Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">မြေပုံအသစ်.. မြို့ထဲ ဝင်ကြစို့၊ ဒါမှ တကယ့် ကျင့်ကြံခြင်း လောက အစစ်ဟေ့</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>~မွန်းတည့်ချိန်။ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ကျောက်ကွင်းပြင်ကျယ်၌ ၊ နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် နေရာရွှေ့ပြောင်း အခင်းအကျင်းကြီး၏ ရှေ့တွင် ဖြစ်၏။</p> <p>ယနေ့တွင် ကျောက်ကွင်းပြင်ကြီး အတွင်းရှိ လေထုမှာ နှစ်သစ်ကူး ပွဲတော်ထက်ပင် ပိုမို စည်ကား သိုက်မြိုက်နေတော့သည်။</p> <p>အသစ် ပြုပြင်ထားသော နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် နေရာရွှေ့ပြောင်း အခင်းအကျင်းကြီးမှာ ရှေးဟောင်း အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ တဝီဝီ မြည်သံများနှင့်အတူ အလုပ်လုပ်နေ၏။ အခင်းအကျင်း၏ အလယ်ဗဟို၌... အမည်မသိ ကမ္ဘာသစ် တစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်နေသော အပြာရောင် တံခါးပေါက်ကြီး တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်ဟလာတော့သည်။</p> <p>(ဆာဗာတစ်ခုလုံးသို့ ကြေညာချက်။ မြေပုံအသစ် “အလယ်ပိုင်း တိုက်ကြီး - ထျန်းကျီ (ကောင်းကင်ယန္တရား) မြို့တော်” ကို ယခု ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါပြီ။)</p> <p>(နေရာရွှေ့ပြောင်း အသုံးပြုခ - တစ်ကြိမ်လျှင် ဂိုဏ်း စုဆောင်းမှတ် (၁၀၀) (ဒါက အသွား လက်မှတ် သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ အပြန်အတွက် ကိုယ့်ဘာသာ နည်းလမ်း ရှာဖွေရပါမည်။))</p> <p>“ညီအစ်ကိုတို့... ချကြစမ်းဗျို့။ မြို့ကြီးပြကြီးကို သွားပြီး ပိုက်ဆံ သွားရှာကြမယ်ဟေ့"</p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာ (ဒီဖရဲသီး မှည့်ပြီလား) သည် ရှေ့ဆုံးမှနေ၍ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွား၏။</p> <p>ယနေ့တွင် သူသည် အမိုက်စားဆုံး အမည်းရောင် သံမဏိ ချပ်ဝတ်ကြီးကို အထူးတလည် ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ကျောဘက်တွင် သံမဏိ ဒိုင်းကာကြီးကို လွယ်ထားကာ... သူ၏ ခါးတွင်လည်း ဝိညာဉ်သိုလှောင်အိတ် အများအပြားကို စပျစ်သီးခိုင်များပမာ ချိတ်ဆွဲထားသဖြင့် လမ်းလျှောက်လိုက်တိုင်း “ချွင်... ချွင်...” မြည်နေတော့သည်။</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်... ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက်၊ ဆောက်လုပ်ရေးခွင်မှ ဦးလေးကျန်း နှင့် ကျောက်ကပ်ကြော် တို့ ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်း ကစားသမားများ အပြင်... ‘လမ်းပြ’ အဖြစ် အတင်းအကြပ် ဆွဲခေါ်ခံလာရသော ဆုချင်းကော နှင့် ခရီးစရိတ် လုံလောက်အောင် ရှာဖွေထားနိုင်သည့် အခြား ကစားသမား ရာပေါင်းများစွာမှာ... အိုးထဲသို့ ဖက်ထုပ်များ ပစ်ချလိုက်သည့်အလား အပြာရောင် တံခါးပေါက်ကြီး အတွင်းသို့ တိုးဝှေ့ ဝင်ရောက်သွားကြလေတော့သည်။</p> <p>---</p> <p>အလယ်ပိုင်း တိုက်ကြီး။ ထျန်းကျီ မြို့တော်။ ဗဟို နေရာရွှေ့ပြောင်း ကွင်းပြင်ကျယ်၌ ၊</p> <p>ဤနေရာသည် ကျင့်ကြံခြင်း လောကကြီး တစ်ခုလုံး၏ ဗဟိုချက် ဖြစ်ပြီး၊ တိုင်းပြည် အသီးသီးက လာရောက် ဂါရဝပြုကြသည့် နေရာပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျယ်ပြောလှသော ကွင်းပြင်ကြီးကို ကျောက်စိမ်းဖြူ တစ်တုံးတည်းဖြင့် ခင်းကျင်းထားပြီး၊ ပတ်လည်တွင် ပေတစ်ရာခန့် မြင့်မားသော ရွှေရောင် နဂါးတိုင်ကြီး ဆယ်နှစ်တိုင်ဖြင့် ဝန်းရံထား၏။ ကောင်းကင်ယံထက်ဝယ်... တောက်ပလှသော မှော်လေလှေကြီးများနှင့် ရှားပါး ထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်သားရဲများကို စီးနင်းလာကြသည့် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ... ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီး အတွင်းမှ သက်တန့်များပမာ အဆုံးအစမဲ့ ကူးလူး သွားလာနေကြတော့၏။</p> <p>လေထုအတွင်း၌... သိပ်သည်းလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ တစ်ချက် ရှူရှိုက်လိုက်ရုံဖြင့် လေထဲတွင် လွင့်မျောသွားတော့မည့်အလား ခံစားရစေ၏။</p> <p>ကွင်းပြင် ပတ်လည်ရှိ အင်အားစု အသီးသီးမှ ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း တန်ဖိုးကြီး ဝတ်စုံများကို ဆင်မြန်းထားကြပြီး၊ အမူအကျင့်များမှာလည်း ကျက်သရေရှိလှကာ... နိုင်ငံကြီး တစ်ခု၏ ဟန်ပန်များဖြင့် ပြုံးရွှင်စွာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြ၏။</p> <p>ထိုစဉ်မှာပင်...</p> <p>ကွင်းပြင်၏ ထောင့်တစ်နေရာရှိ အချိန်အတော်ကြာ အသုံးမပြုဘဲ ထားခဲ့သော နေရာရွှေ့ပြောင်း အခင်းအကျင်းလေး တစ်ခုမှာ... မျက်စိကျိန်းမတတ် အပြာရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ရုတ်တရက် တောက်ပလာတော့၏။</p> <p>“ဝှစ်...”</p> <p>လေဟာနယ်များ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွား၏။</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်... ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး ထူးဆန်းသော ပုံစံများ ရှိသည့်၊ ရွှံ့နံ့များပင် ထွက်ပေါ်နေသော လူတစ်အုပ်ကြီးမှာ... အန်ထုတ်ခံလိုက်ရသည့်အလား ကျောက်စိမ်းဖြူ ကွင်းပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ၊ ဒိုင်းခနဲ ကျရောက်လာကြတော့၏။</p> <p>“ဝေါ့... ဒီ နေရာရွှေ့ပြောင်း အခင်းအကျင်းကြီးက ခေါင်းမူးလိုက်တာဗျာ။ အဝတ်လျှော်စက်ထဲ ထည့်မွှေခံရသလိုပဲ"</p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာ သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် ဟန်ချက်ပျက်သွားပြီး... နဂါးတိုင်ကြီးကို ဖက်ကာ အန်ချင်သလိုလို ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>“အား... ငါ့လက်ကို ဘယ်ကောင် နင်းသွားတာလဲဟ"</p> <p>“မတွန်းကြနဲ့လေ... ဒါ မြေပုံအသစ်လား။ Loading ဆွဲနေတုန်းပဲလားဗျ"</p> <p>ဆူညံပွက်လောရိုက်ပြီး တောဆန်လှသော အော်ဟစ် ဆဲဆိုသံများက... ထျန်းကျီ မြို့တော် ကွင်းပြင်ကြီး၏ ကျက်သရေရှိလှသော လေထုကြီးကို ချက်ချင်းပင် ရိုက်ချိုး ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။</p> <p>တရားဓမ္မများ အကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြသော ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြပြီး... အံ့သြမှုများနှင့် အထင်သေးမှုများ ပါဝင်နေသော အကြည့်များဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဤ ‘တောသား’ အုပ်စုကြီးမှာ အသိစိတ် ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာပြီး သူတို့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ...</p> <p>တစ်ခဲနက် တူညီလှသော အာမေဍိတ်သံက ကောင်းကင်သို့တိုင် ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။</p> <p>“ဝှက်သယ်ဖာ့ခ်...”</p> <p>လူရာပေါင်းများစွာမှာ ပါးစပ် အဟောင်းသားဖြင့်... ကောင်းကင်ယံရှိ လွင့်မျောနေသော နတ်ဘုရား တောင်တန်းကြီးများကိုလည်းကောင်း၊ လေယာဉ်တင် သင်္ဘောများထက်ပင် ကြီးမားလှသော လေလှေကြီးများကိုလည်းကောင်း၊ အထူးပြုလုပ်ချက်များ တပ်ဆင်ထားသည့်အလား တောက်ပနေသော ပတ်ဝန်းကျင်မှ ခရီးသွားများကိုလည်းကောင်း မော့ကြည့်နေကြတော့သည်။</p> <p>ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရိုက်ခတ်မှုကြီးက... ဂိမ်းထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်လာစဉ်ကထက် အဆပေါင်း ရာချီ ပိုမို ပြင်းထန်နေ၏။</p> <p>“ဒါ... ဒါကမှ တကယ့် ကျင့်ကြံခြင်း လောက အစစ်ပဲဗျာ"</p> <p>ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် သည် သူ၏ အထက်မှ ပျံသန်းသွားသော ဓားကျင့်ကြံသူ အဖွဲ့၏ သေသပ်လှသော ဓားအခင်းအကျင်းများနှင့် ကျက်သရေရှိလှသော ဟန်ပန်များကို ကြည့်ပြီး... မီးခဲမွှေသည့် သံချောင်းစုတ်ကြီးနှင့် တူနေသော သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဓားပျံကို ပြန်ကြည့်ကာ... ရှက်လွန်းသဖြင့် အတင်း ဖုံးကွယ်ထားလိုက်မိတော့သည်။</p> <p>“ဇိမ်ခံလွန်းတယ်... တကယ့်ကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးလွန်းတယ်"</p> <p>ဦးလေးကျန်း ၏ အလုပ်အကိုင် ရောဂါမှာ ချက်ချင်းပင် ထလာတော့၏။</p> <p>သူသည် မြေပြင်ပေါ်၌ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး... သူ၏ ခြေရင်းရှိ မြေပြင်ကို တုန်ယင်နေသော လက်များဖြင့် ပွတ်သပ်ကာ စွဲလမ်းနေသော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါက... စကျင်ကျောက်ဖြူတွေလား။ မဟုတ်ဘူး... ဒါ ကျောက်စိမ်းတွေပဲ။ တစ်ပေါင်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံးလောက် တန်တဲ့ ကျောက်စိမ်းတွေ။ အဲ့ဒါကို... ကြမ်းခင်းဖို့ သုံးထားတယ် တဲ့လား"</p> <p>“ဘာ... ဒီ ကြမ်းပြင်က တန်ဖိုးကြီးတယ် ဟုတ်လား"</p> <p>‘တစ်ပေါင်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံး’ ဆိုသည့် စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဝမ်သဲ့ဖာ ၏ အန်ချင်နေမှုများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။ သူ၏ ပဲစေ့လောက် မျက်လုံးလေးများမှာ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး... ဘယ်ကနေ ဘယ်လို ထုတ်လိုက်မှန်း မသိသော ပေါက်ပြား တစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ညီအစ်ကိုတို့... ဘာစောင့်နေကြဦးမလဲ။ တူးကြစမ်း။ တစ်ချပ်လောက် တူးရရင်ကို အရင်းကျေပြီဗျို့"</p> <p>“ရပ်လိုက်။ ရှင်တို့ အကုန်လုံး ရူးနေကြပြီလား"။</p> <p>ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော ဆုချင်းကောမှာ အလွန်တရာ ကြောက်လန့်သွားသဖြင့်... အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြီး ဦးလေးကျန်း နှင့် ဝမ်သဲ့ဖာ တို့၏ လက်များကို တင်းကျပ်စွာ ဆွဲထားလိုက်ရ၏။</p> <p>သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ ငိုထားသည်ထက်ပင် ဆိုးရွားနေတော့၏။ ယခင်က သူတော်စင်မလေး တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော သူမသည်... ထျန်းကျီ မြို့တော် ဆိုသည်မှာ ဘယ်လို နေရာမျိုးလဲ ဆိုတာကို သေချာပေါက် သိနေသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>‘ဒီနေရာသည် ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်၏ နေရာလေ။ မဟာမိတ်တပ်ကြီးရဲ့ ဌာနချုပ် ရှိတဲ့ နေရာ၊ အုတ်ခဲ တစ်လုံးနဲ့ ပစ်ပေါက်လိုက်ရင် ရွှေအမြုတေအဆင့် တစ်ယောက်ကို သွားမှန်နိုင်ပြီး၊ အစွမ်းထက် မူလဝိဉာဉ် အဆင့် ဆရာကြီးတွေ နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေတဲ့ နေရာမျိုးလေ။</p> <p>ဒီလို နေရာမျိုးမှာ ကြမ်းပြင်ကို တူးမယ် ဟုတ်လား။ သေချင်နေကြတာလားဟယ်။’</p> <p>“ဒီမှာ တရားခံဖမ်း အဖွဲ့တွေ ရှိတယ်လေ။ သူတို့ အကုန်လုံးက အနည်းဆုံး အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်တွေချည်းပဲ။ ပြီးတော့ မူလဝိဉာဉ် အဆင့် ဆရာကြီးတွေလည်း ရှိသေးတယ်။ ရှင်တို့ သေချင်ရင်လည်း... ကျွန်မကို ဆွဲမချကြပါနဲ့ရှင်"</p> <p>ဆုချင်းကောက တောင်းပန်သော အသံလေးဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ရှာသည်။</p> <p>“ချီးပဲ... ကပ်စေးနှဲလိုက်တာ"</p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာ သည် သူ၏ ပေါက်ပြားကို မကျေမနပ်ဖြင့် ပြန်သိမ်းလိုက်သော်လည်း... သူ၏ မျက်လုံးများကတော့ ရွှေများ၊ ကျောက်စိမ်းများ ကွပ်ထားသော တိုင်လုံးကြီးများဆီသို့ ရောက်ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်၏။</p> <p>ထိုစဉ်မှာပင်...</p> <p>မွှေးကြိုင်လှသော လေပြေလေး တစ်ခု တိုက်ခတ်လာသည်။</p> <p>အရောင်အသွေး စုံလင်လှသော ငှက်မွှေး ဝတ်ရုံများကို ဆင်မြန်းထားသည့် လှပကျက်သရေရှိသော အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ အချို့သည်... ခမ်းနားလှသော ကြိုးကြာဖြူကြီးများကို စီးနင်းကာ ကွင်းပြင်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ဆင်းသက်လာကြ၏။ သူတို့သည် ထျန်းကျီ မြို့တော်ရှိ ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းကြီး တစ်ခုဖြစ်သော ‘ပန်းတစ်ရာ နန်းတော်’ မှ အတွင်းစည်း တပည့်များပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>“ဝါး... အလှမယ်လေးတွေ။ တကယ့် အလှမယ်လေးတွေဟေ့"</p> <p>ကစားသမားများ၏ အာရုံစိုက်မှုများ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။</p> <p>ကာမဂုဏ် လိုက်စားသော ကစားသမား အချို့ဆိုလျှင် မျက်လုံးများပင် ပြူးထွက်နေကြပြီး၊ သွားရည်များပင် ကျလာကြသည်။</p> <p>အတော်လေး သတ္တိကောင်းသော ကစားသမား တစ်ဦး (နာမည် - ဒါ အချစ်လား) သည်... သူ၏ စုတ်ပြတ်နေသော ဝတ်ရုံကို သေသပ်အောင် ပြင်လိုက်ပြီး၊ ယခုလေးတင် ကောက်ထားသော ဆံပင်ကောက်ကောက်များကို တစ်ချက် ခါလိုက်ကာ... သူ ထင်ထားသည့် အလွန် မိုက်သော ဟန်ပန်ကို ဖမ်းလျက် ခန့်ညားစွာ လျှောက်သွားလေတော့သည်။</p> <p>“ဟေး... နတ်မိမယ်လေးတို့၊ သူငယ်ချင်း အဖြစ် အပ်လို့ ရမလား။ ကိုယ်က ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းက အတွင်းစည်း လက်ရွေးစင် တစ်ယောက်လေ။ အိမ်လည်း ရှိတယ်၊ ကား (ဝက်တစ်ကောင် ရှိသည်ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်) လည်း ရှိတယ်နော်... စိတ်ဝင်စားလား"</p> <p>ပန်းတစ်ရာ နန်းတော်မှ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူများမှာ တစ်စက္ကန့်ခန့် ကြောင်အမ်းသွားကြပြီးနောက်... ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော၊ ထူးဆန်းသည့် အနံ့ဆိုးများ ထွက်နေပြီး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု မပြီးပြတ်သေးသည့် သတ္တဝါ တစ်ကောင်နှင့် တူသော ထိုအမျိုးသားကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။</p> <p>သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မည်သည့် ရှက်သွေးဖြာမှုမျှ မရှိဘဲ... အညစ်အကြေး တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား နက်ရှိုင်းလှသော ရွံရှာမှုများသာ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။</p> <p>“ဒီ သူတောင်းစားက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ။ ဝေးဝေး သွားစမ်း"</p> <p>အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက သူမ၏ ဝတ်ရုံစကို ရွံရှာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ... ညင်သာသော်လည်း ငြင်းဆန်၍ မရနိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>“ဖောင်း...”</p> <p>ထိုကစားသမားမှာ အနောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် အထိ လွင့်ပျံသွားကာ... ချောမွေ့လှသော ကျောက်စိမ်း ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ ကြမ်းတိုက်ဝတ် တစ်ခုပမာ ပွတ်တိုက်သွားပြီး ကြမ်းပြင်ကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးသွားတော့၏။</p> <p>“ဟား ဟား ဟား ဟား...”</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကစားသမားများမှာ ဒေါသထွက်မည့်အစား တဟားဟား အူနာကုန်ကြတော့၏။</p> <p>“မှတ်ပြီလား။ မိန်းကလေးတွေကို သွားကြောင်တာ... အငြင်းခံလိုက်ရပြီ မဟုတ်လားကွ"</p> <p>“ဒီ ရူပဗေဒ အင်ဂျင်က တကယ့်ကို အမိုက်စားပဲ။ လျှောတိုက်သွားတဲ့ အကွာအဝေးက ကွက်တိပဲဟေ့"</p> <p>ဤဆူညံမှုများက နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကွင်းပြင် စောင့်ကြပ်ရေး တပ်ဖွဲ့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားသည်။</p> <p>အလေးချိန် စီးသော ငွေရောင် ချပ်ဝတ်များကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် အထိ စွမ်းအား ရှိကြသော မှော်ကျင့်ကြံသူ တပ်ဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့သည်... ရင်းနှီးမှု မရှိသော မျက်နှာထားများဖြင့် သူတို့ကို ဝိုင်းရံလာကြတော့၏။</p> <p>“ဘယ်သူတွေ ဒီမှာ လာပြီး ပြဿနာ ရှာနေတာလဲ။ ထျန်းကျီ မြို့တော်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို နားမလည်ကြဘူးလား"</p> <p>တရားခံဖမ်း အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်သည် စုတ်ပြတ်နေသော ‘ဒုက္ခသည်’ အုပ်စုကြီးကို စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင် ပြင်းထန်စွာ ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p>မကြာသေးမီက ဘယ်နေရာမှာမှ အငတ်ဘေး ဆိုက်တယ်လို့ မကြားမိပါဘူး... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒုက္ခသည်တွေ ဒီလောက် အများကြီး ရောက်လာတာလဲ။</p> <p>“နားလည်မှု လွဲနေတာပါရှင်... အကုန်လုံး နားလည်မှု လွဲနေတာပါ"</p> <p>ဆုချင်းကောသည် အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းရန် အမြန် ပြေးထွက်လာ၏။ သူမသည် ဘယ်ကနေ ဘယ်လို ရလာမှန်း မသိသော မှတ်ပုံတင် ပြားလေး တစ်ခုကို (အတုအယောင် ပြုလုပ်ထားသော တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူ လက်မှတ်) ထုတ်ပြလိုက်ပြီး တောင်းပန်သည့် အပြုံးလေးဖြင့် ဆိုလိုက်၏။</p> <p>“အရာရှိကြီးရှင်... ကျွန်မတို့က.. ဝေးခေါင်တဲ့ တောင်ပေါ်ဒေသက လာတဲ့ လျှို့ဝှက် တပ်ဖွဲ့ငယ်လေး တစ်ခုပါ။ ဒီမြို့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးတာမို့လို့... စည်းကမ်းတွေကို နားမလည်လို့ပါ။ အခုပဲ ပြန်ထွက်သွားပါ့မယ်ရှင်... အခုပဲ ထွက်သွားပါ့မယ်"</p> <p>သူမသည် စကားပြောရင်း အနောက်ရှိ ကစားသမားများကို အသည်းအသန် လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် အချက်ပြလိုက်၏။</p> <p>ကစားသမားများမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် ဥပဒေကို ဂရုမစိုက်တတ်ကြသော်လည်း... “ဉာဏ်ပညာ ရှိတဲ့သူက အရှုံးပေါ်မယ့် ပွဲကို မတိုက်ဘူး” ဆိုသည့် တာအို သဘောတရားကိုတော့ နားလည်ကြလေသည် (အဓိကကတော့ တစ်ဖက်လူတွေ အကုန်လုံးက အရိုးခေါင်း အဆင့်ရှိတဲ့ နာမည်နီ ဘော့စ်တွေ ဖြစ်နေတာကို မြင်လိုက်ရလို့ပါ)။</p> <p>“ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်ဗျို့။ ကျွန်တော်တို့က တောက လာတာပါ။ သွားကြစို့ဟေ့"</p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာ ဦးဆောင်သော လူတစ်အုပ်ကြီးမှာ... ရယ်မောကာ တွန်းထိုးလျက် ကွင်းပြင်၏ အပြင်ဘက်စွန်းဆီသို့ တိုးဝှေ့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။</p> <p>သို့သော် ဆုတ်ခွာနေစဉ် အတွင်းမှာပင်... ဤ စတုတ္ထကပ်ဘေး အုပ်စုကြီးမှာ အငြိမ်မနေခဲ့ကြပေ။</p> <p>ဇီဝခွေးလေး သည် အစောင့်များ သတိမထားမိသည့် အချိန်တွင်... ကွင်းပြင်ရှိ ရေပန်းမှ ရေများ(ဝိညာဉ်စမ်းရေများ) ကို ပုလင်းထဲသို့ ခိုးထည့်သွားသည်။ ကျောက်ကပ်ကြော် ကလည်း လမ်းဘေး ပန်းခင်းထဲမှ ကြက်သွန်မြိတ်နှင့် တူသော ဝိညာဉ်အပင် တစ်ပင်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲနှုတ်သွားတော့၏။ အခြား ကစားသမား တစ်ဦးမှာလည်း ရွှေရောင် တိုင်လုံးကြီး တစ်ခု အနားမှ ဖြတ်သွားစဉ် မနေနိုင်တော့ဘဲ... တိုင်လုံး၏ အနောက်ဘက်တွင် ပုရွက်ဆိတ်ထက်ပင် သေးငယ်သော စာလုံးအချို့ကို ဓားဖြင့် လျှို့ဝှက်စွာ ထွင်းထုသွားခဲ့သည်။</p> <p>(ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ပထမ တပ်မကြီး ဒီနေရာကို ရောက်ဖူးတယ်ဟေ့)</p> <p>ကျိုင်းကောင်များပမာ ထွက်ခွာသွားသော ထိုလူရိပ်များကို ကြည့်ရင်း...</p> <p>တရားခံဖမ်း အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်မှာ နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်မိ၏။</p> <p>‘ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း တဲ့လား။ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး။ ဒီခေတ်ကြီးမှာ... သူတောင်းစားတွေတောင် ဂိုဏ်း ဖွဲ့နေကြပြီလားဟ’</p> <p>သူသည် လုံးဝ (လုံးဝ) မသိရှာပေ။</p> <p>ဒီ သူတောင်းစားတွေနဲ့ တူတဲ့ လူတွေက... အနာဂတ်မှာ ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဖရိုဖရဲ ပြဿနာကြီးတွေ ဖြစ်လာဦးမလဲ ဆိုသည်ကိုပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save