မိသားစုခေါင်းဆောင် ငါးဦးက နယ်မြေစောင့်တပ်မှူးရုံးမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် အသီးသီး အိမ်ပြန်သွားကြသည်။ ယွမ်ကျုံးမြို့ရှိ လေသတင်းမျှော်စင်၏ ဆိတ်ငြိမ်သော နေရာတစ်ခုတွင်မူ မင်ယွဲ့ဖေးသည် အခန်း၏ အလယ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူမ၏ရှေ့တွင် အမျိုးသား လေးဦးနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦးတို့က ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေကြ၏။ ထိုအမျိုးသား လေးဦးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါများမှာ အလွန်ပင် အားကောင်းလှပြီး သူတို့အားလုံးမှာ နတ်ဘုရားသန္ဓေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်မှာ သိသာလှသည်။ အကယ်၍ ထိုမြင်ကွင်းသာ ပြင်ပသို့ ပေါက်ကြားသွားပါက လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေမည်မှာ သေချာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လေသတင်းမျှော်စင်တွင် အပေါ်ယံအားဖြင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော မျှော်စင်သခင် မင်ယွဲ့ဖေး တစ်ဦးတည်းသာ နတ်ဘုရားသန္ဓေအဆင့် ရှိသည်ဟု လူသိများသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ အဆင့်အတန်း ခန့်မှန်းရခက်သော မင်ယွဲ့ဖေးကို ထည့်မတွက်လျှင်ပင် နတ်ဘုရားသန္ဓေအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ လေးဦး တိတိ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမျှ အင်အားကြီးသော အဖွဲ့အစည်းကသာ လှုပ်ရှားလိုက်မည်ဆိုပါက ယွမ်ကျုံးစီရင်စုတစ်ခုလုံးကို ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။ လေသတင်းမျှော်စင်၏ ဖုံးကွယ်ထားသော အင်အားမှာ လူတိုင်း၏ မှန်းဆချက်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။ လူစုံပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ မင်ယွဲ့ဖေးက ပုံတူပန်းချီကား တစ်ချပ်ကို ထုတ်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံး ကြည့်ထားကြ... ဒါက နယ်မြေစောင့်တပ်မှူး အသစ်ပဲ...နောင်ကျရင် အလုပ်လုပ်တဲ့အခါ သူ့ကို သတိထားပြီး ရှောင်ကြ... သူ့နဲ့ ထိပ်တိုက် မတိုးစေနဲ့" လူတိုင်းက ထိုပုံတူကားကို တစ်လှည့်စီ ကြည့်ကြပြီးနောက် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးထံသို့ ရောက်သောအခါ သူမက အံ့အားသင့်သလို ရေရွတ်လိုက်၏။ "ဟင်... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ ဖြစ်နေရတာလဲ" ထိုစကားကြောင့် မင်ယွဲ့ဖေး အပါအဝင် ကျန်လေးဦးစလုံးက သူမကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ "လုအယ်... မင်း ဒီလူကို မြင်ဖူးလို့လား" မင်ယွဲ့ဖေးက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။ နယ်မြေစောင့်တပ်မှူးအဖြစ် မခန့်အပ်မီ တာအိုသန့်စင်ဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းတပည့် အများစုမှာ ဂိုဏ်းအတွင်း၌သာ အောင်း၍ ကျင့်ကြံနေကြသူများ ဖြစ်သဖြင့် ပြင်ပလူများအနေဖြင့် သူတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သိရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ လုအယ်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးမှ ခေါင်းယမ်းကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ ဒီလူကို လူကိုယ်တိုင် မမြင်ဖူးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ့ပုံတူကိုတော့ မြင်ဖူးတယ်" "ဘယ်မှာ မြင်ဖူးတာလဲ" မင်ယွဲ့ဖေးက ချက်ချင်းပင် မေးလိုက်၏။ လုအယ်က သူမ၏ အတွေးများကို စုစည်းပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောပြသည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာလောက်က ဖေးယွန်မြို့က ဝူမိသားစုခေါင်းဆောင် ဝူဝေက ဒီလူရဲ့ ပုံတူကို ကိုင်ပြီး လေသတင်းမျှော်စင်ကို ရောက်လာခဲ့ဖူးတယ်" "ဖေးယွန်မြို့က ဝူမိသားစုလား..." မင်ယွဲ့ဖေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားနေမိသည်။ ယွီဖန်ကောင်းကင်ဘုံတွင် အင်အားစုပေါင်း များစွာ ရှိနေသဖြင့် ဖေးယွန်မြို့က ဝူမိသားစုကဲ့သို့ အရေးမပါသော အဖွဲ့အစည်းငယ်လေးများကို သူမ မှတ်မိနိုင်ပေ။ "ဝူမိသားစုက ဒီလူကို ဘာလို့ လိုက်ရှာတာလဲ" "ကျွန်မ မမှားဘူးဆိုရင်တော့ လက်စားချေဖို့ပါပဲ... နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်မ လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းကြည့်တော့ ဝူဝေရဲ့ ဆဋ္ဌမမြောက်သားလေးက မမျှော်လင့်ဘဲ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်လို့ သိရတယ်... အဲဒါကြောင့် သူက ဒီလူရဲ့ပုံတူကို ကိုင်ပြီး ယွမ်ကျုံးမြို့အထိ လိုက်လာခဲ့တာ... ကျွန်မ ထင်တာတော့ ဝူဝေလည်း ဒီနယ်မြေစောင့်တပ်မှူးရဲ့ လက်ချက်နဲ့ပဲ သေသွားပုံရတယ်" မင်ယွဲ့ဖေးက ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အောက်ရှိ ငါးဦးကို လေးနက်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဖေးယွန်မြို့က ဝူမိသားစုနဲ့ ငါတို့နဲ့ ဘာပတ်သက်မှု ရှိလဲ" နယ်မြေစောင့်တပ်မှူးအသစ်က ဝူမိသားစုနှင့် ရန်ငြိုးရှိနေသည်ဟူသော သတင်းက မင်ယွဲ့ဖေးကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေသည်။ လေသတင်းမျှော်စင်၏ သြဇာမှာ ယွမ်ကျုံးစီရင်စု တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့နေပြီး နေရာအနှံ့တွင် သူလျှိုများစွာ ထားရှိထားသည်။ အကယ်၍ ဝူမိသားစုသည် သူတို့နှင့် ပတ်သက်နေပါက ထိုဆက်နွှယ်မှုကို အမြန်ဆုံး ဖြတ်တောက်ရမည် ဖြစ်သည်။ ကျန်းယွီဟယ်က လက်စားချေရန် ဝူမိသားစုဆီသို့ သွားရာမှတစ်ဆင့် ခြေရာခံကာ လေသတင်းမျှော်စင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို သိရှိသွားပါက သူတို့၏ အရေးကြီးသော လုပ်ငန်းစဉ်များ ထိခိုက်ကုန်ပေလိမ့်မည်။ "အရှင်မ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်သူလျှိုတစ်ယောက်က ဝူမိသားစုမှာ အိမ်တော်ထိန်းအဖြစ် အမှုထမ်းနေပါတယ်" မျက်နှာတွင် အမာရွတ်နှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးက ထရပ်ကာ အစီရင်ခံလိုက်သည်။ "ဝူမိသားစုကို အမြန်ဆုံး ရှင်းပစ်လိုက်... ဘာခြေရာလက်ရာမှ မကျန်စေနဲ့" ဝူမိသားစုက လေသတင်းမျှော်စင်နှင့် ပတ်သက်နေကြောင်း သိရသည်နှင့် မင်ယွဲ့ဖေးက သူတို့ကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရန် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။ အောက်ရှိ ငါးဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ယနေ့ သူတို့၏ သခင်မမှာ တစ်မျိုးထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ “သူလျှိုတစ်ယောက် ရှိနေရုံနှင့် ဝူမိသားစု တစ်စုလုံးကို သုတ်သင်ရန် လိုအပ်လို့လား...ဒါက ပုရွက်ဆိတ်ကို သတ်ဖို့ အမြောက်နဲ့ ပစ်သလို ဖြစ်မနေဘူးလား...” "အရှင်မ... ဒီနယ်မြေစောင့်တပ်မှူးအသစ်က ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လို့လဲ... ကျွန်မတို့ ဒီလောက်အထိ သတိထားဖို့ လိုလို့လား" လုအယ်က မေးလိုက်သည်။ မင်ယွဲ့ဖေးက သူမ၏ ဆံနွယ်များကို သပ်တင်ရင်း လူတိုင်းကို လေးနက်စွာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "သူ့ရဲ့ အစွမ်းက ဘယ်လောက်လဲဆိုတာ ငါလည်း ထိုးဖောက်မမြင်နိုင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီနယ်မြေစောင့်တပ်မှူးအသစ်က လုံးဝ မရိုးရှင်းတဲ့လူပဲ... ငါတို့ လုံးဝ ပေါ့ဆလို့ မရဘူး" ကျန်းယွီဟယ်သာ ထိုစကားကို ကြားလျှင် အလွန် အံ့အားသင့်သွားပေလိမ့်မည်။ သူက အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံချင်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး သူထင်သလောက်လည်း မစွမ်းလှပေ။ အမာရွတ်နှင့် လူက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် ဒီညပဲ ထွက်သွားပါ့မယ်... မနက်ဖြန်ကျရင် ဖေးယွန်မြို့မှာ ဝူမိသားစု ဆိုတာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး" မင်ယွဲ့ဖေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လူတိုင်းကို သတိပေးလိုက်သည်။ "ငါတို့ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ မစ်ရှင်က အဆုံးအဖြတ်ပေးမယ့် အချိန်ကို ရောက်နေပြီ... ဘယ်လိုအမှားမျိုးမှ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး" "ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မ..." လူတိုင်း ထွက်သွားပြီးနောက် မင်ယွဲ့ဖေးက တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ "ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့ နယ်မြေစောင့်တပ်မှူးက ဘာလို့ ယွမ်ကျုံးစီရင်စုလို နေရာသေးသေးလေးကို ရောက်လာရတာလဲ... တာအိုသန့်စင်ဂိုဏ်းက အဖိုးကြီးတွေ တစ်ခုခုကို ရိပ်မိသွားတာလား" "ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ပိုမြန်မြန် လုပ်မှ ဖြစ်တော့မယ်" ယွမ်ကျုံးစီရင်စု ဖေးယွန်မြို့။ ညမှောင်လာသောအခါ ဝူမိသားစု စံအိမ်တော်၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် လူရိပ်တစ်ခု တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာသည်။ ထိုလူရိပ်က သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ အနက်ရောင် မြူခိုးများက တစ်ခုလုံးသော စံအိမ်တော်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် ထိုလူရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် ဖေးယွန်မြို့တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေသော သတင်းတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။ နှစ်ပေါင်း ရာချီ အခြေစိုက်ခဲ့သော ဝူမိသားစုမှာ တစ်ညအတွင်း ခြေရာလက်ရာမပျက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။။ စံအိမ်အတွင်း၌ တိုက်ခိုက်ထားသော အမှတ်အသားများ မရှိဘဲ ပစ္စည်းများမှာလည်း စနစ်တကျ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း လူတစ်ယောက်မှ မရှိတော့ပေ။ စံအိမ်ပြင်ပတွင် နေထိုင်သော ဝူမိသားစုဝင်များပင် အစအန ရှာမရတော့ပေ။ "ဝူမိသားစုဝင်တွေ ဘယ်ရောက်ကုန်တာလဲ... တစ်ယောက်ယောက်ကို သွားစော်ကားမိလို့ တစ်မျိုးနွယ်လုံး ထွက်ပြေးသွားကြတာလား" "ထွက်ပြေးတာဆိုရင် ပစ္စည်းတွေက ဘာလို့ ဒီလောက် သေသပ်နေရတာလဲ" "ဒါတော့ ထူးဆန်းတယ်... လူတွေက လေထဲ ပျောက်သွားတာလား" "ငါ ထင်တာတော့ ဝူမိသားစုက တစ်ခုခု အမှားလုပ်မိလို့ အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ရဲ့ သုတ်သင်တာကို ခံလိုက်ရတာပဲ ဖြစ်မယ်" "သေတာပဲ ကောင်းပါတယ်... ဝူမိသားစုက ဖေးယွန်မြို့မှာ ဗိုလ်ကျနေတာ ကြာပြီ... သူတို့ မရှိတော့တာပဲ ကောင်းတယ်" "ဟုတ်တယ်... အကုန် သေသွားတာကမှ အေးတာ"
***