Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ နှိုင်းယှဉ်ချက်.. ဒါကို ရက်စက်တယ်လို့ ခေါ်တာလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>~မွန်းတည့်ချိန်။ အရိုးသင်္ချိုင်း ချောက်ကမ်းပါး။ မိစ္ဆာပေါင်း တစ်သောင်း တွေ့ဆုံပွဲ၏ ဗဟိုကွင်းပြင်ကျယ်၌ ဖြစ်၏။</p> <p>ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ ဥချိုမှုတ်သံနှင့်အတူ... အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ လက်ရွေးစင်များ စုဝေးရာ ဤပွဲတော်ကြီးမှာ တရားဝင် စတင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကွင်းပြင်အလယ်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော အရိုးဖြူများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် စင်မြင့်ကြီးထက်ဝယ်... အရှေ့ဘက် အရပ်ကို စိုးမိုးထားသော သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် သွေးခြောက်သွေ့ အရှင်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပိန်လှီခြောက်ကပ်နေပြီး သိပ်သည်းလှသော သွေးညှီနံ့များက သူ့ကို ဝန်းရံထားကာ၊ သူ၏ အသံမှာလည်း အက်ကွဲပြီး နားငြီးစရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p>“တာအိုရောင်းရင်းတို့... ယနေ့ ကျင်းပတဲ့ ဒီပွဲတော်ကြီးဟာ မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ အတွက်ရော၊ အာဏာကို ပြသဖို့ အတွက်ပါ ဖြစ်ပါတယ်"</p> <p>“ရှေးခေတ် ကတည်းက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ သူကိုသာ လေးစားကြတာလေ။ ဒီနေ့ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးက သူရဲကောင်းတွေ စုဝေးနေကြပြီဆိုတော့... ကိုယ့်ရဲ့ နည်းလမ်းလေးတွေကို ထုတ်ပြပြီး အားလုံးရဲ့ အမြင်အာရုံကို ကျယ်လောင်စေရအောင်။ ဒီ ချန်ဝူ ဒေသမှာ ဘယ်သူက မိစ္ဆာတွေထဲက မိစ္ဆာအစစ်လဲ ဆိုတာကို ကြည့်ကြသေးတာပေါ့ဗျာ"</p> <p>ဤစကားအဆုံးတွင် ပရိသတ်များထံမှ သြဘာပေးသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ဒါက မိစ္ဆာပေါင်း တစ်သောင်း တွေ့ဆုံပွဲ၏ ရိုးရာ အစီအစဉ် တစ်ခုဖြစ်သော ‘ရက်စက်မှု ပြိုင်ပွဲ’ ပင် ဖြစ်သည်။ ဘယ်သူ့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းက ပိုပြီး ရက်စက်သလဲ၊ ဘယ်သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ပိုပြီး ယုတ်မာသလဲ ဆိုတဲ့ အပေါ် မူတည်ပြီး... ထိုသူသည် ပိုမို လေးစားခံရမည် ဖြစ်ကာ စကားပြောခွင့် အာဏာကိုလည်း ပိုမို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ပထမဆုံး စင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားသူမှာ... တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဦးခေါင်းခွံ တက်တူးများ အပြည့် ထိုးထားသော လူသန်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူကား ‘အရိုးချေမွ ဂိုဏ်း’ ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>“ဟက်... ရက်စက်မှု အကြောင်း ပြောရမယ် ဆိုရင်တော့... ငါတို့ အရိုးချေမွ ဂိုဏ်းကို ဘယ်သူမှ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဟေ့"</p> <p>လူသန်ကြီးသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဒုန်းခနဲ မြည်အောင် ထုလိုက်ပြီး... ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။</p> <p>“ဒီ ‘ဝိညာဉ်ချေမွ အရိုးတူ’ ကို ဖန်တီးနိုင်ဖို့ အတွက်... ငါဟာ သေမျိုးလောကက မြို့သုံးမြို့ကို သတ်ဖြတ် ရှင်းလင်းခဲ့တာကွ။ လူသောင်းချီရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ဆွဲထုတ်ခဲ့တယ်။ မွေးကင်းစ ကလေးလေးကိုတောင် ငါ ချမ်းသာ မပေးခဲ့ဘူး။ နားထောင်ကြည့်စမ်း... ဒီ တူကြီးဆီက ထွက်ပေါ်နေတဲ့ ငိုကြွေးသံတွေကို။ အဲ့ဒါ ငါ့ရဲ့ ရွှေတံဆိပ်ဆုတွေပဲဟေ့"</p> <p>စကားအဆုံးတွင် သူသည် လက်ထဲမှ အရိုးတူကြီးကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ... တစ္ဆေများ၏ ငိုကြွေးသံများကို သဲ့သဲ့မျှ ကြားလိုက်ကြရ၏။</p> <p>ပရိသတ်များထံမှ ချီးကျူးသံများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ “အရိုးချေမွ ဂိုဏ်းချုပ်ပီပီ တကယ့်ကို ရက်စက်တာပဲဗျာ"</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်... ပတ်တီးများဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးကို ပတ်ထားပြီး မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးနှစ်လုံးသာ ဖော်ထားသည့် အဘွားအို တစ်ဦး လွင့်မျောလာ၏။ သူမကား ‘အဆိပ်သောင်းချီ လိုဏ်ဂူ’ ၏ အဘွားကြီးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>“မြို့ကို သတ်ဖြတ် ရှင်းလင်းတာလောက်က ဘာများ အစွမ်းအစ ရှိလို့လဲ။ အဲ့ဒါက အောက်ခြေ အလုပ်ကြမ်းသမားတွေရဲ့ အလုပ်တွေလေ"</p> <p>အဘွားအိုက ယုတ်မာစွာ နှစ်ချက်မျှ ရယ်မောလိုက်ပြီး... သွေးများ တစက်စက် ကျနေဆဲ ဖြစ်သော ခရမ်းရောင် နှလုံး တစ်ခုကို သူမ၏ လက်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်၏။</p> <p>“‘အဆိပ်သောင်းချီ နှလုံးစား လက်ဝါး’ ကို ကျင့်ကြံနိုင်ဖို့ အတွက်... ငါ ကိုယ်တိုင် ငါ့တပည့် (၉၉) ယောက်ရဲ့ နှလုံးတွေကို ဖောက်ထုတ်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ အဆိပ်ငါးမျိုးရဲ့ သွေးတွေထဲမှာ ရက်ပေါင်း (၄၉) ရက်တိုင်တိုင် စိမ်ပြီးမှ ဒီအဆိပ်ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တာပဲ။ အခုဆိုရင် ငါ့ရဲ့ သွေးတစ်စက်က... အဆင့် (၂) မိစ္ဆာသားရဲကိုတောင် ချက်ချင်း သေစေနိုင်တယ်။ ငါ့ကို လာထိရဲတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို... ချက်ချင်းကို ပြည်တွေ ဖြစ်သွားစေရမယ်”</p> <p>“ရှူး...”</p> <p>စင်အောက်ရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများမှာ အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပင့်သက် ရှိုက်မိလိုက်ကြ၏။</p> <p>ဒီ အဘွားအိုကတော့ တကယ့်ကို ရက်စက်လွန်းလှသည်။ ကိုယ့်တပည့်ကိုယ်တောင် သတ်ရက်တယ် တဲ့လား။</p> <p>ထို့နောက် နောက်ထပ် မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် အချို့ စင်ပေါ်သို့ တက်လာကြပြန်၏။ အချို့က ကိုယ့်ညီအစ်ကိုအရင်းကို ဖုတ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ကြောင်း ကြွားလုံးထုတ်ကြပြီး... အချို့ကမူ ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်မှ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ ဘယ်နှစ်ယောက်ကို အသုံးချပြီး ကျင့်ကြံခဲ့ကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။</p> <p>တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်... စင်မြင့်ကြီးပေါ်၌ ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းလှသော လေအေးများ တိုက်ခတ်နေတော့၏။ လေထုထဲတွင်လည်း သွေးညှီနံ့များ ပြည့်နှက်နေကာ... လူမဆန်သော လုပ်ရပ် အမျိုးမျိုးကြောင့် လူတိုင်း၏ ကျောရိုး တစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်သွားကြရ၏။</p> <p>သို့သော်လည်း...</p> <p>ဂုဏ်ထူးဆောင် နေရာတွင် ထိုင်နေကြသော ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းသားများ၏ တုံ့ပြန်မှုများမှာမူ... လုံးဝ (လုံးဝ) ဂရုမစိုက်သည့် ပုံစံများ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>ပျင်းစရာ ကောင်းတယ်လို့တောင် ပြော၍ ရ၏။</p> <p>ဒါပဲလား။</p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာ က သန်းဝေလိုက်ပြီး ခြေချောင်းများကိုပင် ကလော်နေသေး၏။ ထို့နောက် ဘေးနားရှိ ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် ကို လှည့်ကာ ဆိုလိုက်သည််။</p> <p>“ဒီ ဇာတ်ကွက်ကြီးက အရမ်း ရိုးအီနေပြီ။ မြို့ကို သတ်ဖြတ် ရှင်းလင်းတာလား။ တပည့်တွေကို သတ်တာလား။ ဒါတွေက လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တွေ ကတည်းက အွန်လိုင်း ဝတ္ထုတွေထဲမှာ သုံးခဲ့တဲ့ ဗီလိန်တွေရဲ့ ဇာတ်ကွက်တွေပဲလေ။ ဘာမှ အသစ်အဆန်း မပါဘူး"</p> <p>“ဟုတ်တယ်"</p> <p>ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် က စိတ်ပျက်လက်ပျက် ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။</p> <p> “ငါက နည်းပညာမြင့် ရာဇဝတ်မှုတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ လှည့်ကွက်တွေကိုများ မြင်ရမလားလို့ ထင်နေတာ။ အကုန်လုံးက အောက်တန်းကျတဲ့ အကြမ်းဖက်မှုတွေချည်းပဲ။ ပျင်းစရာကြီး"</p> <p>ဇီဝခွေးလေး ကလည်း မျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်ရင်း အထင်သေးစွာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>“ဟို အဘွားကြီးက အဆိပ်အကြောင်း ကြွားနေသေးတယ်"</p> <p>“သူ့ရဲ့ အဆိပ်က... မနေ့က ငါ့ရဲ့ ဖိုထဲက ထွက်လာတဲ့ စွန့်ပစ်ဓာတ်ငွေ့လောက်တောင် အဆိပ် မပြင်းဘူးလေ။ မနေ့က အဲ့ဒါကို တစ်ချက် ရှူမိလိုက်တာ... ငါ့သွေး (၈၀) ရာခိုင်နှုန်းလောက် ချက်ချင်း ကျသွားပြီး... အခုထိ အဆုတ်တွေ ယားနေတုန်းပဲ"</p> <p>ကစားသမားများ၏ တိုးတိုးလေး ပြောဆိုနေမှုများမှာ အသံမကျယ်လောင်သော်လည်း... လူတိုင်း ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်နေကြသည့် တိတ်ဆိတ်နေသော ဤနေရာ၌မူ... အလွန်တရာ ရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်နေတော့၏။</p> <p>စင်ပေါ်ရှိ အဘွားအို၏ နားများမှာ အလွန် လျင်လှသဖြင့် ‘ပျင်းစရာကြီး’ ဆိုသည့် စကားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ကြားလိုက်ရ၏။ သူမသည် ခေါင်းကို ဆတ်ခနဲ လှည့်လိုက်ပြီး... မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ နေရာဆီသို့ စိုက်ကြည့်ကာ စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>“ဘယ်ကောင်တွေလဲဟေ့။ ငါ့ကို ဒီလောက်တောင် အထင်သေးရဲတဲ့ အသိဉာဏ်မဲ့ ကောင်တွေက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ”</p> <p>“မင်းတို့ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းက... ဂုဏ်ထူးဆောင် နေရာမှာ ထိုင်နေရတယ် ဆိုတော့... သေချာပေါက် ငါတို့ထက် ပိုပြီး အံ့မခန်း ဖြစ်စေမယ့် နည်းလမ်းတွေ ရှိနေလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဘာလို့ စင်ပေါ် တက်လာပြီး... စစ်မှန်တဲ့ ‘စွမ်းအား’ ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို ငါတို့ကို မပြသတာလဲ"</p> <p>“ဝှစ်...”</p> <p>ထောင်ချီသော ပရိသတ်များ၏ အကြည့်များ အားလုံးမှာ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းဆီသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာကြတော့၏။ အချို့က စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့်၊ အချို့က အထင်သေးမှုများဖြင့်... အများစုကတော့ သူတို့ အရှက်ကွဲသည်ကို ကြည့်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။</p> <p>အဓိက နေရာတွင် ထိုင်နေသော ကျန်းချန်မှာမူ မျက်တောင် တစ်ချက်ပင် မခတ်ဘဲ... လက်ဖက်ရည်ကို တည်ငြိမ်စွာ သောက်နေ၏။ ဤအခြေအနေမျိုးတွင် ‘မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်’ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် ဖြေရှင်းရန် မသင့်တော်ပေ။</p> <p>သူသည် လက်ဖက်ရည် ပန်းကန်လုံးကို ညင်သာစွာ ချလိုက်ရာ... “ဒေါင်” ခနဲ ကြည်လင်သော အသံလေး ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>အချက်ပြမှုကို ရရှိလိုက်သည်နှင့် ဝမ်သဲ့ဖာက ရယ်မောလိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။</p> <p>သူသည် မည်သည့် လက်နက်ကိုမှ မကိုင်ဆောင်ထားသလို၊ သံမဏိ ဒိုင်းကာကြီးကိုလည်း ဝတ်ဆင်ထားခြင်း မရှိပေ။ ထိုအစား စုတ်ပြတ်နေသော သားရေ ချပ်ဝတ်ကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး... သူ၏ ဝဖြိုးလှသော ဗိုက်ကြီးကို ထုတ်ပြလျက် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ခန့်ညားစွာ လျှောက်သွားလေတော့သည်။</p> <p>ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လုံးဝ မရှိဘဲ မျက်နှာတွင် အမာရွတ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ဤလူဝကြီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ... စင်အောက်ရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများမှာ တဟားဟား ရယ်မောကုန်ကြတော့၏။</p> <p>“ဒါပဲလား။ သူက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတဲ့လား"</p> <p> “စားဖိုမှူးနဲ့ ပိုတူနေတယ် မဟုတ်လား"</p> <p>လှောင်ပြောင်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ဝမ်သဲ့ဖာသည် လုံးဝ (လုံးဝ) ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် စင်မြင့်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လျှောက်သွားကာ၊ ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်ပြီး... တောသားများကို ကြည့်သည့် အကြည့်မျိုးဖြင့် ပရိသတ်များကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“အားလုံးပဲ... ကျွန်တော်က ဘယ်သူ့ကိုမှ ရည်ရွယ်ပြီး ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ပြောချင်တာက... ဒီမှာ ရှိနေတဲ့ လူတွေ အားလုံးက ‘ရက်စက်တယ်’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို... အရမ်းကို အပေါ်ယံလောက်ပဲ နားလည်ထားကြတာကိုပါ"</p> <p>“ခင်ဗျားတို့ ပြောတဲ့ ရက်စက်တယ် ဆိုတာ... လူသတ်တာနဲ့ မီးရှို့တာလောက်ပဲ မဟုတ်လား။ အဲ့ဒါက... ခွန်အား နည်းနည်း ရှိတဲ့ ဘယ် တိရစ္ဆာန်မဆို လုပ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စလေဗျာ"</p> <p>“စစ်မှန်တဲ့ ရက်စက်မှု ဆိုတာ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရက်စက်တာကို ခေါ်တာဗျ။ ကိုယ့်အသက်ရဲ့ အကန့်အသတ်တွေကို... မနားမနေ ရှာဖွေပြီး ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရဲတာကို ပြောတာပေါ့"</p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာသည် ရုတ်တရက် အသံကို မြှင့်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။</p> <p>“ခင်ဗျားတို့ထဲမှာ... အဆိပ်ရဲ့ ပြင်းအားကို စမ်းသပ်ဖို့ အတွက်... ပါးစပ်ကနေ အမြှုပ်တွေ ထွက်ပြီး သေလုမျောပါး ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်မှာတောင် အချက်အလက်တွေကို မှတ်တမ်းတင်နိုင်ဖို့... အသက်အန္တရာယ် ရှိတဲ့ အဆိပ်တွေကို တန်းစီပြီး မျိုချရဲတဲ့သူ ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိလဲ"</p> <p>နေရာ တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ဇဝေဇဝါ ကြည့်လိုက်ကြ၏။ သူတို့ အရူးတွေများလား။ ဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေနေတာပဲလေ။</p> <p>“ကျွန်တော်တို့ ရဲတယ်ဗျို့"</p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာက စင်အောက်ရှိ ဇီဝခွေးလေး နှင့် အခြားသူများကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။</p> <p> “ကျွန်တော်တို့ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းမှာတော့... ဒါဟာ အချိုပွဲ စားနေသလိုပဲ"</p> <p>“ခင်ဗျားတို့ထဲမှာ... ကာကွယ်ရေး စွမ်းအားတွေကို ကျင့်ကြံဖို့အတွက်... ကိုယ့်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကိုတွေကို ပေါင်ရာချီ လေးတဲ့ တူကြီးတွေနဲ့... ခေါင်းတွေ၊ ရင်ဘတ်တွေကို အရိုးတွေ ကျိုး၊ အကြောတွေ ပြတ်သွားတဲ့အထိ ထပ်ခါတလဲလဲ ထုနှက်ခိုင်းပြီး... နာကျင်တဲ့ အသံ တစ်ခွန်းမှ မထွက်ဘဲ နေရဲတဲ့သူ ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိလဲ"</p> <p>“ကျွန်တော်တို့ လုပ်ရဲတယ်.. ဒါကို ‘ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကာကွယ်ရေး လေ့ကျင့်မှု’ လို့ ခေါ်တယ်"</p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာသည် စကားပြောလေလေ၊ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာလေလေ ဖြစ်ပြီး... တံတွေးများပင် လွင့်စင်လာတော့၏။</p> <p>“နောက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ ခင်ဗျားတို့ထဲမှာ... ရန်သူတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ အတွက်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမြောက်ဆန် အဖြစ် အသုံးချပြီး၊ လောက်လေးခွကြီးနဲ့ ပစ်လွှတ်ခံကာ... မီတာ ရာချီ မြင့်တဲ့ လေထဲကနေ ရန်သူ့ စစ်ကြောင်းထဲကို မျက်နှာနဲ့ တည့်တည့် ဝင်တိုက်ရဲတဲ့သူ ဘယ်နှယောက် ရှိလဲ"</p> <p>“ကျွန်တော်တို့ လုပ်ရဲတယ်။ ဒါကို ‘တိကျစွာ ပစ်မှတ်ထားတဲ့ လူသား တိုက်ခိုက်မှု’ လို့ ခေါ်တယ်"</p> <p>စင်အောက်ရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာထားများ စတင် ပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ အစပိုင်းက အထင်သေးမှုများမှသည် တုန်လှုပ်မှုများသို့၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။</p> <p>ဒါဟာ... ပုံမှန် လူတစ်ယောက် လုပ်မယ့် လုပ်ရပ်တွေလား။</p> <p>ကျင့်စဉ်အတွက် အဆိပ်စားတယ် ဟုတ်လား။ ကာကွယ်ရေးအတွက် အရိုက်ခံတယ် တဲ့လား။ ရန်သူကို သတ်ဖို့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမြောက်ဆန် လုပ်ပြီး ဝင်တိုက်တယ် ဆိုပါလား။</p> <p>ဒါဟာ ရန်သူအပေါ်  ရက်စက်တာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ... ကိုယ့်အသက်ကို လုံးဝ (လုံးဝ) ပမာမထားတာပဲ မဟုတ်လား။</p> <p>“ဒါတင် မကသေးဘူးနော်"</p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာသည် တုန်လှုပ်မှု အတိုင်းအတာကို အားမရသေးသဖြင့် သူ၏ အကောင်းဆုံး အကွက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်၏။ သူသည် သူ၏ ခါးပတ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။</p> <p>“လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်လောက်ကတင်... ချင်းယန်ဂိုဏ်းက အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် နှောင်းပိုင်း ရှိတဲ့ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ရေး အကြီးအကဲက... လက်ရွေးစင် တပ်ဖွဲ့ အယောက် ငါးဆယ်ကို ခေါ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ကို လာဝိုင်းတယ်လေ"</p> <p>“ပြီးတော့ ဘာဖြစ်သွားလဲ သိလား"</p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်တရာ ယုတ်မာလှသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး... ထိုအပြုံးက နေရာရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ အားလုံး၏ ကျောရိုး တစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်သွားစေတော့၏။</p> <p>“သူ့ရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုကြောင့် ကျွန်တော်တို့တွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် သေဆုံးခဲ့ရပြီး၊ သွေးမြစ်တွေ စီးကျခဲ့ရပေမယ့်...ကျွန်တော်တို့ထဲက တစ်ယောက်မှ ခြေတစ်လှမ်းတောင် နောက်မဆုတ်ခဲ့ဘူးဗျို့"</p> <p>“ကျွန်တော်တို့ သွားတွေကို သုံးတယ်၊ လက်တွေကို သုံးတယ်၊ ကိုယ်ခန္ဓာတွေကို သုံးပြီး သူ့ကို တားဆီးခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ အားအင်တွေ အကုန်လုံး ကုန်ခမ်းသွားတဲ့အထိ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို လိုက်နှောင့်ယှက်ခဲ့တာပဲ"</p> <p>“နောက်ဆုံးတော့... ကျွန်တော်တို့.. သူ့ကို အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေး တစ်ထည်ပဲ ကျန်တဲ့အထိ အဝတ်အစားတွေ အကုန် ချွတ်ပစ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ တောင်တံခါးမှာ ချိတ်ဆွဲပြီး အခြောက်ခံထားလိုက်တာဗျို့။ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ပညာရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ အသားက ဘယ်လို အရသာ ရှိမလဲ ဆိုတာကိုတောင် မြည်းစမ်းကြည့်ချင်တဲ့ ညီလေး တစ်ယောက် ရှိသေးတယ်"</p> <p>“ခွင့်ပြုပါ... စီနီယာကြီးတို့။ ခင်ဗျားတို့ကော ဒီလိုမျိုး လုပ်ရက်ပါ့မလား။ လုပ်ကော လုပ်ရဲပါ့မလားဗျာ"</p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p>ပရိသတ် တစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>အဓိက နေရာတွင် ထိုင်နေသော သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးပင်လျှင်... သူ၏ လက်ထဲရှိ သေရည်ခွက်ကို “ခွပ်” ခနဲ ညှစ်ခွဲလိုက်မိတော့၏။</p> <p>အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် နှောင်းပိုင်း အကြီးအကဲကို အဝတ်ချွတ်တယ် ဟုတ်လား။ အရသာကိုတောင် မြည်းစမ်းကြည့်ချင်သေးတယ် တဲ့လား။</p> <p>ဒီကောင်တွေက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က လူ့အရေခွံ ဆောင်းထားတဲ့ တကယ့် မိစ္ဆာစစ်စစ်တွေပဲလေ။ အသိဉာဏ် မရှိတဲ့၊ စည်းမျဉ်း မရှိတဲ့၊ နာကျင်မှုကိုတောင် မခံစားနိုင်တဲ့ အရူးအုပ်စုကြီးပါလား။</p> <p>စင်ပေါ်၌ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့်... ကြီးကျယ်လှသော လုပ်ရပ်တစ်ခုကို ပြောပြနေသည့်အလား ပြုံးဖြီးဖြီး ဖြစ်နေသော လူဝကြီးကို ကြည့်ရင်း... ထို့နောက် စင်အောက်၌ ရှက်ရွံ့ခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ “ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်။ ငါလည်း တစ်ကိုက် ကိုက်ကြည့်သေးတယ်” ဟု အားတက်သရော ဝင်ပြောနေကြသော ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းသားများကို ကြည့်ရင်း...</p> <p>ပွဲတော်သို့ ရောက်ရှိနေကြသော မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ ဆရာကြီးများမှာ သူတို့၏ ဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှနေ၍ ကြောက်ရွံ့မှုများကို ပထမဆုံး အကြိမ်အဖြစ် ခံစားလိုက်ကြရလေတော့သည်။</p> <p>အောင်ပွဲ အတွက်ဆိုလျှင် ကိုယ့်အသက်ကိုရော၊ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပါ လုံးဝ (လုံးဝ) စွန့်လွှတ်ရဲသော ဤအရူးများနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက... မျက်နှာပန်းလှမှုနှင့် အကျိုးအမြတ်ကို အဓိကထားသော သူတို့လို ရိုးရာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများမှာ... ဖန်လုံအိမ်ထဲက ပန်းလေးများပမာ ဖြူစင်လွန်းနေလေပြီ မဟုတ်ပါလော။</p> <p>“ဒီ ဂိုဏ်းကို... လုံးဝ (လုံးဝ) သွားမစနဲ့ဟေ့"</p> <p>ဒါက ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ အားလုံး၏ ခေါင်းထဲ၌ ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော အတွေးပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော ဆုချင်းကောသည် ဝမ်သဲ့ဖာ၏ ‘ဟောပြောချက်’ ကို နားထောင်ရင်း... ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာများ ဖြူဖျော့နေကြသော ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်များကို ကြည့်ကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ထိန်းမရအောင် တုန်ယင်လာ၏။</p> <p>သူ ပြောနေတာတွေ အကုန်လုံးက အမှန်တွေဆိုတာ သူမ သိနေပေမယ့် (နည်းနည်းတော့ ပိုပြောထားသည်)၊ ဒီလို ရှုထောင့်ကနေ ကြားရတာကတော့ နည်းနည်းလေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေတယ်...</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဘာလို့များ... စိတ်ရောဂါကု ဆေးရုံက လူနာတွေ သူတို့အကြောင်းကို ဖွင့်ပြောပြနေတဲ့ ပုံစံမျိုး ပေါက်နေရတာလဲ။</p> <p>သို့သော်လည်း ဝန်ခံရပါမည်။</p> <p>ရလဒ်ကတော့ အလွန်တရာ အံ့မခန်း ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ‘ကြောက်မက်ဖွယ် နာမည်ဆိုးကြီး’ မှာ အပြည့်အဝ အတည်ပြုချက် ရရှိသွားခဲ့လေပြီ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save