Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၄၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကိုယ့်အားသာချက်နှင့်ကိုယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြိုင်ပွဲဝင်အားလုံးက သက်ဆိုင်ရာအဖွဲ့အလိုက် နေရာယူလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ပါဝင်ပစ္စည်းများကို လတ်ဆတ်နေစေရန် အထူးနည်းလမ်းများကို အသီးသီး အသုံးပြုထားကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် လတ်ဆတ်သောဟင်းလျာသုံးမျိုး စားသောက်ဆိုင်ဆိုလျှင် ကမ်းရိုးတန်းမှ ဖမ်းဆီးလာသော ပင်လယ်စာများကို အရှင်လတ်လတ် သယ်ဆောင်လာပြီး ပွဲခင်းထဲတွင် ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်အသုံးပြုကြသည်။ ဤသည်က အလတ်ဆတ်ဆုံး မူလအရသာကို ရရှိစေရန် သေချာစေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပင်လယ်စာအတွက် အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ လတ်ဆတ်မှုပင် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ပါဝင်ပစ္စည်းများကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ယူလိုက်သည့် လုပ်ရပ်က မြင်တွေ့ရသူတိုင်းအတွက် အပျော်တမ်းအဆင့်ဟု ထင်မှတ်စရာ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သေချာပေါက် သူတို့ မသိနိုင်သည့်အချက်မှာ လုချန်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင် မရှိသဖြင့် သိုလှောင်လက်စွပ်ကို လုံးဝ မသုံးနိုင်ခြင်းပင်။ ထို့အပြင် သူ့လက်ထဲရှိ ဝက်သုံးထပ်သားမှာ အလတ်ဆတ်ဆုံး ပါဝင်ပစ္စည်း ဖြစ်နေကြောင်းကိုလည်း သူတို့ မသိကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပွဲခင်းထဲတွင် ချက်ချင်းသတ်ဖြတ် ချက်ပြုတ်သော ပင်လယ်စာများက လတ်ဆတ်မှုအပိုင်းတွင် ဒုတိယအဆင့်၌သာ ရှိနေမည်ဆိုလျှင်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်ကတော့ အမြဲတမ်း ပထမနေရာကိုသာ ရယူထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤဝက်သုံးထပ်သား၏ လတ်ဆတ်မှုက ယခုလေးတင် သတ်ဖြတ်ရယူထားသောကြောင့်တင် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းက အသက်ရှင်လျက် လှုပ်ရှားသွားလာနေသော တောင်ဝက်တစ်ကောင်ဆီမှ သီးခြားအသားတစ်ပိုင်းကို အထူးနည်းစနစ်များဖြင့် တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူထားသည်နှင့်ပင် တူညီနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟုတ်ပါတယ်။​ ဒါက တင်စားချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ထိုကဲ့သို့ သွေးထွက်သံယိုဖြစ်ရပ်မျိုး တကယ်တမ်း ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက လုချန်ကို ပါဝင်ပစ္စည်းများ မသိမ်းဆည်းတတ်ဟု လှောင်ပြောင်နေချိန်တွင် တကယ့် အလတ်ဆတ်ဆုံး ပါဝင်ပစ္စည်းများက သူတို့ လှောင်ပြောင်နေသောသူ၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူအုပ်ထဲတွင် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက သိချင်စိတ်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။ ဤအမျိုးသားမှာ အလွန် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ချမ်းသာကြွယ်ဝသည့် အငွေ့အသက်များ ဖြာထွက်နေသည်။ သူ၏ ဘေးတွင်တော့ သမီးဖြစ်ဟန်တူသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ရပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဖေ... ကျွန်မတို့ ဆေးမီးတောက် လာရှာတာ မဟုတ်ဘူးလား... သွားကြရအောင်”</p> <p style="text-align:justify">အမျိုးသမီးငယ်က သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသား၏ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခဏနေဦး”</p> <p style="text-align:justify">သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။ သူက ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး အရှိန်အဝါ အပြည့်ရှိပုံပေါ်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများက 'အစားအသောက်မက်သူ' တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သစ္စာဖောက်နေသည်။ ပြိုင်ပွဲကွင်းအတွင်းရှိ လှုပ်ရှားမှုများကို ငေးမောကြည့်ရင်း သူက တံတွေးများကို ဆက်တိုက် မျိုချနေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဆေးမီးတောက်က အစစ်အမှန်သမာဓိမီး ပြီးရင် ဒုတိယလိုက်တာလေ... ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ... အစားအသောက်ပြိုင်ပွဲကို အရင်ကြည့်ရအောင်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမျိုးသမီးငယ်က သူမဖခင်၏ ငေးမောနေသော အကြည့်ကို ကြည့်ရင်း ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဆေးတောင်ကြား၏ ဂုဏ်သရေရှိ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက အရသာရှိသော အစားအသောက်များနှင့် တွေ့ချိန်တွင် ခြေလှမ်းမရွှေ့နိုင်တော့ဘူးဆိုတာကိုသာ လူတွေ သိသွားလျှင် ဘယ်သူမှ ယုံကြမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မီးဖိုရှေ့တွင်တော့ လုချန်က ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့အားလုံးက အလွန် ကျွမ်းကျင်ကြပြီး ဓားသုံးကျွမ်းကျင်မှုနှင့် အရှိန်အဝါ နှစ်ခုစလုံးတွင် အားကောင်းကာ ပြင်းထန်သော ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ရှိနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟိုမှာ ကြည့်စမ်း... ဟိုကောင်လေးက ဟိုကြည့်ဒီကြည့်နဲ့ ဘာလုပ်နေတာလဲ မသိဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ဟင်းသီးဟင်းရွက် စဉ်းနေသော စားဖိုမှူးတစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူ သိမ်ငယ်နေတာ ဖြစ်ရမယ်... ဓားသုံးကျွမ်းကျင်မှုက စားဖိုမှူးတစ်ယောက်ကို စမ်းသပ်ဖို့ အရေးအကြီးဆုံး အချက်တွေထဲက တစ်ခုပဲလေ... သူ့ကို ကြည့်လိုက်ဦး... ဓားကိုင်ထားတဲ့ ဟန်ပန်ကတောင် ချောမွေ့မနေဘူး... သူ့မှာ ဘယ်လို ဓားသုံးကျွမ်းကျင်မှုမျိုး ရှိနိုင်မှာလဲ... ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကိုတောင် အမျှင်လေးတွေဖြစ်အောင် သေသေချာချာ လှီးတတ်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟား... ဒီလိုဆိုမှတော့ စစ်မှန်တဲ့ ဓားသုံးကျွမ်းကျင်မှုဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ သူ့ကို ငါ ပြပေးလိုက်မယ်”</p> <p style="text-align:justify">ဤစားဖိုမှူး၏ ရင်ထဲတွင် မာနတရားများ ချက်ချင်း ဖောင်းပွလာပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက ပို၍ ပို၍ မြန်ဆန်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူအုပ်ကြီးထံမှ အံ့သြတကြီး ရေရွတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အားပေးသံများက ချက်ချင်း လိုက်ပါလာသည်။ လူအုပ်ကြီး၏ အသံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထိုစားဖိုမှူး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကျေနပ်ဂုဏ်ယူနေသော အမူအရာက ပိုမို ထင်ရှားလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဟွန့်... ငါက ဒီဓားသုံးကျွမ်းကျင်မှုကို ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ ကြိုးကြိုးစားစား လေ့ကျင့်ထားတာ... အော်ကြစမ်း’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် သူ၏ အတ္တများက အလွန်အမင်း ဖောင်းပွနေသည်။ သူက လူအုပ်ကြီးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ နှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် ခန့်ညားသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်ရန် စီစဉ်ထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ထိုအံ့သြတကြီး ရေရွတ်သံများက သူ့ကို ရည်ရွယ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ အထင်အမြင်သေးနေခဲ့သော သူ၏ အနောက်ဘက်မှ လူငယ်လေးထံသို့ ဦးတည်နေကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကို ကိုင်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်က အသားကို ဖိထားသည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားက မြန်ဆန်လွန်း၍ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သာမန်လူများက အသားကို စဉ်းရန်အတွက် ဓားနှစ်လက် လိုအပ်သော်လည်း လုချန်ကတော့ ဓားတစ်လက်တည်းကိုသာ ကိုင်ထားရန် လိုအပ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ အများသိထားကြသော အခြေခံအသိတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ဟင်းချက်ဖူးသူတိုင်းနီးပါးက ဓားတစ်လက်တည်းဖြင့် အသားစဉ်းရန် ဆိုသည်မှာ လက်တွေ့တွင် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း နားလည်ထားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့တိုင် ယခုအခါတွင် သူတို့က ၎င်းကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ လက်ထဲရှိ ပုံရိပ်ယောင်က အထက်အောက် ဆက်တိုက် ရွေ့လျားနေသည်ကို သူတို့ ကြည့်နေမိကြသည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဝက်သုံးထပ်သားက ညာဘက်မှ ဘယ်ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားကာ အသားတစ်တုံးလုံးမှ အသားစဉ်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါက တကယ် မယုံနိုင်စရာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူ့ဆီမှာ ဒီလိုကွက်မျိုး တကယ် ရှိနေတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စောစောကမှ သူ၏ ဓားသုံးကျွမ်းကျင်မှုကို ကြွားလုံးထုတ်နေခဲ့သော စားဖိုမှူးမှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပြင်းထန်သော သိမ်ငယ်မှုလှိုင်းတံပိုးကြီးကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ဟိုကောင်လေးကို သူ၏ ဓားသုံးကျွမ်းကျင်မှုများ ထုတ်ပြချင်နေခဲ့သည် မဟုတ်လား။ ယခု ဒါကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာတော့ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ခံလိုက်ရသလိုပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဓားက ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းသွားတယ်ပေါ့... အစ်ကိုကြီးရာ ခင်ဗျား နည်းနည်း လွန်မနေဘူးလား’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘အထင်မှားတာပဲ... ဒါက အထင်မှားတာ ဖြစ်ရမယ်... သေချာပေါက် အထင်မှားတာပဲ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက အနည်းငယ် အာရုံလွင့်သွားပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ဆင်ခြေပေးနေမိသည်။ သို့သော် ထိုသို့ အာရုံလွင့်သွားသည့် အခိုက်အတန့်လေးတွင်ပင် ဓားသွားက သူ၏ လက်ကို လှီးမိသွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပွဲခင်းပြင်ပတွင်တော့ ကျင်ကျောင်းနှင့် ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးများမှလွဲ၍ လုချန်ကို သိကျွမ်းသူ အခြားသူများအတွက် လုချန် ဟင်းချက်သည်ကို ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှောက်ချင်းက ဖေ့ယီရှန်၏ ဆွဲခေါ်မှုကြောင့် လူအုပ်ကြီး၏ အရှေ့ဆုံးသို့ ရောက်နေ၏။ ထိုအမျိုးသမီးများက စူးစိုက်စွာ ကြည့်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန် ဟင်းချက်သည့်အခါ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက သပ်ရပ်လှပပြီး ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်လှသော်လည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်ကာ အနုပညာပြကွက်တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ အခြားပြိုင်ပွဲဝင်များ၏ ပြင်းထန်ပြီး အလျင်စလို နိုင်လှသော လှုပ်ရှားမှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူက ပို၍ တည်ငြိမ်ကာ အားစိုက်ထုတ်ရခြင်း မရှိသလို ပုံပေါက်နေသည်။ သို့သော် သူ၏ အမြန်နှုန်းကတော့ ထိုသူများထက် အများကြီး နောက်ကျမနေခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟင်းချက်နေသော ယောက်ျားတစ်ယောက်က အဆွဲဆောင်နိုင်ဆုံးဟု ဆိုကြသည်။ အထူးသဖြင့် ထိုသူက မိမိ သဘောကျလေးစားရသူ ဖြစ်နေချိန်တွင်ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမျိုးသမီးများက လုချန်ကို ဤသို့ ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် မိန်းမောသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက စဉ်းထားသော အသားများကို စဉ်းတီတုံးပေါ်သို့ ဆက်တိုက် ရိုက်ချလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အသား၏ အိစက်မှုကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေရန် လုပ်ဆောင်သော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း လုချန်ကတော့ ကြွက်သားများ၏ အလှတရားကို ဖော်ကျူးပြသနိုင်ခဲ့ပြီး ရိုက်ချလိုက်သည့် အချက်တိုင်းက အားကောင်းသော ခွန်အားကို ခံစားရစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အရမ်း ခန့်ညားတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအခါတွင်တော့ ရှောင်ရွှီနှင့် အခြားအမျိုးသမီးများသာမကဘဲ စောင့်ကြည့်နေကြသော အခြား အမျိုးသမီးတချို့ကပါ လုချန်မှာ အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်ဟု တူညီသော အတွေးမျိုး တွေးနေမိကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟင်းချက်ခြင်းက ဤမျှအထိ ညို့ငင်ဖမ်းစားနိုင်ကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်သွားသည်မှာ ဤသည်က ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမျိုးသမီးငယ်လေးများ၏ အော်ဟစ်အားပေးသံများက အခြားစားဖိုမှူးများ၏ နားထဲသို့ ဆက်တိုက် ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွတ်... ဟင်းချက်တယ်ဆိုတာ အရသာက အဓိကပဲ... ဟိတ်ဟန်တွေပဲ ထုတ်ပြနေတဲ့လူက ဘာများ ကောင်းမှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ယောက်က လှောင်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ မနာလိုဖြစ်နေမှုက သူ၏ စစ်မှန်သော အတွေးများကို ဖော်ပြနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူအုပ်ကြီးထဲတွင်တော့ သမီးဖြစ်သူကို ခေါ်လာခဲ့သော သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက သူ့ဘာသာ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေပြီး သူ၏ အကြည့်များ ဆိုင်ခန်းတစ်ခုဆီသို့ ကျရောက်သွားတိုင်း မှတ်ချက်တစ်ခုစီ ပေးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟိုမှာ ကြည့်စမ်း... အဲဒါက အရှေ့ဘက်ကုန်းမြေတိုက်က ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းလျာပဲ... သူက အဖိုးတန် ဆေးဖက်ဝင်အပင်ဆယ်မျိုးကျော်ကို သုံးထားတာ... မကြာသေးခင်ကမှ ဆေးပင်အမှားတွေ သုံးထားတယ်လို့ ထောက်ပြခံခဲ့ရပေမယ့် ချက်ချင်း ပြင်ဆင်နိုင်ခဲ့တယ်လေ... အခုတော့ သူတို့က အားနည်းချက်တွေ အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်နိုင်ပြီး အရသာကလည်း ပိုကောင်းလာတယ်လို့ ကြားတယ်... တစ်ငုံလောက် သောက်လိုက်ရင် ဒီလိုအေးစက်တဲ့ ရာသီဥတုမှာတောင် ရင်ထဲ နွေးထွေးသွားမှာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟိုဘက်ကို ကြည့်လိုက်... ကျောက်လောင်စစ်လေ... သူတို့ရဲ့ လက်နဲ့ဆွဲစားရတဲ့ သိုးသားက အဆီအစိမ့်ဆုံးနဲ့ အရသာအရှိဆုံးပဲ... အသားက အထဲကနေ အပြင်အထိ နူးညံ့နေတာ... သူတို့ အထူးစီမံထားတဲ့ အချဉ်ရည်နဲ့ တွဲစားလိုက်ရင် အရသာက တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် လှပနေပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပြီးတော့ မြောက်ဘက်ကုန်းမြေတိုက်က ချင်းယွင်ခန်းမ... သူတို့ရဲ့ သက်သတ်လွတ်ဟင်းလျာက ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုလုံးမှာ အကောင်းဆုံးလို့ ပြောလို့ရတယ်... သက်သတ်လွတ်အစားအစာနဲ့ ပတ်သက်လာရင် ဘယ်သူကမှ သူတို့လောက် ကောင်းကောင်း မချက်နိုင်ဘူး... ငါ တစ်ခါတုန်းက သူတို့ဆီက ရွက်ကြမ်းအချိုရွက်ကြော် စားဖူးတယ်... ရေနဲ့ ရိုးရိုးလေး ကြော်ထားတာတောင် အရသာက တခြားအရာတွေအားလုံးထက် သာလွန်နေတာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အနောက်ဘက်ကုန်းမြေတိုက်က လတ်ဆတ်သောဟင်းလျာသုံးမျိုး စားသောက်ဆိုင်ကတော့... ဟိုမှာ ကြည့်... သူတို့က ပင်လယ်စာကို ပွဲခင်းထဲမှာတင် သတ်ဖြတ်နေကြတာ... ဒီလတ်ဆတ်တဲ့ ပင်လယ်စာက သဘာဝအတိုင်းကို တခြားနေရာမှာ ရှာမတွေ့နိုင်တဲ့ မူးယစ်စေလောက်တဲ့ ရနံ့မျိုး ပါဝင်နေတယ်... ဒဏ္ဍာရီတွေအရ လတ်ဆတ်သောဟင်းလျာသုံးမျိုး စားသောက်ဆိုင်ရဲ့ တည်ထောင်သူက ပင်လယ်စာအရသာ အမျိုးမျိုးကို သုတေသနလုပ်ဖို့ ဆယ်နှစ်ကျော် အချိန်ယူခဲ့ရတယ်လို့ ဆိုတယ်... ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုလုံးမှာ ဒီလိုရှားပါးဟင်းလျာကို ချက်ပြုတ်နိုင်တာ သူတို့ပဲ ရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နောက်ဆုံးအနေနဲ့ အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်... သူတို့ရဲ့ နာမည်ကြီးဟင်းလျာက ဒီဘဲကင်ပဲ... ပြင်ဆင်တဲ့ နည်းလမ်းက လုံးဝ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ပေမယ့် အရသာကတော့ စကားနဲ့တောင် ဖော်ပြလို့ မရနိုင်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက မှတ်ချက်ပေးနေရင်းဖြင့် တံတွေးများပင် ကျလာမတတ် ဖြစ်နေကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နေပါဦး... အဲဒါ ဘာကြီးလဲ... ရိုက်ချနေတဲ့ အားက အရမ်းပြင်းတာပဲ... ကြည့်ရုံနဲ့တင် အသားရဲ့ အိစက်မှုက မယုံနိုင်လောက်အောင် ကောင်းမွန်နေမယ်ဆိုတာ ငါ သိနိုင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save