Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၈၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်အမြစ်၊ အထူး ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ (အပိုင်း ၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်...</p> <p> </p> <p>စုယွီသည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်အာရုံကို ဉာဏ်ပညာ ပင်လယ် အတွင်းရှိ အင်မော်တယ် ကျင့်စဉ်လုံးဆီသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အားလုံးကို အသုံးပြု၍၊ ဝင်သက်တစ်ချက်စာမျှသာ ကြာမြင့်သော အချိန်လေးအတွင်း ထိုစာလုံး၏ အနှစ်သာရကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုကာလတိုလေး အတွင်းမှာပင် သူ၏ စွမ်းအားများ ကုန်ခန်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားသဖြင့်၊ စုယွီသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲ နည်းစနစ်ကို လည်ပတ်၍ အားပြန်ဖြည့်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>(၃) နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်...</p> <p> </p> <p>စုယွီသည် မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းများ အတွင်း၌ ဝိညာဉ်အလင်းရောင် တစ်ချက် ဝင်းလက်သွားသည်။ သူသည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ဓာတ်ကြီး ငါးပါး မန္တန်စွမ်းအား အမျှင်တန်းလေး တစ်ခုကို လက်ချောင်းထိပ်တွင် စုစည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ဉာဏ်ပညာ ပင်လယ်ထဲရှိ အင်မော်တယ် ကျင့်စဉ်လုံးကို အတုယူ၍ လေထုထဲတွင် ပုံဖော် ရေးသားလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p> </p> <p>ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မဟုတ်သော သင်္ကေတ တစ်ခုသည် သူ့ရှေ့ လေထုထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ခဏအကြာမှာပင် ထိုသင်္ကေတသည် ပြိုလဲ ပျက်စီးသွားပြီး လွင့်ပါး ပျောက်ကွယ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြားလည်း ထိုသင်္ကေတ ပျက်စီးသွားချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားသည်၊ ဂူစံအိမ် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို မှောင်မိုက်သွားစေခဲ့သည်။ အလင်းရောင် အားလုံးကို ဝါးမျိုလိုက်သည့်နှယ်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏ ကြာပြီးနောက်မှ ဂူစံအိမ်သည် ပုံမှန် အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>စုယွီ တိတ်တဆိတ် အကြံထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မငြိမ်သေးဘူး... ဒီ အင်မော်တယ် ကျင့်စဉ်လုံးထဲမှာ မှန်းဆလို့ မရနိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေ ကိန်းအောင်းနေတယ်... ငါသာ ဒါကို ငြိမ်သက်အောင် ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သေချာ ပုံဖော်နိုင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်... အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလို့ ရနိုင်လောက်တယ်...”</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ် ကျင့်စဉ်လုံးအပေါ် သူ၏ ယခုလက်ရှိ အပေါ်ယံ နားလည်ထားမှု အရ၊ အကယ်၍သာ သူ အောင်မြင်ခဲ့လျှင် သူ ဖန်တီးလိုက်သော အဆောင်လက်ဖွဲ့သည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ အာရုံခံစားမှု (၆) ပါးစလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကျင့်ကြံသူ၏ ကမ္ဘာလောက တစ်ခုလုံးကို အမှောင်ကျသွားစေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစွမ်းအားသည် အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းလှ၏။</p> <p> </p> <p>အာရုံခံစားမှု (၆) ပါးစလုံး ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် မျက်စိကန်း၊ နားပင်းသွားပြီး ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားမည် ဖြစ်ရာ၊ သတ်ဖြတ်ခံရမည့် အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေရသော သိုးသူငယ်လေး တစ်ကောင် အဖြစ်သို့ ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့တိုင်၊...</p> <p> </p> <p>ဒါက အင်မော်တယ် ကျင့်စဉ်လုံး ဖြစ်နေသည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ ဆိုတာ အလွန် ခက်ခဲလှ၏။</p> <p> </p> <p>ပုံစံတူ ကူးယူဖို့ ကြိုးစားနေတာတောင် (၁) နှစ်လောက် ရှိပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ မအောင်မြင်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>အဆောင်လက်ဖွဲ့ အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ ဆိုရင်တော့ အချိန်အများကြီး ပိုပေးရပေလိမ့်ဦးမည်။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ် ကျင့်စဉ်လုံး အကြောင်း စဉ်းစားရင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် မန္တန်စွမ်းအားများကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပြီးနောက်၊ အချိန်အတန်ကြာမှ စုယွီသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ကြိုးစားကြည့်လိုက်ပြန်၏။</p> <p> </p> <p>မွန်းလွဲပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ စုယွီသည် ဂူစံအိမ်မှ ထွက်ခွာပြီး အပြင်ဘက်ရှိ ထူထပ်သော တောအုပ်ဆီသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အစိမ်းရောင် သစ်သားလက်စွပ် အတွင်းမှ ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် အခင်းအကျင်း အောက်ခံတိုင်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ တောအုပ်ထဲတွင် ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် ချုပ်နှောင်ခြင်း အခင်းအကျင်း တစ်ခုကို စတင် ခင်းကျင်း လေ့ကျင့်တော့၏။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် ချုပ်နှောင်ခြင်း အခင်းအကျင်း တစ်ခု၏ ခက်ခဲမှုသည်၊ ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ်တန်းစား အခင်းအကျင်းထက် များစွာ မြင့်မားသည်။ အသုံးပြုရမည့် အခင်းအကျင်း အောက်ခံတိုင် အရေအတွက်သည် အဆပေါင်းများစွာ ပိုများပြီး ပိုမို ရှုပ်ထွေးလှ၏။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် အခင်းအကျင်းများကို စတင် လေ့လာနေသည်မှာ (၁) လကျော် ရှိပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယနေ့အချိန်ထိ စုယွီသည် ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် အခင်းအကျင်း တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ မခင်းကျင်းနိုင်သေးပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် အခင်းအကျင်း ပညာရှင် အဖြစ် အရည်အချင်း မပြည့်မီသေးပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဒါက အချိန်ကိစ္စ တစ်ခုသာ ဖြစ်ပါ၏။</p> <p> </p> <p>(၁၅) မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက်...</p> <p> </p> <p>စုယွီသည် တောအုပ် အတွင်းရှိ နေရာအသီးသီးတွင် အခင်းအကျင်း အောက်ခံတိုင်များကို ချထားလိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ လက်သင်္ကေတများ ရေးဆွဲလိုက်သည်။ ဓာတ်ကြီး ငါးပါး မန္တန်စွမ်းအားများကို မြေကြီးထဲသို့ သွန်းလောင်းလိုက်ရာ၊ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ တုန်ခါမှုနှင့်အတူ တောအုပ်ထဲမှ ဝုန်းခနဲ မြည်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>အခင်းအကျင်း အောက်ခံတိုင် နှစ်ခု ကွဲကြေသွားသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် စုယွီ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“နေရာ မှားသွားတာလား...”</p> <p> </p> <p>မပျက်စီးဘဲ ကျန်ရှိနေသော အောက်ခံတိုင်များကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းရင်း၊ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ကွဲကြေသွားသော အောက်ခံတိုင် နှစ်ခုကို သူ လေ့လာလိုက်၏။ သူ၏ ကျရှုံးရသည့် အကြောင်းရင်းကို သုံးသပ်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားပြီးနောက် နောက်ထပ် အောက်ခံတိုင် အချို့ ထပ်မံ ပျက်စီးသွားသောအခါ၊ စုယွီသည် ပစ္စည်းအားလုံးကို အစိမ်းရောင် သစ်သားလက်စွပ် အတွင်းသို့ ပြန်သိမ်းလိုက်၏။ ထို့နောက် တောအုပ်မှ ထွက်ခွာပြီး နောက်တစ်နေ့မှ ထပ်မံ လေ့ကျင့်ရန် ရည်ရွယ်ကာ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ညဥ့်နက်ပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ...</p> <p> </p> <p>သူမ အခန်း၏ ကာကွယ်ရေး အခင်းအကျင်း အတွင်း၌ ယွီခယ်အာသည် နွေးထွေးသော သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်၏။ သူမသည် စုယွီကို ကြည့်ကာ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ.. ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကြွက်ဘုရင်ကို အကူအညီတောင်းပြီး တတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်လောက် ရှာခိုင်းထားတာ... သူက အရှေ့ဘက်က ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုထဲမှာ အမြီးသုံးချောင်း မီးမြေခွေး တစ်ကောင် တွေ့ထားတယ်တဲ့... အဲဒါ..ငါ.. အဲဒီကို သွားပြီး ယဉ်ပါးအောင် သွားလုပ်မလားလို့...”</p> <p> </p> <p>စုယွီက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ယုံကြည်မှု ရှိရဲ့လား...”</p> <p> </p> <p>ယွီခယ်အာက ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ချွဲနွဲ့စွာ ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ငါက ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၂) ကို ရောက်နေပြီလေ... ပြီးတော့ တိမ်တိုက်ကျားကြီးနဲ့ ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကြွက်ဘုရင်ရဲ့ အကူအညီလည်း ပါဦးမှာ ဆိုတော့... တတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် မီးမြေခွေး တစ်ကောင်ကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ဖို့က လွယ်လွယ်လေးပါ...”</p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ အောင်မြင်ခဲ့ရင်... ငါ တတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် သားရဲထိန်းကျောင်းသူ ဖြစ်လာပြီပေါ့...”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စုယွီက ပြုံးပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင်တော့... တတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် သားရဲထိန်းကျောင်းသူ နတ်သမီးလေး နဲ့ ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် သားရဲထိန်းကျောင်းသူ နတ်သမီးလေး ကြားက ကွာခြားချက်ကို ကိုယ် စောင့်ကြည့်ရတော့မှာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>“အာ... နင်နော်... ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ...” ယွီခယ်အာ ရှက်သွေးဖြာပြီး ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အော်... ခယ်အာ က ကိုယ့်ကို အထင်လွဲနေတာပါ... မင်းဘာသာမင်း လျှောက်တွေးနေတာ...”</p> <p> </p> <p>တစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြန်၏။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းတွင် ယွီခယ်အာသည် ကြည်လင်တောက်ပစွာဖြင့် တိမ်တိုက်ကျားမကြီးနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကြွက်ဘုရင်နှင့် သူ့အဖွဲ့၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု ရှိနေသဖြင့် စုယွီ သူမ၏ ဘေးကင်းရေး အတွက် မပူပန်ပေ။</p> <p> </p> <p>စိတ်အေးလက်အေးဖြင့်ပင် စုယွီသည် တောင်ထွတ်အောက်ရှိ ဂူစံအိမ်သို့ သွားရောက်ကာ သူ၏ နေ့စဉ် ကျင့်ကြံခြင်းများကို ပြုလုပ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>မွန်းတည့်ချိန်သို့ ရောက်သောအခါ...</p> <p> </p> <p>ယွီခယ်အာသည် အဖြူရောင် အမွှေးပွပွ ဧရာမ အမြီးသုံးချောင်း မြေခွေးကြီး တစ်ကောင်နှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မူလပုံစံဖြင့် ဆိုလျှင် မြေခွေးကြီးသည် (၂) မီတာခန့် မြင့်မားပြီး၊ အရှိန်အဝါ အရ ဆိုလျှင် ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၂) ရှိသော ယွီခယ်အာ နှင့် ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် အရွယ်အစားကို သေးငယ်အောင် ချုံ့လိုက်သောအခါ၊ ယွီခယ်အာ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ချစ်စဖွယ် ကောင်းစွာ ခွေနေပြီး လူရော တိရစ္ဆာန်ပါ အန္တရာယ်မပြုမည့် ပုံစံလေး ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြားလည်း ယွီခယ်အာ ထိုမြေခွေးကို ဖမ်းဆီးခဲ့သော ချိုင့်ဝှမ်းမှာမူ မြေကန္တာရ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မြေခွေး၏ မီးတောက်များကြောင့် ထိုနေရာ တစ်ခုလုံး မီးလောင်ကျွမ်းပြီး ပြာပုံအတိ ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဒီ မြေခွေးမလေးကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ရတာ လွယ်ကူသော ကိစ္စတော့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယွီခယ်အာက သူမကို "ပိုင်လင်း" ဟု အမည်ပေးလိုက်သည်။ ညဘက်တွင် စုယွီ ပြန်ရောက်လာပြီး တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ၊ မူလက ယွီခယ်အာ အနားတွင် ခွေနေသော ပိုင်လင်းသည် ရုတ်တရက် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်၏။ အဖြူရောင် အမွှေးများ အားလုံး ထောင်ထသွားကာ အခန်းထဲမှ အလျင်အမြန် ခုန်ထွက် ပြေးသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>(၂) နှစ်တာ ကာလ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>တစ်နေ့တွင် စုယွီသည် သူ၏ ဂူစံအိမ်ထဲ၌ ကျင့်ကြံနေစဉ် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ စုယွီ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ အံ့သြရိပ် တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး၊ ဂူစံအိမ်ထဲမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။</p> <p> </p> <p>အပြင်ဘက် ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာသော စုယွီ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများ စုစည်းနေသည်။ ချင်းယွဲ့ တောင်ထွတ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော မြူခိုးများနှင့် တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွင်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ တောင်ခြေတွင် ရှိနေသော ဧရာမ အစိမ်းရောင် ဝံပုလွေကြီး တစ်ကောင်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>စုယွီ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မျက်နှာထား လေးနက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“တတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲကြီး...”</p> <p> </p> <p>ဒါက အရင်တုန်းက တာအိုရုပ်သေးကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည့် ဝံပုလွေကြီးပဲ။ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါသည် အလွန် ကြီးမားလှပြီး တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ သေချာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီး ဖြစ်သော ချီမြစ် ဂိုဏ်းခွဲ ခေါင်းဆောင်ထက်ပင် မနိမ့်ကျဟု စုယွီ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save