Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၅၅</h2> <h2 style="text-align: center;">အားလုံးကို ဘောနပ်စ် ပေးချင်နေတာလား...</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>" မင်း ဒီပစ္စည်းကို ငါ့ဆီမှာပဲ အရင် ထားခဲ့လိုက်... ငါ ဖြေရှင်းလိုက်မယ်... နောက်ကျရင် မင်းအတွက် အကူအညီ တစ်ခုခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်... "</p> <p>" ပြီးတော့... ဒီအပေါ်မှာ အထူး အမှတ်အသား တချို့ ရှိနေတယ်... တစ်ယောက်ယောက်က မှတ်သားထားတဲ့ ပုံပဲ... မင်း ဆက်သိမ်းထားဖို့က မလုံခြုံဘူး... "</p> <p>" ဒါနဲ့ စကားမစပ်... ဒီကြေးမုံပြင်ကို မင်း ဘယ်က ရလာတာလဲ... "</p> <p>ကြေးမုံပြင်ကို ယာယီ ဖိနှိပ်ထားပြီးနောက် အဘိုးအိုက လီယီတောင်းကို ဇဝေဇဝါ မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>လီယီတောင်းက ဘာမျှ မဖုံးကွယ်တော့ဘဲ Live တစ်ခုတွင် ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံမှ ရာဇဝတ်ကောင်များကို ဘုံကျောင်းထဲတွင် ကိုးကွယ်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှန်းမြို့သို့ သွားခဲ့ရသည့် အကြောင်းကို ပြောပြလိုက်၏။</p> <p>လီယီတောင်း၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် အဘိုးအို ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။</p> <p>" မင်း မသွားခဲ့သင့်ဘူး... မင်းသာ မသွားခဲ့ရင် အခု ဒီကိစ္စတွေ တစ်ခုမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး... "</p> <p>အဘိုးအိုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရသည့် အရိပ်အယောင်လေးပင် ပါဝင်နေ၏။</p> <p>" ငါသာ အဲဒီမှာ ရှိနေခဲ့ရင်... ဒီလောက် ပြဿနာတွေ အများကြီး ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး... "</p> <p>အဘိုးအို၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း လီယီတောင်း တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။</p> <p>ဒီကိစ္စက အဘိုးအိုနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူးလို့ ဝင်ပြောနေဖို့ မလိုဘူး ဆိုတာကို သိပါတယ်...။ အဘိုးအို ပြောနေတဲ့ စကားတွေက ငါ့ကို ပြောနေတာ မဟုတ်ဘဲ... အဘိုးအို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ပြောနေတာ...။</p> <p>" ကောင်းပြီ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက ဟင်းမှ မချက်တတ်တာ... မင်းကို ငါ ဆက်မဆွဲထားတော့ပါဘူး... ပြန်ပြီး ကိုယ့်ဘာသာ စားလိုက်တော့... ယီနိုလည်း မရှိတော့ ငါ့အတွက် ဟင်းချက်ပေးမယ့်သူ မရှိဘူးလေ... "</p> <p>လီယီတောင်း ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏။</p> <p>အဘိုးအိုက ငါ့ကို နှင်ထုတ်ချင်တာ မဟုတ်မှန်း ငါ သိတယ်...။ နှစ်ယောက်လုံး ဟင်းမချက်တတ်ရင်တောင် အပြင်ကနေ မှာစားလို့ ရတာပဲ မဟုတ်လား...။</p> <p>အခု အဘိုးအိုက ငါ့ကို ပြန်လွှတ်ချင်နေတဲ့ အကြောင်းရင်းက ကြေးမုံပြင်ကြောင့် ဖြစ်ဖို့ များတယ်...။</p> <p>အဘိုးအိုက ကြေးမုံပြင် အပေါ်ကို လက်တစ်ဖက် ဖိထားတုန်းပဲလေ...။ နောက်ပိုင်းမှာ သူ လုပ်စရာ ရှိတာတွေ လုပ်ရဦးမယ် ထင်တယ်... ငါ့ကို ဒီကိစ္စတွေထဲ မပါစေချင်လို့ နေမှာပါ...။</p> <p>လီယီတောင်း ထလိုက်ပြီး နှုတ်ဆက်သည့် အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။</p> <p>အဘိုးအိုက ဘယ်တော့ ထွက်သွားမယ် ဆိုတာကို မပြောခဲ့ဘူး ဆိုတော့ လတ်တလောတော့ ဘယ်မှ သွားမယ့်ပုံ မပေါ်ဘူး...။ မနက်ဖြန် ပြန်လာခဲ့လို့ ရပါတယ်လေ...။</p> <p>ပြီးတော့...</p> <p>အဘိုးအိုက သူ့သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်ကိစ္စကို ကူညီပေးဖို့လည်း ပြောထားသေးတယ်လေ...။ ဒီတော့… ဆိုလိုတာက ငါ့ကို သေချာပေါက် ပြန်ခေါ်ဦးမှာပဲ...။</p> <p>လီယီတောင်း လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် အနောက်မှ အဘိုးအိုက တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ထပ်မံ စကားစလိုက်လေသည်။</p> <p>" တပ်ဖွဲ့ ၃၆ ကို မင်း ထပ်ပြီး စိတ်ပူနေစရာ မလိုတော့ဘူး... သူတို့ အကူအညီ လိုရင် တောင်းဖို့ ဝန်မလေးနဲ့... "</p> <p>" ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က ရန်သူတွေမှ မဟုတ်တာ... နိုင်ငံသားချင်း တူတူပဲလေ... ဒါပေမဲ့ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိတော့ စည်းခြားထားဖို့ လိုသေးတယ်... "</p> <p>လီယီတောင်း ခဏတာ မှင်သက်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p>အဘိုးအိုက တပ်ဖွဲ့ ၃၆ အကြောင်း ဘယ်လို သိနေတာလဲ ဆိုတာကို သူ မမေးခဲ့ပေ။</p> <p>ငါ့အမြင်မှာတော့ အဘိုးအိုက အရာအားလုံးကို သိနေတဲ့ သူပဲလေ...။</p> <p>သူ ခြံဝင်းငယ်လေး ထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး တက္ကစီ တစ်စီး ငှားကာ နာရေးဝန်ဆောင်မှု ဆိုင်သို့ ပြန်လာခဲ့၏။</p> <p>ဆိုင်ထဲသို့ ရောက်ပြီး ငါးမိနစ်ပင် မပြည့်သေးမီ လီရှင်းထင်က လင်ဗန်း တစ်ချပ် ကိုင်ကာ ဝင်လာလေသည်။</p> <p>" အစ်ကိုယီတောင်း... အစ်ကို ထမင်း မစားရသေးဘူး မဟုတ်လား... အစ်ကို့အတွက် နေ့လယ်စာ ပြင်ထားပေးတယ်... ပူပူနွေးနွေးလေး စားလိုက်ဦးနော်... "</p> <p>လီယီတောင်းက လီရှင်းထင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p>" ကျေးဇူးပါပဲ... "</p> <p>သူ တကယ် ဗိုက်ဆာနေပြီလေ...။</p> <p>မနက်က အဘိုးအို အိမ်မှာ နည်းနည်းလေးပဲ စားခဲ့ရတာ... အခုက မွန်းလွဲပိုင်းတောင် ကျော်နေပြီ...။</p> <p>ဟင်းကတော့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဟင်းနှစ်ခွက်နဲ့ စွပ်ပြုတ် တစ်ခွက်၊ ပြီးတော့ ထမင်းဖြူ တစ်ပန်းကန်။</p> <p>လီယီတောင်း ဆယ်မိနစ်ကျော်လောက် အချိန်ယူပြီး ထမင်းစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပန်းကန်များကို ဆေးကြောပြီး လင်ဗန်းကို ပြန်ပေးလိုက်၏။</p> <p>ဆိုင်ထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လီယီတောင်း တစ်ယောက် အတွေးထဲ နစ်မျောသွားပြန်သည်။</p> <p>ဒီတစ်ခေါက် အဘိုးအိုက ဘာမှ မလုပ်သလို ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ အများကြီးကို ထုတ်ပြသွားခဲ့တာပဲ...။</p> <p>အဘိုးအိုက အထင်သေးလို့ မရတဲ့ သူတစ်ယောက် ဆိုတာ သိထားပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်မယ်လို့တော့ တကယ် မထင်ထားခဲ့ဘူး...။</p> <p>သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် အဘိုးအိုက ငါ့ကို အန္တရာယ် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုသည်မှာ သိထားသဖြင့် ဆက်ပြီး စိတ်ပူနေလည်း အလကားပဲဟု သူ သဘောပေါက်လိုက်လေသည်။</p> <p>ပျင်းပျင်းရှိသည်နှင့် ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ဗီဒီယိုများကို စတင် ပွတ်ကြည့်နေလိုက်၏။</p> <p>ယောဂ ကောင်မလေးတွေကို မကြည့်ရတာ တော်တော် ကြာသွားပြီလေ...။</p> <p>Follow လုပ်ထားတဲ့ စာရင်းထဲက လူတော်တော်များများလည်း ဗီဒီယို အသစ်တွေ တင်ထားကြတယ်...။</p> <p>ဖုန်းပွတ်နေရင်းနှင့်ပင် တစ်နာရီကျော် ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။</p> <p>[ ကတောင်... အရည်အသွေးမြင့် ဖောက်သည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်၊ ID : Fitness ရှောင်ဝမ် ]</p> <p>[ သေဆုံးမှု အခြေအနေ စစ်ဆေးခြင်း - ကာလရှည် အစာရှောင်ခြင်းကြောင့် ကျန်းမာရေး ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်ကာ သေဆုံးမည်၊ သေဆုံးနိုင်ခြေ ၇၅% ]</p> <p>[ လက်ခံသူ အနေဖြင့် ဤအရည်အသွေးမြင့် ဖောက်သည်အား ချက်ချင်း Follow လုပ်ရန် အကြံပြုအပ်ပါသည်။ ]</p> <p>ရင်းနှီးနေသော်လည်း ကူကယ်ရာမဲ့ဖွယ် ကောင်းလှသော အသိပေးချက်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လီယီတောင်း ခဏတာ မှင်သက်သွားလေသည်။</p> <p>Fitness ရှောင်ဝမ် ဆိုတာ သူ ပထမဆုံး Follow ခဲ့တဲ့ Fitness သမားတွေထဲက တစ်ယောက် မဟုတ်လား...။</p> <p>လီယီတောင်း တစ်ယောက် အတိတ်ကို ပြန်လွမ်းသွားမိသည်။</p> <p>တကယ်ပါပဲ... မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စတွေက အမြဲတမ်း ရုတ်တရက် ရောက်လာတတ်တာပဲ...။</p> <p>လီယီတောင်း " Follow " ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက်... " ကောင်းမွန်တဲ့ ဝါသနာ တစ်ခုကို လုပ်နိုင်ဖို့ အတွက် ကျန်းမာရေး ကောင်းဖို့ လိုအပ်ပါတယ်... တခြားသူတွေကို ကျန်းမာရေး ဗဟုသုတတွေ ဝေမျှပေးသလို ကိုယ့်ကျန်းမာရေးကိုလည်း ဂရုစိုက်ပါဦး... " ဟု comment တစ်ခု ချန်ထားခဲ့လိုက်လေသည်။</p> <p>သူ၏ ထူးခြားသော ကြော်ငြာစာသားကိုလည်း အောက်တွင် ထည့်ရေးလိုက်သေး၏။</p> <p>“ သေပြီးရင် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး... လီယီတောင်းက လိုက်ပို့ပေးပါမယ်... တစ်နေရာထဲမှာ အစုံရနိုင်တဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဝန်ဆောင်မှု... ဘယ်သူမှ ဒါကို မလိုအပ်ပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... “</p> <p>ဒီတစ်ခါ ကြော်ငြာစာသားက နည်းနည်း ကွဲပြားသွားပြီ...။</p> <p>သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် Live ထဲရှိ ပရိသတ်များက အလုအယက် စာရိုက်လာကြတော့၏။</p> <p>" အိုး ဘုရားရေ... အစ်ကိုယီတောင်း က ရှောင်ဝမ် ကို Follow လိုက်ပြီ... "</p> <p>" အစ်ကိုယီတောင်း နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ပေါ်လာပြီဟေ့... အစ်ကိုယီတောင်း... ကျွန်တော်တို့ အစ်ကို့ကို စောင့်နေကြတာ... "</p> <p>" အစ်ကိုယီတောင်း... အစ်ကိုယီတောင်း... ဒါ တကယ်ကြီးလား... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... "</p> <p>" ရှောင်ဝမ်... ပြေးတော့... အစ်ကိုယီတောင်း ရောက်လာပြီ... မဟုတ်ဘူး... မပြေးနဲ့... အစ်ကိုယီတောင်း ကို အားကိုးဖို့ ကြိုးစား... "</p> <p>" ဟုတ်တယ်... အစ်ကိုယီတောင်း ရဲ့ ခြေသလုံးကိုသာ ဖက်ထား... မင်းတို့ ယုံချင်မှ ယုံမယ်... ဒါပေမဲ့ ကျိုးရှုရီ တို့၊ အလှလေး တို့ကို ကြည့်လိုက်... သူတို့က အစ်ကိုယီတောင်းကို အားကိုးခဲ့လို့ အခုထိ ဘေးကင်းနေကြတာ... "</p> <p>" ဟုတ်တယ်... ရှောင်ဝမ်... မြန်မြန်သွားပြီး ကျိုးရှုရီ ဆီမှာ အခန်းဖော် သွားလုပ်လိုက်တော့... "</p> <p>ဤအချိန်တွင် ရှောင်ဝမ် လည်း အံ့အားသင့်နေလေသည်။</p> <p>ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အစ်ကိုယီတောင်း Follow လိုက်တာကို ခံရတာလဲ...။</p> <p>အသိပေးချက်ကို သူမ ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>သူက ငါ သေမယ့် အကြောင်းကို အရိပ်အမြွက် ပေးနေတာလား...။</p> <p>အစ်ကိုယီတောင်းက ငါ့ရဲ့ ဗီဒီယိုတွေကို မကြာခဏ ကြည့်တတ်တယ် ဆိုတာ သိတယ်လေ...။</p> <p>ဒါကြောင့်မို့ လီယီတောင်း ရဲ့ စွမ်းရည် အကြောင်းကိုလည်း အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ နားလည်ထားပြီးသားပါ...။</p> <p>ပြီးတော့ တစ်ခုကို ငါ သေချာ သိတယ်...။</p> <p>အစ်ကိုယီတောင်း Follow လိုက်တဲ့ လူတိုင်း သေရမယ်လို့ မဆိုလိုဘူး...။</p> <p>မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး အမြဲ ရှိနေတတ်တယ်...။</p> <p>အစ်ကိုယီတောင်း ရဲ့ သတိပေးချက်က အရမ်း အရေးကြီးတယ်...။</p> <p>အခုတော့ အဓိက အချက်ကို သူမ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားလေပြီ...။</p> <p>ရှောင်ဝမ်က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး အတတ်နိုင်ဆုံး တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားလိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် သူမက Live ထဲသို့...</p> <p>" သူငယ်ချင်းတို့... အစ်ကိုယီတောင်း က ကျွန်မကို Follow လိုက်တာ အားလုံး မြင်ပြီးပြီ မဟုတ်လား... ဒါကြောင့် ဒီနေ့ Live ကို ဒီမှာပဲ ယာယီ ရပ်လိုက်တော့မယ်နော်... "</p> <p>" နောက်ပိုင်း ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်မလဲ ဆိုတာကို အားလုံးကို အသိပေးပါ့မယ်... အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... "</p> <p>" အစ်ကိုယီတောင်း... သတိပေးတဲ့ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... "</p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူမက Live ကို အလျင်အမြန် ပိတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ဆေးရုံသွားဖို့ လိုပြီ...။</p> <p>အခုချက်ချင်းပဲ...။</p> <p>ရှောင်ဝမ်၏ Live ကို ပိတ်လိုက်သည်နှင့် ပရိသတ် အားလုံးက သူတို့၏ အာရုံကို ပြောင်းလဲလိုက်ကြလေပြီ။</p> <p>အစ်ကိုယီတောင်း၏ ပရိသတ် ဂရုထဲတွင် comment အချို့ တက်လာ၏။</p> <p>" လခွမ်း... အစ်ကိုယီတောင်း နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ပေါ်လာပြီပဲ... အစ်ကိုယီတောင်း သတင်း မကြားရတာ တော်တော် ကြာသွားပြီ... "</p> <p>" ဟုတ်တယ်... ဒါပေမဲ့ ရှောင်ဝမ် ဒီတစ်ခါ လွတ်နိုင်ပါ့မလား မသိဘူး... ဟူး... "</p> <p>" ရှောင်ဝမ် ဘာမှ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်... အစ်ကိုယီတောင်း ပြောတဲ့ စကားတွေကို နားလည်နိုင်ရင် သေချာပေါက် ဘေးကင်းမှာပါ... "</p> <p>" တကယ်တော့... အစ်ကိုယီတောင်း ရဲ့ ကြော်ငြာစာသား ပြောင်းသွားတာကို မင်းတို့ သတိထားမိကြလား... "</p> <p>" အို... အစ်ကိုယီတောင်း ရဲ့ ကြော်ငြာစာသား တကယ် ပြောင်းသွားတာပဲ... "</p> <p>" ဟုတ်တယ်... တကယ် ပြောင်းသွားတာ... အစ်ကိုယီတောင်း ရဲ့ ကြော်ငြာစာသား အသစ်က တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတယ်... "</p> <p>" ဒါက... အစ်ကိုယီတောင်း က ဒီစာသားနဲ့ ဘာကို ဆိုလိုချင်တာလဲ... "</p> <p>" ဒါနဲ့ စကားမစပ်... အစ်ကိုယီတောင်း ငါတို့အတွက် Live မလွှင့်တာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာပြီလဲ... ငါတို့ ဆန္ဒပြပြီး သူ့ကို Live ပြန်လွှင့်ခိုင်းသင့်တယ် မဟုတ်လား... "</p> <p>" ဟုတ်တယ်... သူက အိမ်မှာ ထိုင်ပြီး ယောဂ ကောင်မလေးတွေကို ကြည့်နေတာလေ... ဘာလို့ ငါတို့နဲ့ အတူတူ မကြည့်တာလဲ... "</p> <p>" ဟားဟား... အစ်ကိုယီတောင်း Live လွှင့်တိုင်း ယောဂ ကောင်မလေး ပရိသတ်တွေရဲ့ ID တွေကို ငါ မှတ်ထားလိုက်တယ်... အစ်ကိုယီတောင်း နဲ့ အကြိုက်တူနေပြီလား မသိဘူး... "</p> <p>" အပေါ်ကလူ... အဲဒီ စာရင်းကို ငါ့ဆီ private လေး ပို့ပေးလို့ ရမလား... "</p> <p>" မရဘူး... ငါတို့ ဆန္ဒပြရမယ်... အစ်ကိုယီတောင်း ကို Live လွှင့်ခိုင်းမယ်... "</p> <p>" အဝါရောင် စက္ကူလေး တချို့လည်း ဝယ်ချင်တယ်... ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုယီတောင်း က မရောင်းတော့ဘူးဟ... "</p> <p>" ဟုတ်တယ်... အစ်ကိုယီတောင်းက တစ်ခါပဲ ရောင်းခဲ့တာ... ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်က ငါ တစ်ရွက်မှတောင် မရလိုက်ဘူး... "</p> <p>" တစ်ယောက်ယောက်က အစ်ကိုယီတောင်း ရဲ့ အဝါရောင် စက္ကူကို ဝယ်ပြီး ဘိုးဘွားတွေရဲ့ ဂူမှာ သွားမီးရှို့တာ ထီ ၅ သန်း ပေါက်တယ်လို့ ငါ ကြားတယ်... "</p> <p>" အဲဒီအကြောင်း ငါလည်း ကြားတယ်... တကယ်တော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး... ဒီတစ်ခေါက်တော့ အစ်ကိုယီတောင်း ကို အများကြီး ယူလာခိုင်းရမယ်... တစ်သောင်း ပေးပြီးကို ဝယ်မှာ... "</p> <p>" ဟင်... တစ်သောင်း... တစ်သန်း ပေးရင်တောင် ယူမယ့်သူ ရှိတယ် ဆိုတာ မင်း ယုံလား... "</p> <p>" မဖြစ်နိုင်တာ... နောက်နေတာလား... အဝါရောင် စက္ကူ တစ်ထုပ်ကို တစ်သန်း ဟုတ်လား... "</p> <p>" နောက်နေတယ် ထင်လို့လား... တကယ်လို့ အစ်ကိုယီတောင်းသာ တကယ် ပြန်ရောင်းရင် ငါတို့ သိရမှာပေါ့... "</p> <p>" သွားကြစို့... အစ်ကိုယီတောင်း ကို သွားရှာကြစို့... ဟုတ်တယ်... သူ့ကို သွားရှာပြီး Live လွှင့်ခိုင်းမယ်... ပြီးရင် လင့်ခ် ချပေးဖို့ တောင်းဆိုမယ်... ပရိုမိုးရှင်း မလုပ်တဲ့ Streamer ဘယ်မှာ ရှိလို့လဲ... "</p> <p>" အတိအကျပဲ... ပရိုမိုးရှင်း မလုပ်တဲ့ Streamer ဘယ်မှာ ရှိလို့လဲ... မြန်မြန် ပစ္စည်း ပြန်ဖြည့်ပေးပါ... "</p> <p>" Live လွှင့်ပေးပါ... လင့်ခ် ချပေးပါ... "</p> <p>" Live လွှင့်ပေးပါ... လင့်ခ် ချပေးပါ... "</p> <p>" Live လွှင့်ပေးပါ... လင့်ခ် ချပေးပါဗျို့... "</p> <p>ဤအချိန်တွင် ဖုန်းကို ပိတ်ပြီး အနားယူရန် ရည်ရွယ်ထားသော လီယီတောင်း တစ်ယောက် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်လေသည်။</p> <p>လူတိုင်းကို ငါ တကယ်ပဲ အချိန်အကြာကြီး စောင့်ခိုင်းထားမိပုံ ရတယ်...။</p> <p>Live လွှင့်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ...။</p> <p>ဒါမှမဟုတ်... ဒီတစ်ခေါက်တော့ အားလုံးအတွက် အထူး အစီအစဉ်လေး တစ်ခု လုပ်ပေးလိုက်ရင် ကောင်းမလား...။</p> <p>အနီးနားရှိ စားပွဲပေါ်မှ ဖယောင်းတိုင်များကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားကာ သူ၏ ပင်မစာမျက်နှာတွင် စာတစ်ကြောင်း တင်လိုက်လေသည်။</p> <p>" ဒီည ၈ နာရီမှာ Live လွှင့်မယ်... အားလုံးအတွက် အံ့သြစရာ ဘောနပ်စ်လေး ပါမယ်နော်... "</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save