက်ဆန်သော လော့ယွဲ့ မဟာမိတ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် အလွန် ခမ်းနားထည်ဝါလှပြီး၊ မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြွယ်ဝသော သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် တိမ်စီးမြူခိုးများသဖွယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း ရစ်သိုင်းနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>အလွန် စွမ်းအားကြီးမားသော ဝိညာဉ်ကြိုးကြာငှက်ကြီး အများအပြားသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း ပျံသန်းနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် တတိယအဆင့်၊ စတုတ္ထအဆင့်ထက် မနိမ့်ကျသော ဧရာမ သားရဲကြီးများသည် တောင်ကုန်းငယ်လေးများပမာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ရှေ့ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် တိမ်တိုက်များကြား၌ ရေတွက်၍ မရနိုင်သော ကောင်းကင်နန်းတော်များသည် ခမ်းနားသော ပင်မတောင်ထွတ်ကြီးပေါ်တွင် တည်ရှိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထို ကောင်းကင်နန်းတော်များဆီမှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ၊ စုယွီသည် လော့ယွဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အထွတ်အထိပ် ရောက်ခဲ့ဖူးသော ကျက်သရေရှိသည့် အချိန်ကာလကို ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>စုယွီ တုန်လှုပ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>“ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ...”</p> <p> </p> <p>သူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေစဉ်မှာပင်၊ လက်မ (၂) ချောင်းစာ အရွယ်အစားရှိသော ရွှေရောင် ကြေးပြားလေး တစ်ခုသည် ရှေ့မျက်နှာစာရှိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ကောင်းကင်ယံတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင် ကြေးပြားလေးသည် လော့ယွဲ့ မဟာမိတ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တွဲလွဲခိုနေပြီး၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်လျက် ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>စုယွီက သူ၏ နတ်ဘုရား အာရုံ ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ၊ သူ၏ မျက်နှာထားကို ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု ထိုကြေးပြားလေးဆီမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p> </p> <p>တွေးခေါ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော စွမ်းအားတစ်ခု ကြေးပြားလေးဆီမှ ဖြာထွက်လာ၏။ စုယွီ၏ စိတ်အာရုံက ကြေးပြားလေးနှင့် ထိတွေ့လိုက်မိသော အခိုက်အတန့်တွင်၊ သူ့စိတ်ထဲ၌ နွေဦးမိုးကြိုး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော မြည်ဟီးသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝိညာဉ်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>စူးရှတောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများသည် သူ့စိတ်အာရုံ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွား၏။ နောက်တစ်ခဏတွင် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော၊ ရှုပ်ထွေးနက်နဲသော "နတ်ဘုရား စာလုံး" တစ်လုံး ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး စုယွီ၏ စိတ်အာရုံ နက်ရှိုင်းရာသို့ တိုးဝင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစာလုံး ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် စုယွီသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ဤစာလုံး တစ်လုံးတည်း၏ အရှိန်အဝါသည်၊ စုယွီ ကျင့်ကြံခြင်း လောကထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် တွေ့ကြုံဖူးသမျှ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူ အားလုံးထက် သာလွန်နေသည်။</p> <p> </p> <p>စာကြည့်တိုက်မှ အဘိုးအို ပင်လျှင် ဤစာလုံး၏ အရှိန်အဝါ ရှေ့မှောက်တွင် ပုရွက်ဆိတ်လေး တစ်ကောင်ပမာ သေးနုပ်သွားသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤခံစားချက်သည် သေမျိုးနှင့် အင်မော်တယ် ကြားမှ ကွာခြားချက် ကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ဤစာလုံးသည် သေမျိုးလူသားများ၏ စာလုံး မဟုတ်ဘဲ၊ "အင်မော်တယ် စာပေ" တစ်ခု ဖြစ်တန်ရာ၏။</p> <p> </p> <p>“ယင်...”</p> <p> </p> <p>"အုန်း"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>စာလုံး ဆင်းသက်လာသည်နှင့်အတူ အချိန်မြစ်ကို ဖြတ်သန်း စီးဆင်းလာသော ရေရွတ်သံ တစ်ခုသည် စုယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်၌ စုယွီသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရေးသားနေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်တည်မှုကြီး တစ်ခုကို ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို ရေရွတ်သံသည် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက စာရေးနေစဉ် ရေရွတ်လိုက်သော အသံပင်။</p> <p> </p> <p>ထို ရေရွတ်သံသည် ဧရာမ ခေါင်းလောင်းကြီး တစ်လုံးကို ထိုးခတ်လိုက်သကဲ့သို့ စုယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အခြေအနေ တစ်ခုသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိသွားစေလေ၏။</p> <p> </p> <p>အပြင်လောကတွင်...</p> <p> </p> <p>“ဘုန်း...”</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းရှိ သိပ်သည်းလှသော သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ဒီရေလှိုင်းပမာ ထကြွလာပြီး၊ စုယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရွှေရောင်နှင့် အဖြူရောင် ရောယှက်နေသော အလင်းတန်းများဖြင့်</p> <p>လွှမ်းခြုံထားခံလိုက်ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အဆုံးမဲ့ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဝါးမျိုလိုက်သည်နှင့်အမျှ၊ သူ၏ အရှိန်အဝါသည် လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာလေ၏။</p> <p> </p> <p>မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင်...</p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော ဆွဲငင်အားကြောင့် လျှို့ဝှက်အခန်း အတွင်းရှိ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ဝိညာဉ်အရည်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်အခန်း၏ အပြင်ဘက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း၌...</p> <p> </p> <p>ယွီခယ်အာ၊ လော့ချင်းယာနှင့် ယွီချန်ချင်းတို့ အားလုံးသည် ထိုလှုပ်ရှားမှုကြောင့် ကျင့်ကြံနေရာမှ လန့်နိုးလာကြ၏။ သူမတို့၏ ကျင့်စဉ်များကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိကာ သူတို့၏ အခန်းအသီးသီးမှ အပြင်သို့ ကပျာကယာ ထွက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာဖြစ်တာလဲ...”</p> <p> </p> <p>“ဦးလေးယွီရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် တက်သွားတာများလား...”</p> <p> </p> <p>“ဒါ ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ... လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ဆူပွက်လာပြီး ဒီနေရာကို စုဝေးရောက်ရှိလာသလိုပဲ...”</p> <p> </p> <p>ယွီခယ်အာ၊ စုချီနှင့် လန်ရှီးတို့၏ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>စုယွီ၏ လျှို့ဝှက်အခန်း အတွင်းမှ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထိုးထွက်လာပြီး၊ အခင်းအကျင်း အတားအဆီးများကို ဖောက်ထွက်ကာ ပျံ့နှံ့လာသောအခါ၊ စုချီ၊ လော့ချင်းယာနှင့် ယွီချန်ချင်းတို့၏ မျက်နှာထားများ ပျက်ယွင်းသွားပြီး ထိုနေရာမှ အနောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထို ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို သူတို့၏ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် စွမ်းအားဖြင့် တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ယွီခယ်အာ ပင်လျှင် ခဏမျှ တောင့်ခံပြီးနောက် ခြံဝင်းအတွင်းမှ မဖြစ်မနေ ထွက်ခွာလိုက်ရလေ၏။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save