Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆာဗာဖြတ်ကျော် ကုန်သည်ကြီးများ.. အဆိပ်တွေကို နတ်ဆေးအဖြစ်</h2> <h2 style="text-align: center;">ပြောင်းလဲရောင်းချခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီး။ ထျန်းကျီမြို့တော်၏ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများ ဈေးကွက်ထောင့်။</p> <p>ပထမဆုံးအသုတ် "အမှိုက်" ပစ္စည်းများ ကုန်စင်သွားပြီးနောက်တွင်... ကစားသမားများ၏ ဆိုင်ခန်းရှေ့၌ စပ်စုလိုသော ကျင့်ကြံသူအမြောက်အမြား စုရုံးလာကြတော့သည်။</p> <p>သူတို့ရောင်းချသော ပစ္စည်းများမှာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော်လည်း "အနောက်ဘက်စွန်းတောရိုင်းဒေသ" မှလာသော ရှားပါးပစ္စည်းများ ဖြစ်နေခြင်းနှင့် သောက်ရမ်းပေါလှသော ဈေးနှုန်းများကြောင့် အောက်ခြေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ မနေနိုင်မထိုင်နိုင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြရ၏။</p> <p>"အဟမ်း... တာအိုရောင်းရင်းတို့ရေ။ ခုနကဟာတွေက အမြည်းပဲ ရှိသေးတာဗျို့။"</p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာ (ဒီဖရဲသီးမှည့်ပြီလား) သည် သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးပေါ်သို့ တက်ရပ်လိုက်ပြီး ရှေးဟောင်းဒီဇိုင်းနှင့် (တကယ်တော့ အတုပြုလုပ်ထားခြင်းသာဖြစ်သည်) ကျောက်စိမ်းပုလင်းလေးတစ်လုံးကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။</p> <p>ထိုပုလင်းထဲမှ ထူးဆန်းသော အစိမ်းရောင်မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်နေ၏။ သူသည် ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ အထီးကျန်ဆရာကြီးတစ်ဦး၏ ဟန်ပန်ကို ဖမ်းလျက် ဆိုလိုက်၏။</p> <p>"အခု တကယ့်အစီအစဉ်ကောင်းကြီး စတော့မယ်ဟေ့။"</p> <p>"ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံကို အာခံရတာဖြစ်ပြီး... အတားအဆီးတွေ အများကြီးရှိတယ်ဆိုတာ လူတိုင်းသိကြမှာပါ။ ဘယ်လောက်တောင် ပါရမီထူးတဲ့ ပါရမီရှင်တွေဟာ အဲ့ဒီစက္ကူပါးလောက်ပဲရှိတဲ့ အတားအဆီးကို မကျော်ဖြတ်နိုင်လို့ တစ်သက်လုံး နောင်တတွေနဲ့ နေသွားခဲ့ရသလဲဗျာ။"</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများမှာ ထိုစကားကိုကြားသော် ခံစားချက်ချင်း တိုက်ဆိုင်သွားသဖြင့် ခေါင်းတငြိတ်ငြိတ် လုပ်နေကြတော့သည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့..." ဝမ်သဲ့ဖာ၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွား၏။</p> <p>"ငါတို့ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းမှာတော့... လျှို့ဝှက်နတ်ဆေး တစ်မျိုး ရှိတယ်ဗျ။ အဲ့ဒါကတော့ အတားအဆီးဖြတ်ဆေးလုံးပဲ (အမှန်တော့ 'ပြုံးလျက် သေဆေး' ဖော်စပ်ရာတွင် ကျရှုံးထားသည့် အရာဖြစ်ပါသည်)။"</p> <p>"ဒီဆေးက အစွမ်းထက်လွန်းလို့... အထဲမှာ အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အဆိပ်တွေတောင် ပါဝင်နေတာဗျို့။ ဒါပေမဲ့ 'သေမင်းတံခါးဝရောက်မှ အသက်ပြန်ရှင်တယ်' ဆိုတဲ့ စကားရှိတယ် မဟုတ်လား။ မင်းတို့မှာ အသက်ကိုရင်းပြီး အဆင့်တက်ချင်တဲ့ စိတ်ဆန္ဒသာ ရှိမယ်ဆိုရင်... ဒီဆေးကို သောက်လိုက်တာနဲ့ အဲ့ဒီပြင်းထန်တဲ့ ဆေးအာနိသင်က မင်းတို့ရဲ့ အတားအဆီးတွေကို အတင်းအကြပ် ရိုက်ချိုးပေးလိမ့်မယ်။"</p> <p>"လုပ်ငန်းစဉ်မှာ နည်းနည်းတော့ နာကျင်ရလိမ့်မယ် (သုံးရက်လောက် ဝမ်းလျှောခြင်းကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်)။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါဟာ အောင်မြင်ဖို့အတွက် ဖြတ်လမ်းပဲဗျို့။"</p> <p>ကြည့်နေသူများကြားတွင် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားတော့၏။</p> <p>"အဆိပ်ပြင်းတယ် ဟုတ်လား။ ဒါကို တကယ်စားလို့ ရလို့လားဗျ။" "သေတွင်းထဲ ရောက်မှ ပြန်ရှင်လာမယ်ဆိုတော့... ကြည့်ရတာ အဓိပ္ပာယ်တော့ ရှိသားပဲ။"</p> <p>လူအချို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသော်လည်း အများစုမှာတော့ သံသယရှိနေကြဆဲပင်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီဆေးက ကြည့်ရတာ အဆိပ်နဲ့ အတော်လေး တူနေသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>ဤအချိန်တွင်... သြဇာရှိသော "ကုန်ပစ္စည်းသံတမန်" တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာရန် လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>(ညီမလေး ဆုဆု... နင့်အလှည့်ရောက်ပြီဟေ့။)</p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာသည် အနောက်ဘက်သို့ လှည့်ကာ... လူအုပ်အနောက်တွင် ပုန်းကွယ်ပြီး သူတို့ကို မသိချင်ယောင်ဆောင်နေသော ဆုချင်းကောကို မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p>ဆုချင်းကောမှာ အကူအညီမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ရရှာသည်။</p> <p> သူမ၏ လက်ရှိဇာတ်ရုပ်မှာ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ တပည့်ဖြစ်နေသဖြင့်... အခုသာ သူတို့ကို ဒုက္ခပေးလိုက်လျှင် အိမ်ပြန်ရောက်သည့်အခါ သေချာပေါက် အဆူခံရတော့မည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>သူမမှာ မတတ်သာဘဲ အံကိုကြိတ်ကာ ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့ရတော့၏။</p> <p>ဖြူလွလွ ဝတ်ရုံလေးကို ဆင်မြန်းထားပြီး... လောကီနှင့် ကင်းကွာနေသည့် အရှိန်အဝါများ၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသော မျက်နှာထားရှိသည့် နတ်မိမယ်လေး တစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါ... ဈေးကွက်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။</p> <p>"ဘုရားရေ..လှလိုက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူမလေးဗျာ။"</p> <p>"ဒီအဆင့်အတန်းမျိုးဆိုရင်... သေချာပေါက် ဂိုဏ်းကြီး တစ်ခုက သမီးတော်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။"</p> <p> "ဒါဆိုရင် ဒီဆေးက တကယ် အစွမ်းထက်တာများလား။"</p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာသည် အခွင့်ကောင်းကို ချက်ချင်းဖမ်းဆုပ်ကာ ဆုချင်းကောကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် အော်ဟစ်လိုက်တော့၏။</p> <p>"အားလုံးပဲ ကြည့်ကြစမ်းပါ။ ဒါဟာ ကျုပ်ရဲ့ ညီမလေးပဲဗျို့။ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လလောက်ကတင်... သူမဟာ ချီစုစည်းမှု အဆင့် (၃) ပဲရှိတဲ့ အမှိုက်မလေး တစ်ယောက်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနတ်ဆေးကို သောက်လိုက်ပြီးကတည်းက... ကျင့်စဉ်တွေ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လာရုံတင်မကဘူး... ရုပ်ရည်ကလည်း ဒီလောက်အထိ တောက်ပလာခဲ့တာဗျ။"</p> <p>"ဒါဟာ သက်ရှိသက်သေပဲဗျို့။"</p> <p>ဆုချင်းကောမှာတော့ နေရာမှာတင် သေချာပေါက် သေချင်စိတ်ပေါက်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> (ငါက အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်‌လေ ။ ငါက နဂိုကတည်းက လှပြီးသားလေ။ ဘာ... 'အမှိုက်ကနေ နတ်ဘုရားမ ဖြစ်လာတာ' ဟုတ်လား။ နင်တို့ ပြောတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေက နည်းနည်းလောက်တော့ ယုတ္တိရှိအောင် လုပ်ကြစမ်းပါဦးဟယ်။)</p> <p>သို့သော်လည်း ဝိုင်းကြည့်နေကြသော မျက်လုံးပေါင်းများစွာကြောင့်... သူမမှာ အရှက်တရားကို ဖိသိပ်ကာ ဖြည်းညှင်းသော အသံလေးဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရရှာတော့သည်။</p> <p>"အင်း... စီနီယာအစ်ကို ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒီဆေးလုံးက... တကယ်ပဲ... ထူးခြားတဲ့ အာနိသင်တွေ ရှိပါတယ်ရှင်။"</p> <p>ကြည့်နေသူများအတွက်မူ... ထိုဝေဝါးသော စကားလေးမှာ လုံးဝငြင်းပယ်၍မရသော သက်သေကြီး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>"နတ်မိမယ်လေးကိုယ်တိုင် ပြောပြီဆိုမှတော့ သေချာပြီဗျို့။"</p> <p> "ဝယ်မယ်... ငါလည်း ဝယ်မယ်။ ငါ အဆင့်တက်ချင်ပြီဟေ့။"</p> <p> "ငါလည်း နတ်မိမယ်လေးလို လှချင်တယ်"</p> <p>လူအုပ်ကြီးမှာ ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြတော့၏။</p> <p>"ငါ့ကို တစ်လုံးပေး။ ဘယ်လောက်လဲ။"</p> <p>"ကျုပ် ဆယ်လုံး ယူမယ်ဗျာ။ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ဖို့အတွက် အကုန်အောမယ်။"</p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာမှာ ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ပိုက်ဆံများ သိမ်းကာ ဆေးများကို အလုအယက် ထုတ်ပေးနေတော့သည်။</p> <p>"အထူးဈေးနဲ့ ရောင်းပေးနေတာနော်။ တစ်လုံးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာပဲ။ ရိုးသားဖြောင့်မတ်တဲ့ ဈေးဗျို့။"</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ အခြားတစ်ဖက်ရှိ ဆိုင်ခန်း၌မူ... ဆောက်လုပ်ရေးခွင်မှ ဦးလေးကျန်း သည်လည်း သူ၏ "ယဉ်ကျေးမှု တင်ပို့ခြင်း" အလုပ်ကို လုပ်နေ၏။</p> <p>သူသည် လုံးခြေထားသော စာရွက်စုတ်ကြီး တစ်ရွက် (အရင်က သူဖျက်ဆီးခဲ့သော တရားမဝင် အဆောက်အဦး ဒီဇိုင်းဖြစ်ပါသည်) ကို ကိုင်ကာ... မုတ်ဆိတ်ဗရပွနှင့် အခင်းအကျင်း ဆရာကြီး တစ်ဦးကို ကြွားလုံးထုတ်နေတော့၏။</p> <p>"တာအိုရောင်းရင်း... ဒီလိုင်းတွေကို ကြည့်စမ်းပါ။ ဒီဖွဲ့စည်းပုံ၊ ဒီကြီးကျယ်တဲ့ စိတ်ကူး... ဒါဟာ သေချာပေါက် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးတွေထဲက ဗိသုကာ ပုံစံကားချပ် အစစ်ပဲဗျို့။"</p> <p>"ဒီ 'S' ပုံသဏ္ဍာန် ခံနိုင်ရည်နံရံ ဒီဇိုင်းကို ကြည့်ဦး။ ဒါဟာ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို လိုက်နာထားတာဗျ။ ပြီးတော့ ဒီ ဇောက်ထိုးဆောက်ထားတဲ့ မျှော်စင်ကို ကြည့်စမ်း... အဲ့ဒါက မြေကြီးရဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူဖို့အတွက်လေ။"</p> <p>အခင်းအကျင်း ဆရာကြီးမှာ  မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်နေပြီး... ဖတ်လေလေ ပို၍ နက်နဲလေလေဟု ခံစားနေရတော့သည်။</p> <p>"အံ့မခန်းပါလား... တကယ်ပဲ လုပ်နေကျ နည်းလမ်းတွေကို ပြောင်းပြန်လုပ်ထားတာလား။ စည်းကမ်းတွေကို ရိုက်ချိုးထားတာပါလား။ ဒါဟာ ဒဏ္ဍာရီလာ 'ယင်နဲ့ယန် ပြောင်းပြန်အခင်းအကျင်း' များလားဗျာ။"</p> <p>အခင်းအကျင်း ဆရာကြီး၏ စကား အဆုံး၌၊ ဦးလေးကျန်းက သူ၏ ပေါင်ကို ဖြန်းခနဲ ပုတ်လိုက်၏။</p> <p> "ခင်ဗျားက တကယ့် ပညာရှင်ပဲဗျာ။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သိတယ်နော်။ ဒါဟာ အလွန်ရှားပါးတဲ့ မူရင်းစာအုပ်ဗျ။ ကျုပ် အပျက်အစီးတွေထဲကနေ မနည်းယူလာခဲ့ရတာ။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးရာပဲ ပေးဗျာ... သူငယ်ချင်းဖြစ်သွားအောင်။"</p> <p>အခင်းအကျင်း ဆရာကြီးမှာ အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဝယ်ယူလိုက်တော့သည်။</p> <p>သူသည် ဦးလေးကျန်းကို အကြိမ်ကြိမ် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောနေပြီး... မိမိကိုယ်မိမိ အမြတ်ကြီး ရလိုက်သည်ဟု ထင်မှတ်နေတော့၏။</p> <p>*</p> <p>ထောင့်တစ်နေရာတွင်မူ...</p> <p>ဇီဝခွေးလေး သည်လည်း သူ၏ [မိစ္ဆာအကျိအချွဲ အမြုတေ] အချပ်များကို ရောင်းချနေ၏။</p> <p>"လာကြစမ်းဗျို့... အနောက်ဘက်စွန်းက အထူးထုတ် ကုန်ပစ္စည်း။ 'ချောက်နက်ဂျယ်လ်' ရပြီဟေ့။"</p> <p>"ဒါဟာ ထိပ်တန်း လက်နက်ထုတ်လုပ်ရေး ကုန်ကြမ်းတင် မကဘူးဗျ... ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူတွေ အတွက်လည်း နတ်ဆေးပဲ။ ကိုယ်ပေါ်မှာ သုတ်လိုက်တာနဲ့ အရေပြားရဲ့ ခံနိုင်ရည်ကို မြှင့်တင်ပေးရုံတင် မကဘူး (တကယ်တော့ ဂျယ်လ်အလွှာတစ်ခု ကပ်သွားခြင်းဖြစ်သည်)... အနည်းငယ် တိုက်စားတဲ့ ခံစားချက်ကနေတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အလားအလာတွေကိုပါ လှုံ့ဆော်ပေးတာဗျို့။"</p> <p>ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံနေကြသော လူသန်ကြီး အချို့မှာ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လျက် နားထောင်နေကြပြီး... အားလုံးပင် ပိုက်ဆံထုတ်ကာ ဝယ်ယူကြတော့သည်။ အချို့ဆိုလျှင် နေရာမှာတင် ကိုယ်ပေါ် သုတ်ကြည့်ကြပြီး... သာယာနာကျင်သော (တကယ်တော့ နာကျင်နေခြင်းဖြစ်သည်) အော်ဟစ်သံများကို ထုတ်ဖော်နေကြတော့၏။</p> <p>နာရီဝက်ခန့်အတွင်းမှာပင်။</p> <p>ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ "ဆာဗာဖြတ်ကျော် ကုန်သည်ကြီးများ" သည်... သူတို့၏ ပြောင်မြောက်လှသော သရုပ်ဆောင်ချက်များ၊ အရှက်မရှိ လိမ်ညာမှုများနှင့် ဆုချင်းကော၏ "နာမည်ကြီး အရှိန်အဝါ" ကြောင့်... အမှိုက်ပုံကြီးကို မတန်တဆဈေးနှုန်းများဖြင့် အောင်မြင်စွာ ရောင်းချနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>လက်ထဲမှ လေးလံလှသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအိတ်ကို ကြည့်ကာ... ဝမ်သဲ့ဖာမှာ ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေတော့၏။</p> <p>"ဒီပိုက်ဆံတွေက ရတာ အရမ်း လွယ်လွန်းနေတယ် မဟုတ်ဘူးလား။"</p> <p>"ဘာလို့ ဒီ အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးက ကျင့်ကြံသူတွေက... ငါတို့ဆီက မွန်းစတားတွေထက်တောင် ပိုပြီး အနုရွနေကြတာလဲဟာ"</p> <p>ထိုစဉ်၊ ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် သည် အဝေးမှ တိုးလာနေသော တရားခံဖမ်းအဖွဲ့များကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ သတိပေးလိုက်၏။</p> <p>"တော်လောက်ပြီ... အမြတ်ရတုန်း လက်စသိမ်းကြစို့။ ငါတို့ ရောင်းတဲ့ဟာတွေက လူတော့ မသေစေနိုင်ပေမယ့်... တကယ်တမ်းကျတော့ အသုံးမဝင်တဲ့ ဟာတွေချည်းပဲလေ။ သူတို့တွေ ရိပ်မိသွားရင် ငါတို့တော့ ဒုက္ခရောက်ကုန်မယ်။"</p> <p>"ဆုတ်ကြစမ်း။ လေပြင်းတိုက်တုန်း လစ်ကြစို့ဟေ့။"</p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ... လူတစ်အုပ်လုံး ဆိုင်ခန်းများကို အမြန်သိမ်းကာ၊ လူအုပ်ကြားထဲ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။</p> <p>အဆိပ်ဆေးလုံးတွေ၊ စက္ကူစုတ်တွေနှင့် ရွှံ့တုံးတွေကို ကိုင်ကာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသော "ကံကောင်းသူများ" ကတော့... ကောင်းကင်ဘုံကို အာခံပြီး သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်တော့မည်ဟု အိပ်မက်မက်နေကြဆဲပင်။</p> <p>ဤနေ့တွင် ထျန်းကျီမြို့တော်၏ အောက်ခြေဈေးကွက်မှာ ဘေးဒုက္ခကြီးတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... "လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော အနောက်တိုင်း ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း" နှင့် သူတို့၏ "အံ့မခန်း" အထူးထုတ်ကုန်များအကြောင်းမှာ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် စတင်ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save