Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၇၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း စာလိပ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​လုံချန်းသည် အကြီးအကဲ မူယွမ်၏ နေအိမ်ဝင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူတည်းခိုနေသည့် အခန်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ရောက်လိုက်သည်။</p> <p>​အခန်းထဲသို့ ရောက်သွားချိန်တွင် မင်ယုသည် တစ်ကိုယ်လုံးကို စောင်ဖြင့် ခြုံထားသည်ကို သူ သတိပြုမိသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ အမှတ်အသားကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည့် အစီအစဉ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ငါ ပြန်လာပြီ" လုံချန်းက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​သူသည် သူမ၏ စောင်ကို အသာအယာ ဖယ်လိုက်ရာ မူလင်း၏ ရုပ်သွင်ကို ဆောင်ထားသော မင်ယု၏ မျက်နှာ ပေါ်လာသည်။ မင်ယုသည် လှည့်စားခြင်း မျက်နှာဖုံးကို အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ပြန်ရောက်လာပြီပဲ" ​သူမသည် လုံချန်း၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပြုံးရွှင်သွားပြီး ဆိုသည်။</p> <p>​မင်ယုသည် မျက်နှာဖုံး၏ အစွမ်းကို ပိတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"သွားရှာတဲ့ အရာကော တွေ့ခဲ့ရဲ့လား" မင်ယုက လုံချန်းကို စူးစမ်းမေးမြန်းသည်။ လုံချန်း၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲက ဘာမှ ထုတ်မပြောသဖြင့် သူမ သိချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ရှာတာတော့ မတွေ့ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ တခြားအရာတစ်ခုကိုတော့ တွေ့ခဲ့တယ်။ အဲဒါကို နင် သိထားသင့်တယ် ထင်တယ်" လုံချန်းက ရှုံ့မဲ့မဲ့ အပြုံးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ့ဖခင်နှင့် ပတ်သက်သည့် သဲလွန်စအား မတွေ့ခဲ့သော်လည်း ဇနီးသည် နှစ်ယောက် တိုးလာခဲ့သည်ကို သူမအား မည်သို့ ရှင်းပြရမှန်း သူ မဝေခွဲနိုင်ဖြစ်နေသည်။</p> <p>​"ဘာလို့ အဲဒီလို မျက်နှာနဲ့ ပြောနေတာလဲ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ" မင်ယုက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးသည်။</p> <p>​သူမသည် ခုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး လုံချန်းကိုလည်း စကားပြောရင်း ထိုင်နိုင်ရန် နေရာဖယ်ပေးကာ ပုတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>​"၂၅ ထပ်မြောက်ကိုသွားတဲ့ ဝင်ပေါက်ကို ရှာနေတုန်းက ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်အချို့ ကြုံခဲ့ရတယ်။ နေရာရွှေ့ပြောင်းတဲ့ ဝင်ပေါက်တစ်ပေါက်ပေါ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ အပင်တစ်ပင် ပေါက်နေတာကို တွေ့ခဲ့တယ်။ အဲဒီဝင်ပေါက်က ပျက်နေပြီး အပင်ကလည်း ထူးခြားနေပုံရတာနဲ့ ငါ သွားထိမိလိုက်တာ၊ တကယ်လည်း အဲဒီအပင်က အထူးအဆန်းပဲ။ ငါ့ကို မတူညီတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတွေ နေထိုင်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုဆီ ပို့လိုက်တယ်" လုံချန်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို စတင်ရှင်းပြတော့သည်။</p> <p>​"အဲဒီမှာ လူသားနဲ့တူပေမယ့် နတ်မိမယ်တောင်ပံတွေ ပါတဲ့ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုနဲ့ ငါ နေခဲ့ရတယ်။ သူတို့ကိုသူတို့ အမှောင်နတ်မိမယ်တွေလို့ ခေါ်ကြတယ်။ သူတို့က သူတို့အတွက်ရော ငါ့အတွက်ပါ အကျိုးရှိမယ့် ကိစ္စတစ်ခုကို ကူညီခိုင်းတာနဲ့ ငါကလည်း ကူညီဖို့ သဘောတူလိုက်တာပေါ့။ အဲဒီအတွက် ငါက ရတနာအချို့ ပြန်တောင်းခဲ့ပေမယ့် အထင်လွဲမှုတစ်ခုကြောင့် သူတို့က ငါ့ကို သူတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ သမီးနဲ့ လက်ထပ်ချင်တယ်လို့ ထင်သွားကြတယ်" သူက ဆက်ပြောသည်။ ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ မင်ယု၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်သွားတော့သည်။</p> <p>​"နင် လက်ထပ်ခဲ့တယ်လို့တော့ မပြောနဲ့နော်" သူမက သံသယမျက်လုံးများဖြင့် မေးသည်။</p> <p>​"အင်း... လက်ထပ်ခဲ့ရတယ်။ အဲဒါက မတော်တဆ ဖြစ်သွားတာပါ။ သူတို့က ငါ့ကို သူတို့သမီးနဲ့ လက်ထပ်ချင်တယ်အထင်နဲ့ လက်ထပ်ပွဲ ပုံဆောင်ခဲကို ငါ့ဆီ ပစ်ပေးလိုက်တာ။ ငါက ဘာမှန်းမသိဘဲ ဖမ်းလိုက်မိတာပေါ့။ အဲဒီနောက်မှာ အဲဒီပုံဆောင်ခဲက ငါ့ကိုယ်ထဲ စိမ့်ဝင်သွားပြီး အဲဒီမိန်းကလေးနဲ့ ငါ့ကြားမှာ အဆက်အသွယ်တစ်ခု ဖြစ်သွားတယ်။ အဲဒီကမ္ဘာထဲမှာ ရှိနေတုန်းက နင့်ကို အသိပေးဖို့ စောင့်နေခဲ့ရပေမယ့် ငါ့မိသားစုနဲ့ တခြားမိန်းကလေးတွေကိုတော့ ပြောပြထားပြီးသားပါ" လုံချန်းက ရှင်းပြသည်။ "ဪ... ဒါနဲ့၊ ကျိချင်းကလည်း နင့်ကို ပြောပြတဲ့အချိန်မှာ သူပါ ရှိနေချင်တယ်လို့ ပြောထားသေးတယ်"</p> <p>​သူသည် သူ၏ ကမ္ဘာတု လက်စွပ်အတွင်းမှ ကျိချင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။ ကျိချင်းသည် အခန်းထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"သူ့ကို ပြောပြပြီးပြီလား။ သူ့ရဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ရတာတော့ နင် ပြောပြပြီးပြီ ထင်တယ်" ကျိချင်းက စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ဆိုသည်။ သူမသည် ခုတင်ပေါ်သို့ တက်ကာ မင်ယု၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး မင်ယု၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ကြည့်နေသည်။</p> <p>​"အဲဒီမိန်းကလေးကိုကော ခေါ်လာခဲ့လား" မင်ယုက မေးသည်။</p> <p>​"အင်း... ခေါ်လာခဲ့တယ်။ ဒါက အထင်လွဲမှုကြောင့် ဖြစ်သွားတာဆိုပေမယ့် လက်ထပ်လိုက်တာကတော့ အစစ်အမှန်ပဲလေ။ ငါ သူ့ကို ထားခဲ့လို့ မရဘူး" လုံချန်းက သက်ပြင်းချရင်း ရှင်းပြသည်။</p> <p>​"ပြီးတော့ အဲဒီမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကိုလည်း ငါ့ရဲ့ ကမ္ဘာတုထဲကို ပို့ပေးလိုက်ပြီ။ သူတို့ အဲဒီမှာ ကိုယ်ပိုင်လူ့အဖွဲ့အစည်းကို ပြန်စလို့ရတာပေါ့။ အဲဒီမှာ ရှိနေနှင့်ပြီးသား လူတွေအတွက်လည်း ကမ္ဘာကြီးက ပိုပြီး စည်ကားသွားတာပေါ့" သူက ထပ်လောင်းပြောသည်။</p> <p>​"နင် လုပ်နိုင်သမျှ လုပ်ခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့ ဖြစ်ခဲ့တာတွေအတွက် နင့်ကို အပြစ်မတင်တော့ပါဘူး။ သူ့ကို မထားခဲ့တာက မှန်ကန်တဲ့ လုပ်ရပ်ပါပဲ" မင်ယုက ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုသည်။</p> <p>​"ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ပြောခဲ့တာပါ။ ဖြစ်ပြီးတာတွေ ဖြစ်ကုန်ပြီဆိုတော့ အခုကစပြီး ဒီလို အထင်လွဲမှုမျိုးတွေ ထပ်မဖြစ်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့မှာပေါ့။ အထင်လွဲလို့ မိန်းမရတာ တစ်ခါဆိုရင်တော့ ဟုတ်ပါပြီ၊ ဒုတိယတစ်ခါဆိုရင်တော့ ပိုဆိုးသွားပြီး ပိုပြီးတော့တောင် သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းလာလိမ့်မယ်" ကျိချင်းက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​လုံချန်းက သူမကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မပြပေ။</p> <p>​"သူ နိုးလာတော့မယ်။ နင်တို့ အခု ပြန်သွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ" အကြီးအကဲမူ နိုးလာပြီဖြစ်ကြောင်း လုံချန်း သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​ကျိချင်းနှင့် မင်ယုတို့သည် လုံချန်း၏ လက်တစ်ဖက်စီကို ကိုင်လိုက်ကြသည်။ လုံချန်းက သူတို့ကို ကမ္ဘာတုထဲသို့ ပြန်ပို့လိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း လှည့်စားခြင်း မျက်နှာဖုံးကို ပြန်ဝတ်ကာ အစွမ်းအား ဖွင့်လိုက်သည်။ သူသည် ခုတင်ပေါ်တွင် လှဲကာ မျက်လုံးမှိတ်ထားလိုက်သည်။</p> <p>​မကြာမီမှာပင် မူယွမ်သည် တံခါးဖွင့်ကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။</p> <p>​"လင်အာ... အိပ်နေတုန်းပဲလား" သူမက လုံချန်း၏ ဘေးတွင် ထိုင်ရင်း ဆိုသည်။</p> <p>​"ထတော့လေ အချစ်လေး။ သား ဆေးရေချိုးရဦးမယ်။ အဲဒါက သယးရဲ့ ကျန်းမာရေးအတွက် ကောင်းတယ်။ မနက်လည်း ရောက်တော့မယ်။ အဲဒါပြီးရင် သားရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို အာရုံစိုက်ကြမယ်လေ" သူမက ဆိုသည်။</p> <p>​လုံချန်း မျက်လုံးဖွင့်ကာ ထထိုင်လိုက်ပြီး မူယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ အမေ" လုံချန်းက မူယွမ်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>​"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ" မူယွမ်က ပြုံးလျက် ပြန်ပြောသည်။ "ကဲ... ထတော့၊ ရေသွားချိုးတော့လေ။ မြန်မြန်လုပ်။ ကျောင်းတော်ယဇ်ပူဇော်ပွဲမှာ သား အနိုင်ရအောင် လေ့ကျင့်ခန်းတွေ စရဦးမယ်"</p> <p>​လုံချန်း ခုတင်ပေါ်မှ ဆင်းကာ ရေချိုးခန်းထဲသို့ ဝင်ခဲ့သည်။ ဆေးဖက်ဝင် ရေများဖြင့် ပြည့်နေသော ရေချိုးကန်ထဲတွင် စိမ်ပြီးနောက် သူ အခန်းထဲသို့ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် မူယွမ်နှင့်အတူ မနက်စာ စားလိုက်သည်။</p> <p>​မနက်စာ စားပြီးနောက် မူယွမ်သည် လုံချန်းကို လုံးဝ လွတ်နေသော အခြားအခန်းတစ်ခန်းသို့ ခေါ်သွားသည်။</p> <p>​"အလယ်မှာ ထိုင်လိုက်ပါ။ သားက ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်တွေရော၊ အရင်က နားလည်ထားတဲ့ ဗဟုသုတတွေပါ မမှတ်မိတော့ဘူးဆိုတော့၊ ကျောင်းတော်ယဇ်ပူဇော်ပွဲမှာ အသုံးဝင်မယ့် အခြေခံကိစ္စအချို့ကို အစကနေ အမေ ပြန်သင်ပေးမယ်" မူယွမ်က အခန်းအလယ်ကို ညွှန်ပြရင်း ဆိုသည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် အခန်းအလယ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သူမ ပေးမည့် ပညာရပ်များကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ သူမက အတိအလင်း မပြောသော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်များ ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။ မည်သို့ဆို​စေ ပညာရပ်များ အလကား ရသည်က မဆိုးလှပေ။</p> <p>​မူယွမ်သည် လုံချန်း၏ ရှေ့တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ စာလိပ်တစ်လိပ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါက နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း စာလိပ်ပဲ။ အရင်ကတော့ သား ဒါအကြောင်း သိထားပြီးသား။ အခုကော တစ်ခုခု မှတ်မိသေးလား" သူမက လုံချန်းကို မေးသည်။</p> <p>​"မမှတ်မိတော့ဘူး" လုံချန်းက ခေါင်းခါပြသည်။</p> <p>​"အင်း... အမေ ထင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ။ ဒါဆို ရှင်းပြမယ်။ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း စာလိပ်တွေဆိုတာ ပညာရပ်တွေရဲ့ ဗဟုသုတတွေ ပါဝင်တဲ့ စာလိပ်တွေပေါ့။ ဒါတွေက တိုက်ခိုက်ရေးကျမ်းစာအုပ်တွေထက် ပိုကောင်းတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါတွေက ကျင့်ကြံပုံ နည်းစနစ်တွေကိုပဲ ဖော်ပြတာမဟုတ်ဘဲ အဲဒီပညာရပ်တွေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အနှစ်သာရတွေကိုပါ ထည့်သွင်းပေးထားလို့ပဲ"</p> <p>​"ဒါကြောင့်လည်း ဒါတွေက သာမန်စာအုပ်တွေထက် ပိုတန်ဖိုးရှိတာပေါ့။ ဒီအထောက်အပံ့နဲ့ဆိုရင် ပညာရပ်တစ်ခုကို ကိုယ့်ဘာသာ ဖတ်ရှုနားလည်ဖို့ ကြိုးစားတာထက် ပိုပြီး လွယ်လွယ်ကူကူ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်တယ်"</p> <p>​"အကြမ်းဖျင်း ပြောရရင် ပုံမှန် ကျင့်ကြံနားလည်ဖို့ သုံးလလောက် ကြာမယ့် ပညာရပ်တစ်ခုကို ဒီစာလိပ်နဲ့ဆိုရင် သုံးရက် ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက်နည်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ သင်ယူနိုင်တယ်။ အမေတို့ဆီမှာ ယဇ်ပူဇော်ပွဲအတွက် တစ်ပတ်ပဲ အချိန်ရှိတော့တယ်။ အရင်က သား နားလည်ထားပြီးသား ပညာရပ်တွေ ပါဝင်တဲ့ ဒီလိုစာလိပ် သုံးစောင်ကို သား နားလည်အောင် လုပ်ရမယ်။ သား မမှတ်မိတော့ဘူးဆိုပေမယ့် သားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ ဒါတွေကို မှတ်မိနေဦးမှာပဲ။ ဒုတိယအကြိမ် ပြန်ပြီး နားလည်ဖို့က ပိုလွယ်လိမ့်မယ်။ သား ဒါကို လုပ်နိုင်မယ်လို့ အမေ ယုံကြည်တယ်" သူမက ထပ်လောင်း ပြောကြားလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save