~"ဒီကောင်လေးကို သေချာပေါက် ပညာပေးမှ ရမယ်"
ချီခယ်ချင်း ကိုယ်တိုင်လည်း အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသော်လည်း၊ သူမက ချက်ချင်းပင် စိတ်ကို ပြန်လည် အားတင်းကာ လူအုပ်ကြီးကို ပြောလိုက်၏။
"ထားလိုက်ပါတော့... သဘောတူညီမှု မရတာကလည်း သာမန် ကိစ္စတစ်ခုပါပဲ။ ကျွန်မတို့ ဆုံမှတ် ကို ရှာဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ကြတာပေါ့"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စစ်ခုန်လန် မှာ အလွန်တရာ နေရခက်သွားတော့သည်။
'ကျစ်... အရင်တုန်းက ငါ စိမ်းပြာ နက်ရှိုင်း အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး သူမဆီ လာပူးပေါင်းတုန်းကကျတော့... သူက ငါ့တပ်ဖွဲ့ကို ဖျက်သိမ်းပြီး သူ့တပ်ဖွဲ့ထဲ ဝင်ရမယ်ဆိုပြီး အရမ်းကို အာဏာပြခဲ့တာ။ အခု နင်ချီ နဲ့ တွေ့တော့မှ သူက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သတ္တိကြောင်သွားရတာလဲ'
စစ်ခုန်လန် သည် ချီခယ်ချင်း ၏ တပ်ဖွဲ့ထဲမှ ခွဲထွက်ရန် ချက်ချင်း စဉ်းစားလိုက်၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤအခြေအနေအတိုင်း ဆက်သွားနေမည် ဆိုပါက သူသည် ချီခယ်ချင်း ကို အသုံးချ၍ နင်ချီ ကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။
စစ်ခုန်လန် သည် ယခင်က ဖူယောင် နယ်မြေ မှ လူများ၏ (၃၀) ရာခိုင်နှုန်းကို ဦးဆောင်ခဲ့သူ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူက ချီခယ်ချင်း ထံမှ ခွဲမထွက်ခဲ့လျှင် နောက်ပိုင်း ဆုံမှတ်များကို သိမ်းပိုက်ရာတွင် သူ ဘယ်လောက်တောင် အကျိုးအမြတ် ရနိုင်တော့မည်နည်း။
ထိုအချက်ကို တွေးမိလိုက်သောအခါ စစ်ခုန်လန် က ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်သည်။ သူတို့ နင်ချီ ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်း အကွာအဝေးမှ လွတ်ကင်းသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ လူများကို ဦးဆောင်ကာ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားမည်ဟု စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်၏။
ပထမအချက် အနေဖြင့် သူ ကိုယ်တိုင် ဆုံမှတ် တစ်ခုကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့လျှင် ပိုမိုများပြားသော အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။
ဒုတိယအချက် အနေဖြင့် သူသည် အခြားသူများကို အသုံးချကာ နင်ချီ ကို ရှင်းလင်းရန် အခွင့်အရေးများကို ရှာဖွေလိုသေးသည်။
အကယ်၍ ချီခယ်ချင်း ထံမှ ထိုအခွင့်အရေးကို မရနိုင်ဘူး ဆိုလျှင်တောင် လန်ယာ နယ်မြေ မှ ကျင့်ကြံသူများ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။ သူတို့နဲ့မှ အဆင်မပြေဘူး ဆိုလျှင်တောင် ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူများ ရှိနေသေး၏။
နင်ချီ ကို သေတွင်းပို့ရန် နည်းလမ်း မရှာနိုင်ဘူး ဆိုတာကို စစ်ခုန်လန် လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။
နင်ချီ ၏ တိုးတက်မှု အရှိန်အဟုန်မှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ အကယ်၍ သူသာ ဆက်လက် ကြီးထွားလာမည် ဆိုပါက ဘိုးဘေးကြီး ကိုယ်တိုင် ရောက်လာလျှင်တောင်မှ နင်ချီ ကို ဒုက္ခပေးနိုင်စွမ်း ရှိပါဦးမည်လား ဆိုသည်ကို စစ်ခုန်လန် မခန့်မှန်းနိုင်တော့ချေ။
...
ချီခယ်ချင်း ဦးဆောင်သော ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့သည် ပင်မ တပ်ဖွဲ့ကြီးနှင့် ပြန်လည် ပူးပေါင်းတော့မည့် အချိန်မှာပင်...
နင်ချီ သည် သူ ဆောင်ထားသော ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြား ထံမှ တုန်ခါမှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူက ချက်ချင်း ထုတ်ယူ၍ သတင်းစကားများကို ဖတ်ကြည့်လိုက်ရာ သတင်း နှစ်စောင် ဝင်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။
ပထမ သတင်းမှာ - "ကိုးလေး... နောက်ဆုံးတော့ တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ ထဲမှာ မင်းနဲ့ ပြန်ဆုံရပြီပေါ့ကွာ"
ပေးပို့သူ - တာအိုဆရာ လုံရှန်း
ဒုတိယ သတင်းမှာ - "ဂျူနီယာမောင်လေး...ငါနဲ့ ဆရာက ဖူယောင် နယ်မြေ တပ်ဖွဲ့ကြီးထဲမှာ ရောက်နေတာ... ငါတို့ ဘယ်တော့လောက် တွေ့ကြမလဲ... အရင်တစ်ခေါက်က နင်.. ကတိပေးထားတဲ့ သေရည်ကိုတော့ မမေ့နဲ့နော်"
ပေးပို့သူ - ယဲ့ချင်းဟယ်
မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်းများထံမှ သတင်းစကားများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နင်ချီ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခပ်ပြုံးပြုံး အမူအရာလေး တစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်လာတော့သည်။
သူက ဖူယောင် နယ်မြေ တပ်ဖွဲ့ကြီး ရှိရာဘက်သို့ အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်ကာ ထိုတပ်ဖွဲ့ကြီးထဲတွင် ရှာဖွေကြည့်လိုက်ရာ၊ မကြာမီမှာပင် ထိုနှစ်ဦး၏ ပုံရိပ်များကို ရှာတွေ့သွား၏။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုနှစ်ဦးကလည်း နင်ချီ ကို သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံများဖြင့် လှမ်း၍ ရှာဖွေနေပုံ ရ၏။
သူတို့ သုံးဦး၏ အာရုံခံမှုများ လေထဲတွင် ဆုံတွေ့သွားကြသောအခါ သူတို့၏ ရင်တွင်း၌ လှိုက်မောဖွယ် ခံစားချက်များ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာကြတော့သည်။
သို့သော် သူတို့ သုံးဦးစလုံး၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များကမူ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိဘဲ အခြားသူများ ရိပ်မိသွားစေမည့် မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မပြသခဲ့ကြချေ။
နင်ချီ က သူတို့ တစ်ယောက်စီထံသို့ ပြန်စာ ပို့လိုက်သည်။
"ဆရာ... ဆရာက အရမ်းကို ခန့်ညားလာတာပဲဗျာ။ နောက်ရက်အနည်းငယ် နေရင် တာအိုဆရာ ပိုင်ရှန်နဲ့ ကျွမ်းချန် တို့ကို ခေါ်ပြီး ဆရာ့ဆီ လာခဲ့ပါ့မယ်"
"စီနီယာအစ်မကြီး... ကျွန်တော်တို့ တွေ့ရမယ့်နေ့က သိပ်မဝေးတော့ပါဘူး။ အစ်မ အတွက် သေရည်ကို ကျွန်တော် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီးပါပြီ"
နင်ချီ ၏ ပြန်စာများကို ရရှိလိုက်သောအခါ တာအိုဆရာ လုံရှန်း နှင့် ယဲ့ချင်းဟယ် တို့က တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေတော့၏။
နင်ချီ သည် မည်သည့်အခါကမျှ လေလုံးမိုးလုံးကြီး မပြောတတ်ချေ။ သူက သိပ်မကြာတော့ဘူးဟု ပြောလျှင် အမှန်တကယ်ပင် သိပ်မကြာတော့ကြောင်း သေချာလှပေသည်။
သူတို့က နောက်ထပ် ပြန်စာများ ထပ်ပို့လိုက်ကြပြန်၏။
"ကိုးလေး... စိမ်းပြာ နက်ရှိုင်း အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း က မင်းအပေါ် ရန်ငြိုးထားနေပုံ ရတယ်။ မင်းက သူတို့ကို ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ ငါ သိပေမဲ့လည်း မင်းအတွက် ငါ စောင့်ကြည့်ပေးထားပါ့မယ်"
"ကိုးလေး... နင်က တကယ် တော်လွန်းပါတယ်။ နောက်တစ်ခါ ငါတို့ တွေ့တဲ့အခါကျရင် ငါနဲ့ ဆရာက နက်ရှိုင်းသော မိန်းမပျို ဂိုဏ်း က လူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး နင့်ဆီ တိုက်ရိုက် လာပူးပေါင်းမယ်လေ... အမှောင်ထဲကနေ အလင်းဆီကို ကူးပြောင်းလာတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါတော့"
သူတို့ သုံးဦးသည် မရေမတွက်နိုင်သော သတင်းစကားများကို အပြန်အလှန် ဖလှယ်ခဲ့ကြပြီး၊ အစစ်အမှန်သိုင်း ကမ္ဘာ တွင် အတူရှိခဲ့စဉ်က ရရှိခဲ့သော ပျော်ရွှင်မှုများကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ခံစားလိုက်ကြရသည်။
နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ တပ်ဖွဲ့ကြီးသည် တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် ကို ဆင့်ခေါ်သည့် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။
ကောင်းကင်ကြယ် နှင့် မြေကမ္ဘာကြယ် တို့က တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နေကြပြီး ဤနေရာရှိ အခြားသော စွမ်းအင် အားလုံးကို ယင်ယန် အပြန်အလှန် ချေဖျက်သည့် အဆင့်အထိ ဖိနှိပ်ထားလိုက်ကြသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ နင်ချီ က လုံးဝ ဝင်ရောက် မစွက်ဖက်တော့ပေ။ သူတို့က ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကိုသာ အားကိုး၍ ကျန်ရှိနေသော လုပ်ငန်းစဉ် အားလုံးကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့ကြ၏။
ရုတ်တရက် တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် က ဆင်းသက်လာပြီး ဆုလာဘ်များကို တစ်ဖန် ခွဲဝေပေးပြန်သည်။
ဤအရာမှာ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူများ၏ လက်ထဲမှ လုယူခဲ့သော အလယ်အလတ်အဆင့် ဆုံမှတ် တစ်ခု ဖြစ်သည့်အပြင်၊ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့် တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် ထံမှ ရရှိသော ဆုလာဘ်များမှာလည်း ပုံမှန်ထက် များစွာ ပိုမို များပြားနေခဲ့ပေသည်။
အလယ်အလတ်အဆင့် စည်းမျဉ်း အပိုင်းအစ (၁၃) ခု၊ အလွန်သေးငယ်သော စည်းမျဉ်း အပိုင်းအစ (၃၉) ခု။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နယ်မြေအရှင်သခင် ဖြစ်သော နင်ချီ ကိုလည်း ကမ္ဘာ့စွမ်းအား (၂၀) မျှင် တိတ်တဆိတ် ချီးမြှင့်လိုက်၏။
မီးလျှံငှက် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ထံမှ ရရှိခဲ့သော အရင်းအမြစ် အမျိုးမျိုးနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ တပ်ဖွဲ့ကြီးသည် ကြီးမားလှသော အကျိုးအမြတ်ကြီး တစ်ခုကို ထပ်မံ ရရှိသွားခဲ့ပြန်သည်။
အရာအားလုံး ပြီးစီးသွားသောအခါ နင်ချီ က ဝိညာဉ်ရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တပ်ဖွဲ့ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ နောက်ထပ် ဆုံမှတ် ဆီသို့ ချီတက်သွား၏။
နောက်ထပ် ဆုံမှတ် မှာ ဤနေရာမှ လီတစ်သောင်းကျော် ကွာဝေးသော အရှေ့မြောက် အရပ်တွင် တည်ရှိပေသည်။
နင်ချီ က ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ပျံသန်းနေရင်း ယခင် ဆုံမှတ် မှ ရရှိခဲ့သော အချက်အလက်များကို အသေအချာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ လေ့လာလိုက်ပြီး၊ ဝိညာဉ်ရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို အနည်းငယ် ပြုပြင်မွမ်းမံကာ ပိုမို တိကျလာစေရန် ဖန်တီးလိုက်၏။
ယခုအခါ နင်ချီ တွင် အသေးစား ဆုံမှတ် များ၊ အလယ်အလတ်အဆင့် ဆုံမှတ် များနှင့် ရန်သူ့နယ်မြေ တစ်ဝက် များ၏ အချက်အလက်များ ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ၊ ထိုအရာများကို စုစည်းကာ ဝိညာဉ်ရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ထဲသို့ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် သည် ၎င်းထောက်လှမ်းတွေ့ရှိသော ဆုံမှတ် များမှာ အသေးစားလား၊ အလယ်အလတ်အဆင့်လား ဆိုသည်ကို ခွဲခြား သိမြင်နိုင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
ကြီးမားသော ဆုံမှတ် တစ်ခုကိုသာ ရှာတွေ့သွားမည် ဆိုပါက နင်ချီ အနေဖြင့် ဝိညာဉ်ရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို အပြည့်အဝ ပြည့်စုံ ကောင်းမွန်အောင် ဖန်တီးနိုင်တော့မည် ဖြစ်၏။
သူက ဝိညာဉ်ရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ထဲသို့ ဝိညာဉ်ချီ များကို ထပ်မံ သွင်းနှံလိုက်ရာ၊ ၎င်းအပေါ်ရှိ အပ်တံလေးက လှုပ်ခါသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အရှေ့မြောက် အရပ်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ညွှန်ပြသွားတော့သည်။
ဤတစ်ကြိမ်မှာ ယခင်နှင့် မတူတော့ချေ။ ယခင်က အရှေ့မြောက်ဘက်သို့ ညွှန်ပြစဉ်က အပ်တံလေးမှာ ယိမ်းယိုင်ကာ မရေမရာ ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လုံးဝ တိကျ သေချာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
နင်ချီ က သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို တစ်ချက် ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ မကြာသေးမီကမှ အသစ် ထည့်သွင်းထားသော ဆုံမှတ် ၏ အရွယ်အစားကို ခွဲခြားသည့် လုပ်ဆောင်ချက်မှာ အလုပ်မလုပ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်၏။
ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းညွှန်ပြနေသော ဆုံမှတ် အသစ်မှာ သေချာပေါက် ကြီးမားသော ဆုံမှတ် တစ်ခု ဖြစ်ရပေမည်။ အကြောင်းမူကား သူသည် ကြီးမားသော ဆုံမှတ် များ၏ အချက်အလက်များကို သံလိုက်အိမ်မြှောင်ထဲသို့ မထည့်သွင်းရသေးသောကြောင့်ပင်။
"တပ်ဖွဲ့အားလုံး အရှိန်မြှင့်ကြ... နောက်ထပ် ဆုံမှတ် က အကြီးစား ဆုံမှတ် တစ်ခုပဲ"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ မှ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးမှာ တပြိုင်နက်တည်း တုန်လှုပ် သွားကြပြီး၊ သူတို့၏ ပျံသန်းမှု အရှိန်ကို ချက်ချင်းပင် (၃၀) ရာခိုင်နှုန်းခန့် မြှင့်တင်လိုက်ကြ၏။
တိုက်ဆိုင်စွာပင် ချီခယ်ချင်း ဦးဆောင်သော ဖူယောင် နယ်မြေ တပ်ဖွဲ့ကြီးသည်လည်း အရှေ့မြောက် အရပ်ဆီသို့ ဦးတည် ချီတက်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
နင်ချီ နှင့် သူ၏ တပ်ဖွဲ့ကြီး အနောက်မှ ဒရောသောပါး လိုက်ပါလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချီခယ်ချင်း နှင့် သူမ၏ အဖွဲ့မှာ ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားကြတော့သည်။
***