Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">စီးပွားရေး အခွင့်အလမ်းကြီး ရှာတွေ့သွားခြင်း.. ဒီက ကြက်သွန်မြိတ်လေးတွေရဲ့</h2> <h2 style="text-align: center;">ဈေးက... အဲ မဟုတ်ဘူး... ဒီက ကုန်ဈေးနှုန်းက သောက်ရမ်း ပေါနေပါလားဗျာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>~အလယ်ပိုင်း တိုက်ကြီး၊ ထျန်းကျီ မြို့တော်၏ အစွန်အဖျားရှိ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများ ဈေးကွက်အတွင်း၌ ဖြစ်၏။</p> <p>ဗဟိုကွင်းပြင်ကြီး၏ ကျောက်စိမ်းဖြူ ကြမ်းခင်းများ၊ မျက်စိကျိန်းမတတ် ရွှေရောင် တောက်ပမှုများနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ဤနေရာမှာ အောက်ခြေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ရောနှောကျက်စားရာ နေရာလေး ဖြစ်၏။ မြို့လယ်ခေါင်လောက် အဆင့်အတန်း မမြင့်သော်လည်း လျိုယွင် ဈေးကွက်ထက်တော့ အဆပေါင်း ဆယ်ချီ၍ ပိုမိုစည်ကားနေဆဲပင်။</p> <p>‘ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ဒုက္ခသည် အုပ်စု’ မှ အဖွဲ့ဝင် အယောက် တစ်ရာကျော်မှာ လမ်းထောင့် တစ်နေရာ၌ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေကြပြီး ခေါင်းများ ငိုက်စိုက်ကျကာ စိတ်ဓာတ်ကျနေသည့် ပုံပေါက်နေကြသည်။</p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာ (ဒီဖရဲသီး မှည့်ပြီလား) က လက်ထဲမှ ရိက္ခာခြောက်တုံးကို ကြိတ်မနိုင်ခဲမရ ကိုက်ဖြတ်ရင်း ပွစိပွစိ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>“တောက်... ဒီ မြို့ကြီးပြကြီးက ကောင်တွေက သောက်ရမ်း ရိုင်းတာပဲကွာ။ ကြမ်းပြင်က အုတ်ကြွပ်ပြားလေး တစ်ချပ် တူးမိတာကိုများ ဓားတွေ၊ လှံတွေ ဆွဲထုတ်ရတယ်လို့ကွာ။ ဟာသဉာဏ်ကို နည်းနည်းလေးမှ မရှိဘူး”..</p> <p>ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသည့် ဈေးဆိုင်တန်းများကို လှမ်းကြည့်ကာ ဆိုလိုက်၏။</p> <p>“တော်စမ်းပါကွာ... ညည်းမနေနဲ့တော့။ ဒီအထိ ရောက်လာမှတော့ လက်ဗလာနဲ့ ပြန်လို့ မဖြစ်ဘူးလေ။ ငါတို့ ဝယ်နိုင်တာလေးတွေ လိုက်ကြည့်ပြီး ဒေသထွက် ကုန်ပစ္စည်းလေးတွေ နည်းနည်းပါးပါးတော့ အိမ်ပြန်သယ်သွားမှ ဒီခရီးက အကျိုးနပ်မှာပေါ့"</p> <p>သူတို့မှာ ခရီးစရိတ်များ အရမ်းကြီးလွန်းခြင်းနှင့် လက်နက်ကိရိယာများ ဝယ်ရန် ပိုက်ဆံများ အကုန်လုံးနီးပါး သုံးပစ်လိုက်ခြင်းကြောင့် လေပြတ်နေသည့် သူတို့၏ ဝိညာဉ်သိုလှောင်အိတ်လေးများကို စမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး ဈေးထဲ လျှောက်လည်ရန် လေးလံသော ခြေလှမ်းများဖြင့် မတတ်သာဘဲ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြရသည်။</p> <p>အစပိုင်းတွင် အားလုံးမှာ ဝယ်မည့်သူများ မဟုတ်ဘဲ ငေးကြည့်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်၏။ သို့သော် ‘ဆေးပင်တစ်ရာ ဆေးဆိုင်’ ဟု နာမည်ပေးထားသော ပထမဆုံး ဆေးဆိုင်လေးထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ကောင်တာပေါ်မှ ဈေးနှုန်းစာရင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် အချိန်တွင်မူ အားလုံး၏ ခြေထောက်များမှာ ကြမ်းပြင်၌ အမြစ်တွယ်သွားသလိုမျိုး လုံးဝ ဆက်လျှောက်၍ မရတော့ပေ။</p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာ က သူ၏ မျက်လုံးများကို အတင်းပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ကောင်တာပေါ်မှ အလွန်သာမန် ဆေးပုလင်းလေး တစ်လုံး ဖြစ်သည့် [အားဖြည့် ဆေးလုံး] ကို လက်ညှိုးထိုးကာ အသံများ ဆတ်ဆတ်တုန်လျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>“အိုး... သူဌေး... ဒီဟာက ဘယ်လောက်လဲဗျ"</p> <p>ကောင်တာ အနောက်ဘက်မှ ဆိုင်ဝန်ထမ်းမှာ ဤတောသားတစ်အုပ်ကြီးကို အထင်သေးသည့် အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ပျင်းရိပျင်းတွဲ လက်ဟန်ခြေဟန် ပြလိုက်သည်။</p> <p>“တစ်ပုလင်းကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးဆယ်။ ဆစ်လို့ မရဘူး"</p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာမှာ နေရာ၌ပင် ခုန်ပေါက်မလို ဖြစ်သွား၏။</p> <p>“ဘယ်... ဘယ်လောက်။ ငါးဆယ် ဟုတ်လား။ ဒီပုလင်းထဲမှာ ဆယ်လုံးပဲ ပါတာလေ။ တစ်လုံးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးတုံး တောင် ကျနေတာပေါ့။ ခင်ဗျားတို့ ဓားပြတိုက်နေတာလားဗျာ"</p> <p>ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ စနစ်ဆိုင်ခန်းထဲမှာ ဖြစ်စေ၊ လျိုယွင် ဈေးကွက်မှာ ဖြစ်စေ ဤသို့သော အဆင့်နိမ့် ကုသရေး ဆေးရည် တစ်ပုလင်းမှာ အများဆုံးမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးသာ ပေးရခြင်း ဖြစ်၏။ ပရိုမိုးရှင်း ကာလများတွင်ဆိုလျှင် ထိုထက်ပင် ပိုမိုသက်သာသေးသည်။ ယခု ဤနေရာတွင် ငါးဆတောင် ပိုကြီးနေသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>ဆိုင်ဝန်ထမ်းက မျက်စောင်းထိုးရင်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p>“ဝယ်ရင် ဝယ်... မဝယ်ရင် သွားစမ်းပါကွာ... ငမွဲကောင်တွေ"</p> <p>ကစားသမားများမှာ မယုံနိုင်သေးဘဲ အခြား ပစ္စည်းများကိုပါ လိုက်ကြည့်ကြပြန်သည်။</p> <p> သွေးတိတ် ဆေးပင်မှာ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ တောင်နောက်ဘက်တွင် နေရာတိုင်း တွေ့ရပြီး ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်သည့် ပေါင်းပင်စုတ်များ ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာ၌ တစ်ပင်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံး ဖြစ်နေသည်။ သံမဏိ သတ္တုရိုင်းမှာ ဦးလေးကျန်း မိုင်းတူးရင်း ဘေးထွက်ပစ္စည်းအဖြစ် ရလာသည့် အရာများ ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာ၌ တစ်ပေါင်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံး ဖြစ်နေ၏။</p> <p>အဆင့်နိမ့် မိစ္ဆာသားရဲ သားရေမှာ အဆင့်တောင် မသတ်မှတ်ရသေးသည့် သားရေစုတ်များ ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာ၌ တစ်ချပ်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးတုံးနှင့် ရောင်းနေရသည်။</p> <p>ဆောက်လုပ်ရေးခွင်မှ ဦးလေးကျန်း မှာ ရူးကုန်ပြီဟု ညည်းတွားရင်း မိုင်းတွင်းထဲ၌ အမှတ်တမဲ့ ကောက်ရလာပြီး စားပွဲခြေထောက် ခုရန် ရည်ရွယ်ထားသည့် အနက်ရောင် သံတုံး တစ်တုံးကို တုန်ယင်နေသော လက်များဖြင့် ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ ဆိုင်ရှင်ကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ရူးကုန်ပြီ... ဒီ လောကကြီးရဲ့ ကုန်ဈေးနှုန်းတွေ လုံးဝ ရူးကုန်ပြီပဲ... ညီလေး... ဒါလေး တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးပါဦး... ယူလားဗျ"</p> <p>ဆိုင်ရှင်က တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် အရောင်တောက်ပသွားသည်။</p> <p>“ဝါး... ဒါ သံဓာတ် အများကြီး ပါတဲ့ သတ္တုရိုင်းစစ်စစ် ပါလား။ အညစ်အကြေးတွေ နည်းနည်း များပေမယ့် အရေအတွက်ကတော့ တော်တော် များမယ့်ပုံပဲ။ တစ်ပေါင်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်တုံး ပေးမယ်ကွာ... ဘယ်လောက် ရှိရှိ အကုန် ယူတယ်"</p> <p>ဦးလေးကျန်း မှာ လန့်ဖြတ်သွားပြီး ပါးစပ်ထဲမှ ဆေးတံကြီးပင် ပြုတ်ကျသွား၏။</p> <p>ဤအမှိုက်စုတ်မှာ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ စနစ်ထဲ၌ဆိုလျှင် စုဆောင်းမှတ် ၀.၁ မှတ် (ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၀.၀၁ တုံးခန့်) သာ ရခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>“နှစ်... နှစ်တုံး ဟုတ်လား"</p> <p>အမြတ်က အဆ နှစ်ရာတောင် ဖြစ်နေသည်ပင်။ တစ်စက္ကန့်လောက်အတွင်း ကစားသမား အားလုံး၏ ဦးနှောက်များ လုံးဝ ဗလာကျင်းသွားကြပြီးနောက် သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်လျှောက် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းကြီး တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသလို ခံစားလိုက်ကြရသည်။</p> <p>သူတို့ အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်း ဆုံကြည့်လိုက်ကြရာ တစ်ယောက်၏ မျက်လုံးထဲ၌ နောက်တစ်ယောက်၏ ‘ချက်ချင်း သူဌေးဖြစ်တော့မည့်’ ရူးသွပ်နေသော မီးတောက်ကြီးများကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရတော့၏။</p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာ က တံတွေးကို အသံမြည်အောင် မျိုချလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ အက်ကွဲနေသော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>“ညီအစ်ကိုတို့ရေ... ငါတို့တွေ သောက်ရမ်း ကြီးမားတဲ့ ဘတ်ဂ်ကြီး တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားပြီ ထင်တယ်ကွ။ ဒီက ကောင်တွေက သောက်ရမ်း ချမ်းသာကြတယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့ဆီမှာ အရင်းအမြစ်တွေ ရှားပါးနေတယ်လေ။ အထူးသဖြင့် အောက်ခြေအဆင့် အရင်းအမြစ်တွေပေါ့။ ငါတို့ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းကကော ဘယ်လို နေရာမျိုးလဲ။ ဆင်းရဲလွန်းလို့ အရင်းအမြစ်တွေ (အမှိုက်တွေ) ကလွဲရင် ဘာမှ မရှိတော့တဲ့ နေရာလေကွာ”</p> <p>ဇီဝခွေးလေး ၏ တုံ့ပြန်မှုက ပို၍ပင် မြန်နေသေးသည်။ သူက ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ စိမ်းဖန့်ဖန့် အရောင်ထွက်နေသော မိစ္ဆာအကျိအချွဲ အနှစ် ပုလင်းကြီး တစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အခင်းအကျင်း ကုန်ကြမ်းများ ဝယ်ယူနေသည့် ဆိုင်ခန်းတစ်ခု ရှေ့သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးသွားကာ ကြွေးကြော်လိုက်၏။</p> <p>“သူဌေးကြီး... ဒါလေး ကြည့်လိုက်စမ်းပါ။ ဒါဟာ အနောက်ဘက်စွန်းက အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ်းပါး လိုဏ်ဂူတွေထဲကနေ ရလာတဲ့ အထူးထုတ် ကုန်ပစ္စည်း... ‘ချောက်နက်ကြီးရဲ့ ဂျယ်လ်’ ပဲဗျို့။ အလွန် ပြင်းထန်တဲ့ ကော်စေး အာနိသင် ပါဝင်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လျှပ်ကူးနိုင်စွမ်းလည်း သောက်ရမ်း ကောင်းတယ်နော်။ မန္တန်တွေ ဆွဲဖို့နဲ့ အခင်းအကျင်းတွေ ချဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲဗျ"</p> <p>ထိုအခါ၊ ပစ္စည်းကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည့် ဆိုင်ရှင်က ကောက်ကိုင်ပြီး နမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>အနံ့မှာ နည်းနည်းစူးရှနေသော်လည်း အထဲ၌ ပါဝင်နေသော ထူးခြားသည့် မှော်အာနိသင်များကို ခံစားလိုက်ရသည့်အခါ သူ ချက်ချင်းပင် အံ့သြသွားတော့သည်။</p> <p>“ဒါ... ဒါဟာ ဒဏ္ဍာရီလာ မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ ကိုယ်တွင်း အရည်တွေလား။ တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲလား။ အလယ်ပိုင်း တိုက်ကြီးမှာ ဒီလို ကုန်ကြမ်းမျိုးတွေက အင်မတန် ရှားပါးတာ။ တာအိုရောင်းရင်း... ဘယ်လောက်လဲ"</p> <p>ထိုအခါ၊ ဇီဝခွေးလေး က မျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး မတန်တဆဈေးကို မျက်နှာပြောင်တိုက်၍ ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>“ဟီးဟီး... တစ်ပုလင်းကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးဆယ်ပဲဗျို့။ ဈေးဆစ်လို့ မရဘူးနော်"</p> <p>ဆိုင်ရှင်က တစ်ဖက်လူ စိတ်ပြောင်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ပိုက်ဆံကို ချက်ချင်း ထုတ်ပေးလိုက်ပြီး သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ ကစားသမားများ အကုန်လုံး လုံးဝ ရူးသွပ်သွားကြပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>“ဘုရားရေ..ငါလည်း ရောင်းမယ်ဟေ့"</p> <p>“သူဌေးကြီး... ကျုပ်ဟာကိုလည်း ကြည့်ပါဦး။ ဒါဟာ ‘ခွန်အားကြီး တောဝက်ရဲ့ အစွယ်’ ပဲဗျို့"“သူဌေး... ဒါက ရှားပါးတဲ့ ‘စစ်မြေပြင်မှာ ပျက်စီးသွားတဲ့ ဝတ်ရုံစုတ်’ ဗျ။ အစွမ်းထက်တဲ့ စစ်သည်တော် တစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေတယ်နော်"</p> <p>မူလက ‘ပစ္စည်း လာဝယ်ရန်’ ရောက်လာကြသော ကစားသမားများမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ ‘ပစ္စည်းလာသွင်းသည့် ကုန်သည်ကြီးများ’ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။ သူတို့မှာ ဝိညာဉ်သိုလှောင်အိတ်ထဲ၌ နေရာယူလွန်း၍ လွှင့်ပစ်ရန် နှမြောနေပြီး ရောင်း၍လည်း မရသည့် အမှိုက်များကို အကုန်လုံး ပုံအော၍ ထုတ်ရောင်းကြတော့သည်။</p> <p>ကျိုးနေသည့် ပေါက်ပြားစုတ် တစ်လက်၊ ဆေးဖိုထဲမှ ထွက်လာသည့် အမည်းရောင် ပြာများ၊ တောင်နောက်ဘက်၌ ဖမ်းမိလာသည့် မျိုးဗီဇ ပြောင်းလဲနေသည့် ပုရစ်များ အပါအဝင် ဖြစ်၏။</p> <p>စည်ကားလှသော်လည်း အရင်းအမြစ်များကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ခံထားရသည့် ထျန်းကျီ မြို့တော်၌ ဤ ‘တောရိုင်းဒေသ’ မှ လာသော ထူးဆန်းသည့် အရာများသည် လူကြိုက်အများဆုံး ရှားပါးရတနာများ ဖြစ်လာခဲ့ပြီတည်း။</p> <p> နာရီဝက်ခန့်အတွင်းမှာပင် စောစောကမှ အစောင့်များ၏ နှင်ထုတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည့် ‘ဒုက္ခသည်’ အုပ်စုကြီး၏ ဝိညာဉ်သိုလှောင်အိတ်များမှာ ယခုအခါ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ဖောင်းအစ်လာကြပြန်သည်။</p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာမှာ အမှိုက်များ ရောင်းပြီး ရလာသည့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာချီကို ရေတွက်ရင်း ရယ်မောလွန်း၍ သူ၏ မျက်နှာမှ အဆီများတောင် တုန်ခါနေတော့၏။</p> <p>“ငါတို့တော့ ချမ်းသာပြီကွ။ ဒါက ဘော့စ်တွေကို လိုက်သတ်နေတာထက် အများကြီး ပိုမြန်တာပဲကွ"</p> <p>သို့သော် သူက မကြာခင်မှာပင် ဒီလောက်နှင့် အားမရနိုင်တော့ဘဲ ဘေးနားရှိ ‘ထျန်းကျီ စံအိမ်’ ဟု နာမည်ပေးထားသည့် သတင်းအချက်အလက်များနှင့် ရှားပါးလက်နက်များကို သီးသန့်ရောင်းချသည့် အဆင့်မြင့် ဆိုင်ကြီးတစ်ဆိုင်ကို လှမ်းကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>“ညီအစ်ကိုတို့... ငါတို့ အမှိုက်ချည်းပဲ ရောင်းနေလို့တော့ မရဘူးဟေ့။ အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းတွေဘက်ကို ပြောင်းရမယ်ကွ။ ဒီ ထျန်းကျီ မြို့တော်က ကျင့်ကြံသူတွေကို ကြည့်စမ်း။ အကုန်လုံးက အသားဖြူဖြူ နုနုရွရွလေးတွေ... တကယ့် ‘အကြမ်းစား အလုပ်တွေ’ ဆိုတာ ဘာမှန်း သူတို့ သေချာပေါက် မြင်ဖူးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျောက်ကပ်ကြော် ရေ... မင်းရဲ့ အဆိပ်ဆေးလုံးတွေ ဘယ်မှာလဲ။ ထုတ်ပေးစမ်း။ ဒီ အလယ်ပိုင်း တိုက်ကြီးက အ တ တ တောသားတွေကို ‘ဇီဝဓာတု လက်နက်ရဲ့ တုန်လှုပ်မှု’ လေး နည်းနည်းလောက် ပေးလိုက်ကြရအောင်ကွာ။ ငါတို့ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ‘အထူးထုတ် ကုန်ပစ္စည်း’ တွေကို ဇိမ်ခံ ပစ္စည်း ဈေးတွေနဲ့ ရောင်းစားကြမယ်ဟေ့"</p> <p>ထျန်းကျီ မြို့တော်၏ ကုန်ဈေးနှုန်း စနစ်ကြီးကို ပစ်မှတ်ထားကာ အချိန်အတော်ကြာ ကြိုတင်စီစဉ်ထားခဲ့သော ‘အတိုင်းအတာ တစ်ခုလုံးကို နိမ့်ကျသွားစေမည့် တိုက်ခိုက်မှု’ နှင့် ‘အမှိုက်ပုံ ဈေးကွက်ရှာဖွေရေး စစ်ဆင်ရေးကြီး’ မှာ သတိမထားမိနိုင်သော ဤလမ်းထောင့်လေးမှနေ၍ တရားဝင် စတင်သွားခဲ့လေပြီ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save