Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၅၉</h2> <h2 style="text-align: center;">မှင်သွေးကျောက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>" ဆရာ... ကျွန်တော်တို့ ဆေးရုံသွားပြီး မြေးလေးကို အရင် သွားမကြည့်သင့်ဘူးလား... "</p> <p>" အိမ်က အရေးမကြီးပါဘူး... လိုအပ်ရင် အိမ်ကိုတောင် စွန့်လွှတ်လိုက်လို့ ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့် မြေးလေးကတော့... "</p> <p>အဘိုးအို၏ မိတ်ဆွေက ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်လာစဉ် ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။သူ၏ နာမည်မှာ ဝေ့ဝမ်ချန် ဖြစ်ပြီး ကျန်းမြို့ရှိ အချမ်းသာဆုံး လျှို့ဝှက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ဝေ့ဝမ်ချန်က လီယီတောင်းကို သူ၏ အိမ်သို့ အရင်ဆုံး ခေါ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ဝေ့ဝမ်ချန်မှာ မြေးလေး ကျန်းမာရေးအတွက်သာ ဇောကပ်နေလေသည်။</p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သူက လီယီတောင်းကို ဆေးရုံသို့ အရင်သွားပြီး မြေးဖြစ်သူကို ကယ်တင်ရန် ဖျောင်းဖျနေခဲ့၏။သို့သော် လီယီတောင်းက ပြုံးလျက်...</p> <p>" ပြဿနာရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို မဖြေရှင်းဘူး ဆိုရင်... ခင်ဗျားရဲ့ မြေးလေးကို အခု ကယ်လိုက်ရင်တောင် နောက်ပိုင်းမှာ ပြဿနာတွေ ဆက်ရှိနေနိုင်သေးတယ်... "</p> <p>" အဘိုးအိုက ကျွန်တော့်ကို လာခိုင်းတာ ဆိုတော့... ဒီကိစ္စကို အရင်းအမြစ် ကနေပဲ ဖြေရှင်းရမယ်... တကယ်လို့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ခင်ဗျား မြေးလေးကိုပဲ ကယ်စေချင်တယ် ဆိုရင်လည်း ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အဘိုးအို ဆီကိုတော့ ဖုန်းအရင် ဆက်ရလိမ့်မယ်... "</p> <p>လီယီတောင်း လေသံက တည်ငြိမ်လျက်။</p> <p>ဝေ့ဝမ်ချန် တစ်ယောက် အတော်လေး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပြီးမှ အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ နှုတ်ဆိတ်နေလိုက်တော့၏။</p> <p>ကားက အဆင့်မြင့် လူနေအိမ်ရာ တစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် အိမ်ရာ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ သီးခြား ဗီလာ တစ်လုံးရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားလေသည်။</p> <p>လီယီတောင်းသည် ဝေ့ဝမ်ချန် နောက်မှနေ၍ ဗီလာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။</p> <p>သို့သော် အိမ်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်အိမ်လုံးတွင် နွေးထွေးသော မီးရောင်များ ထွန်းလင်းနေသော်လည်း တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသော ချမ်းစိမ့်စိမ့် အအေးဓာတ်ကြီးကို လီယီတောင်း ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p>ရေခဲတမျှ အအေးဓာတ်ကြောင့် သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။</p> <p>' ဒီဗီလာမှာ ပြဿနာ ရှိတယ်... '</p> <p>" အိမ်က လူတွေ အကုန်လုံးကို တခြား နေရာကို ပြောင်းခိုင်းထားလို့ အခု ဗီလာ တစ်ခုလုံးမှာ ဘယ်သူမှ မရှိတော့ဘူး... "</p> <p>" ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဗီလာထဲမှာ နေရတာ အဆင်မပြေသေးလို့... မထွက်ခင် အိမ်အကူကို နွေးထွေးတဲ့ မီးရောင်တွေ ဖွင့်ထားခဲ့ဖို့ မှာထားခဲ့တာ... "</p> <p>သို့သော်...</p> <p>ဤနေရာအရောက်တွင် ဝေ့ဝမ်ချန် မျက်လုံးများထဲ၌ အကြောက်တရားနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်လေး ဖြတ်ပြေးသွား၏။</p> <p>နောက်ဆက်တွဲ ဘာဖြစ်လာသလဲ ဆိုတာကို သူ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြစရာ မလိုတော့ပေ။ အခြေအနေက ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>ဒါပေမဲ့ သူ အေးနေတုန်းပဲလေ...။</p> <p>လီယီတောင်း ဘာစကားမျှ မဆိုဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အကဲခတ်နေလိုက်သည်။ အခြေခံ ဝိညာဉ် ရှာဖွေခြင်း စွမ်းရည် အောက်တွင် မူမမှန်သည့် အရာ တစ်ခုမျှ သူ မတွေ့ရပေ။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>' သာမန် လူတစ်ယောက်တောင်မှ ဒီနေရာမှာ တစ်ခုခု မှားနေတယ် ဆိုတာကို ခံစားမိမှာ သေချာတယ်... '</p> <p>' အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ် ရှာဖွေခြင်း... '</p> <p>အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ် ရှာဖွေခြင်းကို အသုံးပြုရာတွင် သက်တမ်း တစ်နှစ်သာ ကုန်ဆုံးသွား၍ လီယီတောင်း မျက်လုံးပြူးသွား၏။</p> <p>ဒါက... သက်တမ်း တစ်နှစ် ဆိုရင် ရလဒ် ဘာမှ ရမှာ မဟုတ်ဘူး...။</p> <p>ထင်သည့်အတိုင်းပင် လီယီတောင်းက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ် ရှာဖွေခြင်းကို အသက်သွင်းလိုက်သော်လည်း ဘာမှ မမြင်ရကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်လေသည်။</p> <p>မဟုတ်သေးပေ။ ထိုသို့ပြောလျှင် အပြည့်အဝ မမှန်ပေ။</p> <p>အခန်း တစ်ခုလုံးရှိ အမည်းရောင် အငွေ့အသက်များမှာ ဝိညာဉ် ရှာဖွေခြင်း စွမ်းရည် အောက်တွင် အနီရောင် ဖျော့ဖျော့ အငွေ့အသက်များနှင့် တဖြည်းဖြည်း ရောနှောလာသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်၏။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လီယီတောင်း လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရလေသည်။</p> <p>' အနီရောင် ဖျော့ဖျော့ အငွေ့အသက်... ခရမ်းရောင်လေးတောင် သန်းနေသလိုပဲလား... '</p> <p>' မိန်းမဝတ် စကပ် အရောင်လိုမျိုးလား... '</p> <p>' တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ... '</p> <p>အကယ်၍ အနီရောင် ဖျော့ဖျော့ အငွေ့အသက်သာ ဆိုလျှင် ၎င်းက နာကြည်းနေသော စွမ်းအင်များဟု လီယီတောင်း ထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် ထိုခရမ်းရောင် အရိပ်အယောင်ကတော့ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေလေသည်။</p> <p>ခရမ်းရောင် အငွေ့အသက်က မည်သည်ကို ကိုယ်စားပြုသနည်း။</p> <p>အဲဒါက တကယ့် စည်းစိမ်ချမ်းသာရဲ့ အငွေ့အသက်လေ...။</p> <p>ဖုန်းရွှေ ပညာရပ်တွင် ၎င်းကို အကောင်းဆုံး စွမ်းအင် အမျိုးအစားဟု သတ်မှတ်ကြ၏။</p> <p>ဒီလို ကြက်သီးထစရာ ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးမှာ ဘယ်လိုလုပ် ပေါ်လာနိုင်ရတာလဲ...။</p> <p>သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် စဉ်းစား တွေးတောနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p>ထို့နောက် လှေကားပေါ်သို့  ဖြည်းညင်းစွာ တက်သွားလိုက်၏။</p> <p>အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ် ရှာဖွေခြင်း စွမ်းရည် အောက်တွင် ခရမ်းရောင် ရောနှောနေသော အနီရောင် ဖျော့ဖျော့ အငွေ့အသက်များက တဖြည်းဖြည်း စုစည်းလာပြီး ဒုတိယထပ်သို့ သွားရာ လမ်းကြောင်းဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာနေသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်လေသည်။</p> <p>ဆိုလိုသည်မှာ ဤထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်များ၏ ပါဝင်ပစ္စည်းများက ဒုတိယထပ်တွင် ပိုမို သိပ်သည်းနေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ထို့ကြောင့် လီယီတောင်းက အပေါ်ထပ်သို့ တက်ကာ ဆက်လက် စုံစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>ဝေ့ဝမ်ချန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော်လည်း ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် လီယီတောင်း အနောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားလေသည်။</p> <p>သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ အကြောက်တရားများကတော့ အထင်းသား။</p> <p>သူတို့ အပေါ်ဆုံးထပ်အထိ ဆက်တက်သွားကြ၏။</p> <p>လီယီတောင်း တံခါးတစ်ချပ်ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ...</p> <p>" ဒီနေရာက ဘာနေရာလဲ... " ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>ဝေ့ဝမ်ချန်က အခန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်...</p> <p>" ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ စာကြည့်ခန်းတွေထဲက တစ်ခန်းပါ... "</p> <p>" စာကြည့်ခန်း ဟုတ်လား... "</p> <p>လီယီတောင်း ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသည်။ စာကြည့်ခန်း တစ်ခန်းမှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိနိုင်ဘူး မဟုတ်လား...။</p> <p>သို့သော် ခရမ်းရောင် ရောနှောနေသော အနီရောင် ဖျော့ဖျော့ အငွေ့အသက်များက ဤအခန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p>သူ မတုံ့ဆိုင်းတော့ဘဲ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်၏။</p> <p>တံခါး ပွင့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လီယီတောင်း မှင်သက်သွားလေသည်။</p> <p>အငွေ့အသက်များက ပို၍ပင် ပြင်းထန်နေပုံမှာ အရင်းအမြစ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့်အလားပင်။</p> <p>စာကြည့်ခန်းထဲရှိ စားပွဲဆီသို့ သူ လှမ်းကြည့်လိုက်မိ၏။</p> <p>ဤအငွေ့အသက်များက စားပွဲရှိရာ နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ် ရှာဖွေခြင်း စွမ်းရည်ကြောင့် စားပွဲပေါ်ရှိ မှင်သွေးကျောက် တစ်ခု ပတ်လည်၌ ထူထပ်သော ခရမ်းရောင် ရောနှောနေသည့် အနီရောင် ဖျော့ဖျော့ အငွေ့အသက်များကို လီယီတောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>လီယီတောင်း စားပွဲဆီသို့ တိုက်ရိုက် မသွားသေးဘဲ ဝေ့ဝမ်ချန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ...</p> <p>" အဲဒီ မှင်သွေးကျောက်ကို ခင်ဗျား ဘယ်ကရတာလဲ... "</p> <p>ထိုမေးခွန်းကြောင့် ဝေ့ဝမ်ချန် ခဏတာ မှင်သက်သွားလေသည်။</p> <p>မှင်သွေးကျောက် ဟုတ်လား...။</p> <p>သူ ထိုဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိပြီး အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်သွား၏။</p> <p>ရိုးရိုးသားသား ဆိုရလျှင် မှင်သွေးကျောက် တစ်ခုကို သူ သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့မိပေ။</p> <p>ဤစာကြည့်ခန်းက သူ၏ အဓိက အလုပ်လုပ်ရာ နေရာ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းက စာရေးသားရန်နှင့် လက်ရေးလှ ရေးရန်အတွက် အဓိက ရည်ရွယ်၍ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ထို့ပြင် သူ၏ နေ့စဉ် ဘဝတွင် ထိုအရာများမှာ အထူးတလည် အရေးပါခြင်းလည်း မရှိပေ။</p> <p>အိမ်၏ ယခင် ပိုင်ရှင်မှာ လက်ရေးလှ ရေးခြင်းကို အလွန် ဝါသနာပါသူ ဖြစ်၍ အခန်းကို အလွန် သေသပ် လှပစွာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့လေသည်။</p> <p>သူ အိမ်ကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်မွမ်းမံချိန်တွင် ဤအခန်းကို ကြီးကြီးမားမား ပြောင်းလဲမှုများ မလုပ်ခဲ့ပေ။ ခြစ်ရာ အချို့ကိုသာ ပြင်ဆင်ခဲ့ပြီး အခန်း၏ မူလ အသွင်အပြင်ကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့လေသည်။</p> <p>ထိုအကြောင်းကို တွေးမိရင်း ဝေ့ဝမ်ချန် အရေးကြီးသည့် အရာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားလေသည်။</p> <p>ဒီ မှင်သွေးကျောက်...။</p> <p>အိမ်၏ ယခင် ပိုင်ရှင်က ၎င်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး အထူးတလည် မှာကြားခဲ့ဖူးလေသည်။</p> <p>ယခင် ပိုင်ရှင်က ဤမှင်သွေးကျောက်ကို မထားခဲ့ချင် ဖြစ်နေခဲ့သည်ကိုပင် သူ မှတ်မိနေသေး၏။ အစကတော့ ဝေ့ဝမ်ချန်က ယခင် ပိုင်ရှင်ကို ယူသွားခွင့်ပြုရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းက အရင် ပိုင်ရှင်ရဲ့ အပြုအမူက တော်တော်လေး ထူးဆန်းနေခဲ့တယ်...။</p> <p>မထားခဲ့ချင်ဘူး ဆိုပေမဲ့… ယူမသွားဘဲ ငါ့ကို သေချာမှာခဲ့တာ…။</p> <p>" ဒါကို ဖြတ်တောက်လိုက်သင့်ပြီ... " လို့တောင် ပြောခဲ့သေးတယ်...။</p> <p>အဲဒီတုန်းက သိပ်နားမလည်ပေမဲ့ သိပ်ပြီးလည်း အရေးတယူ မလုပ်ခဲ့ဘူး...။</p> <p>" ဘာဖြစ်လို့လဲ... တစ်ခုခု သတိရသွားလို့လား... "</p> <p>ဝေ့ဝမ်ချန် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေသည်ကို သတိထားမိ၍ လီယီတောင်းက မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ထိုအခါမှ ဝေ့ဝမ်ချန် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး လေသံဖြင့် အရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ပြန်လည် ပြောပြလိုက်လေသည်။</p> <p>ဝေ့ဝမ်ချန်၏ ပြောစကားများကို ကြားပြီးနောက် လီယီတောင်း မျက်မှောင် ပြန်ကြုတ်သွား၏။</p> <p>ကိစ္စတွေက အစက ထင်ထားတာထက် ပိုရှုပ်ထွေးနေပုံ ရတယ်...။</p> <p>ဒီအရာ အားလုံးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဇာတ်လမ်း တစ်ပုဒ် ရှိနေတာ သေချာတယ်...။</p> <p>လက်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ရသလောက် ဝေ့ဝမ်ချန် အိမ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ထူးဆန်းသည့် အဖြစ်အပျက်များက ဤမှင်သွေးကျောက်နှင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပတ်သက်နေရန် ရာခိုင်နှုန်း အလွန် များနေလေသည်။</p> <p>' ကြည့်ရတာ... ပြီးခဲ့တဲ့ မစ်ရှင် ပြီးလို့ ဆုလာဘ် အနေနဲ့ ရထားတဲ့ စွမ်းရည်ကို စမ်းသုံးကြည့်ဖို့ ဒီနေ့က အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခု ဖြစ်လာမယ့်ပုံပဲ... '</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save