Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၇၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">အခက်အခဲများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​လုံချန်း တံခါးပိတ်လိုက်ချိန်တွင် မင်ရင်းက နောက်နားမှာ ရှိနေဆဲပင်။ သူမက မျက်နှာရဲရဲလေးနဲ့ ခေါင်းငုံ့ထားမိသည်။ သူမသည် လုံချန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံအထင်လွဲသွားပြန်ပြီး သူက တခြားကိစ္စတစ်ခုအတွက် တံခါးပိတ်သည်ဟု ယူဆလိုက်မိခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​တံခါးကို ဂျက်ထိုးပြီးနောက် လုံချန်းသည် မင်ရင်းဆီသို့ ပြန်လျှောက်လာသည်။ သူက သူမ၏ ပခုံးနှစ်ဖက်ကို ကိုင်ကာ သူမ၏မျက်လုံးများအား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"မင်းက အရူးလား" သူက ဘာအားနာမှုမှမရှိဘဲ တည့်တည့်မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ဘာ... ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်" မင်ရင်းက ဇဝေဇဝါမျက်နှာထားဖြင့် မေးသည်။</p> <p>​"ငါပြောတာက မင်းတို့မျိုးနွယ်စုကို ငါ့မိသားစုနေတဲ့ ကမ္ဘာထဲကို ပြောင်းရွှေ့ပေးဖို့ ပြောတာ။ အဲဒီကမ္ဘာထဲမှာ အခြေချပြီး အဲဒီကနေ တိုးတက်အောင်လုပ်ဖို့ ငါက ဖြစ်စေချင်တာ၊ အခုလိုမျိုး မဟုတ်ဘူး။ အခုတော့ ငါ့လက်ထဲမှာ နောက်ထပ် လက်ထပ်ပွဲတစ်ပွဲ တိုးလာပြီ။ ငါ့ရဲ့ ယောက္ခမက ငါ့မိန်းမ ဖြစ်သွားတယ်ဆိုတာကို လူတိုင်းကို ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲတောင် ငါမသိတော့ဘူး။ မင်း တစ်သက်လုံး ယောက်ျားနဲ့ မပတ်သက်ဖူးဘူးဆိုရင်တောင် ဒါက ဘယ်လောက်အထိ ထူးဆန်းနေသလဲဆိုတာ နားလည်တယ်မလား။ ဒါက ရှင်းပြဖို့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ။ ငါ အခု ဘာလုပ်ရမလဲ" လုံချန်းက သူ၏စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားရင်း အော်မဟစ်မိစေရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"အဲ... နင်က အဲဒါကို လိုချင်ခဲ့တာလား။ တောင်းပန်ပါတယ်... ငါ နောက်တစ်ကြိမ် အမှားလုပ်မိပြန်ပြီ။ နင့်ရဲ့ဘဝကို ငါ ပိုပြီး ခက်ခဲအောင် လုပ်မိသွားပြီ" မင်ရင်းက ပြောရင်း မျက်ဝန်းမှာ အရည်လည်လာပြီး မျက်ရည်များ စတင်စီးကျလာတော့သည်။</p> <p>​"အဲဒါကို စိတ်မပူပါနဲ့တော့။ ဒါတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို မေ့လိုက်ပါ။ နင် လန်အာနဲ့အတူ ထွက်သွားလို့ရပါတယ်။ နင် ဖြစ်စေချင်တဲ့ ကမ္ဘာထဲကိုလည်း မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး ရွှေ့ပေးပါ့မယ်။ လန်အာက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူလို့ရတာပဲ။ ငါကတော့ ဒီကမ္ဘာမှာပဲ ကျန်ခဲ့ပါ့မယ်။ နင့်ကို အခက်အခဲ မဖြစ်စေပါဘူး" သူမက မျက်ရည်များကို ဖုံးကွယ်ရန် ခေါင်းငုံ့ထားရင်း ဆိုသည်။ "ငါ နောက်တစ်ကြိမ် ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အမှားမျိုး လုပ်မိလိမ့်မယ်လို့ မယုံနိုင်ဘူး။ နင်က မျိုးနွယ်စုကို ဒီလောက်အထိ ကူညီပေးထားတာတောင်မှ..."</p> <p>​"မင်းက တကယ်ကို အရူးပဲ။ ငါ မင်းကို ဒီမှာထားခဲ့ပြီး ဒါတွေကို မေ့ပစ်လိုက်ရင် မင်း သေသွားလိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါမသိဘူးလို့ ထင်နေလား။ အမှောင်နတ်မိမယ်တွေရဲ့ လက်ထပ်မှုအကြောင်း လန်အာ ငါ့ကို အချို့တလေ ပြောပြထားပြီးသား။ လင်မယားနှစ်ယောက်က ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှု မပြုဘူးဆိုရင် အမှောင်နတ်မိမယ်က သေဆုံးသွားတတ်တယ်လို့ သူပြောဖူးတယ်။ ငါသာ ဒီအတိုင်း ထွက်သွားရင် မင်းသေဆုံးရခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်းက ငါ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်" လုံချန်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​သူက သူမ၏ ပခုံးပေါ်မှ လက်ကို ဖယ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>​"ဒီကိစ္စကိုလည်း ငါ ရှင်းပြရတော့မယ် ထင်တယ်။ သူတို့ ငါ့ကို စိတ်မဆိုးဘဲ ရာဂကြီးတဲ့သူလို့ မသတ်မှတ်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အမေ့အတွက်တော့ စိတ်မကောင်းဘူး။ သူနဲ့ တန်းတူရည်တူ စကားပြောခဲ့တဲ့ ဆွေမျိုးက ရုတ်တရက်ကြီး ချွေးမ ဖြစ်သွားတယ်ဆိုတာ သိရင် သူ ဘယ်လိုတုံ့ပြန်မလဲဆိုတာကို ငါ အစိုးရိမ်ဆုံးပဲ" လုံချန်းက ရေရွတ်ရင်း ခုတင်ပေါ်မှာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ခေါင်းကို လက်နဲ့အုပ်ထားမိသည်။</p> <p>​မင်ရင်းက သူ့ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်ရည်များ ပိုမိုစီးကျလာသည်။ "ငါ ဒီလောက်အထိ အမှားအယွင်းကြီးလုပ်ပြီး နင်ကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်ထားတာတောင် နင်က ငါ့အကြောင်းကိုပဲ တွေးပေးနေတုန်းပဲလား" သူမက ပြောရင်း လုံချန်းအနားသို့ တိုးကပ်လာသည်။</p> <p>​"ဒီအထင်လွဲမှုအတွက် ငါ စိတ်မကောင်းဖြစ်သင့်မှန်း သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ စိတ်မကောင်း မဖြစ်တော့ဘူး။ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ဇနီးဖြစ်ရတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ ငါတစ်ခါမှ မသိခဲ့ဘူး။ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ ဂရုစိုက်မှုကို ခံရတာ ဘယ်လိုလဲဆိုတာလည်း ငါမသိခဲ့ဘူး။ အခု ငါ သိလိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ ငါ လိုချင်တာအားလုံး ရလိုက်သလိုပါပဲ။ အခု ငါ သေသွားရင်တောင် ဘာမှ နောင်တရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ငါ့ကို ထားခဲ့လိုက်ပါ။ ဒီလက်ထပ်ပွဲကို စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒါတွေ ဖြစ်ခဲ့တာကိုလည်း မေ့ပစ်လိုက်ပါ" သူမက လုံချန်း၏ ပါးပြင်ကို လက်နဲ့အသာအယာ ထိရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါ ပြောပြီးပြီလေ၊ ငါနဲ့ လက်ထပ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို အသေမခံနိုင်ဘူးလို့။ လူတိုင်းကို ငါ အမှန်အတိုင်း ပြောမယ်။ ငါ တာဝန်ယူပါ့မယ်" လုံချန်းက ပြောရင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ တံခါးဆီကို လျှောက်သွားဖို့ ပြင်လိုက်သော်လည်း မင်ရင်းက သူ့လက်ကို ဆွဲပြီး တားလိုက်သည်။</p> <p>​"မလုပ်ပါနဲ့... ကျေးဇူးပြုပြီး..." သူမက လုံချန်း၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"စိတ်မပူပါနဲ့။ ခဏလောက် အရှက်ရရုံပါပဲ။ ကိုင်တွယ်လို့မရတဲ့ ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ပါဘူး" လုံချန်းက သူမ၏လက်ကို ပြန်အုပ်ကိုင်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>​"မဟုတ်ဘူး။ နင်က ငါ့ကို ဇနီးတစ်ယောက်အဖြစ် လက်ခံလိုက်ပြီဆိုရင် ငါ့ရဲ့ တာဝန်တွေကို ထမ်းဆောင်ခွင့်ပေးပါ။ ဇနီးတစ်ယောက်ဟာ သူ့ကြောင့်နဲ့ သူ့ယောက်ျား အရှက်ရတာ၊ သိက္ခာကျတာကို ဘယ်တော့မှ မကြည့်ရက်ဘူး။ ငါတို့ လက်ထပ်ထားတယ်ဆိုတာကို တစ်ယောက်ယောက်ကို ပြောပြရင် ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေမယ်လို့ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်တဲ့ ဘိုးဘေးတွေကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုလိုက်တယ်" မင်ရင်းက သူ့လက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါက..." လုံချန်းသည် သူမ၏ ကျိန်ဆိုမှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားသည်။ သူ အကျပ်ရိုက်သွားသော်လည်း သူမသည် ကျိန်းသေပေါက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်မည့်သူမှန်း သိသဖြင့် သူမ၏ ကျိန်ဆိုမှုအား မလွန်ဆန်ရဲပေ။</p> <p>​"ငါက နင့်ရဲ့ ဇနီး၊ နင်က ငါ့ရဲ့ လင်ယောက်ျား။ ငါတို့နှစ်ယောက်ပဲ သိနေရင် ငါ ကျေနပ်ပါပြီ။ ဘယ်သူ့ကိုမှ ပြောပြဖို့ မလိုပါဘူး။ တကယ်လို့ ပြောပြရင် ငါ ကျိန်ဆိုထားတဲ့အတိုင်း လုပ်ရလိမ့်မယ်၊ အဲဒီကျိန်ဆိုချက်ကို ဖျက်လို့မရဘူး" မင်ရင်းက ဆိုသည်။</p> <p>​"နင့်ရဲ့ဇနီးအဖြစ် နင့်အနားမှာ ရှိနေရရုံနဲ့တင် ငါ ပျော်ပါတယ်။ တခြားသူတွေ မသိရင်လည်း ဘာမှမဖြစ်ဘူး" မင်ရင်းက ပြောရင်း မှင်တက်နေသော လုံချန်းကို နူးညံ့စွာ နမ်းလိုက်သည်။</p> <p>​ထိုအနမ်းမှာ ခေတ္တမျှသာဖြစ်ပြီး သူမက ဖယ်လိုက်သည်။</p> <p>​"သွားတော့။ ဒီနေ့ ဒီမှာ ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို မေ့လိုက်ပါ။ ငါက နင့်ရဲ့ ဇနီးအဖြစ် ရှိနေမှာဖြစ်သလို၊ နင်ပြောတဲ့အတိုင်း မျိုးနွယ်စုကိုလည်း နင့်ရဲ့ကမ္ဘာထဲကို ရွှေ့ပေးပါ့မယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဘာမှမပြောပါနဲ့တော့" သူမက ဆိုသည်။</p> <p>​သူမ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လုံချန်းမှာ မလှုပ်မယှက် ရှိနေဆဲပင်။ သူက မျက်ရည်များ စိုရွှဲနေသော သူမ၏ မျက်နှာကို ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>​"သွားတော့လေ၊ ငါ ရေချိုးတော့မယ်" သူမက ပြောရင်း ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်ကာ တံခါးပိတ်လိုက်သည်။</p> <p>​လုံချန်းက ထိုတံခါးကို ခေတ္တမျှ ကြည့်ပြီးနောက် အခန်းပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ မင်လန်က အပြင်မှာ စောင့်နေဆဲဖြစ်ပြီး တခြားအစောင့်များနှင့် စကားပြောနေသည်။</p> <p>​"နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာပြီပဲ။ အကြာကြီးပဲနော်။ အမေနဲ့ ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ" သူမက လုံချန်းကို မေးသည်။</p> <p>​လုံချန်းက မင်လန်၏လက်ကို ဆွဲကာ ထိုနေရာမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူတို့၏ အိပ်ခန်းထဲ ရောက်သောအခါ သူက ခုတင်ပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်သော်လည်း တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေဆဲ ဖြစ်ပုံရသည်။ မင်လန်က သူ့အနားသို့ လျှောက်လာပြီး သူ့ပေါင်ပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သူ့လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ပြီး မျက်လုံးချင်း စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ တည်နေရတာလဲ။ ပြောပြပါဦး၊ ဘာတွေ ပြောခဲ့ကြတာလဲ။ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စလား" မင်လန်က စူးစမ်းသည်။</p> <p>​လုံချန်းက မင်လန်၏ မျက်လုံးများကို ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးမှ စကားစလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါက အံ့ဩသွားအောင် လုပ်မလို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မကြာခင် မင်းလည်း သိရမှာဆိုတော့ ငါကိုယ်တိုင် ပြောပြတာက ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်။ မင်းအမေနဲ့ ငါက ..."</p> <p>​"အမှောင်နတ်မိမယ် မျိုးနွယ်စုကို ငါ့မိသားစုနေတဲ့ ကမ္ဘာထဲကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပြီ။ အဲဒီကမ္ဘာမှာ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီးရှိသလို တိုက်ခိုက်မယ့် တခြားမျိုးနွယ်စုတွေလည်း မရှိဘူး။ အေးအေးချမ်းချမ်း နေလို့ရတယ်" လုံချန်းက သူ၏မိသားစု အထီးမကျန်စေရန်အတွက် သူမ၏ မျိုးနွယ်စုကိုပါ ခေါ်သွားမည့် အစီအစဉ်ကို ပြောပြလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူမ၏ မိသားစုနှင့် မျိုးနွယ်စုအတွက်လည်း နောင်အနာဂတ်မှာ စည်ပင်ဝပြောပြီး ဘေးကင်းစေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​"တကယ်လား" မင်လန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာမှာ အပြုံးများဖြင့် ပြည့်သွားသည်။</p> <p>​"တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" သူမက တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် သူ့ကို နမ်းလိုက်သည်။</p> <p>​"အင်း... ပြောင်းရွှေ့ဖို့က ရက်နည်းနည်းလောက် ကြာဦးမှာဆိုတော့ အဲဒီအချိန်အထိ ငါတို့ ဒီမှာပဲ နေကြမယ်" လုံချန်းက ပြောသည်။</p> <p>​"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ နင်က အကောင်းဆုံးပဲ။ ငါ့မိသားစုနဲ့ ပြန်မဆုံရတော့ဘူးလို့ စိုးရိမ်နေတာ၊ အခုတော့ နင်က သူတို့ကိုပါ ခေါ်သွားပေးတော့မှာပေါ့" မင်လန်က ပြောရင်း သူ့လက်ကို ဆွဲကာ မတ်တတ်ရပ်ခိုင်းလိုက်သည်။ သူမက လုံချန်း၏ ရင်ဘတ်ကို တွန်းလိုက်ရာ သူ ခုတင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save