~မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး ငါးပါးက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ခြင်္သေ့ မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး က ပြန်ဖြေလိုက်၏။
"သခင်... ကျွန်တော်တို့က နယ်မြေများ ပင်လယ် ကနေ ထွက်လာနိုင်ခဲ့ပြီလေ။ ဒါကြောင့် စုပ်ယူဖို့ လွယ်ကူတဲ့ ဆုံမှတ်ပုလဲ လိုမျိုး ပစ္စည်းနဲ့ တွေ့တဲ့အခါ... အပိုင်း ငါးပိုင်း ခွဲပြီး တစ်ကောင် တစ်ပိုင်းစီ မျိုချလိုက်တာပါ"
နင်ချီ ဆွံ့အသွားရ၏။ ဤလုပ်ရပ်ကို သားရဲ၏ ပါးစပ်ထဲမှ အစာလုခြင်းဟု ခေါ်ဆိုနိုင်မည်လား။
သို့သော် သူ လုပ်ရမည်သာ ဖြစ်၏။ သူက ပြောလိုက်၏။
"ပြန်ထုတ်ပေးကြ... မင်းတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက အရမ်း ကြမ်းတမ်းလွန်းတယ်။ နောက်မှ လျော်ကြေး အနေနဲ့ တခြား တစ်ခုခု ငါ ပြန်ပေးပါ့မယ်"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး ငါးပါးမှာ လုံးဝ တွေဝေ မနေတော့ဘဲ၊ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် စက်ဝိုင်းပုံ နေရာယူလိုက်ကြပြီးနောက် ပြိုင်တူ ပါးစပ် ဟလိုက်ကြသည်။
သူတို့က ဆုံမှတ်ပုလဲ ၏ အပိုင်းအစ ငါးခုကို ပြန်အန်ထုတ်လိုက်ကြရာ၊ တစ်ခုစီတိုင်းမှာ အလယ်အလတ်အဆင့် ဆုံမှတ်ပုလဲ တစ်ခုခန့် အရွယ်အစား ရှိ၏။
ထိုအပိုင်းအစများ အပြင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ထူးဆန်းသော ဆွဲငင်အား တစ်ခုကြောင့် အချင်းချင်း ချိတ်ဆက်သွားကြပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် တစ်ခုတည်း အဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားကြတော့သည်။
စကော တစ်ချပ်စာခန့် ကြီးမားသော ဆုံမှတ်ပုလဲကြီး တစ်ခုက နင်ချီ နှင့် မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး ငါးပါး၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ဖွဲ့တည်လာ၏။
ပတ်ပတ်လည်၌ နူးညံ့သော အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေ၏။
ဆုံမှတ်ပုလဲ ပေါ်လာခြင်းကြောင့် ဤနေရာရှိ ဝိညာဉ်ချီ များမှာ ဆူပွက်နေသော ရေများအလား ကခုန်သွားကြကာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ အကြီးအကျယ် တိုးပွားလာတော့သည်။
ဤသည်မှာ နင်ချီ ပထမဆုံး အကြိမ် မြင်ဖူးသော ကြီးမားသည့် ဆုံမှတ်ပုလဲကြီးပင် ဖြစ်ချေသည်။ သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထို ပုလဲ ကြီးက သူ၏ အနီးသို့ ပျံသန်းလာ၏။
နင်ချီ က မုန်ညင်းစေ့ တစ်စေ့စာမျှ သေးငယ်သော နေရာလေးထဲသို့ ကျယ်ပြောလှသော ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲသွင်း ကျုံ့ဝင်စေနိုင်သည့် နည်းစနစ် ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ပုလဲ က သူ့အနီးသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မူ လက်သီးဆုပ် တစ်လုံးစာ အရွယ်အစားခန့်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး သူက လက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ထားလိုက်၏။
၎င်း၏ အရွယ်အစားမှာ သေးငယ်သွားသော်ငြားလည်း ၎င်းအပေါ်ရှိ စွမ်းအင်များမှာမူ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိချေ။
နင်ချီ က သေချာစွာ အကဲခတ် ကြည့်ရှုတော့မည့် အချိန်မှာပင်၊ ရုတ်တရက် ကမ္ဘာမြေကြီး တစ်ခုလုံး အရောင်များ ပြောင်းလဲသွား၏။
ဤနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံး မည်သို့ ဖြစ်သွားမှန်း မသိဘဲ နီရဲသော အရောင်များ လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။
သူ၏ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံပေါ်တွင်လည်း အနီရောင်များ ရောင်ပြန်ဟပ်နေပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ နွေးထွေးမှု တစ်ခု စိမ့်ဝင်လာသလို ခံစားလိုက်ရ၏။
သူက မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး ငါးပါးကို တစ်ချက် အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်ရာ၊ သူတို့လည်း တွေဝေသွားကြပြီး အနီရောင် အလင်းတန်းများ ဘယ်ကလာသလဲ ဆိုတာကို သိနိုင်ရန် ဟိုဟိုဒီဒီ လိုက်လံ ရှာဖွေနေကြ၏။
အနီရောင် အလင်းတန်းများက ဆက်လက် ပျံ့နှံ့ ဖြာထွက်နေပြီး၊ ကောင်းကင်ယံ အထက်တွင် နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်များအလား တောက်ပလှသော တိမ်လွှာများ ရုတ်တရက် ဖွဲ့တည်လာတော့သည်။
ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် အကြိတ်အနယ် တိုက်ခိုက်နေကြဆဲ ဖြစ်သော ကျင့်ကြံသူ အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့မှာလည်း ထိုအနီရောင် အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရ၏။
ထို မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်လေး အတွင်းမှာပင် မီးလျှံငှက် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ၏ တစ်ဝက်ခန့်မှာ မျိုးတုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ကျင့်ကြံသူ အားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ နီရဲနေကြပြီး သူတို့၏ သူငယ်အိမ်များပင် အနီရောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။
လူအများအပြားက အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။
"နယ်မြေအရှင်သခင် ပြန်လာပြီ"
"နယ်မြေအရှင်သခင် က ငါတို့ကို ကယ်တင်ဖို့ လာပြီ"
"ဟားဟား... မင်းတို့ အားလုံး သေဖို့သာ ပြင်ထားကြတော့"
ချီခယ်ချင်း နှင့် အခြားသူများ ဖြစ်စေ၊ ဓားဘိုးဘေးကြီး နှင့် အခြားသူများ ဖြစ်စေ... အားလုံးက လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် တွေဝေသွားကြတော့သည်။
နယ်မြေအရှင်သခင် ဟုတ်လား။
သူတို့ဆီမှာလည်း ရှိတာပဲလေ။ ဒီလောက်အထိ အုတ်အော်သောင်းတင်း ဖြစ်နေဖို့ တကယ်ပဲ လိုလို့လား။
သူတို့ ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင်၊ သူတို့အပေါ် ရောင်ပြန်ဟပ်နေသော အနီရောင် အလင်းတန်းများထံမှ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များအပေါ်သို့ ဖိချလာပြီး လေးလံသွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ကြရ၏။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မီးလျှံငှက် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း မှ လူများသည် အားဆေး တစ်ခွက် သောက်လိုက်ရသည့်အလား၊ နဂါးများကဲ့သို့ ရုတ်တရက် အားအင်များ ပြည့်ဝလာကြပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းများမှာ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် တိုးတက်သွားကြတော့သည်။
နီရဲနေသော နံနက်ခင်း အလင်းရောင်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခုက လေထဲတွင် ဝေဝါးစွာ ပျံ့လွင့်လာ၏။
"ဘယ်သူက ငါ့ရဲ့ မီးလျှံငှက် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း က လူတွေကို လာထိခိုက်နေတာလဲ"
ထိုအသံက လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။
ချီခယ်ချင်း နှင့် အခြားသူများ နောက်ဆုံးတွင် မျက်နှာ ကွက်ခနဲ ပျက် သွားကြတော့သည်။
ဒါက မီးလျှံငှက် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း က ကျင့်ကြံသူ တွေ ပြောတဲ့ နယ်မြေအရှင်သခင် ဆိုတာလား။
ဘာလို့ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေက ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ ဆန္ဒတော် နဲ့ အနည်းငယ် ဆင်တူနေရတာလဲ။
ဓားဘိုးဘေးကြီး နှင့် အခြားသူများ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားကြ၏။
နယ်မြေအရှင်သခင် မှာ ဤမျှ ကြီးမားသော စွမ်းရည်များ ရှိနေမည် ဆိုပါက... မဟာမိတ် ခေါင်းဆောင်ကြီး ထံမှ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးကို သူတို့ ဘာကြောင့် တစ်ခါမှ မခံစားခဲ့ရသနည်း။
ချီခယ်ချင်း ဦးဆောင်သော ဖူယောင် နယ်မြေ တပ်ဖွဲ့ကြီးမှ လူအများအပြားသည် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး၊ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ အပြည့်အဝဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လိုက်လံ ကြည့်ရှုနေကြတော့သည်။
***