ယွမ်ကျုံး နယ်မြေစောင့်တပ်မှူးရုံး၏ အဓိကခန်းမဆောင်။ သူ့ရှေ့တွင် တန်းစီရပ်နေသော လူဆယ်ယောက်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းယွီဟယ်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ချန်းမိသားစုနှင့် ဆန်းမိသားစုတို့မှာ အတော်လေး လိမ္မာပါးနပ်ကြပေသည်။ သူတို့က မနက်စောစောကတည်းက လူလွှတ်ပေးခဲ့ကြပြီး မိသားစုတစ်ခုစီမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ငါးဦးစီ ပါဝင်သည်။ ထိုလူဆယ်ယောက်မှာ သာမန်လူများ မဟုတ်ကြဘဲ မိသားစုနှစ်ခု၏ အထူးလေ့ကျင့်ထားသော မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များ ဖြစ်ကြသည်မှာ သိသာလှသည်။ ထိုမိသားစုနှစ်ခုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြိုးစားအားထုတ်ထားကြပြီး အထူးသဖြင့် ချန်းမိသားစုပင် ဖြစ်သည်။ ချန်းဝေကွမ်က သူ၏သားဖြစ်သူကိုပင် နယ်မြေစောင့်တပ်မှူးရုံးသို့ လွှတ်လိုက်ခြင်းမှာ ကျန်းယွီဟယ်အပေါ် သစ္စာခံကြောင်း ပြသလိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ကျန်းယွီဟယ်က လူအုပ်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ဟန်တူသော လူငယ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ပိန်ပါးသော်လည်း သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ဓားအလင်းများ ဝန်းရံနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူက အစွမ်းထက်သော ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုလူငယ်မှာ ချန်းဝေကွမ်၏သား ချန်းကျုံးရှု ဖြစ်ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေကာ နတ်ဘုရားသန္ဓေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။ ချန်းဝေကွမ်က ထိုကဲ့သို့သော လူကို လွှတ်လိုက်ခြင်းမှာ ကျန်းယွီဟယ်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို လိုချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ "ကောင်းပြီ..." ချန်းမိသားစုနှင့် ဆန်းမိသားစုတို့၏ နားလည်မှုရှိသော လုပ်ရပ်ကို သူ အတော်လေး သဘောကျသွားသည်။ တစ်ဖက်က ကောင်းလျှင် မိမိကလည်း ပြန်လည် ကူညီပေးရန် ဝန်မလေးပေ။ ထိုအရာမှာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ ကျန်းယွီဟယ်က သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ တောက်ပနေသော ပျံသန်းဓား ဆယ်စင်မှာ လူအုပ်ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။ "ဒီပျံသန်းဓားတွေကို မင်းတို့အတွက် နှုတ်ဆက်လက်ဆောင်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ကြ... ငါ့ဆီမှာ အလုပ်လုပ်ရင် လစာတော့ မရဘူး ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ကို အလကားတော့ ခိုင်းမှာမဟုတ်ဘူး" သူတို့ရှေ့ရှိ ပျံသန်းဓားများကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားပြီး ဝမ်းသာအားရဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုကြတော့သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တပ်မှူးကြီး" ကျန်းယွီဟယ် ပေးလိုက်သော ပျံသန်းဓားများမှာ အပေါစား ပစ္စည်းများ မဟုတ်ပေ။ သူကိုယ်တိုင် အပျော်သဘော ထုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အားလုံးမှာ အလတ်စား မှော်လက်နက်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူ၏ လက်ရှိ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း အဆင့်အတန်းအရ အလတ်စား မှော်လက်နက်များကို ထုလုပ်ရန်မှာ သူ့အတွက် လက်ဖျားခါလောက်အောင် လွယ်ကူလှသည်။ သို့သော် ချန်းမိသားစုနှင့် ဆန်းမိသားစုမှ လူငယ်များအတွက်မူ အလတ်စား မှော်လက်နက်ဆိုသည်မှာ အကောင်းဆုံး လက်နက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ မိသားစုအတွင်းမှာပင် အလတ်စား မှော်ရတနာများမှာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးလှပြီး မျိုးနွယ်စု၏ အဖိုးတန်ရတနာအဖြစ်သာ သိမ်းဆည်းထားလေ့ ရှိကြသည်။ သာမန် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် အဆင့်နိမ့် မှော်လက်နက် တစ်ခုရှိရုံနှင့်ပင် တော်တော်လေး ဟန်ကျနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိပ်တန်း အင်အားစုများမှ မျိုးနွယ်စုဝင်များသာလျှင် ရွှေအမြုတေအဆင့်တွင် အလတ်စား မှော်ရတနာများကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ "ကဲ... မင်းတို့ ဆယ်ယောက်က နှစ်ဖွဲ့ခွဲလိုက်... တစ်ဖွဲ့က စံအိမ်ထဲမှာပဲ ကျင့်ကြံနေပြီး ကျန်တဲ့တစ်ဖွဲ့က မြို့ထဲမှာ ကင်းလှည့်ပေးရမယ်... အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့က အလှည့်ကျ လုပ်ကြပေါ့... ဘယ်လို စီစဉ်မလဲဆိုတာတော့ မင်းတို့ဘာသာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြ... အခုတော့ သွားလို့ရပြီ" ကျန်းယွီဟယ် စကားဆုံးသည်နှင့် လူစုခွဲရန် လက်ဝေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ သူက လူခေါ်ရခြင်းမှာ သူ့အတွက် တိုက်ခိုက်ပေးရန် မဟုတ်ပေ။ သူ့အစွမ်းနှင့်ဆိုလျှင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများက သူ့ကို ဘာမှ ကူညီနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ့ရည်ရွယ်ချက်မှာ အင်အားစုများ၏ သဘောထားကို စမ်းသပ်ရန်နှင့် အမိန့်ပေးစေခိုင်းရန် လူအချို့ လိုအပ်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ လူတိုင်း ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းယွီဟယ်က သူ၏နောက်ရှိ ချန်းလင်လင်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ "မြို့ထဲမှာ လျှောက်သွားပြီး သတင်းအချက်အလက်တွေ စုဆောင်းပေးဖို့ လူအချို့ကို ရှာပေးပါ... ကောလာဟလတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ် အတင်းအဖျင်းတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ် အကုန်စုပြီး စာအုပ်တစ်အုပ်အဖြစ် ပြုစုပေးရမယ်" ထို့နောက် သူက နောက်ထပ် ကျောက်စိမ်းပုလင်း တစ်လုံးကို ထုတ်ပေးလိုက်ပြန်သည်။ "ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိုကြိုးစားဦး... မင်းရဲ့ အဆင့်က နိမ့်လွန်းသေးတော့ ဘာမှ သိပ်လုပ်လို့ မရသေးဘူး" ချန်းလင်လင်မှာ မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားကာ ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို လှမ်းယူရင်း "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး" ဟု ပြန်ပြောရှာသည်။ ကျန်းယွီဟယ် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့သောအခါ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေမိသည်။ ချန်းလင်လင်ကို သတင်းစုခိုင်းခြင်းမှာ တစ်ဖက်လူများကို သူ ငြိမ်မနေကြောင်း သတိပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။ "ဒီကိစ္စကို အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းမှ ဖြစ်မယ်... လေသတင်းမျှော်စင်နဲ့ ဟယ်၊ လီ မိသားစုတွေ ဘာတွေ ကြံစည်နေလဲဆိုတာ သိရမှ အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံနိုင်မှာ" သူသည် ဂိမ်းစနစ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး စကားပြောခန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ အစောပိုင်းနှင့် မတူဘဲ ယခုအခါ စကားပြောခန်းမှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ကစားသမား အနည်းငယ်သာ မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့နေကြသည်။ ထိုအရာမှာ ယွီဖန်ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကစားသမား အရေအတွက် အဆမတန် လျော့နည်းသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် ကစားသမား သန်းနှင့်ချီ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ငါးသိန်းထက် မပိုတော့ပေ။ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ကမ္ဘာဂြိုဟ် နှင့် ယွီဖန်ကောင်းကင်ဘုံကြားရှိ အချိန်စီးဆင်းမှု ကွာခြားချက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ တစ်ရက်မှာ ယွီဖန်ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရက်ပေါင်း တစ်ရာနှင့် ညီမျှသည်။ အကယ်၍ ကစားသမားတစ်ဦးက ယွီဖန်ကောင်းကင်ဘုံ၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်မည်ဆိုပါက သူသည် အသက်ကြီး၍ သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။ အခြေတည်အဆင့် ရောက်နေသော ကစားသမားများမှာမူ သက်တမ်း ရှည်သွားသဖြင့် ပြဿနာ မရှိသော်လည်း အများစုမှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကြောများသာ ရှိကြသဖြင့် အခြေတည်ရန် မလွယ်ကူကြပေ။ ထို့ကြောင့် လူအများစုမှာ ကမ္ဘာပေါ်၌သာ ကျင့်ကြံရန် ရွေးချယ်ကြတော့သည်။ စကားပြောခန်း တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းယွီဟယ်က စိတ်ကူးပြောင်းသွားသည်။ "ထားလိုက်ပါတော့... ကောင်းကင်ပိုက်ကွန် ကနေပဲ မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့လိုက်တော့မယ်... လော့ဂ်အောက် လုပ်ဖို့ အချိန်လည်း နီးနေပြီပဲ" ညမှောင်လာသောအခါ စိတ်ထဲတွင် လော့ဂ်အောက် လုပ်ရန် အကြောင်းကြားချက် ပေါ်လာသည်။ "လော့ဂ်အောက် လုပ်မယ်" ကမ္ဘာဂြိုဟ်ရှိ သူ၏ အိမ်ဝရန်တာတွင် ရပ်ရင်း ရင်းနှီးနေသော လေထုကို ရှူရှိုက်ကာ ကျန်းယွီဟယ် ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် ဓားပျံစီးနေသော လူအချို့ကို ရံဖန်ရံခါ မြင်တွေ့နေရ၏။ ယွီဖန်ကောင်းကင်ဘုံ ဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်ကျော် ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် လူများမှာ ဓားပျံစီးခြင်းကို ကျင့်သားရနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်းယွီဟယ်က သူ၏ ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ကောင်းကင်ပိုက်ကွန်သို့ ဝင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပို့စ်တစ်ခုကို ရေးသားလိုက်၏။ 【အကူအညီ လိုအပ်နေပါသည်။ ယွမ်ကျုံးစီရင်စုရှိ အင်အားစုများ အထူးသဖြင့် နတ်ဆိုးဘုရင်ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များအတွက် ဆုလာဘ် အမြောက်အမြား ပေးပါမည်။】 သူက ပို့စ်၏ အောက်တွင်လည်း အကြောင်းအရာအချို့ကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ 【ကျွန်တော်က ယွမ်ကျုံး နယ်မြေစောင့်တပ်မှူးရုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီး လက်ရှိတွင် သတင်းအချက်အလက်များ စုဆောင်းနေပါသည်။ နတ်ဆိုးဘုရင်ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့်သတင်းကိုမဆို စျေးနှုန်း ညှိနှိုင်းနိုင်ပြီး သင့်ကို စိတ်ပျက်စေမည် မဟုတ်ကြောင်း ကတိပေးပါသည်။】 ပို့စ်တင်ပြီးနောက် ကျန်းယွီဟယ်က ခုံတန်းလျားပေါ်တွင် လှဲလျောင်းကာ မျက်စိမှိတ်၍ အနားယူနေလိုက်တော့သည်။
***